Hopa 24

Te Whakahāwini o te Hunga Rawakore

1 "He aha ngā wā te whakapūrangatia ai e te Kaha Rawa?

Ā, he aha hoki te hunga e mōhio ana ki a ia tē kite ai i ōna rā?

2 Tērā ētahi e whakaneke atu ana i ngā rohe;

e kāhakina ana e rātou ngā kāhui, whāngaia iho e rātou.

3 E āia atu ana e rātou te kāihe a ngā pani,

e tangohia ana hei taunaha te kau a te pouaru.

4 Whakapekaia kētia ana e rātou ngā rawakore i te ara;

huihui ana ngā ware o te whenua, piri ana.

5 Nanā, rite tonu rātou ki te kāihe mohoao i te koraha,

haere atu ana ki tā rātou mahi,

e whai ana ki te kai;

hei kai te koraha mā rātou, mā ā rātou tamariki.

6 E kotia ana e rātou tā rātou wīti i te māra;

e kohia ana e rātou ngā wāina a te hunga tutū.

7 E takoto tahanga ana rātou i te pō roa, kāhore he kākahu,

kāhore hoki he hīpoki i te māeke.

8 Mākū iho rātou i te āwhā o ngā maunga,

ā, ka kore he rerenga, ka awhi i te kāmaka.

9 "Tērā te hunga, e tangohia mai ana e rātou te pani i te ū,

e tango ana i tā te rawakore taunaha.

10 Koia ka haere tahanga rātou, kāhore he kākahu,

ā, i te matekai ka hari i ngā paihere wīti;

11 e mahi nei i te hinu i roto i ngā taiepa a aua tāngata;

e takahi nei i ā rātou poka wāina, me te mate i te wai.

12 E auē ana ngā tāngata i roto i te pā,

e karanga ana hoki te wairua o te hunga i patua;

kāhore anō ia a te Atua whakakūware ki a rātou.

13 "Nō te hunga rātou e whakakeke ana ki te mārama;

kāhore ō rātou mōhio ki ōna ara,

e kore anō rātou e noho ki ōna huarahi.

14 E maranga ana te kaikōhuru i te mea ka mārama,

patua iho e ia te ware me te rawakore;

ā, i te pō ka pēnā ia i te tāhae.

15 E tatari ana te kanohi o te tangata pūremu kia nehunehu iho,

e mea ana, ‘E kore te kanohi e kite i ahau’;

e huna ana ia i tōna mata.

16 E keri ana rātou i ngā whare i te pōuri;

i te awatea e pā ana rātou i a rātou;

kāhore rātou e mōhio ki te mārama.

17 Ki a rātou katoa hoki e rite ana te ata ki te ātārangi o te mate;

e mātau ana hoki rātou ki ngā whakamataku o te ātārangi o te mate.

18 "Tere tonu ia ki runga ki te mata o ngā wai;

he mea kanga tō rātou wāhi i runga i te whenua;

e kore ia e anga mai ki te ara ki ngā māra wāina.

19 Ka riro ngā wai o te hukarere i te tauraki, i te wera;

te hunga hara anō hoki i te rēinga.

20 Ka wareware te kōpū ki a ia;

he kai reka ia mā te iro;

e kore ia e maharatia i muri iho;

ka whati hoki te kino ānō he rākau.

21 "E tūkinotia ana e ia te pākoko kīhai nei i whānau;

kāhore hoki āna mahi pai ki te pouaru.

22 E kūmea atu ana hoki e ia ngā mārohirohi ki tōna kaha;

ka whakatika ake ia, kāhore he tangata e ū ki te ora.

23 I hōmai anō e te Atua ki a rātou kia au te noho,

ā, ka whakawhirinaki rātou ki reira;

kei runga hoki i ō rātou huarahi ōna kanohi.

24 E whakanekehia ake ana rātou; otiia wāhi iti nei, kua kāhore noa iho rātou;

āe rā, ka whakaitia rātou,

ka whakawāteatia atu pērā i ērā atu katoa,

ā, ka tapahia atu ānō ko ngā kāuru o ngā puku wīti.

25 "Ki te mea he teka tēnei, ko wai hei whakateka ki ahau,

hei whakakāhore i tāku kōrero?"

Waarom is daar geen dag van afrekening vir die goddelose mense nie? Voorbeelde van hulle handelwyse.

1 WAAROM het die Almagtige vir Hom geen geregstye voorbehou nie, en sien die wat Hom ken, nie sy geregsdae nie?

2 Grenslyne verlê hulle; 'n trop vee roof hulle en laat dit wei.

3 Die esel van die wese dryf hulle weg, die bees van die weduwee neem hulle as pand.

4 Hulle stoot die behoeftiges van die pad af; die ellendiges van die land kruip almal saam weg.

5 Kyk, soos wilde-esels in die woestyn trek hulle uit na hul werk, terwyl hulle soek na voedsel; die wildernis lewer brood vir hulle, vir die kinders.

6 Op die veld gaan hulle voer haal, en in die wingerd van die goddelose hou hulle na-oes.

7 Naak bring hulle die nag deur, sonder klere, en hulle het geen bedekking teen die koue nie.

8 Van die stortbui van die berge word hulle nat; en by gebrek aan skuiling druk hulle hul teen die rotse vas.

9 Hulle ruk die weeskind van die bors af; en wat die arme aan het, verpand hulle.

10 Naak gaan hulle heen, sonder klere; en terwyl hulle honger het, dra hulle gerwe aan.

11 Tussen die mure van dié mense pars hulle olie, trap die parskuipe terwyl hulle versmag van dors.

12 Uit die stad kerm die manne, en die siel van die gewondes roep om hulp; tog gee God geen ag op die ongerymdheid daarvan nie.

Nog meer voorbeelde van hulle handelwyse.

13 SULKE mense behoort by die vyande van die lig: hulle ken nie die weë daarvan nie en bly nie op die paaie daarvan nie.

14 Teen dagbreek staan die moordenaar op, hy maak die arme en behoeftige dood, en in die nag is hy soos die dief.

15 En die oog van die owerspeler neem die skemeraand waar en sê: Geen oog kan my sien nie; en hy sit 'n sluier voor sy gesig.

16 In die duisternis breek hulle in die huise in; bedags sluit hulle hul op; hulle ken nie die lig nie.

17 Want vir hulle saam is die stikdonker 'n môrestond, want hulle ken die verskrikkinge van die stikdonker.

18 Gou dryf hul voort op die oppervlakte van die water; hulle stuk grond word vervloek in die land; hulle begeef hul nie meer op pad na die wingerde nie.

19 Droogte, ook hitte, roof die sneeuwater weg — so die doderyk die wat gesondig het.

20 Die moederskoot vergeet hom; die wurms eet smaaklik aan hom; aan hom word nie meer gedink nie: so word dan die onreg gebreek soos 'n stuk hout —

21 hy wat die onvrugbare plunder wat nie baar nie, en aan die weduwee geen weldaad bewys nie.

22 Tog laat Hy deur sy krag die magtiges lank lewe; hy wat al van sy lewe nie seker was nie, staan weer op.

23 God gee hom veiligheid, en hy steun daarop; en sy oë is op hulle weë.

24 Hulle het hul verhef — 'n kort rukkie, dan is hulle daar nie meer nie; en hulle word verneder; soos almal sterwe hulle; en soos die boonste van 'n halm word hulle afgesny.

25 En is dit nou nie so nie, wie sal my van 'n leuen beskuldig en my rede tot niet maak?