Ekoruhe 12

Te Kapenga Tuatahi

1 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona i te whenua o Īhipa, i mea: 2 "Ko tēnei marama hei marama tīmatanga ki a koutou; hei tīmatanga tēnei mō ngā marama o tō koutou tau. 3 Kōrero ki te huihuinga katoa o Īharaira, mea atu, Hei te tekau o ngā rā o tēnei marama, me tango he reme mā rātou e tēnei, e tēnei, kia rite ki ngā whare o ngā mātua, he whare, he reme. 4 Ā ki te tokoouou te whare mō te reme, mā rāua ko tōna hoa noho tata ki tōna whare e tango, kia rite ki te tokomaha o ngā tāngata; whakaritea te tokomaha o ngā tāngata mō te reme ki te kai a tēnei, a tēnei. 5 Kei whai koha tā koutou reme, hei te toa, hei te tau tahi; tangohia mai i ngā hipi, i ngā koati rānei. 6 Ā, me tiaki e koutou taea noatia te tekau mā whā o ngā rā o tēnei marama; ā, mā te huihui katoa o tō Īharaira whakaminenga e patu i te ahiahi. 7 Ā, me tango e rātou tētahi wāhi o ngā toto, ka tā atu ai ki ngā pou e rua, ki te kōrupe hoki o te tatau o ngā whare e kainga ai tēnā mea e rātou. 8 Ā, me kai te kikokiko i taua pō anō, he mea tunu ki te ahi, he taro rēwenakore hoki; he pūwhā kawa hoki tā rātou e kīnaki ai ki taua mea. 9 Kaua tētahi wāhi e kainga matatia, he mea kōhua rānei ki te wai, engari kia tunua ki te ahi; ko tōna pane, ko ōna waewae, me ōna whēkau. 10 Kaua hoki e whakatoea tētahi wāhi ōna ki te ata; ā, ko te wāhi ōna e toe ki te ata, tahuna ki te ahi. 11 Ā, me pēnei tā koutou kai i taua mea; kia whītikiria ō koutou hope, hei ō koutou waewae ō koutou hū, ko ā koutou tokotoko hoki ki ō koutou ringaringa; kia hohoro hoki te kai. Ko te Kapenga hoki a Ihowā tēnā.

12 "Tā te mea ka tika ahau rā waenganui o te whenua o Īhipa i taua pō, ka patu hoki i ngā mātāmua katoa i te whenua o Īhipa, i te tangata ā tae iho ana ki te kararehe; ā, ka puta āku whakawā ki ngā atua katoa o Īhipa. Ko Ihowā ahau. 13 Ā, hei tohu mō koutou te toto i ngā whare e noho ai koutou; ā, ka kite ahau i te toto, ka kape ahau i a koutou, e kore anō hoki te whiu e pā ki a koutou hei whakamate, ina patu ahau i te whenua o Īhipa.

14 "Ā, hei whakamaharatanga mō koutou tēnei rā; hei konei koutou tuku ai i te hākari ki a Ihowā, tuku iho ki ō koutou whakatupuranga; ko te ture tēnei ake nei, ake nei, kia hākaritia e koutou tēnei rā. 15 E whitu ngā rā e kai ai koutou i te taro rēwenakore; hei te rā tuatahi anō ka whakakorea ai te rēwena o ō koutou whare; tā te mea ki te kai tētahi i te taro rēwena i te rā tuatahi, ā taea noatia te whitu o ngā rā, ka hātepea atu taua wairua i roto i a Īharaira. 16 Hei te rā tuatahi hoki he huihuinga tapu, hei te rā tuawhitu hoki he huihuinga tapu mō koutou; kaua tētahi mahi e mahia i aua rā; heoi anō ko te kai mā tēnei, mā tēnei, tā koutou e raweke ai.

17 "Kia mau hoki ki te Hākari o te Taro Rēwenakore; nō te mea, nō tēnei rangi pū anō i whakaputaina ai e ahau ō koutou rōpū i te whenua o Īhipa. Mō konei, kia mau ki tēnei rā, i ō koutou whakatupuranga; hei tikanga tēnei ake ake. 18 Hei te marama tuatahi, hei te kotahi tekau mā whā o ngā rā, i te ahiahi, ka kai koutou i te taro rēwenakore, ā tae noa ki te rua tekau mā tahi o ngā rā o te marama, i te ahiahi. 19 Kaua he rēwena e kitea ki ō koutou whare i ngā rā e whitu; tā te mea ki te kai tētahi i te mea kua rēwenatia, inā, ka hātepea atu taua wairua i roto i te huihui o Īharaira, ahakoa tangata kē, ahakoa tangata whenua rānei. 20 Kaua e kainga tētahi mea kua rēwenatia; hei te taro rēwenakore he kai mā koutou i ō koutou nohoanga katoa."

21 Nā, ka karanga a Mohi ki ngā kaumātua katoa o Īharaira, ka mea ki a rātou, "Tīkina, tangohia mai mā koutou he reme, kia rite ki ō koutou whānau, patua hoki te Kapenga. 22 Ā, tangohia he paihere hihopa, ka tuku ki te toto i te peihana, nā, ka tātā atu i te kōrupe me ngā pou e rua ki te toto i te peihana; kaua hoki tētahi o koutou e puta ki waho o te kūwaha o tōna whare, ā taea noatia te ata. 23 He mea hoki, ka haere atu a Ihowā ki te patu i ngā Īhipiana; ā, ka kite ia i te toto i te kōrupe, i ngā pou e rua hoki, ka kapea e Ihowā te kūwaha, e kore hoki e tukua e ia te kaiwhakamate kia haere ki roto ki ō koutou whare patu ai.

24 "Kia mau hoki ki tēnei mea, hei ture mōu, mō āu tamariki, ake ake. 25 Ā tēnei ake, ā te wā e tae ai koutou ki te whenua e hōmai e Ihowā ki a koutou, ki tāna i kōrero ai, nā, kia mau ki tēnei mahi. 26 Ā tēnei ake, ki te mea ā koutou tamariki ki a koutou, ‘He aha tēnei e mahia nei e koutou?’ 27 Nā, ka mea atu, ‘Ko te patunga rā i tā Ihowā Kapenga, nāna rā i kape ngā whare o ngā tama a Īharaira i Īhipa, i a ia i patu ai i ngā Īhipiana, ā, whakaorangia ake ō mātou whare.’ " Nā, tuohu ana te iwi, koropiko ana.

28 Nā, ka haere ngā tama a Īharaira, ā, mea ana i tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi rāua ko Ārona, pērā ana rātou.

Te Matenga o ngā Mātāmua

29 Nāwai ā, ka waenganui pō, nā, patua ana e Ihowā ngā mātāmua katoa i te whenua o Īhipa, te mātāmua a Parao e noho ana i runga i tōna torōna, ā tae iho ana ki te mātāmua a te herehere i roto i te whare herehere; me ngā mātāmua katoa a te kararehe. 30 Nā, ka maranga ake a Parao i te pō, rātou ko āna tāngata katoa, ko ngā Īhipiana katoa; nā, he nui te tangi i Īhipa; kāhore hoki he whare i kore te tūpāpaku. 31 Nā, ka karanga ia ki a Mohi rāua ko Ārona i te pō, ā, ka mea, "Whakatika, haere atu i roto i tōku iwi, koutou ko ngā tama a Īharaira; haere ki te mahi ki a Ihowā, ki te pērā me tā koutou i kī ai. 32 Tangohia hoki ā koutou hipi, ā koutou kau hoki, ā koutou i kī ai, ā, haere atu; me manaaki anō hoki i ahau."

Te Putanga atu a Īharaira i a Īhipa

33 Ā, akiaki ana ngā Īhipiana ki te iwi, kia tonoa wawetia atu ai rātou i te whenua; i mea hoki rātou, "Ka mate katoa tātou." 34 Ā, maua atu ana e te iwi tā rātou, parāoa pokepoke, i te mea kāhore anō i rēwenatia noatia, he mea takai ā rātou pokepokenga parāoa ki ō rātou kākahu, nā, kei ō rātou pokohiwi. 35 Nā, ka pērā ngā tama a Īharaira me tā Mohi i kī ai; nā, kei te tono mea hiriwa, mea kōura, kākahu, i ngā Īhipiana. 36 Ā, nā Ihowā i mea kia paingia te iwi e ngā Īhipiana, ā, hōmai ana e rātou; ā, pāhuatia ana e rātou ngā Īhipiana.

37 Nā, ka tūria mai e ngā tama a Īharaira i Ramehehe ki Hukota, tata tonu ngā tāne ki ngā mano e ono rau, he mea haere i raro, hāunga ngā tamariki. 38 He nui te whakauru i haere i a rātou; me te hipi, me te kau, he tini kē te kararehe. 39 Ā, tunua iho e rātou ētahi taro rēwenakore i te parāoa pokepoke i maua atu e rātou i Īhipa, kāhore hoki i rēwenatia; nō te mea hoki i peia rātou i Īhipa, kīhai hoki i āhei te noho iho, kīhai hoki rātou i taka i te ō mō rātou.

40 Nā, ko te nohoanga o ngā tama a Īharaira, i noho rā ki Īhipa, e whā rau e toru tekau ngā tau. 41 Ā, i te mutunga o ngā tau e whā rau e toru tekau, i taua rā pū anō, nā, ka puta ngā mano katoa o Ihowā i te whenua o Īhipa. 42 Ka maharatia taua pō nei, hei mea ki a Ihowā, mō tō rātou whakaputanga i te whenua o Īhipa. Ko taua pō tēnei o Ihowā hei maharatanga mā ngā tama katoa a Īharaira, i ō rātou whakatupuranga.

Te Tikanga mō te Kapenga

43 I mea anō a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona, "Ko te tikanga tēnei mō te Kapenga: Kaua tētahi tangata kē e kai i tēnā mea; 44 engari, ngā pononga katoa a te tangata i utua ki te moni, kia oti te kokoti e koe, ka kai ai i tēnā mea. 45 Kaua te manene, te kaimahi rānei, e kai i tēnā mea.

46 "Kia kotahi te whare e kainga ai; kaua e mauria tētahi wāhi o te kikokiko ki waho i te whare; kaua hoki e whatia tētahi wheua ōna. 47 Mā te huihuinga katoa o Īharaira tēnā mahi.

48 "Nā, he tangata kē e noho ana i a koe, ā, ka mahi i te Kapenga a Ihowā, kotia āna tāne katoa, kātahi ka whakatata ai ia ki tēnā mahi; ā, ka rite ki te tangata whenua. Kei kainga e te kokotikore. 49 Kia kotahi anō te ture mō te tangata whenua rāua ko te tangata kē e noho ana i roto i a koutou."

50 Nā, ka pērā ngā tama katoa a Īharaira me tā Ihowā i ako ai ki a Mohi rāua ko Ārona; pērā ana rātou. 51 Nā, nō taua rā pū anō i whakaputaina mai ai e Ihowā ngā tama a Īharaira i te whenua o Īhipa, tēnei rōpū, tēnei rōpū o rātou.

Instelling van die paasfees.

1 EN die Here het met Moses en Aäron in Egipteland gespreek en gesê:

2 Hierdie maand moet vir julle die begin van die maande wees; dit moet vir julle die eerste van die maande van die jaar wees.

3 Spreek tot die hele vergadering van Israel en sê: Op die tiende van hierdie maand moet hulle elkeen 'n lam neem volgens die families, 'n lam vir 'n huisgesin.

4 Maar as 'n huisgesin te klein is vir 'n lam, dan moet hy en sy buurman wat die naaste aan sy huis is, dit neem volgens die sieletal; na wat elkeen gewoond is om te eet, moet julle die getal op die lam bereken.

5 Julle moet 'n lam hê sonder gebrek, 'n jaaroud rammetjie. Van die skape of van die bokke kan julle dit neem.

6 En julle moet dit in bewaring hou tot die veertiende dag van hierdie maand; en die hele vergadering van die gemeente van Israel moet dit slag teen die aand.

7 En hulle moet van die bloed neem en dit stryk aan die twee deurposte en aan die bo-drumpel, aan die huise waarin hulle dit eet.

8 En hulle moet die vleis in dieselfde nag eet, oor die vuur gebraai; saam met ongesuurde brode moet hulle dit met bitter kruie eet.

9 Julle moet daarvan nie eet as dit rou is en as dit in water gaar gekook is nie, maar oor die vuur gebraai, die kop en pootjies saam met die binnegoed.

10 Julle mag daar ook niks van laat oorbly tot die môre toe nie; maar wat daarvan tot die môre oorbly, moet julle met vuur verbrand.

11 En só moet julle dit eet: Julle heupe moet omgord wees, julle skoene aan jul voete en julle staf in jul hand; baie haastig moet julle dit eet. 'n Pasga van die Here is dit.

12 Want Ek sal in hierdie nag deur Egipteland trek en al die eersgeborenes in Egipteland tref, van mense sowel as van diere. En Ek sal strafgerigte oefen aan al die gode van Egipte, Ek, die Here.

13 Maar die bloed sal vir julle 'n teken wees aan die huise waarin julle is: as Ek die bloed sien, sal Ek by julle verbygaan. En daar sal geen verderflike plaag onder julle wees wanneer Ek Egipteland tref nie.

14 En hierdie dag moet vir julle 'n gedenkdag wees, en julle moet dit as 'n fees tot eer van die Here vier. Julle moet dit in julle geslagte as 'n ewige insetting vier.

15 Sewe dae lank moet julle ongesuurde brode eet; alreeds op die eerste dag moet julle die suurdeeg uit julle huise verwyder. Want elkeen wat gesuurde brood eet, van die eerste dag af tot die sewende toe, dié siel moet uit Israel uitgeroei word.

16 En op die eerste dag moet daar 'n heilige samekoms wees; ook op die sewende dag moet daar vir julle 'n heilige samekoms wees. Daar mag géén werk op dié dae gedoen word nie; net wat deur elkeen geëet moet word, dit alleen mag deur julle berei word.

17 Onderhou dan die ongesuurde brode, want op daardie selfde dag het Ek julle leërs uit Egipteland uitgelei. Daarom moet julle hierdie dag in julle geslagte as 'n ewige insetting hou.

18 In die eerste maand, op die veertiende dag van die maand, in die aand, moet julle ongesuurde brode eet, tot op die een-en-twintigste dag van die maand, in die aand.

19 Sewe dae lank mag daar geen suurdeeg in julle huise gevind word nie. Want elkeen wat iets eet met suurdeeg in, dié siel moet uit die vergadering van Israel uitgeroei word, of hy al 'n vreemdeling is of 'n kind van die land.

20 Julle mag niks eet met suurdeeg in nie. In al julle woonplekke moet julle ongesuurde brode eet.

21 Moses het toe al die oudstes van Israel laat roep en aan hulle gesê: Gaan haal vir julle kleinvee vir julle families en slag die pasga.

22 En neem 'n bossie hisop en steek dit in die bloed wat in die skottel is, en stryk aan die bo-drumpel en aan die twee deurposte van die bloed wat in die skottel is. Maar niemand van julle mag uit die deur van sy huis uitgaan tot die môre toe nie.

23 Want die Here sal deurtrek om die Egiptenaars swaar te tref. Maar wanneer Hy die bloed sien aan die bo-drumpel en aan die twee deurposte, sal die Here by die deur verbygaan en die verderwer nie toelaat om in julle huise in te gaan om te slaan nie.

24 Onderhou dan hierdie saak as 'n insetting vir jou en jou kinders tot in ewigheid.

25 En as julle in die land kom wat die Here aan julle sal gee soos Hy beloof het, moet julle hierdie diens onderhou.

26 En as julle kinders julle vra: Wat beteken die diens daar?

27 dan moet julle sê: Dit is 'n paasoffer aan die Here, wat by die huise van die kinders van Israel in Egipte verbygegaan het, toe Hy die Egiptenaars getref maar ons huise gered het. Toe het die volk in aanbidding neergebuig.

28 En die kinders van Israel het gegaan en dit gedoen. Soos die Here Moses en Aäron beveel het, so het hulle gedoen.

29 En middernag het die Here al die eersgeborenes in Egipteland getref, van die eersgeborene van Farao af wat op sy troon gesit het, tot die eersgeborene van die gevangene toe wat in die gevangenis was, en al die eersgeborenes van die diere.

30 Toe staan Farao in die nag op, hy en al sy dienaars en al die Egiptenaars, en daar was 'n groot gejammer in Egipte, want daar was geen huis waar geen dooie in was nie.

31 Daarop het hy Moses en Aäron in die nag laat roep en gesê: Maak julle klaar, trek weg onder my volk uit, julle sowel as die kinders van Israel, en gaan dien die Here soos julle gespreek het.

32 Neem ook julle kleinvee en julle beeste saam soos julle gespreek het, en gaan weg en seën my ook.

33 En die Egiptenaars het by die volk sterk aangehou — om hulle gou uit die land uit te stuur. Want hulle het gesê: Ons is almal dood!

34 Toe neem die volk hulle deeg voordat dit ingesuur was, met hulle bakskottels, in hulle mantels toegebind, op die skouers.

35 En die kinders van Israel het gehandel volgens die woord van Moses: hulle het van die Egiptenaars silwergoed en goue goed en klere geëis;

36 en die Here het aan die volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars, en dié het hulle versoek ingewillig. So het hulle dan die Egiptenaars berowe.

37 En die kinders van Israel het van Raämses na Sukkot weggetrek, omtrent seshonderdduisend te voet, die manne buiten die kinders.

38 En 'n menigte mense van gemengde bloed het ook saam met hulle opgetrek, en kleinvee en beeste — 'n groot hoeveelheid vee.

39 En hulle het van die deeg wat hulle uit Egipte gebring het, ongesuurde koeke gebak; want dit was nie ingesuur nie, omdat hulle uit Egipte uitgedryf is, sodat hulle nie kon vertoef nie en ook geen padkos vir hulle klaargemaak het nie.

40 En die tyd wat die kinders van Israel in Egipte gewoon het, was vierhonderd-en-dertig jaar.

41 En ná verloop van vierhonderd-en-dertig jaar, op daardie selfde dag, het al die leërskare van die Here uit Egipteland uitgetrek.

42 Dit is 'n nag om plegtig onderhou te word tot eer van die Here, omdat Hy hulle uit Egipteland uitgelei het. Dit is dié nag van die Here om plegtig onderhou te word by al die kinders van Israel in hulle geslagte.

Die insetting van die pasga.

43 VERDER het die Here aan Moses en Aäron gesê: Dit is die insetting van die pasga: Géén uitlander mag daarvan eet nie.

44 Maar elke slaaf wat 'n man met geld gekoop het, dié moet hy besny; dan kan hy daarvan eet.

45 Geen vreemde inwoner of huurling mag daarvan eet nie.

46 In een huis moet dit geëet word; jy mag niks van die vleis uit die huis buitentoe bring nie; en julle mag geen been daarvan breek nie.

47 Die hele vergadering van Israel moet dit hou.

48 En as 'n vreemdeling by jou vertoef en tot eer van die Here die pasga wil vier, moet by hom almal wat manlik is, besny word; en dan mag hy nader kom om dit te vier, en hy sal soos 'n kind van die land wees. Maar géén onbesnedene mag daarvan eet nie.

49 Een wet moet geld vir die kind van die land en vir die vreemdeling wat onder julle vertoef.

50 En al die kinders van Israel het dit gedoen. Soos die Here Moses en Aäron beveel het, so het hulle gedoen.

51 En op daardie selfde dag het die Here die kinders van Israel, volgens hulle leërafdelings, uit Egipteland uitgelei.