Waiata 30

He Īnoi Whakawhetai

He hīmene. He waiata mō te tāinga o te kawa o te whare. Nā Rāwiri.

1 Ka whakanui ahau i a koe, e Ihowā;

nāu hoki ahau i hāpai ake,

ā, kīhai i tukua ōku hoariri kia hari ki ahau.

2 E Ihowā, e tōku Atua, i karanga ahau ki a koe,

ā, kore ake tōku mate i a koe.

3 E Ihowā, nāu i whakaputa ake tōku wairua i te rēinga;

nāu ahau i whakaora kei heke ki te poka.

4 Hīmene ki a Ihowā, e tāna hunga tapu,

whakawhetai hoki ki tōna ingoa tapu.

5 He iti hoki te wāhi e riri ai ia;

he oranga ki te manakohia e ia.

E tau iho te tangi i te ahiahi,

ā, i te ata he hari.

6 I mea ahau i tōku wā i kake ai,

"E kore ahau e whakangāueuetia ā muri ake nei."

7 He manakohanga nāu, e Ihowā,

i ū ai i a koe te tū o tōku maunga;

i hunā e koe tōu mata,

ā, raru iho ahau.

8 E Ihowā, i karanga ahau ki a koe,

i īnoi hoki ki a Ihowā.

9 "He aha te pai o ōku toto

ina heke ahau ki te poka?

Mā te puehu koia koe e whakamoemiti?

Māna oti e whakapuaki tōu pono?

10 Whakarongo, e Ihowā, tohungia hoki ahau;

e Ihowā, ko koe hei āwhina mōku."

11 Kua puta kē i a koe tāku tangi hei kanikani;

kua wewete i tōku kākahu taratara,

ā, whītikiria ana ahau e koe ki te koa;

12 hei mea e hīmene ai tōku korōria ki a koe, kore ake e wahangū.

E Ihowā, e tōku Atua, ka whakawhetai ahau ki a koe ake ake.

Die toorn van God duur 'n oomblik; sy goedheid is vir ewig.

1 'n PSALM, 'n lied by die inwyding van die Huis. Van Dawid.

2 Ek sal U verhoog, Here, want U het my opgetrek en my vyande oor my nie laat bly wees nie.

3 Here, my God, ek het U aangeroep om hulp, en U het my gesond gemaak.

4 Here, U het my siel uit die doderyk laat opkom; U het my lewend gemaak uit die wat in die kuil neerdaal.

5 Psalmsing tot eer van die Here, o sy gunsgenote, en loof sy heilige gedenknaam;

6 want 'n oomblik is daar in sy toorn, 'n lewe in sy goedgunstigheid; saans vernag die geween, maar smôrens is daar gejuig.

7 Ek het wel in my sorgeloosheid gesê: Ek sal vir ewig nie wankel nie.

8 Here, U het my berg deur u welbehae sterk laat staan. U het u aangesig verberg — ek het verskrik geword!

9 Ek het U aangeroep, Here, en ek het die Here gesmeek:

10 Watter voordeel is daar in my bloed as ek neerdaal in die kuil? Sal die stof U loof? Sal dit u trou verkondig?

11 Hoor, Here, en wees my genadig! Here, wees my 'n helper!

12 U het my weeklag vir my verander in 'n koordans, U het my roukleed losgemaak en my met vreugde omgord;

13 sodat my eer U kan besing en nie swyg nie. Here, my God, vir ewig sal ek U loof.