Hopa 42

Ka Rīpenetā a Hopa

1 Anō rā ko Hopa ki a Ihowā, i mea ia:

2 "E mōhio ana ahau e taea e koe ngā mea katoa,

ā, e kore tētahi whakaaro ōu e taea te pēhi.

3 ‘Ko wai tēnei e huna nei i te whakaaro,

ā, kāhore nei he mātauranga?’

Nō reira kōrerotia ana e ahau he mea kīhai i mōhiotia e ahau,

he mea whakamīharo rawa, e kore nei e taea e ahau,

ā, kīhai i mōhiotia e ahau.

4 ‘Tēnā rā, whakarongo, ā, ka kōrero ahau;

ka ui ahau ki a koe, ā, māu e whakaatu mai ki ahau.’

5 I rongo ahau ki a koe, he rongo nā te taringa;

tēnā ko tēnei, ka kite ā-kanohi nei ahau i a koe.

6 Nā, whakarihariha ana ahau ki ahau anō,

ā, ka rīpenetā i roto i te puehu, i te pungarehu."

Ka Whakamōrarotia ngā Hoa o Hopa

7 Heoi, i te mutunga o tā Ihowā kōrero i ēnei kupu ki a Hopa, nā, ka mea a Ihowā ki a Eripāta Temani, "Kua mura tōku riri ki a koe, ki a koutou ko ōu hoa tokorua; nō te mea kīhai koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tā Hopa. 8 Nā, tīkina ētahi pūru mā koutou kia whitu, kia whitu hoki ngā hipi toa, ā, ka haere ki tāku pononga, ki a Hopa, ka whakaeke ai i ētahi tahunga tinana mā koutou; ā, mā tāku pononga, mā Hopa, e īnoi mō koutou. Ka manako hoki ahau ki a ia, kia kore ai ahau e mea ki a koutou kia rite ki tā koutou mahi wairangi. Kīhai hoki koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tō Hopa."

9 Heoi, haere ana a Eripāta Temani, a Pirirara Huhi, a Topara Naamati, a meatia ana e rātou tā Ihowā i kōrero ai ki a rātou; ā, ka manako a Ihowā ki a Hopa.

Ka Whakahokia ngā Rawa a Hopa

10 Ā, whakahokia ana a Hopa e Ihowā i te whakarau, i a ia i īnoi rā mō ōna hoa. Nā, ko ngā mea katoa i a Hopa i mua, whakanekehia ake āna e Ihowā kia pērā atu anō te maha. 11 Kātahi ka haere mai ōna tuākana, ōna tēina katoa, rātou ko ōna tuāhine katoa, me te hunga katoa i mōhio ki a ia i mua, hei hoa mōna, ki te kai taro i roto i tōna whare; tangi ana ki a ia, whakamārie ana i a ia mō te hē katoa i whakaekea nei e Ihowā ki a ia; ā, hōmai ana ki a ia e tēnei, e tēnei, tētahi moni me tētahi whakakai kōura.

12 Heoi, manaakitia ana a Hopa e Ihowā i te whakamutunga, nui atu i tō te tīmatanga; ā, kotahi tekau mā whā mano āna hipi, e ono mano ngā kāmera, kotahi mano tōpū ngā kau, kotahi mano ngā kāihe uha. 13 Tokowhitu anō āna tama, tokotoru ngā tamāhine. 14 Ā, tapā iho e ia te ingoa o te tuatahi ko Hemaima, ko te ingoa o te tuarua ko Ketia, ā, ko te ingoa o te tuatoru ko Kerēnehāpuku. 15 Ā, kīhai i kitea he wāhine hei rite mō ngā tamāhine a Hopa te ātaahua i te whenua katoa; ā, i hoatu hoki e tō rātou pāpā he wāhi mō rātou i waenganui i ō rātou tungāne.

16 Ā, i ora a Hopa i muri i tēnei kotahi rau e whā tekau ngā tau, i kite anō ia i āna tamariki, i ngā tamariki anō hoki a āna tamariki, e whā ngā whakatupuranga. 17 Heoi, ka mate a Hopa, he koroheke, he maha hoki ōna rā.

Job bely sy skuld.

1 TOE het Job die Here geantwoord en gesê:

2 Ek weet dat U alles kan doen en geen plan vir U onuitvoerbaar is nie.

3 Wie verberg die raadsbesluit daar sonder kennis? So het ek dan gespreek sonder om te verstaan, dinge te wonderbaar vir my, wat ek nie begryp nie.

4 Hoor tog, en ék sal spreek; ek sal U ondervra en onderrig U my!

5 Volgens hoorsê het ek van U gehoor; maar nou het my oog U gesien.

6 Daarom herroep ek en het berou in stof en as.

Die geseënde einde.

7 EN nadat die Here Job toegespreek het met hierdie woorde, sê die Here aan Élifas, die Temaniet: My toorn het ontvlam teen jou en jou twee vriende; want julle het nie reg van My gespreek soos my kneg Job nie.

8 Neem dan nou vir julle sewe bulle en sewe ramme, en gaan na my kneg Job en bring 'n brandoffer vir julle, en laat my kneg Job vir julle bid; want hom alleen sal Ek in guns aanneem, sodat Ek aan julle nie die dwaasheid laat vergelde nie; want julle het nie reg van My gespreek soos my kneg Job nie.

9 Toe het Élifas, die Temaniet, en Bildad, die Suhiet, en Sofar, die Naämatiet, heengegaan en gedoen soos die Here aan hulle gesê het; en die Here het Job in guns aangeneem.

10 En die Here het die lot van Job verander toe hy vir sy vriende gebid het; en die Here het Job se besittings vermeerder tot dubbel soveel as voorheen.

11 Ook het al sy broers en al sy susters en al sy bekendes van vroeër na hom gekom en met hom saam brood geëet in sy huis; en hulle het met hom medelyde gehad en hom vertroos oor al die onheil wat die Here oor hom gebring het. En hulle het hom elkeen 'n geldstuk gegee en elkeen 'n goue ring.

12 En die Here het die einde van Job meer geseën as sy begin; en hy het veertienduisend stuks kleinvee en sesduisend kamele en duisend paar beeste en duisend eselinne gehad.

13 Daarby het hy sewe seuns en drie dogters gehad.

14 En hy het die eerste genoem Jemíma en die tweede Kesía en die derde Kerenhappug.

15 En in die hele land is geen vroue gevind so mooi soos die dogters van Job nie; en hulle vader het hulle 'n erfdeel gegee onder hulle broers.

16 En Job het daarna honderd-en-veertig jaar lank gelewe; en hy het sy kinders en kindskinders gesien, vier geslagte.

17 En Job het gesterwe, oud en afgeleef.