Hopa 21

Tērā e Kore te Hunga Kino e Whakawhiua

1 Anō rā ko Hopa, i mea ia:

2 "Āta whakarongo mai ki tāku kupu,

ā, hei tēnei he kupu whakamārie mai mā koutou.

3 Tukua ahau, ā, ka kōrero hoki ahau;

ā, ka mutu āku kōrero, haere tonu tā koutou tāwai.

4 "Ahau nei, ki te tangata koia tāku amuamu?

Ā, he aha ahau tē manawanui ai?

5 Titiro mai ki ahau, mīharo ai;

kōpania atu te ringa ki te māngai.

6 Mahara kau ahau, ka wehi,

mau pū te wehi o ōku kikokiko.

7 He aha te hunga kino i ora ai, i koroheke ai,

āe, i mārohirohi ai tō rātou kaha?

8 Pūmau tonu ō rātou uri ki tō rātou taha ki tō rātou aroaro,

ā, ko ā rātou whānau kei tā rātou tirohanga atu.

9 Ō rātou whare kei runga i te rangimārie, kāhore he wehi,

kāhore hoki a te Atua patu ki a rātou.

10 E kaha ana tāna pūru ki te ekeeke, kāhore hoki e hē;

ka whānau tāna kau, kāhore hoki he whakatahe.

11 E tukua mai ana e rātou ā rātou kōhungahunga ānō he kāhui hipi,

e pekepeke ana ā rātou tamariki.

12 He hunga hāpai rātou i te timipera, i te hāpa,

e koa ana ki te tangi o te ōkana.

13 Ō rātou rā pau tonu i runga i te āhuareka,

kitea rawatia ake kua heke ki te pō.

14 Koia rātou i mea ai ki te Atua, ‘Mawehe atu i a mātou;

kāhore hoki ō mātou hiahia kia mātau ki ōu ara.

15 He aha rā te Runga Rawa e mahi ai mātou ki a ia?

He aha hoki te rawa ki a mātou ki te īnoi ki a ia?’

16 Nanā, kāhore he pai mō rātou i ō rātou ringa ake:

matara atu i ahau te whakaaro o te hunga kino.

17 "Pēhea te maha o ngā matenga o te rama a te hunga kino?

O ngā pānga mai anō hoki o tō rātou aituā ki a rātou?

O te tūwhanga mai a te Atua i ngā mamae i a ia e riri ana?

18 E rite ai rātou ki te kakau wīti i mua i te hau,

ki te pāpapa e kāhakina atu ana e te paroro?

19 E mea ana koutou, ‘E rongoātia ana e te Atua tōna kino hei mea mō āna tamariki.’

Māna e utu tērā ki a ia tonu, kia mōhio ai ia.

20 Tukua kia kite ōna ake kanohi i tōna hunanga,

ā, tukua ia kia inu i te riri o te Kaha Rawa.

21 He aha hoki tana manako ki tōna whare i muri i a ia,

ka poroa hoki ōna marama i waenga?

22 "E whakaako ianei tētahi i te Atua ki te mātauranga?

Ko te kaiwhakawā hoki ia mō te hunga whakakake.

23 Tēnei tangata, mate iho ia, pakari rawa anō hoki ōna kaha,

āta takoto ana āna mea katoa, kāhore hoki he raruraru.

24 Kī tonu ōna ū i te waiū,

ā, e mākūkū ana ōna wheua i te hinu.

25 Mate iho hoki tērā tangata, kawa tonu tōna wairua,

kāhore hoki he pai hei kai māna.

26 Ka takoto ngātahi rāua ki te puehu,

ā, ko te iro hei hīpoki mō rāua.

27 "Nanā, e mōhio ana ahau ki ō koutou whakaaro,

ki tā koutou ngārahu nanakia anō hoki mōku.

28 E kī ana hoki koutou, ‘Kei hea te whare o te rangatira?

Kei hea hoki te tēneti i noho ai te hunga kino?’

29 Kāhore ianei koutou i ui ki te hunga e haere atu ana i te ara?

Kāhore rānei koutou i mōhio ki ā rātou tohu?

30 Kei te rongoā nei hoki te tangata kino mō te rā o te whakangaro;

ka whakaputaina rātou i te rā o te riri.

31 Ko wai e whakaatu i tōna ara ki tōna aroaro?

Ko wai hoki hei hoatu i te utu mō tāna mahi ki a ia?

32 Heoi, ka kawea ia ki te urupā;

kei te pūranga he wāhi mōna.

33 Ka reka ki a ia ngā pōkuru o te awaawa,

ka whai mai anō hoki ngā tāngata katoa i a ia;

e kore nei hoki e taea te tatau te hunga i mua i a ia.

34 "He pēhea rā tā koutou whakamārie tinihanga i ahau,

e toe nā hoki te hē i roto i ā koutou kupu e whakahoki mai nā?"

Job versoek sy vriende om stil te wees as hy spreek oor die verborgenheid wat hom kwel.

1 MAAR Job het geantwoord en gesê:

2 Luister goed na my rede, en laat dit die vertroostinge wees wat julle aanbied.

3 Verdra my, dat ek ook kan spreek; en nadat ek gespreek het, kan jy spot.

4 Wat my aangaan, geld my geklaag dan 'n mens? Of waarom sou ek nie ongeduldig word nie?

5 Kyk my aan, en wees verskrik; en lê die hand op die mond.

Goddelose mense het dit nie swaar, soos sy vriende sê nie, maar is voorspoedig.

6 JA, as ek daaraan dink, is ek glad verslae, en verskrikking gryp my vlees aan.

7 Waarom bly die goddelose lewe, word hulle oud, ja, neem hulle toe in krag?

8 Hulle nakomelinge bestaan voor hulle in hul gemeenskap, en hul spruite voor hulle oë.

9 Hul huise het vrede, sonder skrik; en die roede van God is op hulle nie.

10 Sy stier bespring en mis nie; sy koei kalf en het geen misdrag nie.

11 Hulle laat hul jong seuns loop soos 'n trop kleinvee, en hul kinders spring rond.

12 Hulle sing by die tamboeryn en siter en is bly by die klank van die fluit.

13 In voorspoed slyt hulle hul dae, en in 'n oomblik sink hulle in die doderyk af.

14 Tog het hulle tot God gesê: Bly ver van ons af; en: In die kennis van u weë het ons geen behae nie.

15 Wat is die Almagtige dat ons Hom sou dien? En wat baat dit ons dat ons biddend by Hom aandring?

16 (Kyk, hulle voorspoed is nie in húl hand nie: die gesindheid van die goddelose is ver van my!)

17 Hoe selde gaan die lamp van die goddelose dood en oorval hul ondergang hulle! Deel Hy smarte uit in sy toorn,

18 word hulle soos strooi voor die wind, en soos kaf wat die stormwind wegvoer?

As sy vriende teëwerp dat God onheil opspaar vir die kinders van die goddelose, dan sê Job dat die man se éie oë sy ongeluk moet aanskou!

19 JULLE sê: God spaar sy onheil vir sy kinders op. Ek sê: Hy moes dit aan homself vergeld, dat hy kan voel!

20 Sy eie oë moes sy ongeluk sien, en sélf moes hy drink van die grimmigheid van die Almagtige.

21 Want wat gee hy om sy huis ná hom as die getal van sy maande afgesny is?

Die beginsels van sy vriende is nie in ooreenstemming met die werklike wêreldbestuur van God nie.

22 WIL iemand aan God kennis leer, Hom wat die hemelse wesens oordeel?

23 Die een sterwe in volkome geluk, heeltemal gerus en tevrede.

24 Sy emmers is vol melk, en die murg van sy gebeente word deur en deur bevogtig.

25 Die ander daarenteen sterwe met bitterheid van siel sonder dat hy van die goeie geniet het.

26 Saam lê hulle in die stof, en die wurms oordek hulle.

27 Kyk, ek ken julle gedagtes en die slim planne waarmee julle gewelddadig teen my optree.

28 As julle sê: Waar is die huis van die tiran, en waar die woontent van die goddelose —

29 het julle dan nie navraag gedoen by die reisigers nie (hulle bewyse kan julle tog nie loën nie!):

30 dat die kwaaddoeners gespaar word op die dag van ondergang, dat hulle weggelei word op die dag van grimmigheid?

31 Wie gee hom openlik sy gedrag te kenne; en het hy gehandel — wie sal hom dit vergeld?

32 Dan word hy na die graf gebring, en hulle sorg vir sy grafheuwel.

33 Sag lê op hom die kluite van die dal; en agter hom trek al die mense aan soos daar ontelbares voor hom gewees het.

34 Hoe troos julle my dan op so 'n nietige manier? En julle antwoorde — net troubreuk bly oor!