2 Whakapapa 24

Ko Kīngi Iehoaha o Hūrā

1 E whitu ngā tau o Ioaha i a ia i kīngi ai; ā, e whā tekau ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea, ko Tipia, nō Peerehepa. 2 Nā, he tika ngā mahi a Ioaha ki te titiro a Ihowā i ngā rā katoa o te tohunga, o Iehoiara. 3 Ā, i tangohia e Iehoiara he wahine māna, tokorua; ā, ka whānau āna tama, āna tamāhine.

4 I muri i tēnei ka whai ngākau a Ioaha ki te whakahou i te whare o Ihowā. 5 Ā, ka oti ngā tohunga me ngā Rīwaiti te huihui e ia, ka mea ia ki a rātou, "Haere ki ngā pā o Hūrā, ki te kohikohi moni mai i a Īharaira katoa hei whakahou i te whare o tō koutou Atua, i tēnei tau, i tēnei tau; mā koutou hoki e whakahohoro taua mahi." Heoi, kīhai i hohoro i ngā Rīwaiti.

6 Nā, ka karanga te kīngi ki a Iehoiara, ko te upoko hoki ia, ā, ka mea ki a ia, "He aha koe tē mea ai ki ngā Rīwaiti kia mauria mai i a Hūrā, i Hiruhārama, te mea i kohikohia, tā Mohi pononga a Ihowā me tā te whakaminenga o Īharaira mō te tapenākara o te whakaaturanga?"

7 Nā ngā tama hoki a taua wahine kino a Atāria i wāhi te whare o te Atua; ā, ko ngā mea tapu katoa o te whare o Ihowā, meinga ana e rātou mō ngā Paara.

8 Heoi, ka kōrero te kīngi, ā, ka hangā he pouaka e rātou, whakatūria ana ki waho, ki te kūwaha o te whare o Ihowā. 9 Nā, ka pā te karanga puta noa i a Hūrā, i Hiruhārama, kia kawea mai ki a Ihowā te kohikohi i whakaritea e Mohi, e tā te Atua pononga, ki a Īharaira i te koraha. 10 Nā, koa tonu ngā rangatira katoa me te iwi katoa, ā, kawea ana mai e rātou, makā ana ki roto ki te pouaka ā rite noa. 11 Ā, i ngā wā e kawea mai ai e ngā Rīwaiti te pouaka ki te whare takoha o te kīngi, ā, ka kitea kua rahi te moni, ka haere mai te kaituhituhi a te kīngi rāua ko te tangata a te tino tohunga, ka ringihia e rāua ngā mea i roto i te pouaka, nā, ka tango rāua, ka whakahoki anō ki tōna wāhi. Pēnā tonu rātou i ia rā, i ia rā, ā, nui atu te moni i kohikohia. 12 Ā, hoatu ana e te kīngi rāua ko Iehoiara ki ngā tāngata i te mahi o ngā mea mō te whare o Ihowā; ā, nā rātou i utu ngā kaimahi kōhatu, ngā kāmura, hei whakahou i te whare o Ihowā, ngā kaimahi hoki i te rino, i te parāhi, hei whakaora mō te whare o Ihowā.

13 Heoi, ka mahi ngā kaimahi, ā, ka oti te mahi i a rātou; nā, kua meinga e rātou kia rite ki tō mua āhua te tū o te whare o te Atua, kia kaha hoki. 14 Ā, ka oti i a rātou, ka kawea te toenga o te moni ki te aroaro o te kīngi rāua ko Iehoiara, ā, ka waiho hei hanga i ētahi oko mō te whare o Ihowā, i ngā oko minita, i ngā mea mō ngā patunga tapu, i ngā koko, i ngā oko kōura, hiriwa. Ā, he whakaeke tonu tā rātou i te tahunga tinana i te whare o Ihowā i ngā rā katoa o Iehoiara.

Ka Whakahokia ngā Kaupapa a Iehoiara

15 Otiia, kua koroheketia a Iehoiara, kua maha ōna rā, ā, ka mate; kotahi rau e toru tekau ōna tau i tōna matenga. 16 Ā, tanumia ana ia ki te pā o Rāwiri ki te taha o ngā kīngi; he pai hoki nō tāna mahi ki a Īharaira, ki te Atua hoki, ā, ki tōna whare.

17 Nā, i muri i te matenga o Iehoiara ka haere mai ngā rangatira o Hūrā, ā, ka piko ki te kīngi. Nā, rongo tonu te kīngi ki a rātou. 18 Nā, whakarērea ake e rātou te whare o Ihowā, o te Atua o ō rātou mātua, mahi ana rātou ki ngā Aherimi, ki ngā whakapakoko. Nā, kua pā he riri ki a Hūrā, ki Hiruhārama, mō tēnei hē ō rātou. 19 Heoi, ungā ana e ia ngā poropiti ki a rātou hei whakahoki i a rātou ki a Ihowā, ā, whakawā ana rātou i a rātou; otiia kīhai i rongo.

20 Nā, kua tau te Wairua o te Atua ki te tohunga, ki a Hakaraia tama a Iehoiara; ā, ka tū ia ki runga ake i te iwi, ka mea ki a rātou, "Ko te kupu tēnei a te Atua: ‘He aha koutou ka takahi ai i ngā whakahau a Ihowā? Mā konei hoki ka kore ai koutou e kake. Kua whakarērea nei e koutou a Ihowā, nā, kua whakarērea hoki koutou e ia.’ "

21 Nā, ka whakatupuria e rātou he hē mōna, ā, ākina ia ki te kōhatu, nā te kīngi i whakahau, ki te marae o te whare o Ihowā. 22 Heoi, kīhai a Kīngi Ioaha i mahara ki te aroha i whakaputaina e tōna pāpā, e Iehoiara, ki a ia; heoi patua ana e ia tāna tama. Ā, i tōna matenga, ka mea ia, "Mā Ihowā e titiro, e rapu utu."

Te Matenga o Ioaha

23 Nā, taka rawa ake te tau, ka whakaekea ia e te taua o Hīria; ā, haere ana mai rātou ki a Hūrā, ki Hiruhārama, whakangaromia ana e rātou ngā rangatira katoa o te iwi i roto i te iwi, tukua ana e rātou ō rātou taonga katoa kia kawea ki te kīngi o Ramahiku. 24 He tokoiti hoki ngā tāngata o te taua o ngā Hīriani i haere mai nei; ā, hoatu ana e Ihowā te ope nui rawa ki ō rātou ringa, mō rātou i whakarere i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua. Heoi, tutuki ana i a rātou he whakawā mō Ioaha. 25 Ā, nō tō rātou haerenga atu i a ia, i mahue iho hoki ia i a rātou he nui ōna mate, ka whakatupuria e āna tāngata he hē mōna, mō ngā toto o ngā tama a Iehoiara tohunga, ā, patua ana ia e rātou, ki runga ki tōna moenga, ā, mate iho. Nā, tanumia ana ia e rātou ki te pā o Rāwiri, otiia kāhore ki ngā tanumanga o ngā kīngi.

26 Nā, ko ngā tāngata nāna i whakatupu te hē mōna; ko Tāpara, tama a tētahi wahine o Āmona, a Himeata, ko Iehotāpara, tama a tētahi wahine o Moapa, a Timiriti. 27 Nā, ko āna tama, me te nui o ngā taimaha i utaina ki runga ki a ia, me te hanganga i te whare o te Atua, nanā, kei te tuhituhi ēnā i roto i ngā kōrero o te pukapuka o ngā kīngi; ā, ko tāna tama, ko Amatia, te kīngi i muri i a ia.

Joas laat die tempel herstel; sy afgodery ná die dood van Jójada. Hy bring Sagaría om die lewe, omdat dié sy afgodery bestraf het.

1 JOAS was sewe jaar oud toe hy koning geword het, en hy het veertig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Sibja, uit Berséba.

2 En Joas het gedoen wat reg was in die oë van die Here, al die dae van die priester Jójada.

3 En Jójada het vir hom twee vroue geneem, en hy het die vader geword van seuns en dogters.

4 En daarna het Joas hom voorgeneem om die huis van die Here te herstel.

5 Daarom het hy die priesters en die Leviete versamel en aan hulle gesê: Gaan uit na die stede van Juda en versamel geld uit die hele Israel om van jaar tot jaar die huis van julle God te herstel; en júlle moet gou maak met die saak! Maar die Leviete het nie gou gemaak nie.

6 Toe roep die koning die hoofpriester Jójada en sê vir hom: Waarom het jy nie gesorg dat die Leviete uit Juda en uit Jerusalem die belasting van Moses, die kneg van die Here, en van die vergadering van Israel vir die tent van die Getuienis inbring nie?

7 Want die goddelose Atália — haar seuns het in die huis van God ingebreek en selfs al die heilige gawes van die huis van die Here vir die Baäls gebruik.

8 Op bevel van die koning maak hulle toe 'n kis en sit dit buitekant by die poort van die huis van die Here neer.

9 En hulle het uitgeroep in Juda en in Jerusalem om aan die Here die belasting wat Moses, die kneg van God, op Israel in die woestyn gelê het, te bring.

10 Toe was al die owerstes en die hele volk bly, en hulle het dit ingebring en in die kis gegooi totdat hulle klaar was.

11 En elke keer as hulle die kis deur die diens van die Leviete by die wag van die koning bring en hulle sien dat die geld baie is, kom die skrywer van die koning en die opsigter van die hoofpriester en hulle maak die kis leeg en bring dit weer na sy plek terug; so het hulle van dag tot dag gedoen en geld in menigte versamel.

12 En die koning en Jójada het dit aan die uitvoerders van die werk aan die huis van die Here gegee, en dié het klipkappers en skrynwerkers gehuur om die huis van die Here te herstel, en ook yster- en kopersmede om die huis van die Here te verbeter.

13 En die uitvoerders van die werk was ywerig besig, sodat die herstellingswerk deur hulle hand gevorder het, en hulle het die huis van God herstel volgens sy oorspronklike bouplan en dit reggemaak.

14 En toe hulle klaar was, het hulle die orige geld voor die koning en Jójada gebring, en hy het daarvan gereedskap laat maak vir die huis van die Here, diens- en offergereedskap en rookpanne en goue en silwervoorwerpe; en hulle was gedurigdeur besig om brandoffers te bring in die huis van die Here al die dae van Jójada.

15 En Jójada het oud geword en was afgeleef en het gesterwe; hy was honderd-en-dertig jaar oud toe hy gesterf het.

16 En hy is begrawe in die stad van Dawid by die konings; want hy het goed gedoen in Israel teenoor God sowel as teenoor sy huis.

17 Maar ná die dood van Jójada kom die owerstes van Juda en buig hulle voor die koning neer. Toe het die koning na hulle geluister,

18 en hulle het die huis van die Here, die God van hulle vaders, verlaat en het die heilige boomstamme en die afgode gedien. Toe kom daar 'n toorn oor Juda en Jerusalem weens hierdie skuld van hulle.

19 En Hy het profete onder hulle gestuur om hulle na die Here terug te bring; en dié het hulle gewaarsku, maar hulle het nie gehoor gegee nie.

20 Toe het die Gees van God Sagaría, die seun van die priester Jójada, vervul, en dié het voor die volk gaan staan en aan hulle gesê: So spreek God: Waarom oortree julle die gebooie van die Here en wil julle nie voorspoedig wees nie? Omdat julle die Here verlaat het, het Hy julle verlaat.

21 Daarop smee hulle 'n sameswering teen hom en stenig hom op bevel van die koning in die voorhof van die huis van die Here.

22 En koning Joas het nie gedink aan die guns wat sy vader Jójada aan hom bewys het nie en het sy seun vermoor. Maar toe dié sterwe, het hy gesê: Mag die Here dit sien en rekenskap vorder!

23 En by die wisseling van die jaar het 'n leër van Aram teen hom opgetrek, en hulle het in Juda en Jerusalem aangekom en al die volksowerstes onder die volk uitgeroei en al hulle buit na die koning van Damaskus gestuur.

24 Alhoewel die leër van Aram met 'n geringe aantal manne gekom het, het die Here tog 'n baie groot leër in hulle hand gegee, omdat hulle die Here, die God van hulle vaders, verlaat het. En hulle het strafgerigte geoefen teen Joas.

25 En toe hulle van hom wegtrek — want hulle het hom in hewige pyne agtergelaat — smee sy dienaars 'n sameswering teen hom vanweë die bloed van die seun van die priester Jójada; en hulle het hom op sy bed vermoor, sodat hy gesterf het; en hy is begrawe in die stad van Dawid, maar hulle het hom nie in die grafte van die konings begrawe nie.

26 En dít is hulle wat teen hom saamgesweer het: Sabad, die seun van Símeat, die Ammonitiese, en Jósabad, die seun van Simrit, die Moabitiese.

27 En sy seuns en die baie godsprake teen hom en die grondvesting van die huis van God — kyk, dit is beskrywe in die Uitleg van die boek van die konings. En sy seun Amásia het in sy plek koning geword.