Waiata 88

He Tangi mō te Āwhina

He waiata, he hīmene mā ngā tama a Koraha. Ki te tino kaiwhakatangi: Maharata Reanoto. He Makiri nā Hemana Eterahi.

1 E Ihowā, e te Atua o tōku whakaoranga,

he tangi tāku ki tōu aroaro i te ao, i te pō,

2 kia tae atu tāku īnoi ki tōu aroaro;

whakatītahatia mai tōu taringa ki tāku tangi.

3 Kua kī hoki tōku wairua i te pōuri,

ā, e whakatata ana tōku ora ki te rēinga.

4 Kua taua tahitia ahau me te hunga e heke ana ki te rua;

e rite ana ahau ki te tangata kāhore ōna āwhina!

5 I makā ki waenga i ngā tūpāpaku,

me he tangata i patua e takoto ana i te urupā,

kāhore nei e maharatia e koe i muri;

he mea momotu kē rātou nā tōu ringa.

6 Kua whakatakotoria ahau e koe ki te rua i raro riro,

ki te pōuri, ki ngā rire.

7 E pēhia ana ahau e tōu riri,

e pākia ana hoki e koe ki āu ngaru katoa. Hera

8 Kua whakamataratia atu e koe ōku hoa kia tawhiti i ahau;

kua meinga ahau e koe hei mea whakarihariha ki a rātou;

kua uakina mai ahau, ā, kāhore e puta ki waho;

9 kua hē tōku kanohi i te tangihanga.

E karanga ana ahau ki a koe, e Ihowā,

i ngā rā katoa, kua totoro hoki ōku ringa ki a koe.

10 Tērā rānei koe e mahi merekara ki ngā tūpāpaku?

E ara koia te hunga kua mate ki te whakamoemiti ki a koe? Hera

11 Ka kauwhautia rānei tōu aroha i roto i te urupā?

Tōu pono i roto i te ngaromanga?

12 E mātauria koia āu mea whakamīharo i roto i te pōuri,

tōu tika i te whenua o te warewaretanga?

13 Ko ahau ia kua karanga ki a koe, e Ihowā;

ā, i te ata ka tae atu tāku īnoi ki tōu aroaro.

14 He aha, e Ihowā, i pangā ai tōku wairua e koe?

He aha i huna ai tōu mata ki ahau?

15 Nō tōku tamarikitanga ake anō i pākia ai ahau,

i whakahemohemo ai; i ahau e pēhia ana e āu whakawehi,

ka pororaru noa iho.

16 I tika tōu riri nui mā runga i ahau;

kua haukotia ahau e āu mea whakawehi.

17 Ānō he wai rātou ki te karapoti i ahau i te rā roa nei;

hui tahi rātou ki te taiāwhio i ahau.

18 Kua wehea e koe kia tawhiti atu i ahau te hoa hei aroha mai,

me ōku hoa ki roto ki te pōuri.

In groot donkerheid!

1 'n LIED. 'n Psalm van die kinders van Korag. Vir die musiekleier; op die wysie van: „Máhalat leannot." 'n Onderwysing van Heman, die Esrahiet.

2 Here, God van my heil, bedags roep ek, in die nag is dit voor U.

3 Laat my gebed voor u aangesig kom, neig u oor tot my smeking.

4 Want my siel is sat van teëspoede, en my lewe raak aan die doderyk.

5 Ek word gereken by die wat in die kuil neerdaal; ek het geword soos 'n man sonder krag,

6 vrygelaat onder die dooies, soos die wat verslaan is, wat in die graf lê, aan wie U nie meer dink nie, en wat afgesny is van u hand.

7 U het my gesit in die kuil diep daaronder, in duisternisse, in dieptes.

8 U grimmigheid rus op my, en U druk my neer met al u golwe. Sela.

9 U het my bekendes ver van my verwyder, my iets afskuweliks gemaak vir hulle; ek is ingesluit en kan nie uitkom nie.

10 My oog vergaan van ellende. Here, ek roep U aan die hele dag deur, ek brei my hande na U uit.

11 Kan U aan die dooies 'n wonder doen? Of kan skimme opstaan, kan hulle U loof? Sela.

12 Kan u goedertierenheid vertel word in die graf, u trou in die plek van vertering?

13 Kan u wondermag in die duisternis bekend word en u geregtigheid in die land van vergetelheid?

14 Maar ék, Here, roep U aan om hulp, en in die môre kom my gebed U tegemoet.

15 Here, waarom verstoot U my siel, verberg U u aangesig vir my?

16 Van jongs af is ek ellendig en klaar om te sterwe; ek dra u verskrikkinge, ek is radeloos.

17 U toorngloed het oor my gegaan; u verskrikkinge vernietig my;

18 die hele dag omring hulle my soos water, saam omsingel hulle my.

19 U het vriend en metgesel ver van my verwyder; my bekendes is duisternis.