Waiata 102

He Īnoi o tētahi Taitama Āwangawanga

He īnoi nā te ngākau mamae, i a ia e pēhia ana, ā, maringi a wai ana tāna tangi ki te aroaro o Ihowā.

1 Whakarongo ki tāku īnoi, e Ihowā,

kia puta atu tāku tangi ki a koe.

2 Kaua e hunā tōu mata ki ahau

i te rā e pōuri ai ahau.

Whakatītahatia mai tōu taringa ki ahau;

hohoro te whakahoki kupu mai ki ahau i te rā e karanga ai ahau.

3 Ka memeha hoki ōku rā ānō he paoa;

ka kāia ōku wheua ānō he motumotu.

4 Kua pākia tōku ngākau, kua memenge, ānō he tarutaru;

i wareware ai ahau ki te kai i tāku taro.

5 Piri tonu ōku iwi ki tōku kiri

i tōku reo auē.

6 He rite ahau ki te matuku i te koraha,

ki te koukou i te wāhi mokemoke.

7 Mataara tonu ahau;

tōku rite kei te pīhoihoi mokemoke i runga i te tuanui.

8 E tāwai ana ōku hoariri ki ahau i te rā roa;

ko te hunga e pōrangirangi ana mai ki ahau, ko ahau tā rātou oati.

9 Kainga ana e ahau te pungarehu ānō he taro;

whakananua iho tōku wai inu ki te roimata.

10 I tōu riri hoki, i tōu weriweri;

nāu hoki ahau i hāpai ake, ā, tāia atu anō ahau e koe.

11 He rite ōku rā ki te ātārangi e whakawairua kau ana;

ā, kua memenge ahau ānō he tarutaru.

12 Ko koe ia, e Ihowā, ka mau tonu ake ake,

ka maharatia anō koe e ngā whakatupuranga katoa.

13 Tērā koe e whakatika, e aroha ki a Hiona;

kua taka mai hoki te wā,

āe rā, te tino wā, hei atawhainga i a ia.

14 E manakohia ana hoki e āu pononga ōna kōhatu,

e āwangawanga ana ki tōna puehu.

15 Pēnei ka wehingia te ingoa o Ihowā e ngā tauiwi,

tōu korōria hoki e ngā kīngi katoa o te whenua.

16 Nā Ihowā hoki i hanga a Hiona,

kua kitea ia i tōna korōria.

17 Kua tahuri ia ki te īnoi a te rawakore;

kīhai i whakahāwea ki tā rātou īnoi.

18 Ka tuhituhia tēnei mō tō muri whakatupuranga;

ā, ka whakamoemiti ki a Ihowā te iwi meāke hangā:

19 mōna i titiro iho i te tiketike o tōna wāhi tapu;

i titiro iho a Ihowā i te rangi ki te whenua;

20 ki te whakarongo ki te auē a te herehere,

ki te wewete i te hunga kua motuhia mō te mate;

21 kia whakapuakina ai te ingoa o Ihowā i Hiona,

me te whakamoemiti ki a ia i Hiruhārama;

22 i te huihuinga o ngā iwi,

o ngā kīngitanga, ki te mahi ki a Ihowā.

23 Whakangoikoretia iho e ia tōku kaha i te ara;

kua torutoru i a ia ōku rā.

24 I mea ahau,

"E tōku Atua, kaua ahau e tangohia i waenganui o ōku rā;

kei ngā whakatupuranga katoa ōu tau."

25 Nōnamata te whenua i whakatūria ai e koe,

ā, he mahi ngā rangi nā ōu ringa.

26 Ko ērā e hemo atu, ko koe ia e mau tonu;

āe rā, ka tawhitotia katoatia me he weweru.

Ka whakaputaia kētia rātou e koe ānō he kākahu,

ā, ka whakaputaia kētia.

27 Ko koe ia, ko koe tonu,

kāhore hoki he mutunga o ōu tau.

28 Ka whai nohoanga ngā tama a āu pononga,

ka pūmau ō rātou uri ki tōu aroaro.

'n Gebed vir Sion.

1 'n GEBED van 'n ellendige as hy beswyk en sy klagte uitstort voor die aangesig van die Here.

2 oHere, hoor my gebed, en laat my hulpgeroep tot by U kom!

3 Verberg u aangesig nie vir my op die dag as ek in benoudheid is nie; neig u oor tot my; op die dag as ek roep, verhoor my gou!

4 Want my dae verdwyn soos rook en my gebeente gloei soos 'n vuurherd.

5 Platgeslaan soos die plante en verdor is my hart; want ek vergeet om my brood te eet.

6 Vanweë my harde gesug kleef my gebeente aan my vlees.

7 Ek is soos 'n pelikaan van die woestyn, ek het geword soos 'n uil op die puinhope.

8 Ek is slapeloos en het geword soos 'n eensame voël op die dak.

9 Die hele dag smaad my vyande my; die wat teen my raas, gebruik my naam as 'n vloek.

10 Want ek eet as soos brood en meng my drank met trane,

11 vanweë u grimmigheid en u toorn; want U het my opgehef en my weggewerp.

12 My dae is soos 'n skaduwee wat lank geword het, en ek, soos die plante verdor ek.

13 Maar U, o Here, U bly tot in ewigheid, en u gedenknaam van geslag tot geslag.

14 Ú sal opstaan, U oor Sion ontferm; want dit is tyd om hom genadig te wees, want die bestemde tyd het gekom.

15 Want u knegte het sy klippe lief en het medelyde met sy puin.

16 Dan sal die heidene die Naam van die Here vrees en al die konings van die aarde u heerlikheid;

17 omdat die Here Sion opgebou het, in sy heerlikheid verskyn het,

18 Hom gewend het tot die gebed van wie ontbloot is, en hulle gebed nie verag het nie.

19 Dit sal vir die volgende geslag opgeskrywe word, en die volk wat geskape gaan word, sal die Here loof;

20 omdat Hy van sy heilige hoogte neergesien het, die Here uit die hemel op die aarde gelet het,

21 om die gekerm van die gevangene te hoor, om los te maak die kinders van die dood;

22 sodat hulle in Sion die Naam van die Here kan vermeld en sy lof in Jerusalem,

23 as die volke almal saam vergader, ook die koninkryke om die Here te dien.

24 Hy het my krag op die weg swak gemaak, my dae verkort.

25 My God, sê ek, neem my nie weg in die helfte van my dae nie — u jare is van geslag tot geslag!

26 In die voortyd het U die aarde gegrondves, en die hemele is die werk van u hande.

27 Húlle sal vergaan, maar Ú sal bly; ja, hulle almal sal soos 'n kleed verslyt; U verwissel hulle soos 'n kledingstuk, en hulle verdwyn.

28 Maar U bly dieselfde, en u jare het geen einde nie.

29 Die kinders van u knegte sal woon, en hulle nageslag sal voor u aangesig bly bestaan.