Ekoruhe 15

Te Waiata a Mohi

1 Kātahi ka waiata a Mohi rātou ko ngā tama a Īharaira i tēnei waiata ki a Ihowā, ā, ka whakahua, ka mea:

"Ka waiata ahau ki a Ihowā,

he hira noa atu hoki tōna korōria;

ko te hōiho rāua ko tōna kaieke,

kua pangā e ia ki te moana.

2 Ko Ihowā tōku kaha, tāku waiata,

ko ia anō hoki hei whakaora mōku;

ko tōku Atua tēnei, ā, māku ia e whakakorōria;

ko te Atua o tōku pāpā, ā, māku ia e whakanui.

3 He tangata whawhai a Ihowā;

ko Ihowā tōna ingoa.

4 Ko ngā hāriata a Parao, me tāna ope,

kua makā e ia ki te moana;

ko āna rangatira whiriwhiri

toremi iho ki te Moana Whero.

5 Taupokina iho rātou e ngā wai hōhonu;

totohu ana rātou ki te rire, ānō he kāmaka.

6 "Ka whai korōria tōu ringa matau, e Ihowā,

mō te kaha;

nā tōu ringa, e Ihowā

i mongamonga ai te hoa whawhai.

7 Nā te nui o tōu kaha ka turakina e koe

te hunga i whakatika mai rā ki a koe.

Te whakaputanga o tōu riri, pau katoa rātou,

me he tumutumu otaota.

8 Nā te hau hoki o tōu ihu i haupū ai ngā wai;

i tū ake ngā roma, ānō he pūranga,

ā, whakatotoka ana te rire i te takere o te moana.

9 "I mea te hoariri, ‘Ka whai atu ahau, ka hopu,

ka tuwha i ngā taonga, ka nā tōku ngākau i a rātou;

ka unuhia tāku hoari, mā tōku ringa rātou e huna.’

10 I pupuhi atu koe ki tāu hau,

taupokina iho rātou e te moana;

totohu iho rātou, ānō he matā,

i ngā wai nui.

11 "Ko wai o ngā atua hei rite mōu, e Ihowā?

Ko wai hei rite mōu, e whakamoemititia nei mō te tapu,

e wehingia nei, e whakapaingia nei,

e mahi nei i ngā mea whakamīharo?

12 I totoro atu tōu ringa matau,

horomia ana rātou e te whenua.

13 "Nā tōu atawhai i ārahina mai ai e koe

te iwi kua hokona nei e koe;

nā tōu kaha i aratakina ai rātou e koe

ki tōu nohoanga tapu.

14 Ka rongo ngā iwi, ka tūiri;

mau tonu te matapōuri ki ngā tāngata o Pirihitia.

15 Nō reira i ohorere ai ngā rangatira o Ēroma;

ko ngā tāngata nunui o Moapa,

mau tonu te wiri ki a rātou;

memeha noa ngā tāngata katoa o Kanaana.

16 Tau ana ki a rātou te tūiri me te wehi;

mā te nui o tōu ringa

e tū tonu ai rātou, ānō he kōhatu,

kia pahemo rā anō tāu iwi, e Ihowā,

kia pahemo rā anō tēnei iwi kua hokona nei e koe.

17 Māu rātou e kawe atu, e whakatupu ki te maunga,

ki tōu kāinga ō mua iho, ki te wāhi, e Ihowā,

i hangā e koe hei nohoanga mōu,

ki te wāhi tapu, e te Ariki, i whakapūmautia e ōu ringa.

18 Hei kīngi a Ihowā ake ake."

19 I haere hoki ngā hōiho a Parao, me ana hāriata, me āna hōia eke hōiho ki te moana, ā, nā Ihowā i whakahoki ngā wai o te moana ki runga ki a rātou; tēnā ko ngā tama a Īharaira, i haere rā te wāhi maroke, i waenga moana.

Te Waiata a Miriama

20 Ā, ka tango a Miriama poropiti, tuahine o Ārona, i te timipera ki tōna ringa; ā, haere atu ana ngā wāhine katoa i muri i a ia me ngā timipera, me te kanikani anō rātou. 21 Ā, i whakahokia e Miriama tā rātou:

"Waiata ki a Ihowā,

he hira noa atu hoki tōna korōria;

nāna hoki te hōiho rāua ko tōna kaieke

i whiu ki te moana."

Ngā Wai Kawa

22 Ā, ārahina atu ana e Mohi a Īharaira i te Moana Whero, ā, ka haere rātou ki te koraha o Huri, ā, e toru ngā rā i haere ai rātou i te koraha, ā, kīhai i kitea he wai. 23 Nā, ka tae rātou ki Mara, kīhai hoki i āhei te inu i ngā wai o Mara; he kawa hoki. Nā reira i huaina ai tōna ingoa ko Mara. 24 Nā, ka amuamu te iwi ki a Mohi, ka mea, "Ko te aha hei inu mā mātou?"

25 Nā, ka karanga ia ki a Ihowā; ā, ka whakakitea mai he rākau e Ihowā ki a ia, ā, pangā ana e ia ki ngā wai, nā, ka reka ngā wai.

I hōmai e ia he ture ki a rātou i reira, me tētahi ritenga; i whakamātauria rātou e ia ki reira. 26 I mea hoki ia, "Ki te rongo mārie koe ki te reo o Ihowā, o tōu Atua, ā, ka mahi i te mea tika ki tāna titiro, ā, ka whai taringa ki āna whakahau, ka pupuri hoki i āna tikanga katoa, e kore rawa tētahi o aua mate i whakapāngia ki ngā Īhipiana e ahau, e whakapāngia atu e ahau ki a koe. Ko Ihowā hoki ahau e whakaora nei i a koe."

27 Nā, ka tae rātou ki Erimi, kotahi tekau mā rua nei ngā puna wai i reira, me ngā nīkau e whitu tekau; ā, ka noho rātou ki reira, ki te taha o ngā wai.

Oorwinningslied van die Israeliete.

1 TOE het Moses en die kinders van Israel hierdie lied tot eer van die Here gesing; en dit is wat hulle gesê het: Ek wil sing tot eer van die Here, want Hy is hoog verhewe. Die perd en sy ruiter het Hy in die see gewerp.

2 Die Here is my krag en my psalm, en Hy het my tot heil geword. Hy is my God, Hom sal ek roem; die God van my vader, Hom sal ek verhef.

3 Die Here is 'n krygsman; Here is sy naam.

4 Hy het Farao se strydwaens en sy leërmag in die see gewerp. En sy beste vegsmanne het in die Skelfsee gesink.

5 Die watervloede het hulle oordek. Hulle het in die kolke gesink soos 'n klip.

6 oHere, u regterhand is verheerlik deur krag. U regterhand, o Here, verpletter die vyand.

7 En in u grote hoogheid werp U diegene neer wat teen U opstaan. U stuur u toorngloed uit: dit verteer hulle soos 'n stoppel.

8 En deur die geblaas van u neus het die waters hulle opgestapel, die strome het bly staan soos 'n wal, die watervloede het styf geword in die hart van die see.

9 Die vyand het gesê: Ek sal agtervolg, inhaal, buit verdeel, my begeerte sal versadig word van hulle; ek sal my swaard trek, my hand sal hulle uitroei.

10 U het met u asem geblaas: die see het hulle oordek; soos lood het hulle gesink in die geweldige waters.

11 oHere, wie is soos U onder die gode? Wie is soos U, verheerlik in heiligheid, gedug in roemryke dade, een wat wonders doen?

12 U het u regterhand uitgestrek, die aarde het hulle verslind.

13 U het deur u guns die volk gelei wat U verlos het; U het hulle deur u krag na u heilige woning gevoer.

14 Die volke het dit gehoor, hulle het gesidder; weë het die inwoners van Filistéa aangegryp.

15 Toe is die stamhoofde van Edom verskrik, bewing het die magtiges van Moab aangegryp. Al die inwoners van Kanaän het gebewe.

16 Verskrikking en vrees het op hulle geval; deur die grootheid van u arm was hulle stom soos 'n klip, terwyl u volk deurtrek, Here, terwyl die volk deurtrek wat U verwerf het.

17 U bring hulle in en plant hulle op die bergland van u erfenis, die plek, o Here, wat U as vaste woonplek vir U berei het, die heiligdom wat u hande gestig het, o Here!

18 Die Here sal regeer vir ewig en altoos.

19 Want Farao se perd, met sy strydwaens en sy ruiters, het in die see ingegaan, en die Here het die waters van die see oor hulle laat terugkom. Maar die kinders van Israel het binne-in die see op droë grond getrek.

20 En Mirjam, die profetes, die suster van Aäron, het 'n tamboeryn in haar hand geneem; en al die vroue het uitgegaan agter haar aan, met tamboeryne en in koordanse.

21 En Mirjam het hulle al singende geantwoord: Sing tot eer van die Here, want Hy is hoog verhewe. Hy het die perd met sy ruiter in die see gewerp.

Die water van Mara.

22 DAAROP het Moses die Israeliete laat wegtrek van die Skelfsee af, en hulle het uitgetrek na die woestyn Sur. Hulle het toe drie dae lank in die woestyn getrek en geen water gekry nie.

23 En hulle het in Mara gekom, maar kon die water van Mara nie drink nie, want dit was bitter. Daarom heet die plek Mara.

24 Toe murmureer die volk teen Moses en sê: Wat moet ons drink?

25 En hy het die Here aangeroep, en die Here het hom 'n stuk hout gewys; dit het hy in die water gegooi, en die water het soet geword. Daar het Hy vir hulle 'n insetting en verordening vasgestel en hulle daar beproef

26 en gesê: As jy getrou na die stem van die Here jou God luister en doen wat reg is in sy oë, en luister na sy gebooie en al sy insettinge hou, dan sal Ek geeneen van die siektes op jou lê wat Ek op Egipteland gelê het nie; want Ek is die Here wat jou gesond maak.

27 Daarop het hulle by Elim gekom, waar twaalf waterfonteine en sewentig palmbome was. En hulle het daar by die water laer opgeslaan.