Hona 2

Te Īnoi a Hona

1 Kātahi a Hona ka īnoi ki a Ihowā, ki tōna Atua, i roto i te kōpū o te ika. 2 I mea ia:

"I karanga ahau, he ngākau mamae nōku, ki a Ihowā;

ā, whakahoki mai ana ia ki ahau;

i tangi atu ahau i roto i te kōpū o te rēinga,

ā, whakarongo ana koe ki tōku reo.

3 I makā hoki ahau e koe ki te rire,

ki waenga moana,

ā, karapotia ana ahau e ngā roma;

tika ana āu tūātea katoa me āu ngaru

i runga i ahau.

4 Nā, ka mea ahau, ‘Kua oti ahau te pei

i mua i ōu kanohi;

otiia tērā ahau e titiro atu anō

ki tōu temepara tapu.’

5 Karapotia ana ahau e te wai,

tae tonu iho ki te wairua;

i ōku taha katoa te rire ā taka noa;

he rimu ngā tākai o tōku māhunga.

6 I haere ahau ki raro ki ngā take o ngā maunga;

kopia ana ahau e te whenua me ōna tūtaki ake ake;

heoi whakaputaina ake ana e koe tōku ora i roto i te poka,

e Ihowā, e tōku Atua.

7 "I te hemonga o tōku wairua i roto i ahau,

i mahara ahau ki a Ihowā;

i tae atu anō tāku īnoi ki a koe

ki tōu temepara tapu.

8 "Ko te hunga e pupuri ana i ngā mea tekateka noa

e whakarere ana i te atawhai mō rātou.

9 Ko ahau ia ka mea patunga tapu ki a koe

i runga i te reo whakawhetai;

ka whakamanā e ahau āku kupu taurangi.

Nā Ihowā te whakaoranga!"

10 Nā, ka kōrero a Ihowā ki te ika, ā, ka ruakina e tērā a Hona ki te wāhi maroke.

Jona in die vis; sy gebed en verlossing.

1 EN Jona het tot die Here sy God gebid uit die ingewande van die vis

2 en gesê: Uit my benoudheid het ek die Here aangeroep, en Hy het my verhoor; uit die binneste van die doderyk het ek geroep om hulp — U het my stem gehoor.

3 U tog het my in die diepte gewerp, in die hart van die see, sodat 'n stroom my omring het; al u bare en u golwe het oor my heengegaan.

4 Toe het ek gesê: Ek is weggestoot, weg van u oë; tog sal ek weer u heilige tempel aanskou.

5 Waters het my omring tot aan die siel toe, die vloed was rondom my; seegras was om my hoof gedraai.

6 Ek het afgedaal tot by die grondslae van die berge, die grendels van die aarde het my vir altyd ingesluit; maar U het my lewe uit die kuil opgetrek, Here my God!

7 Toe my siel in my versmag het, het ek aan die Here gedink; en my gebed het tot by U gekom in u heilige tempel.

8 Die wat nietige afgode vereer, verlaat die Een wat vir hulle goedertieren is.

9 Ek daarenteen sal aan U offer met 'n stem van lof; wat ek beloof het, sal ek betaal. Die heil behoort aan die Here.

10 Daarop het die Here die vis beveel om Jona op die droë grond uit te spuug.