Waiata 139

Ka Tata a Ihowā i ngā Wā Katoa

Ki te tino kaiwhakatangi. He hīmene nā Rāwiri.

1 E Ihowā, kua tirotirohia ahau e koe,

kua mōhiotia anō e koe.

2 E mātau ana koe ki tōku nohoanga iho, ki tōku whakatikanga ake;

e mōhio ana koe ki ōku whakaaro i tawhiti.

3 E kitea pūtia ana e koe tōku ara me tōku takotoranga iho;

e matatau ana hoki koe ki ōku ara katoa.

4 Kāhore rawa hoki he kupu i tōku arero,

i toe i a koe te mōhio, e Ihowā.

5 Kua hangā a muri, a mua, ōku e koe;

kua pā anō tōu ringa ki ahau.

6 He mea whakamīharo rawa,

kei tawhiti atu hoki i ahau, tēnei mātauranga;

kei runga noa atu, e kore e taea e ahau.

7 Me haere ahau ki hea i tōu wairua?

Me oma rānei ahau ki hea i tōu aroaro?

8 Ki te kake ahau ki te rangi, kei reira koe;

ki te whārikitia e ahau tōku moenga i roto i te rēinga, kei reira anō koe.

9 Ki te tango ahau ki ngā pākau o te ata,

ā, ka noho ki ngā tōpito o te moana;

10 kei reira anō tōu ringa hei ārahi i ahau,

tōu matau hei pupuru i ahau.

11 Ki te mea ahau, "He pono, tērā ahau e hīpokina e te pōuri,

ā, ko te mārama i tētahi taha ōku, i tētahi taha, ka meinga he pō,"

12 ahakoa te pōuri kāhore e huna mai i a koe,

engari ka mārama te pō ānō ko te ao,

ki a koe rite tahi te pōuri me te mārama.

13 I a koe hoki ōku whatumanawa;

nāu hoki ahau i hīpoki i roto i te kōpū o tōku whaea.

14 Ka whakawhetai ahau ki a koe;

he mea whakawehi, he mea whakamīharo tōku hanganga;

he mahi whakamīharo āu mahi,

mōhio rawa anō tōku wairua ki tēnā.

15 Kīhai i hunā ōku wāhi i a koe,

i ahau e hangā ngarotia ana,

e āta whakairohia ana i ngā wāhi hōhonu rawa o te whenua.

16 I kite ōu kanohi i ahau, kāhore anō kia āhua noa.

I tuhituhia katoatia anō hoki ōku wāhi ki tāu pukapuka,

i ngā rangi i whakaahua ai,

i te mea kāhore anō tētahi i oti noa.

17 Kia pēhea mai hoki te matenui o ōu whakaaro ki ahau, e te Atua;

koia anō te ranea, ina huihuia!

18 Ki te taua e ahau – maha atu i te onepū;

ka oho ake ahau – kei a koe tonu ahau.

19 He pono ka patua e koe, e te Atua, te tangata kino;

mawehe koia atu i ahau, e ngā tāngata toto.

20 He kino hoki ā rātou kupu mōu;

e whakahua noa ana ōu hoariri i tōu i ingoa.

21 Kāhore ianei ahau, e Ihowā, e kino ki te hunga e kino ana ki a koe?

E whakarihariha hoki ki te hunga e whakatika ana ki a koe?

22 He tino kino tāku kino ki a rātou;

waiho iho rātou e ahau hei hoariri mōku.

23 Tirohia iho ahau, e te Atua, kia mātau hoki koe ki tōku ngākau;

whakamātautauria ahau, kia mātau hoki koe ki ōku whakaaro.

24 Kia kite mehemea kei ahau tētahi ara o te kino,

ka ārahi ai i ahau i te ara pūmau.

Die goddelike alwetendheid.

1 VIR die musiekleier. 'n Psalm van Dawid.

Here, U deurgrond en ken my.

2 U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte.

3 U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend.

4 Want daar is nog geen woord op my tong nie — of U, Here, U ken dit geheel en al.

5 U sluit my in van agter en van voor, en U lê u hand op my.

6 Om dit te begryp, is te wonderbaar vir my, te hoog: ek kan daar nie by nie.

7 Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig?

8 Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar!

9 Neem ek die vleuels van die dageraad, gaan ek by die uiteinde van die see woon,

10 ook daar sou u hand my lei en u regterhand my vashou.

11 En as ek sê: Mag tog net die duisternis my oorval en die lig nag wees tot my beskutting,

12 dan is selfs die duisternis vir U nie donker nie, en die nag gee lig soos die dag, die duisternis is soos die lig.

13 Want Ú het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef.

14 Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is; wonderbaar is u werke! En my siel weet dit alte goed.

15 My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde.

16 U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.

17 Hoe kosbaar is dan vir my u gedagtes, o God! Hoe geweldig is hulle volle som nie!

18 Wil ek hulle tel, hulle is meer as die sand; word ek wakker, dan is ek nog by U.

19 o God, as U tog maar die goddelose wou ombring! En julle manne van bloed, gaan van my af weg!

20 Hulle wat arglistig teen U spreek, u Naam ydellik verhef — u teëstanders!

21 Here, sou ek dié nie haat wat vir U haat, en 'n afsku hê van die wat teen U opstaan nie?

22 Ek haat hulle met 'n volkome haat; vyande is hulle vir my!

23 Deurgrond my, o God, en ken my hart; toets my en ken my gedagtes;

24 en kyk of daar by my 'n weg is van smart, en lei my op die ewige weg!