Ekoruhe 1

1 Nā, ko ngā ingoa ēnei o ngā tama a Īharaira i haere ki Īhipa; i haere tahi mai rātou me Hākopa, me te whare o tēnei, o tēnei: 2 ko Reupena, ko Himiona, ko Rīwai, ko Hūrā, 3 ko Ihākara, ko Hepurona, ko Pineamine, 4 ko Rāna, ko Napatari, ko Kara, ko Āhera. 5 Nā, ko ngā wairua katoa i puta mai i te hope o Hākopa, e whitu tekau wairua; i Īhipa hoki a Hōhepa.

6 Nā, kua mate a Hōhepa, me ōna tuākana katoa, me tērā whakapaparanga katoa. 7 Ā, ka tupu ngā tama a Īharaira, ka tini haere, ka hira rawa, ka kaha noa atu; ā, kapi ana te whenua i a rātou.

I Whakawhiua te Iwi o Īharaira i Īhipa

8 Nā, kua puta he kīngi hou mō Īhipa, kīhai i mōhio ki a Hōhepa. 9 Ā, ka kī ia ki tōna iwi, "Nanā, hira ake, kaha ake i a tātou te iwi o ngā tama a Īharaira. 10 Tēnā, kia āta ngārahu tātou ki a rātou; kei tini haere, ā, tēnei ake, ki te ara he pakanga, nā, ka uru hoki rātou ki ō tātou hoariri, ka whawhai ki a tātou, ā, ka maunu atu i te whenua."

11 Nā, ka whakaritea he rangatira akiaki mō rātou, hei whakawhiu mō rātou ki ā rātou kawenga. Ā, hangā ana e rātou ngā pā takotoranga taonga mō Parao, a Pitoma, a Ramahehe. 12 Engari whakawhiu noa rātou i a rātou, e hua tonu mai ana, e tupu ana, ā, pāwera ana rātou i ngā tama a Īharaira. 13 Ā, nanakia noa iho te whakamahinga a ngā Īhipiana i ngā tama a Īharaira; 14 ā, meatia ana e rātou kia kawa ake rātou ki te ora, i te nui o te mahi, i te paru pokepoke, i te pereki, i ngā mahi katoa o te māra, ā rātou mahi katoa, i whakawhiua ai rātou ki te mahi.

15 Nā, ka mea te kīngi o Īhipa ki ngā wāhine whakawhānau i ngā wāhine a ngā Hiperu; ko te ingoa o tētahi ko Hipera, ko te ingoa hoki o tētahi ko Pua, 16 i kī ia, "E whakawhānau kōrua i ngā wāhine a ngā Hiperu, ā, ka kite i a rātou i runga i ngā kumete, ki te mea he tamaiti tāne, whakamatea; he kōtiro ia, kia ora tēnā." 17 Otirā, i wehi ngā kaiwhakawhānau ki te Atua, kīhai hoki i mea i tā te kīngi o Īhipa i mea ai ki a rāua, ā, whakaorangia ana e rāua ngā tamariki tāne. 18 Nā, ka karangatia ngā kaiwhakawhānau e te kīngi o Īhipa, ā, ka mea ki a rāua, "Nā te aha tēnei mahi a kōrua, i whakaora ai kōrua i ngā tamariki tāne?"

19 Ā, ka mea ngā kaiwhakawhānau ki a Parao, "Nō te mea rā, ehara ngā wāhine a ngā Hiperu i te pēnā me ngā wāhine a ngā Īhipiana; e māia ana hoki rātou, kāhore anō kia tae atu te kaiwhakawhānau ki a rātou kua whānau."

20 Nā, ka atawhai te Atua ki ngā kaiwhakawhānau; ā, ka nui haere te iwi, ā, kaha rawa ana. 21 Ā, nō te mea i wehi ngā kaiwhakawhānau ki te Atua, ka hangā e ia he whare mō rāua.

22 Nā, ka ako a Parao ki tōna iwi katoa, ka mea, "Ko ngā tamariki tāne katoa e whānau mai, makā atu e koutou ki te awa, ko ngā kōtiro katoa ia, me whakaora."

Harde slawerny van Israel in Egipte.

1 EN dit is die name van die seuns van Israel wat in Egipte gekom het; saam met Jakob het hulle gekom, elkeen met sy huisgesin:

2 Ruben, Símeon, Levi en Juda;

3 Íssaskar, Sébulon en Benjamin;

4 Dan en Náftali, Gad en Aser.

5 En al die siele wat uit Jakob se lende voortgekom het, was sewentig siele. Maar Josef was in Egipte.

6 En Josef het gesterwe, en al sy broers en daardie hele geslag.

7 Maar die kinders van Israel was vrugbaar en het baie geword, en hulle het vermeerder en buitengewoon magtig geword, sodat die land vol was van hulle.

8 Toe staan daar 'n nuwe koning oor Egipte op wat niks van Josef geweet het nie.

9 Dié het aan sy volk gesê: Kyk, die volk van die kinders van Israel is meer en magtiger as ons.

10 Kom, laat ons 'n slim plan teen hulle beraam, sodat hulle nie kan vermeerder nie, en as ons in oorlog geraak, hulle ook nie by ons vyande aansluit en teen ons veg en uit die land optrek nie.

11 Daar is toe opsigters van dwangarbeid oor hulle aangestel om hulle met harde arbeid te verdruk. En hulle het vir Farao die voorraadstede Pitom en Raämses gebou.

12 Maar hoe meer hulle verdruk is, hoe meer het hulle vermenigvuldig en hulle uitgebrei, sodat hulle bang geword het vir die kinders van Israel.

13 Daarom het die Egiptenaars die kinders van Israel met hardheid laat dien

14 en hulle lewe verbitter deur swaar werk met klei en bakstene en deur allerhande werk in die landerye — al dié werk wat hulle met hardheid deur hulle laat verrig het.

15 En die koning van Egipte het met die Hebreeuse vroedvroue — die een se naam was Sifra en die ander se naam Pua — gespreek

16 en gesê: As julle die Hebreeuse vroue by 'n geboorte help, moet julle na die geboortestoel kyk: as dit 'n seun is, maak hom dood; maar is dit 'n dogter, laat haar lewe.

17 Maar die vroedvroue het God gevrees en nie gedoen soos die koning van Egipte aan hulle gesê het nie, maar die seuntjies laat lewe.

18 Toe laat die koning van Egipte die vroedvroue roep, en hy sê vir hulle: Waarom het julle dit gedoen en die seuntjies laat lewe?

19 En die vroedvroue sê vir Farao: Die Hebreeuse vroue is nie soos die Egiptiese nie, want hulle is sterk — voordat die vroedvrou by hulle kom, het hulle al gebaar.

20 Maar God het aan die vroedvroue weldadigheid bewys. En die volk het vermenigvuldig en baie magtig geword.

21 En omdat die vroedvroue God gevrees het, het Hy huisgesinne aan hulle geskenk.

22 Toe gee Farao aan sy hele volk bevel en sê: Al die seuns wat gebore word, moet julle in die Nyl werp, maar al die dogters kan julle laat lewe.