2 Whakapapa 23

Te Aranga ki a Aratia

1 Nā, i te whitu o ngā tau ka whakanuia e Iehoiara he kaha mōna; i riro hoki i a ia ngā rangatira rau, a Atāria tama a Ierohama, a Ihimaera tama a Iehohanana, a Atāria tama a Ōpere, a Maaheia tama a Araia, a Erihapata tama a Tīkiri, hei hoa mōna, mea rawa ki te kawenata. 2 Nā, hāereerea ana e rātou a Hūrā ā taka noa, huihuia ana e rātou ngā Rīwaiti i roto i ngā pā katoa o Hūrā, rātou ko ngā upoko o ngā whare o ngā mātua o Īharaira, ā, haere ana rātou ki Hiruhārama. 3 Nā, ka whakarite kawenata te whakaminenga katoa ki te kīngi i roto i te whare o te Atua.

I mea anō ia ki a rātou, "Nanā, hei kīngi te tama a te kīngi, hei pērā me tā Ihowā i kōrero ai mō ngā tama a Rāwiri. 4 Ko tēnei tā koutou e mea ai: ko te tuatoru o ngā wehenga o koutou e haere mai ana i te hāpati, arā o ngā tohunga, o ngā Rīwaiti, hei kaitiaki mō ngā kūwaha; 5 ko tētahi o ngā wehenga e toru hei te whare o te kīngi; ko tētahi o ngā wehenga e toru hei te Kūwaha o te Tūranga; ko te iwi katoa hoki hei ngā marae o te whare o Ihowā. 6 Kaua ia tētahi e tomo ki te whare o Ihowā, ko ngā tohunga anake, rātou ko te hunga o ngā Rīwaiti e minita ana; ko rātou e haere ki roto, nō te mea he tapu rātou. Ko te iwi katoa ia hei tiaki i ngā mea a Ihowā. 7 Nā, me karapoti te kīngi e ngā Rīwaiti ā tawhio noa; hei tōna ringa anō te patu a tēnei, a tēnei; ā, ki te tomo tētahi ki te whare, me whakamate. Hei te taha tonu koutou o te kīngi i tōna haerenga mai, i tōna haerenga atu."

8 Nā, ka meatia e ngā Rīwaiti, e Hūrā katoa ngā mea katoa i whakahaua e Iehoiara tohunga; ā, ka mau rātou ki āna tāngata, ki āna tāngata, ki ngā mea e haere ana ki roto i te hāpati, ki te hunga anō e haere atu ana ki waho i te hāpati; kīhai hoki a Iehoiara tohunga i tuku i ngā wehenga kia haere. 9 Ā, i hōmai e Iehoiara tohunga ki ngā rangatira rau ngā tao, ngā pukupuku, me ngā whakapuru tao a Kīngi Rāwiri; i roto hoki ērā i te whare o te Atua. 10 I whakatūria anō e ia te iwi katoa, me ā rātou patu i te ringa o tēnei, o tēnei, i te koki ki matau o te whare, tae noa ki te koki ki mauī o te whare, ki ngā taha o te āta, o te whare, hei karapoti mō te kīngi.

11 Kātahi ka whakaputaina e rātou te tama a te kīngi, pōtaea iho ki a ia te karauna; ā, hōmai ana te whakaaturanga ki a ia, nā, whakakīngitia ana ia e rātou; ā, nā Iehoiara rātou ko āna tama ia i whakawahi, me tā rātou karanga, "Kia ora te kīngi!"

Tā Atāria Kōhurutanga

12 Ā, nō te rongonga o Atāria i te ngē o te iwi e rere ana, e whakamoemiti ana ki te kīngi, ka haere ia ki te iwi, ki te whare o Ihowā. 13 Ā, ka titiro ia, nā, ko te kīngi e tū ana i te taha o tōna pou i te tomokanga ko ngā rangatira anō me ngā tētere i te taha o te kīngi; ā, ko te iwi katoa o te whenua e koa ana, e whakatangi ana i ngā tētere; ko ngā kaiwaiata hoki e whakatangi ana i ngā mea rangi waiata, e ārahi ana i te waiata whakamoemiti. Kātahi ka haehae a Atāria i ōna kākahu, ka karanga, "He hē, he hē, te whakatakotoria nei!"

14 Nā, ka whakaputaina e Iehoiara tohunga ngā rangatira rau, ngā kaitohutohu ope ki waho, ā, ka mea ia ki a rātou, "Mauria mai ia ki waenganui i ngā rārangi; ā, ko te tangata e whai i muri i a ia, whakamatea ki te hoari." I mea hoki te tohunga, "Kaua ia e whakamatea i roto i te whare o Ihowā." 15 Heoi, whakawāteatia ana he haerenga mōna; nā, ka tae ia ki te tomokanga o te Kūwaha Hōiho i te taha o te whare o te kīngi, whakamatea iho ki reira.

16 Nā, ka whakaritea e Iehoiara he kawenata, he mea nāna, nā te iwi katoa rātou ko te kīngi, kia meinga rātou hei iwi mā Ihowā. 17 Nā, haere ana te iwi katoa ki te whare o Paara, wāhia iho e rātou; mongamonga noa i a rātou āna āta, ōna āhua; patua iho hoki e rātou a Matana tohunga o Paara ki mua i ngā āta.

18 I whakarite kaitirotiro anō a Iehoiara mō te whare o Ihowā, he mea tuku ki ngā tohunga, ki ngā Rīwaiti, i wehea nei e Rāwiri ki roto ki te whare o Ihowā hei whakaeke i ngā tahunga tinana a Ihowā, ko te mea hoki ia i tuhituhia i roto i te ture a Mohi; me te koa anō rātou, me te waiata; ko tā Rāwiri hoki ia i whakarite ai. 19 I whakatūria anō e ia he kaitiaki kūwaha mō ngā kūwaha o te whare o Ihowā, kei haere ki roto te tangata e poke ana i tētahi mea.

20 Nā, tīkina ana e ia ngā rangatira rau, ngā tāngata nunui, rātou ko ngā kāwana o te iwi, ko te iwi katoa anō hoki o te whenua, ā mauria iho ana e rātou te kīngi i te whare o Ihowā ki raro. Nā, haere ana rātou nā tō Runga Kūwaha ki te whare o te kīngi, ā, whakanohoia ana te kīngi ki te torōna o te kīngitanga. 21 Heoi, koa tonu te iwi katoa o te whenua, ā, mārire noa iho te pā; ā, patua ana e rātou a Atāria ki te hoari.

1 MAAR in die sewende jaar het Jójada moed geskep en saam met hom in 'n verbond geneem die owerstes oor honderd: Asárja, die seun van Jeróham, en Ismael, die seun van Jóhanan, en Asárja, die seun van Obed, en Maäséja, die seun van Adája, en Elisáfat, die seun van Sigri.

2 En hulle het in Juda rondgetrek en die Leviete vergader uit al die stede van Juda, en die familiehoofde van Israel; en hulle het na Jerusalem gekom.

3 En die hele vergadering het in die huis van God met die koning 'n verbond gesluit. Toe sê hy vir hulle: Kyk, die seun van die koning moet koning wees soos die Here oor die seuns van Dawid gespreek het.

4 Dit moet julle doen: 'n derde deel van julle wat op die sabbat inkom — van die priesters en Leviete — moet drumpelwagters wees;

5 en 'n derde deel by die huis van die koning, en 'n derde deel by die Fondamentpoort, en die hele volk in die voorhowe van die huis van die Here.

6 Maar niemand mag in die huis van die Here ingaan nie, behalwe die priesters en diensdoende Leviete; húlle mag ingaan, want hulle is heilig; maar die hele volk moet die verordening van die Here hou.

7 En die Leviete moet rondom die koning gaan staan, elkeen met sy wapens in sy hand, en hy wat in die huis ingaan, moet gedood word, en julle moet by die koning wees as hy in- en as hy uitgaan.

8 En die Leviete en die hele Juda het gedoen net soos die priester Jójada beveel het: elkeen het sy manne geneem wat op die sabbat inkom saam met die wat op die sabbat uitgaan; want die priester Jójada het die afdelings nie ontslaan nie.

9 En die priester Jójada het aan die owerstes oor honderd die spiese en die klein skilde gegee en die skilde van koning Dawid wat in die huis van God was;

10 en hy het al die manskappe opgestel — elkeen met sy wapen in sy hand, van die regterkant van die huis af tot by die linkerkant van die huis, na die altaar en na die huis toe, by die koning rondom.

11 Daarna het hulle die seun van die koning uitgebring en aan hom die kroon en die Getuienis oorgegee; en hulle het hom koning gemaak; en Jójada en sy seuns het hom gesalf en gesê: Mag die koning lewe!

12 En toe Atália die stem van die mense hoor wat toestroom en die koning toejuig, het sy na die volk in die huis van die Here gekom;

13 en toe sy die koning sien staan op sy verhoog by die ingang en die owerstes en die trompetblasers by die koning en dat die hele volk van die land bly is en op die trompette blaas, en die sangers met die musiekinstrumente, terwyl hulle die teken gee om lof te sing, skeur Atália haar klere en roep uit: Verraad, verraad!

14 Maar die priester Jójada het die owerstes oor honderd, die aanvoerders van die leër, uitgebring en aan hulle gesê: Neem haar weg tussen die rye deur; en die wat agter haar aankom, moet met die swaard gedood word; want die priester het gesê: Julle mag haar nie in die huis van die Here doodmaak nie.

15 En hulle het die hande aan haar geslaan, en sy het by die ingang van die Perdepoort in die huis van die koning gekom, en daar het hulle haar gedood.

16 En Jójada het 'n verbond gesluit tussen homself en die hele volk en die koning, dat hulle 'n volk van die Here sou wees.

17 Daarna het die hele volk in die tempel van Baäl ingegaan en dit afgebreek en sy altare en sy beelde stukkend geslaan, en Mattan, die priester van Baäl, voor die altare gedood.

18 Verder het Jójada wagte aangestel in die huis van die Here onder leiding van die Levitiese priesters wat Dawid ingedeel het vir die huis van die Here om die brandoffers van die Here te bring, soos geskrywe is in die wet van Moses, met blydskap en gesang volgens die instelling van Dawid.

19 En hy het die poortwagters aangestel by die poorte van die huis van die Here, sodat niemand kon inkom wat in enige opsig onrein was nie.

20 En hy het die owerstes oor honderd geneem en die vername manne en die wat oor die volk geheers het, en die hele volk van die land, en hy het die koning uit die huis van die Here afgebring; en hulle het deur die Boonste Poort in die huis van die koning gekom en die koning op die koningstroon laat sit.

21 En die hele volk van die land was bly, en die stad was rustig. Maar hulle het Atália met die swaard gedood.