Waiata 79

He Tangi ā-Iwi

He hīmene nā Āhapa.

1 E te Atua, kua tae mai ngā tauiwi ki tōu kāinga tupu;

kua noa i a rātou tōu temepara tapu,

kua waiho a Hiruhārama kia pūranga kau ana.

2 Ko ngā tinana mate o āu pononga kua hoatu e rātou

hei kai mā ngā manu o te rangi,

ko te kikokiko o tāu hunga tapu mā ngā kīrehe o te whenua.

3 Ko ō rātou toto, ringihia ake e rātou ānō he wai,

ki ngā taha o Hiruhārama;

kāhore hoki he tangata hei tanu i a rātou.

4 Kua waiho mātou hei tāwainga mā ō mātou hoa,

hei katanga mā te hunga i tētahi taha, i tētahi taha o mātou.

5 Kia pēhea te roa, e Ihowā?

E riri tonu rānei koe ake ake?

E ngiha tonu rānei tōu hae me he kāpura?

6 Ringihia tōu riri ki ngā tauiwi

kāhore nei e mātau ki a koe,

ki ngā rangatiratanga

kāhore nei e karanga ki tōu ingoa.

7 Kua pau hoki a Hākopa i a rātou,

kua ururua i a rātou tōna nohoanga.

8 Kaua rā e maharatia ngā kino o ō mātou tūpuna;

kia hohoro tōu aroha ki mua i a mātou;

kua whakaititia rawatia hoki mātou.

9 Āwhinatia mātou, e te Atua o tō mātou whakaoranga,

kia whakakorōriatia ai tōu ingoa;

whakaorangia mātou, hīpokina hoki ō mātou hara,

he mahara ki tōu ingoa.

10 Kia mea koia ngā tauiwi,

"Kei hea tō rātou Atua?"

Kia kite atu mātou e mātau ana ngā tauiwi

ki te whakatakinga i te toto o āu pononga i whakahekea nei.

11 Kia tae atu ki tōu aroaro te auē a te herehere;

kia rite ki te nui o tōu kaha

tāu whakaora i te hunga e meatia ana kia mate.

12 Takiwhitutia atu te utu e hoatu e koe ki ngā uma o ō mātou hoa

mō tā rātou tāwai, e tāwai nei rātou ki a koe, e te Ariki.

13 Pēnei ka whakawhetai mātou, tāu iwi,

ngā hipi hoki e hēpara nei koe, ki a koe ake ake;

ka whakakitea e mātou te whakamoemiti ki a koe,

ki ngā whakatupuranga katoa.

Die vertrapte volk van God.

1 'n PSALM van Asaf.

o God, heidene het gekom in u erfdeel, hulle het u heilige tempel verontreinig, Jerusalem tot puinhope gemaak.

2 Hulle het die lyke van u knegte aan die voëls van die hemel tot spys gegee, die vlees van u gunsgenote aan die wilde diere van die land.

3 Hulle het húlle bloed rondom Jerusalem soos water uitgegiet sonder dat iemand hulle begrawe.

4 Ons het vir ons bure 'n smaad geword, 'n spot en beskimping vir die wat rondom ons is.

5 Hoe lank, Here, sal U vir ewig toornig wees, sal u ywer brand soos 'n vuur?

6 Stort u grimmigheid uit oor die heidene wat U nie ken nie, en oor die koninkryke wat u Naam nie aanroep nie.

7 Want hulle het Jakob verteer en sy woning verwoes.

8 Reken ons die ongeregtighede van die voorvaders nie toe nie; laat u barmhartighede ons gou tegemoetkom, want ons is baie swak.

9 Help ons, o God van ons heil, om die eer van u Naam, en red ons en doen versoening oor ons sondes ter wille van u Naam.

10 Waarom sou die heidene sê: Waar is hulle God? Laat voor ons oë onder die heidene bekend word die wraak oor die vergote bloed van u knegte.

11 Laat die gesug van die gevangene voor u aangesig kom; laat die kinders van die dood oorbly na die grootheid van u arm.

12 En vergeld ons bure sewevoudig in hulle skoot die smaad waarmee hulle U, o Here, gesmaad het.

13 En ons, u volk en die skape van u weide, ons sal U vir ewig loof, van geslag tot geslag sal ons u lof vertel.