He Īnoi mō te Whakangungu
Ki te tino kaiwhakatangi, mā ngā tama a Koraha. He Makiri.
1 E te Atua, kua rongo ō mātou taringa,
kua kōrerotia ki a mātou e ō mātou mātua,
ngā mahi i mahia e koe i ō rātou rā,
i ngā rā ō mua:
2 nāu ngā tauiwi i pana ki tōu ringa,
nāu rātou i whakatō;
nāu ngā iwi i whiu,
ā, whakamararatia ana rātou.
3 Ehara hoki i te mea, nā tā rātou hoari i whiwhi ai rātou ki te whenua,
ehara tō rātou tākakau i te mea i ora ai rātou;
engari nā tōu matau, nā tōu tākakau hoki,
nā te mārama anō o tōu mata,
he pai hoki nōu ki a rātou.
4 E te Atua, ko koe tōku Kīngi;
whakahaua he whakaora mō Hākopa.
5 Māu ka turaki ai mātou i ō mātou hoariri;
mā tōu ingoa ka takahia ai e mātou
te hunga e whakatika ana ki a mātou.
6 E kore hoki ahau e whakawhirinaki ki tāku kōpere;
e kore anō tāku hoari e whakaora i ahau.
7 Nāu hoki mātou i ora ai i ō mātou hoariri;
nāu anō i whakamā ai te hunga i kino ki a mātou.
8 Ko te Atua tā mātou e whakamanamana ai i te roa o te rā;
ka whakamoemiti anō mātou ki tōu ingoa ake ake. Hera
9 Otirā, kua pangā nei mātou e koe, kua meinga kia whakamā;
kāhore hoki koe kia haere tahi me ā mātou taua.
10 Kua meinga mātou kia hoki whakamuri mai i te hoariri;
kei te pāhua anō i ētahi mā rātou te hunga e kino ana ki a mātou.
11 Kua hoatu mātou e koe, ānō he hipi e kainga ana;
kua marara ki roto ki ngā tauiwi.
12 E hokona ana e koe tāu iwi, ā, hore he utu;
kāhore hoki koe e whiwhi rawa i te utu mō rātou.
13 E meinga ana mātou e koe hei tāwainga
mā ō mātou hoa kāinga;
hei whakahāweatanga, hei whakakatanga mai
mā te hunga i tētahi taha, i tētahi taha o mātou.
14 E meinga ana mātou e koe hei whakatauki mā ngā tauiwi;
hei rurutanga mātenga mā ngā iwi.
15 Kei mua tonu i ahau tōku whakamā;
kua taupokina ahau e te pāwera o tōku mata;
16 i te reo o te kaitāwai, o te kaikohukohu;
i te hoariri, i te kairapu utu.
17 Kua pā katoa tēnei ki a mātou;
heoi kāhore mātou i wareware ki a koe,
kīhai anō i teka ki tāu kawenata.
18 Kāhore tō mātou ngākau i tahuri whakamuri;
kīhai anō ō mātou hīkoinga i peka kē i tāu ara.
19 I marū ai mātou i a koe i te wāhi o ngā tarakona;
ā, taupoki rawa ki te ātārangi o te mate.
20 Mehemea kua wareware mātou ki te ingoa o tō mātou Atua,
kua totoro rānei ō mātou ringa ki te atua kē;
21 e kore rānei tēnei e āta tirohia e te Atua?
E mātau ana hoki ia ki ngā mea ngaro o te ngākau.
22 Mōu nei hoki mātou i patua ai i te rā roa nei;
kīia iho mātou he hipi e patua ana.
23 E ara, he aha koe ka moe ai, e te Ariki?
Whakatika, kaua mātou e pangā tonutia.
24 He aha koe ka huna ai i tōu mata?
Ka wareware ai ki tō mātou mamae, ki tō mātou tūkinotanga?
25 Kua piko nei hoki tō mātou wairua ki raro ki te puehu;
piri rawa tō mātou kōpū ki te whenua.
26 E ara, hei āwhina i a mātou;
kia mahara ki tōu aroha, ā, hokona mātou.
Hulpgeroep van die martelaarsgemeente.
1 VIR die musiekleier. Van die kinders van Korag. 'n Onderwysing.
2 o God, met ons ore het ons dit gehoor, ons vaders het ons dit vertel: 'n werk het U gedoen in hulle dae, in die dae van die voortyd.
3 U self het met u hand nasies verdrywe, maar húlle geplant; U het volke kwaad aangedoen, hulle daarenteen laat uitspruit.
4 Want hulle het die land nie deur hul swaard in besit geneem nie, en hul arm het hulle nie die oorwinning gegee nie, maar u regterhand en u arm en die lig van u aangesig, omdat U 'n welbehae in hulle gehad het.
5 U self is my Koning, o God! Gebied die oorwinninge van Jakob.
6 Deur U sal ons ons teëstanders omstoot; in u Naam sal ons hulle vertrap wat teen ons opstaan.
7 Want ek vertrou nie op my boog nie, en my swaard sal my die oorwinning nie gee nie;
8 maar U het ons verlos van ons teëstanders en ons haters beskaamd gemaak.
9 In God roem ons die hele dag, en u Naam sal ons loof tot in ewigheid. Sela.
10 En tog het U ons verstoot en tot skande gemaak, en U trek nie saam met ons leërs uit nie.
11 U laat ons agteruitwyk vir die teëstander, en ons haters plunder na hartelus.
12 U gee ons oor soos slagvee, en U het ons onder die nasies verstrooi.
13 U verkoop u volk vir niks en het nie baie verdien deur hulle koopprys nie.
14 U maak ons 'n smaad vir ons bure, 'n spot en beskimping vir die wat rondom ons is.
15 U maak ons 'n spreekwoord onder die nasies, 'n hoofskudding onder die volke.
16 My skande is die hele dag voor my, en die skaamte van my aangesig oordek my;
17 weens die stem van die smader en lasteraar, weens die blik van die vyand en wraakgierige.
18 Dit alles het oor ons gekom, en tog het ons U nie vergeet en nie bedrieglik gehandel teen u verbond nie.
19 Ons hart het nie agteruitgewyk nie, en ons gange het van u pad nie afgebuig nie,
20 alhoewel U ons verbrysel het in 'n plek van jakkalse en ons met 'n doodskaduwee oordek.
21 As ons die Naam van onse God vergeet het en ons hande uitgebrei het na 'n vreemde god —
22 sou God dit nie naspeur nie? Want Hy ken die geheime van die hart.
23 Maar om U ontwil word ons die hele dag gedood; ons word gereken as slagskape.
24 Ontwaak! Waarom slaap U, Here? Word tog wakker! Verstoot nie vir ewig nie!
25 Waarom verberg U u aangesig, vergeet U ons ellende en ons verdrukking?
26 Want ons siel is in die stof neergebuig; ons buik kleef aan die aarde.
27 Staan op tot ons hulp en verlos ons om u goedertierenheid ontwil!