He Īnoi mō te Rapunga Utu
Nā Rāwiri.
1 E ngana, e Ihowā, ki te hunga e tohe ana ki ahau;
whawhaitia te hunga e whawhai nei ki ahau.
2 Kia mau ki te whakangungu rākau, ki te puapua;
whakatika hei āwhina mōku.
3 Unuhia te tao, āraia te ara
o te hunga e whai nei i ahau;
kī mai ki tōku wairua,
"Ko ahau tōu whakaoranga."
4 Kia whakamā, kia numinumi te hunga
e whai ana kia whakamatea ahau;
kia whakahokia ki muri,
kia whakapōauautia te hunga
e whakatakoto ana i te kino mōku.
5 Kia rite rātou ki te pāpapa e pūhia ana e te hau;
kia āia haeretia e te anahera a Ihowā.
6 Kia pōuri tō rātou ara, kia pāhekeheke;
kia whāia rātou e te anahera a Ihowā.
7 Kāhore hoki he rawa i hunā ai e rātou te poka o tā rātou kupenga mōku;
he mea keri takekore kia mate ai ahau.
8 Kia rokohanga pōauautia ia e te ngaromanga;
kia mau anō ko ia i tāna kupenga i huna ai,
kia taka ia ki taua tino ngaromanga.
9 Ā, ka koa tōku wairua ki a Ihowā,
ka hari ki tāna whakaoranga.
10 Ka kī katoa ōku wheua,
"E Ihowā, ko wai te rite mōu,
mō te kaiwhakaora o te iti
i te tangata e kaha ake ana i a ia,
āe, o te iti, o te rawakore i tōna kaipāhua?"
11 Whakatika ana ngā kaiwhakapae teka;
whakawākia ana ahau mō ngā mea kīhai nei ahau i mātau atu.
12 Utua ana e rātou tāku pai ki te kino,
ā, whakatupu pani ana tōku wairua.
13 Tēnā ko ahau, i a rātou e mate ana,
he kahu taratara tōku,
waikauwere ana tōku wairua, kīhai i kai;
ā, hoki mai ana tāku īnoi ki tōku uma.
14 Ko tōku āhua me te mea he hoa ia, he teina nōku;
kūpapa noa iho ahau,
ānō he tangata e tangi ana ki tōna whaea.
15 I tōku paheketanga ia koa ana rātou, huihui ana;
huihui ana ngā tāngata kino noa iho hei hoariri mōku,
kīhai anō ahau i mōhio, haehae ana rātou i ahau,
kīhai hoki i mutu.
16 Rite tonu ki ngā kaiwhakakata o ngā hākari,
tetēā ana ō rātou niho ki ahau.
17 E te Ariki, kia pēhea te roa o tāu titiro kau mai?
Whakaorangia tōku wairua i ā rātou whakangaromanga,
tāku e aroha nei, i ngā raiona.
18 Ka whakawhetai ahau ki a koe i roto i te whakaminenga nui,
ka whakamoemiti ki a koe i roto i te iwi maha.
19 Kei hari pokanoa ki ahau ōku hoariri;
kei whakakini te kanohi o te hunga e kino noa ana ki ahau.
20 Ehara hoki tā rātou i te kōrero mō te rangimārie;
heoi kei te whakatakoto kupu tinihanga rātou
mō te hunga āta noho o te whenua.
21 Inā, hāmama ana ō rātou māngai ki ahau,
e kī ana, "Ha, ha,
kua kite tō mātou kanohi!"
22 Kua kite koe, e Ihowā; kaua rā e wahangū,
e te Ariki, kei matara i ahau.
23 Oho ake, e ara ki te whakarite i tōku whakawā,
ki tāku tautohe, e tōku Atua, e tōku Ariki.
24 Kia rite ki tōu tika te whakarite mōku,
e Ihowā, e tōku Atua:
kei koa anō rātou ki ahau.
25 Kei mea rātou i roto i ō rātou ngākau,
"Ha, ko tā mātou tēnā i pai ai."
Kei mea rātou, "Kua horomia ia e tātou."
26 Kia whakamā, kia numinumi ngātahi,
te hunga e koa ana ina hē ahau;
kia whakakākahuria ki te whakamā, ki te numinumi,
te hunga e whakakake ana ki ahau.
27 Kia hāmama i te hari,
kia koa te hunga e pai ana ki tāku mahi tika;
āe, kia mea tonu,
"Kia whakanuia a Ihowā
e whakapai nei ki te ora o tāna pononga."
28 Ā, ka kōrerotia e tōku arero tāu mahi tika,
me te whakamoemiti ki a koe i te rā roa.
Dawid bid God om die goddelose mense te straf.
1 'n PSALM van Dawid.
Here, twis met die wat met my twis; bestry die wat my bestry!
2 Gryp die klein skild en die grote, en staan op as my hulp!
3 En trek die spies uit en stuit my vervolgers! Spreek tot my siel: Ek is jou heil!
4 Laat hulle wat my lewe soek, beskaamd staan en in die skande kom; laat hulle wat my ongeluk beraam, agteruitwyk en rooi van skaamte word!
5 Laat hulle word soos kaf voor die wind, terwyl die Engel van die Herehulle wegstoot.
6 Laat hulle weg duister en glibberig wees, terwyl die Engel van die Here hulle vervolg!
7 Want hulle het sonder oorsaak die kuil met hul net vir my verberg, hulle het sonder oorsaak gegrawe teen my lewe.
8 Laat verwoesting oor hom kom sonder dat hy dit weet, en laat sy net hom vang wat hy gespan het; laat hom daarin val met verwoesting!
9 Maar my siel sal juig in die Here, dit sal bly wees in sy heil.
10 Al my beendere sal sê: Here, wie is soos U? U wat die ellendige red van die wat sterker is as hy; ja, die ellendige en behoeftige van sy berower!
11 Kwaadwillige getuies staan op; wat ek nie weet nie, vra hulle vir my.
12 Hulle vergeld my kwaad vir goed: verlatenheid vir my siel.
13 En ek — toe hulle siek was, het ek 'n roukleed gedra; ek het my siel gekwel met vas, en my gebed het teruggekeer in my boesem.
14 Ek het rondgegaan asof dit 'n vriend, asof dit 'n broer van my was; ek het gebuk gegaan in die rou soos een wat oor sy moeder treur.
15 Maar as ek struikel, is hulle bly en kom bymekaar; hulle vergader teen my, lae mense en die wat ek nie ken nie; hulle laster sonder ophou.
16 Onder die roekeloosste tafelspotters kners hulle met hul tande teen my.
17 Here, hoe lank sal U dit aansien? Bring my siel terug van hulle verwoestinge, my enigste van die jong leeus af.
18 Ek sal U loof in 'n groot vergadering; onder 'n groot skare sal ek U prys.
19 Laat hulle oor my nie bly wees wat sonder grond my vyande is nie; laat die wat my sonder oorsaak haat, nie met die oë knip nie!
20 Want hulle spreek nie van vrede nie, maar hulle bedink bedrieglike woorde teen die stilles in die land.
21 En hulle maak hul mond wyd oop teen my, hulle sê: Ha, ha, ons oog het dit gesien!
22 Here, U het dit gesien, swyg nie. Here, wees nie ver van my af nie!
23 Ontwaak en word wakker vir my reg; my God en Here, vir my regsaak.
24 Doen aan my reg na u geregtigheid, Here my God, en laat hulle oor my nie bly wees nie!
25 Laat hulle in hul hart nie sê: Ha, ons begeerte! Laat hulle nie sê: Ons het hom verslind nie!
26 Laat hulle wat bly is oor my ongeluk, beskaamd staan en saam rooi van skaamte word; laat hulle wat hul teen my groot maak, met skaamte en skande beklee word!
27 Laat húlle jubel en bly wees wat 'n behae het in my geregtigheid; en laat hulle altyddeur sê: Groot is die Here wat 'n welbehae het in die vrede van sy kneg!
28 En my tong sal u geregtigheid prys, u lof die hele dag deur.