Ka Whakahoea e Hopa te Tohutohu a Pirirara
1 Anō rā ko Hopa, i mea ia:
2 "He hāpai pēhea tāu i te kahakore?
He whakaora pēhea tāu i te ringa ngoikore?
3 Ka tae tāu whakatakoto whakaaro mā te whakaarokore,
te nui o tāu whakaatu tikanga!
4 I puaki ki a wai āu kupu?
Nō wai te wairua i puta mai rā i a koe?"
Ka Haere Tonu te Kōrero o Pirirara
5 "E wiri ana ngā tūpāpaku i raro i te wai,
me ngā mea anō e noho ana i reira.
6 E takoto kau ana te rēinga i tōna aroaro,
kāhore hoki he hīpoki mō te whakangaro.
7 E horahia atu ana e ia te raki ki runga ki te wāhi takoto kau,
whakairihia ana e ia te whenua ki runga ki te kāhore noa iho.
8 E takaia ana e ia ngā wai ki roto ki āna kapua mātotoru;
ā, kāhore te kapua e pakaru i raro i a rātou.
9 E kaiponuhia ana e ia a mua o tōna torōna,
horahia ana e ia tāna kapua ki runga.
10 He mea karapoti nāna ngā wai, rohe rawa,
ā tae noa ki te mutunga mai o te mārama me te pōuri.
11 Wiri ana ngā pou o te rangi,
mīharo ana ki tāna whakatūpehupehu.
12 Ko tōna kaha hei whakakorikori i te moana,
marū ana te whakakake i tōna mātauranga.
13 Nā tōna wairua i whakapaipai ngā rangi;
nā tōna ringa i wero te nākahi tere.
14 Nā, he pito ēnei nō ōna ara;
anō te iti o te wāhi ōna e rangona ana!
Ko te whatitiri ia o tōna kaha, ko wai ka mātau?"
Job gee te kenne dat hy die grootheid van God net so goed ken as Bildad.
1 MAAR Job het geantwoord en gesê:
2 Hoe goed het jy die onmagtige bygestaan, die kragtelose arm gehelp!
3 Hoe mooi het jy die onwyse raad gegee en beleid in oorvloed bekend gemaak!
4 Aan wie het jy woorde te kenne gegee, en wie se gees het uit jou uitgegaan?
5 Die skimme is beangs onder die waters en onder die bewoners daarvan.
6 Naak lê die doderyk voor Hom, en die plek van vertering het geen bedekking nie —
7 voor Hom wat die noorde uitspan oor die chaos, wat die aarde ophang oor 'n niks;
8 wat die waters saambind in sy wolke sonder dat die wolkgevaarte daaronder skeur;
9 wat die gesig van die troon toehou deurdat Hy sy wolk daaroor uitsprei.
10 Hy het 'n kring afgetrek oor die watervlakte tot waar lig in duisternis eindig.
11 Die pilare van die hemel wankel en staan verstom weens sy dreiging.
12 Deur sy krag bring Hy die see in beroering, en deur sy verstand verpletter Hy Rahab.
13 Deur sy asem word die hemel helder; sy hand het die vinnige slang deurboor.
14 Kyk, dit is maar die uitlopers van sy weë, en wat 'n fluisterwoord hoor ons maar van Hom! Wie sou dan die donder van sy magtige dade verstaan?