Ehekiera 12

Te Herehere o Hūrā i Whakaaturia

1 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "E te tama a te tangata, kei te noho koe i waenganui i te whare whakakeke. He kanohi nei ō rātou hei titiro, heoi kāhore e titiro, he taringa ō rātou e rongo ai, heoi kāhore e rongo; nō te mea he whare whakakeke rātou.

3 "Mō reira whakapaingia ētahi mea māu, e te tama a te tangata, mō te heke, ka heke i te awatea i tā rātou tirohanga; me heke atu i tōu wāhi ki tētahi atu wāhi i tā rātou tirohanga. Tērā pea rātou e mahara iho, ahakoa he whare whakakeke rātou. 4 Whakaputaina mai anō āu mea ki waho i te awatea i tā rātou tirohanga, kia rite ki ngā mea a te heke. Me haere atu koe i te ahiahi i tā rātou tirohanga, kia rite ki te haerenga o te heke. 5 Pokaia e koe te taiepa i tā rātou tirohanga, ā, maua atu tāu kawenga mā reira. 6 I a rātou e titiro ana, amohia e koe i runga i tōu pokohiwi, me mau atu i te pōuri; ko tōu mata hīpoki rawa, kei kite koe i te whenua. Nō te mea kua whakatūria koe e ahau hei tohu ki te whare o Īharaira."

7 Nā, mahia ana e ahau ngā mea i whakahaua mai ai ahau; whakaputaina ana e ahau āku mea i te awatea, ngā mea a te heke, ā, i te ahiahi ka pokaia e ahau te taiepa he mea, mea nā tōku ringa; i whakaputaina e ahau i te pōuri, amohia ana e ahau i runga i tōku pokohiwi i tā rātou tirohanga.

8 Nā, i te ata ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 9 "E te tama a te tangata, kīhai ianei te whare o Īharaira, te whare whakakeke, i mea ki a koe, ‘E aha ana koe?’

10 "Kī atu ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Mō te rangatira i Hiruhārama tēnei pīkaunga, mō te whare katoa o Īharaira e noho nei rātou i reira.’ 11 Kī atu, ‘Hei tohu ahau ki a koutou.’ Ka pēnei i tāku i mea nei, ka pērātia anō ki a rātou; ka heke atu rātou, ka riro i te whakarau.

12 "Ko te rangatira i roto i a rātou ka amo te pokohiwi i te pōuri, ka haere atu. Ka pokaia te taiepa hei whakaputanga atu; ko tōna mata hīpoki rawa, nō te mea e kore ia e kite i te whenua ki ōna kanohi. 13 Ka taupokina anō ia e ahau ki tāku kupenga, ka mau i tāku rore; ka kawea anō ia e ahau ki Papurōna, ki te whenua o ngā Karari; otiia e kore ia e kite i reira, ahakoa ka mate ia ki reira. 14 Ā, ka tītaritaria atu e ahau ki ngā hau katoa te hunga katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha, hei āwhina i a ia, rātou ko ōna rōpū katoa; ka maunu anō i ahau te hoari hei whai i a rātou.

15 "Ā, ka mōhio rātou ko Ihowā ahau ina whakamararatia rātou e ahau ki roto ki ngā tauiwi, ina tītaritaria ki ngā whenua. 16 Ka whakatoea anō ia ētahi o rātou e ahau, he hunga torutoru, i te hoari, i te hemokai, i te mate urutā; kia kōrero ai rātou i ā rātou mea whakarihariha katoa i roto i ngā iwi ka haere atu nei rātou ki reira, ā, ka mōhio rātou ko Ihowā ahau."

Kāhore e Tārewa te Whakawātanga

17 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 18 "E te tama a te tangata, e wiri koe ina kai i tāu taro, inumia hoki tōu wai i runga i te ohooho, i te mānukanuka. 19 Kī atu hoki ki te iwi o te whenua: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā mō ngā tāngata o Hiruhārama, mō te oneone o Īharaira: Ka kainga e rātou tā rātou taro i runga i te mānukanuka, ka inumia hoki tō rātou wai i runga i te mīharo, he mea kia takoto kau ai tōna whenua i ōna mea maha, mō te tutū o ngā tāngata katoa e noho ana i reira. 20 Nā, ko ngā pā e nohoia ana, ka waiho hei koraha, ka ururuatia anō te whenua; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau."

21 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 22 "E te tama a te tangata, he aha tēnā whakatauki a koutou i te whenua o Īharaira, e mea nā, ‘Ka roa nei ngā rā, kua kore anō he kitenga’? 23 Mō reira kī atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Ka mutu i ahau tēnei whakatauki, e kore anō e whakataukitia e rātou ā muri ake nei i roto i a Īharaira. Mea atu ia ki a rātou, ‘Ka tata ngā rā, me te meatanga anō o ngā kitenga katoa.’ 24 Nō te mea i muri nei kāhore he kitenga teka, kāhore he poropititanga tinihanga i roto i te whare o Īharaira. 25 Ko Ihowā hoki ahau; ka kōrero ahau, ā, ko te kupu e kōrerotia e ahau, ka oti; e kore e kūmea kia roa i muri nei. Nō te mea i ō koutou rā nei, e te whare whakakeke, ka kōrerotia e ahau, ka mahia anō te kupu, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."

26 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 27 "E te tama a te tangata, nanā, e kī ana te whare o Īharaira, ‘Mō ngā rā maha te kitenga e kitea nei e ia, ko ngā wā i tawhiti rawa tāna e poropiti nei.’

28 "Mō reira kī atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: E kore tētahi o āku kupu e kūmea kia roa ā muri nei; engari, ko te kupu e kōrerotia e ahau ka oti, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."

Die opening in die muur. Die gevangenskap en verstrooiing.

1 VERDER het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

2 Mensekind, jy woon onder mense van die wederstrewige huis, wat oë het om te sien, maar nie sien nie; ore het om te hoor, maar nie hoor nie, want hulle is 'n wederstrewige huis.

3 Maar jy, mensekind, maak vir jou toebereidsels om in ballingskap te gaan, en gaan oordag in ballingskap voor hulle oë; vertrek soos 'n balling voor hulle oë, van jou woonplek af na 'n ander plek toe — miskien sal hulle dit sien, want hulle is 'n wederstrewige huis.

4 En jy moet jou goed oordag uitbring voor hulle oë soos die goed wat vir 'n ballingskap nodig is; maar self moet jy in die aand uitgaan voor hulle oë soos die wat in ballingskap uitgaan.

5 Breek vir jou 'n gat in die muur voor hulle oë, en bring dit daardeur uit.

6 Voor hulle oë moet jy dit op die skouer dra, in die pikdonker moet jy dit uitbring; jou aangesig moet jy bedek, sodat jy die land nie sien nie; want Ek maak jou tot 'n sinnebeeld vir die huis van Israel.

7 Ek het toe gedoen soos my beveel is: ek het my goed oordag uitgebring soos die goed wat vir 'n ballingskap nodig is; en in die aand het ek met my hand vir my 'n gat in die muur gebreek; in die pikdonker het ek dit uitgebring, dit op die skouer voor hulle oë gedra.

8 Toe kom die woord van die Here tot my in die môre en sê:

9 Mensekind, het die huis van Israel, die wederstrewige huis, nie vir jou gesê: Wat maak jy daar nie?

10 Sê vir hulle: So spreek die Here Here: Hierdie las sien op die vors in Jerusalem en die hele huis van Israel wat onder hulle woon.

11 Sê: Ek is julle sinnebeeld; soos ek gedoen het, so sal met hulle gedoen word: in ballingskap, in gevangenskap sal hulle gaan.

12 En die vors wat onder hulle is, sal die goed op die skouer dra, in die pikdonker, en hy sal uitgaan; hulle sal 'n gat in die muur breek om daardeur uit te bring; hy sal sy aangesig bedek, omdat hy self die land met die oog nie sal sien nie.

13 En Ek sal my net oor hom uitsprei, en in my strik sal hy gevang word; en Ek sal hom na Babel, na die land van die Chaldeërs bring; maar hy sal dit nie sien nie, en daar sal hy sterwe.

14 En almal wat rondom hom is, sy hulp, en al sy leërs sal Ek na al die windstreke verstrooi en die swaard agter hulle uittrek.

15 Dan sal hulle weet dat Ek die Here is, as Ek hulle onder die nasies versprei en hulle in die lande verstrooi;

16 maar Ek sal van hulle 'n klein klompie laat oorbly van die swaard, die hongersnood en die pes, sodat hulle al húlle gruwels kan vertel onder die nasies waar hulle kom; en dié sal weet dat Ek die Here is.

17 Daarna het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

18 Mensekind, jy moet jou brood met bewing eet en jou water met siddering en kommer drink.

19 En jy moet aan die mense van die land sê: So spreek die Here Here aangaande die inwoners van Jerusalem, in die land Israel: Hulle sal hul brood met kommer eet en hul water in stomme smart drink, sodat hulle land, van sy volheid beroof, woes sal lê vanweë die geweldpleging van almal wat daarin woon.

20 En die stede wat bewoon is, sal woes word, en die land sal 'n wildernis wees; en julle sal weet dat Ek die Here is.

Profesie teen die valse profete.

21 EN die woord van die Here het tot my gekom en gesê:

22 Mensekind, wat is dit vir 'n spreekwoord wat julle het in die land van Israel, naamlik: Die dae gaan voort, en van al die gesigte kom niks nie.

23 Daarom, sê vir hulle: So spreek die Here Here: Ek maak 'n einde aan hierdie spreekwoord, sodat hulle dit nie meer as spreekwoord in Israel sal gebruik nie. Maar sê vir hulle: Die dae is naby, en die woord van elke gesig.

24 Want daar sal geen bedrieglike gesig of vleiende waarsêery in die huis van Israel meer wees nie.

25 Want Ek, die Here, Ek sal spreek — wat Ek as woord spreek, dit sal gebeur; dit sal nie meer uitgestel word nie. Want in julle dae, o wederstrewige huis, sal Ek 'n woord spreek en dit uitvoer ook, spreek die Here Here.

26 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

27 Mensekind, kyk, die huis van Israel sê: Die gesig wat hy sien, is vir baie dae, en hy profeteer van tye wat ver is.

28 Daarom, sê vir hulle: So spreek die Here Here: Geeneen van my woorde sal meer uitgestel word nie; wat Ek as woord spreek, dit sal gebeur, spreek die Here Here.