Hopa 36

Ka Whakanuia e Erihu te Painga o te Atua

1 I kōrero anō a Erihu, i mea:

2 "Tukua ahau, kia iti nei, ā, ka whakaatu ahau ki a koe;

he kupu anō hoki āku mō tā te Atua.

3 Ka tīkina atu e ahau tōku mōhio i tawhiti,

ka whakatikaia e ahau tā tōku Kaihanga.

4 E kore rawa hoki; āku kupu e teka;

tēnei kei a koe te tangata kua tino nui tōna mātauranga.

5 "Nanā, he pakari te Atua, e kore anō ia e whakahāwea;

pakari tonu te kaha o tōna mātauranga.

6 E kore te tangata kino e whakaorangia e ia;

māna te hunga mate e whiwhi ai ki ngā mea e tika ana mā rātou.

7 E kore e mutu tāna titiro ki te tangata tika;

engari ka whakanohoia ngātahitia rātou e ia

me ngā kīngi ki runga ki te torōna ake ake,

ā, ka whakanekehia ake hoki rātou.

8 Ki te mea kua herea rātou ki te mekameka,

mau pū i te rāhiri, arā i ngā mate,

9 ā, ka whakakitea e ia ki a rātou tā rātou mahi,

me ō rātou hē, i mea ai rātou i ngā mea whakapehapeha.

10 Ka whakapuaretia anō e ia ō rātou taringa ki te ako,

ā, ka kī kia hoki i te kino.

11 Ki te rongo rātou, ā, ka mahi ki a ia,

ka pau ō rātou rā i runga i te pai,

ō rātou tau i runga i ngā āhuareka.

12 Otirā, ki te kore rātou e rongo, ka ngaro rātou i te hoari,

hemo iho rātou, kāhore hoki he mātauranga.

13 "Ko te hunga whakapono kore ō rātou ngākau,

pūranga rawa i a rātou te riri;

kāhore ā rātou karanga āwhina ina herea rātou e ia.

14 Ka mate rātou i te taitamarikitanga,

ā, ka ngaro tō rātou ora i roto i te hunga poke.

15 Ko tāna he whakaora i te rawakore ina mate,

e whakapuaretia ana e ia ō rātou taringa ina tūkinotia.

16 Āe rā, me koe anō, tērā koe e riro i a ia

i roto i te kūititanga ki te wāhi whānui;

ā, kī tonu i te ngako te mea e whakatakotoria ki runga ki tāu tēpu.

17 "Otiia kī tonu koe i te tikanga a te tangata kino;

ā, mau pū koe i ngā tikanga, i te whakarite whakawā.

18 Nā, i te mea he riri tēnei, kia tūpato kei riro koe i te nui o āu rawa;

aua hoki koe e whakapeautia e te nui o te utu.

19 E ranea rānei ōu rawa, e kore ai koe e taka hē?

Ngā uaua katoa rānei o tōu kaha?

20 Kaua e hiahiatia te pō,

te wā e riro ai ngā tāngata i runga i tō rātou wāhi.

21 Kia tūpato, kaua e tahuri ki te kino;

ki tāu hoki he pai ake tēnei i ngā mate.

22 Nanā, ko te Atua, ko tōna kaha hei whakanui,

ko wai te kaiwhakaako hei rite mōna?

23 Ko wai te kaitohutohu i te ara mōna?

Ko wai hei mea, ‘Kua hē tāu mahi’?"

Ka Kauwhau a Erihu i te Rangatiratanga o te Atua

24 "Kia mahara kia whakanuia e koe tāna mahi,

e waiatatia nei e te tangata.

25 Kua tirohia nei e ngā tāngata katoa

e mātakitakina mai nei e te tangata i tawhiti.

26 Nanā, he nui te Atua, e kore anō e mōhiotia e tātou;

e kore anō hoki te maha o ōna tau e taea te rapu atu.

27 "Ko ia nei hei ngongo ake i ngā pata wai,

ka tauia i tōna kohu hei āwhā;

28 ka ringihia iho nei e ngā kapua,

ā, ka māturuturu nui ki runga ki te tangata.

29 Āe rā, e mōhiotia ana rānei e tētahi ngā horahanga o ngā kapua,

te ngangau o tōna tapenākara?

30 Nanā, e horahia ana e ia tōna mārama ā tawhio noa i a ia;

e hīpokina ana hoki e ia te takere o te moana.

31 Ko āna mea hoki ēnā hei whakawā mō ngā iwi,

nui tonu te kai e hōmai ana e ia.

32 E hīpokina ana e ia ōna ringa ki te uira,

ā, whakahaua iho e ia te wāhi e pā atu ai.

33 Hei kaiwhakaatu i a ia tōna haruru,

e waitohu ana hoki ki ngā kararehe i te tūpuhi meāke puta mai.

As God beproewinge stuur, dan is dit om die mens te waarsku.

1 EN Elíhu het voortgegaan en gesê:

2 Wag 'n bietjie op my, en ek sal u inlig; want daar is nog genoeg te sê tot eer van God.

3 Ek sal my kennis van ver af ophaal en aan my Skepper reg verskaf.

4 Want waarlik, my woorde is geen leuens nie; een wat volkome is in kennis, is by u.

5 Kyk, God is geweldig, nogtans ag Hy niks gering nie — geweldig deur krag van verstand.

6 Hy laat die goddelose nie lewe nie, maar aan die ellendiges verskaf Hy reg.

7 Hy trek sy oë nie af van die regverdige nie, maar by konings op die troon laat Hy hulle sit vir altyd, sodat hulle verhoog is.

8 Maar as hulle in kettings geklink is, gevang word in bande van ellende,

9 dan gee Hy aan hulle hul dade te kenne en hul oortredinge, dat hul gedrag hoogmoedig was;

10 dan open Hy hulle oor vir die tugtiging en sê dat hulle moet terugkeer van ongeregtigheid.

11 As hulle luister en Hom dien, dan bring hulle hul dae deur in voorspoed en hul jare in aangenaamheid.

12 Maar as hulle nie luister nie, dan kom hulle om deur die spies, en hulle blaas die asem uit sonder kennis.

13 Maar die goddelose van hart koester nyd; hulle roep nie om hulp as Hy hulle bind nie.

14 So sterwe dan hulle siel in die jeug en hulle lewe soos dié van skandseuns.

15 Hy red die ellendige deur sy ellende en open hulle oor deur verdrukking.

Laat Job dan voordeel trek uit die beproewinge en God verheerlik.

16 SO lok Hy u dan ook uit die mond van die nood na 'n onbeperkte ruimte en na die behaaglikheid van u tafel wat vol is van vetspys.

17 Maar u is vol van die oordeel oor die goddelose: oordeel en strafgerig sal u aangryp.

18 Want pas op dat woede u nie verlok by die bestraffing en die grootheid van die losprys u nie verlei nie.

19 Sal Hy u geroep om hulp voorbring waar daar geen nood is nie, en alle moontlike kragsinspanning van u?

20 Smag nie na die oordeelsnag wat volke wegneem uit hulle plek nie.

21 Neem u in ag, wend u nie tot ongeregtigheid nie; want dit verkies u liewer as ellende.

22 Kyk, God handel verhewe in sy krag; wie is 'n leermeester soos Hy?

23 Wie het Hom sy weg voorgeskrywe? En wie het gesê: U het onreg gedoen?

24 Dink daaraan dat u sy werk moet verheerlik waar die mense van sing.

25 Al die mense sien dit met welgevalle aan, die sterfling aanskou dit van ver.

26 Kyk, God is groot en onbegryplik vir ons; die getal van sy jare is onnaspeurlik.

27 Want Hy trek waterdruppels af; hulle sif neer by sy mistige weer as reën

28 wat die wolke laat neerstroom, laat afdrup op baie mense.

29 Ja, kan iemand die uitspreiding van die wolke verstaan, die gekraak van sy hut?

30 Kyk, Hy sprei sy lig oor Hom uit, en die dieptes van die see oordek Hy.

31 Want daarmee oordeel Hy die volke, gee Hy voedsel in oorvloed.

32 Altwee sy hande oordek Hy met weerlig en gee daaraan bevel teen die aanvaller.

33 Sy donderstem kondig Hom aan, die vee selfs dat Hy optrek.