Ekoruhe 11

Te Pānui a Mohi, te Matenga o te Mātāmua

1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Kia kotahi atu whiu e whakapāngia e ahau ki a Parao, ki Īhipa; muri iho ka tukua koutou e ia i konei. Ka tukua koutou, inā, ka tino peia katoatia koutou e ia i konei. 2 Kōrero ināianei ki ngā taringa o te iwi, ā, mā te tāne, mā te wahine, e tono he mea hiriwa, he mea kōura i tōna hoa, i tōna hoa." 3 (Ā, i meinga anō e Ihowā kia paingia te iwi e ngā Īhipiana. Ko te tangata nei hoki ko Mohi, i nui rawa ki te whenua o Īhipa, ki te aroaro o ngā tāngata a Parao, ki te aroaro anō hoki o te iwi.)

4 Nā, ka mea a Mohi, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Hei waenganui pō ahau ka tika nā waenganui o Īhipa; 5 ā, ka mate ngā mātāmua katoa o te whenua o Īhipa, te mātāmua a Parao e noho ana i runga i tōna torōna, ā tae iho ana ki te mātāmua a te pononga wahine i tua i te mira; me ngā mātāmua katoa a ngā kararehe. 6 Ā, ka nui te tangi i te whenua katoa o Īhipa, kāhore he pērā i mua, e kore anō hoki e pērā e takoto ake nei. 7 Otirā, e kore e oraora te arero o tētahi kurī ki tētahi o ngā tama a Īharaira, ki te tangata, ki te kararehe;’ kia mōhio ai koutou e tītore ana a Ihowā i waenga o ngā Īhipiana, o Īharaira. 8 Ā, e haere ake ēnei tāngata katoa āu ki ahau, e piko ki ahau, e mea, ‘Haere koe me te iwi katoa e haere ana i raro i ōu waewae.’ Ā muri iho ka haere ahau."

Ā, puta ana ia i a Parao, he nui hoki tōna riri.

9 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "E kore a Parao e rongo ki a kōrua, kia maha ai āku merekara ki te whenua o Īhipa." 10 Ā, meatia ana e Mohi rāua ko Ārona ēnei merekara katoa ki te aroaro o Parao; ā, i whakapakeke anō a Ihowā i te ngākau o Parao, ā, kīhai ia i tuku i ngā tama a Īharaira i tōna whenua.

Tiende plaag: die dood van die eersgeborenes.

1 VERDER het die Here vir Moses gesê: Nog een plaag sal Ek oor Farao en oor Egipte bring. Daarna sal hy julle hiervandaan laat trek. As hy julle geheel en al laat trek, sal hy julle selfs hiervandaan wegdrywe.

2 Sê tog voor die ore van die volk dat elke man van sy naaste en elke vrou van haar naaste silwergoed en goue goed moet eis.

3 En die Here het aan die volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars. Ook was die man Moses baie groot in Egipteland, in die oë van Farao se dienaars en in die oë van die volk.

4 Toe sê Moses: So het die Here gespreek: Omtrent middernag trek Ek uit dwarsdeur Egipte;

5 dan sal al die eersgeborenes in Egipteland sterwe, van Farao se eersgeborene af wat op sy troon sit, tot die eersgeborene van die slavin agter die handmeul en al die eersgeborenes van die vee.

6 En daar sal 'n groot gejammer in die hele Egipteland wees soos daar nie gewees het en soos daar nie weer sal wees nie.

7 Maar teen geeneen van die kinders van Israel sal 'n hond sy tong verroer nie, van die mense af tot die diere toe, dat julle kan weet dat die Here 'n onderskeid maak tussen die Egiptenaars en die Israeliete.

8 Dan sal al hierdie dienaars van u na my toe afkom en voor my neerbuig en sê: Trek uit, jy en die hele volk wat jou volg. En daarna sal ek uittrek. Toe het hy van Farao af weggegaan in gloeiende toorn.

9 En die Here het vir Moses gesê: Farao sal na julle nie luister nie, sodat my wonders in Egipteland baie kan word.

10 En Moses en Aäron het al hierdie wonders voor Farao gedoen. Maar die Here het Farao se hart verhard, sodat hy die kinders van Israel nie uit sy land laat trek het nie.