Ekoruhe 3

E Toro ana he Rākau i te Ahi

1 Nā, i te tiaki a Mohi i ngā hipi a tōna hungawai, a Ietoro, tohunga o Miriana; ā, ka ārahi ia i ngā hipi ki te taha ki muri o te koraha, ka tae ki te maunga o te Atua, ki Horepa. 2 Ā, ka puta ki a ia te anahera a Ihowā i roto i te mura ahi, i waenganui o tētahi rākau; ā, ka titiro ia, nā, e toro ana te rākau i te ahi, ā, kīhai i pau te rākau. 3 Nā, ka mea a Mohi, "Ka tahuri ahau, ka mātakitaki atu ki tēnei mea nui kua puta nei, he aha te rākau tē pau ai."

4 Ā, ka kite a Ihowā e tahuri ana ia ki te mātakitaki, ka karanga te Atua ki a ia i waenganui o te rākau, ka mea, "E Mohi, e Mohi!"

Ā, ka mea ia, "Tēnei ahau."

5 Nā, ka mea ia, "Kaua e whakatata mai ki konei; wetekina ōu hū i ōu waewae, ko te wāhi hoki e tū nā koe, he wāhi tapu." 6 Ka mea anō ia, "Ko ahau te Atua o tōu pāpā, te Atua o Āperahama, te Atua o Īhaka, te Atua o Hākopa." Ā, huna ana a Mohi i tōna kanohi; i wehi hoki ia ki te titiro atu ki te Atua.

7 Ā, ka mea a Ihowā, "Kua kite pū ahau i te tūkino o tāku iwi i Īhipa, kua rongo hoki ki tā rātou auē i ō rātou kaiakiaki; e mōhio ana hoki ahau ki ō rātou mamae, 8 ā, kua heke iho nei ahau ki te whakaora i a rātou i te ringa o ngā Īhipiana, ki te kawe atu i a rātou i tērā whenua ki tētahi whenua pai, whenua nui, ki tētahi whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi, ki te wāhi o ngā Kanaani, o ngā Hiti, o ngā Amori, o ngā Perihi, o ngā Hiwi, o ngā Iepuhi. 9 Nā, kua tae ake te karanga a ngā tama a Īharaira ki ahau; kua kite hoki ahau i te tūkino e tūkinotia nei rātou e ngā Īhipiana. 10 Nā reira, haere mai, māku koe e unga ki a Parao, ā, māu e whakaputa mai tāku iwi, ngā tama a Īharaira, i Īhipa."

11 Nā, ka mea a Mohi ki te Atua, "He aha ahau, kia haere ahau ki a Parao, kia whakaputa mai hoki i ngā tama a Īharaira i Īhipa?"

12 Ā, ka mea ia, "Kei a koe tonu rā ahau; ko te tohu anō tēnei mōu ka ungā nei e ahau. Ka whakaputaina mai e koe te iwi i Īhipa, ka mahi koutou ki te Atua ki runga i tēnei maunga."

Te Whakaatu o Te Ingoa Atua

13 Nā, ka mea a Mohi ki te Atua, "Nā, ka tae ahau ki ngā tama a Īharaira, ka mea ki a rātou, ‘Nā te Atua o ō koutou mātua ahau i ngare mai ki a koutou’; ā, ka mea mai rātou ki ahau, ‘Ko wai tōna ingoa?’ Me pēhea atu ahau ki a rātou?"

14 Nā, ka mea te Atua ki a Mohi, "KO AHAU ANŌ AHAU NEI." I mea anō ia, "Kia pēnei atu koe ki ngā tama a Īharaira, ‘Nā te AHAU NEI ahau i ngare mai ki a koutou.’ "

15 Ā, ka mea anō te Atua ki a Mohi, "Kia pēnei atu koe ki ngā tama a Īharaira, ‘Nā Ihowā, nā te Atua o ō koutou mātua, nā te Atua o Āperahama, nā te Atua o Īhaka, nā te Atua hoki o Hākopa, i tono mai ahau ki a koutou.’ Ko tōku ingoa tēnei ake ake, ko tōku whakamaharatanga hoki tēnei ki ngā whakapaparanga katoa.

16 "Haere, whakaminea ngā kaumātua o Īharaira, mea atu ki a rātou, ‘Kua puta mai ki ahau a Ihowā, te Atua o ō koutou mātua, te Atua o Āperahama, o Īhaka, o Hākopa; e ai tāna: Kua tīkina mai, kua tirohia mārietia koutou e ahau, me ngā mea e meatia ana ki a koutou i Īhipa. 17 Kua mea nei anō ahau, ka whakaputaina mai koutou e ahau i te whakawhiu a Īhipa ki te whenua o ngā Kanaani o ngā Hiti, o ngā Amori, o ngā Perihi, o ngā Hiwi, o ngā Iepuhi, ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi.’

18 "Ā, e rongo rātou ki tōu reo; ā, ka haere koe, koutou tahi ko ngā kaumātua o Īharaira, ki te kīngi o Īhipa, ka mea ki a ia, ‘Kua tūtaki a Ihowā, te Atua o ngā Hiperu ki a mātou; tukua mātou kia haere, kia toru ngā rā e haere ana i te koraha, kia patu ai, mātou he whakahere mā Ihowā, mā tō mātou Atua.’ 19 Ā, e mōhio ana ahau e kore te kīngi o Īhipa e tuku i a koutou, kāhore, ki te kāhore he ringa kaha. 20 Ā, ka tākiritia tōku ringa, ka patua hoki a Īhipa ki āku merekara katoa, e mea ai ahau i waenganui ōna; ā muri iho, ka tukua mai koutou e ia.

21 "Ā, māku e mea kia paingia tēnei iwi i te aroaro o ngā Īhipiana; ā, ka haere koutou, e kore e haere kau. 22 Engari me tono e ia wahine, e ia wahine, ki tōna hoa tata, ki te wahine hoki e noho ana i tōna whare, he mea hiriwa, he mea kōura, he kākahu; ā, ka hoatu ki ā koutou tama, ki ā koutou tamāhine; ā, ka pāhuatia e koutou ngā Īhipiana."

Die roeping van Moses.

1 EN Moses het die kleinvee opgepas van sy skoonvader Jetro, die priester van Mídian. En toe hy die kleinvee agter die woestyn gedryf het, kom hy by die berg van God, by Horeb.

2 Daarop verskyn die Engel van die Here aan hom in 'n vuurvlam uit 'n doringbos. En toe hy weer sien, brand die doringbos in die vuur, maar die doringbos word nie verteer nie!

3 En Moses sê: Laat ek tog nader gaan en hierdie groot verskynsel bekyk, waarom die doringbos nie verbrand nie.

4 Toe die Here sien dat hy nuuskierig nader kom, roep God na hom uit die doringbos en sê: Moses, Moses! En hy antwoord: Hier is ek.

5 En Hy sê: Moenie nader kom nie. Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is heilige grond.

6 Verder sê Hy: Ek is die God van jou vader, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob. Toe het Moses sy aangesig verberg, want hy was bevrees om God aan te sien.

7 En die Here sê: Ek het duidelik gesien die ellende van my volk wat in Egipte is; en Ek het hulle jammerklagte oor hulle drywers gehoor, ja, Ek ken hulle smarte.

8 Daarom het Ek neergedaal om hulle uit die hand van die Egiptenaars te verlos en hulle te laat optrek uit daardie land na 'n goeie en wye land, na 'n land wat oorloop van melk en heuning, na die woonplek van die Kanaäniete en Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete.

9 En nou, kyk, die jammerklagte van die kinders van Israel het tot by My gekom. Ook het Ek die verdrukking gesien waarmee die Egiptenaars hulle verdruk.

10 Gaan dan nou heen, dat Ek jou na Farao kan stuur; en lei my volk, die kinders van Israel, uit Egipte uit.

11 Maar Moses het tot God gespreek: Wie is ek, dat ek na Farao sou gaan en dat ek die kinders van Israel uit Egipte sou lei?

12 En Hy antwoord: Ek sal met jou wees, en dit sal vir jou 'n teken wees dat Ek jou gestuur het: As jy die volk uit Egipte gelei het, sal julle op hierdie berg God dien.

13 Hierop het Moses tot God gespreek: Maar as ek by die kinders van Israel kom en aan hulle sê: Die God van julle vaders het my na julle gestuur, en hulle my vra: Hoe is sy naam? — wat moet ek hulle antwoord?

14 En God sê vir Moses: Ek is wat Ek is. Ook sê Hy: So moet jy die kinders van Israel antwoord: Ek is het my na julle gestuur.

15 Toe sê God verder vir Moses: Dit moet jy aan die kinders van Israel meedeel: Die Here, die God van julle vaders, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob, het my na julle gestuur. Dit is my Naam vir ewig, en dit is my gedenknaam van geslag tot geslag.

16 Gaan heen en versamel die oudstes van Israel en sê vir hulle: Die Here, die God van julle vaders, het aan my verskyn, die God van Abraham, Isak en Jakob, en het gesê: Ek het terdeë ag gegee op julle en op wat julle in Egipte aangedoen is.

17 Daarom het Ek besluit: Ek wil julle uit die ellende van Egipte laat optrek na die land van die Kanaäniete en Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete, na 'n land wat oorloop van melk en heuning.

18 En hulle sal na jou luister. Dan moet jy met die oudstes van Israel na die koning van Egipte gaan, en julle moet vir hom sê: Die Here, die God van die Hebreërs, het ons ontmoet; laat ons dan nou tog drie dagreise ver die woestyn intrek en aan die Here, onse God, offer.

19 Maar Ek weet dat die koning van Egipte julle nie sal laat gaan nie, ook nie deur 'n sterke hand nie.

20 En Ek sal my hand uitstrek en Egipte met al my wonders teister wat Ek daarin sal doen; en daarna sal hy julle laat trek.

21 En Ek sal aan hierdie volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars; en as julle dan trek, moet julle nie met leë hande trek nie,

22 maar elke vrou moet van haar buurvrou en van haar wat in haar huis vertoef, silwer- en goue voorwerpe en klere eis. En julle moet dit op julle seuns en dogters sit, en so Egipte berowe.