Ehekiera 37

Te Raorao o ngā Wheua Maroke

1 I pā te ringa o Ihowā ki ahau, ā, kawea ana ahau, arā e tō Ihowā Wairua, tukua iho ana ahau e ia ki waenganui o te raorao; nā, kapi tonu a reira i te wheua. 2 Nā, ka whakahāereerea ahau e ia ki te taha o aua wheua ā taka noa, taka noa; nā, he tini kē i runga i te mata o te raorao; nanā, he maroke rawa aua mea. 3 Nā, ka mea ia ki ahau, "E te tama a te tangata, e ora rānei ēnei wheua?"

Anō rā ko ahau, "E mōhio ana koe, e te Ariki, e Ihowā."

4 Nā, ka mea ia ki ahau, "Poropiti ki ēnei wheua, mea atu ki a rātou, ‘E ngā wheua maroke nei, whakarongo ki te kupu a Ihowā. 5 Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā ki ēnei wheua: Nanā, ka meinga e ahau he manawa kia tomo ki roto ki a koutou, ā, ka ora koutou. 6 Ā, ka hoatu e ahau he uaua ki runga ki a koutou, ka whakaputaina ake he kikokiko ki a koutou, ka hīpokina koutou ki te kiri, ka hoatu anō e ahau he manawa ki roto ki a koutou, nā, ka ora koutou; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau.’ "

7 Heoi, poropititia ana e ahau te mea i whakahaua ki ahau; ā, i ahau e poropiti ana. Nā, he haruru, nā he rū, ā, whakatata ana ngā wheua, tōna wheua ki tōna wheua. 8 Ā, ka titiro atu ahau, nanā, he uaua i runga i a rātou, kua puta ake he kikokiko, ā, he kiri e hīpoki ana i waho ake i a rātou. Otiia, kāhore he manawa i roto i a rātou.

9 Kātahi ia ka mea ki ahau, "Poropiti ki te hau, poropiti, e te tama a te tangata, mea atu hoki ki te hau: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Haere mai i ngā hau e whā, e te manawa, e hā ki runga ki tēnei hunga kua oti nei te patu, kia ora ai rātou." 10 Heoi, ka poropititia e ahau te mea i whakahaua e ia ki ahau. Nā, ko te taenga mai o te manawa ki roto ki a rātou, kua ora, tū ana i runga i ō rātou waewae, he ope tino nui.

11 Kātahi ia ka mea ki ahau, "E te tama a te tangata, ko ēnei wheua ko te whare katoa o Īharaira. Nanā, kei te kī ake rātou, ‘Kua maroke ō tātou wheua, kua ngaro tā tātou i tūmanako ai; kua motuhia kētia tātou.’ 12 Mō reira poropiti, kī atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā, e tāku iwi, ka huakina ake e ahau ō koutou urupā, ka meinga kia puta ake hoki koutou i ō koutou urupā, ka kawea ki te oneone o Īharaira. 13 Ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau, ina huakina e ahau ō koutou urupā, e tāku iwi, ā, ka meinga koutou e ahau kia puta ake i ō koutou urupā. 14 Ā, ka hoatu e ahau tōku wairua ki roto ki a koutou, ā, ka ora koutou, ā, ka whakanohoia koutou e ahau ki tō koutou ake oneone. Ko reira koutou mōhio ai, nāku, nā Ihowā, i kōrero, ā, nāku anō i mahi, e ai tā Ihowā."

Ngā Rākau e Rua

15 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 16 "Nā, ko koe, e te tama a te tangata, tīkina tētahi rākau māu, tuhituhia iho, ‘He mea mō Hūrā, mō ōna hoa anō, mō ngā tama a Īharaira.’ Nā, tīkina atu anō tētahi rākau, tuhituhia iho, ‘He mea mō Hōhepa, ko te rākau o Ēparaima, mō ōna hoa hoki, mō te whare katoa o Īharaira.’ 17 Nā, me hono rāua, tētahi ki tētahi; ā hei rākau kotahi rāua i roto i tōu ringa.

18 "Nā, ki te kōrero ngā tamariki a tōu iwi ki a koe, ki te mea, ‘E kore ianei e whakaaturia e koe ki a mātou he aha te tikanga o ēnei mea āu?’ 19 Mea atu ki a rātou: ‘Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā ka mau ahau ki te rākau o Hōhepa, ki tērā i te ringa o Ēparaima, ki ōna hoa anō, ki ngā iwi o Īharaira; ā, ka whakatakotoria rātou e ahau ki tērā, arā ki te rākau o Hūrā, ka meinga hoki rāua hei rākau kotahi, ā, ka kotahi tonu rāua i roto i tōku ringa.’ 20 Nā, ko ngā rākau e tuhituhi ai koe ki runga, hei roto i tōu ringa i tō rātou aroaro. 21 Ā, ka mea atu koe ki a rātou, Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā, ka tangohia e ahau ngā tama a Īharaira i roto i ngā iwi i haere atu nei rātou, ka kohikohia i tētahi taha, i tētahi taha, ka kawea ki tō rātou oneone. 22 Ka meinga hoki rātou e ahau hei iwi kotahi ki te whenua, ki ngā maunga o Īharaira; ā, kotahi tonu he kīngi hei kīngi mō rātou katoa; kore ake ō rātou iwi e rua i muri nei, heoi rawa ō rātou wehenga kia rua kīngitanga. 23 Kore ake anō ō rātou poke i ā rātou whakapakoko, i ā rātou mea whakarihariha, i ō rātou kino katoa. Engari, ka whakaorangia rātou e ahau i ō rātou nohoanga katoa, i ngā wāhi i hara ai rātou, ka purea. Ko rātou hoki hei iwi māku, ko ahau hei Atua mō rātou.

24 "Ko tāku pononga hoki, ko Rāwiri hei kīngi mō rātou; ā, kotahi tonu te hēpara mō rātou katoa. Ka haere hoki rātou i runga i āku ritenga, ka pupuri i āku tikanga, ka mahi. 25 Ā, ka noho rātou i te whenua i hoatu e ahau ki tāku pononga, ki a Hākopa, ki te wāhi i noho ai ō koutou mātua; ka noho anō rātou ki reira, rātou, ā rātou tama, me ngā tama anō a ā rātou tama ā ake ake; ā, ko tāku pononga, ko Rāwiri hei rangatira mō rātou ā ake ake. 26 Ka whakaritea anō e ahau te kawenata mō te rongo mau ki a rātou; hei kawenata mau tonu tēnā ki a rātou; ka whakanohoia anō rātou e ahau, ka whakanuia, ka whakatūria anō e ahau tōku wāhi tapu ki waenganui i a rātou ā ake ake. 27 Nā, ki a rātou tōku tapenākara; ā, ko ahau hei Atua mō rātou, ko rātou anō hei iwi māku. 28 Ā, ka mōhio ngā tauiwi ko ahau a Ihowā e whakatapu nei i a Īharaira, i te mea kei waenganui nei tōku wāhi tapu i a rātou ā ake ake."

Israel word herstel.

1 DIE hand van die Here was op my, en Hy het my uitgebring deur die Gees van die Here en my neergesit in die laagte; en dit was vol bene.

2 En Hy het my by hulle laat verbygaan na alle kante toe; en kyk, daar het 'n groot menigte oor die laagte gelê, en kyk, hulle was baie dor.

3 Toe sê Hy vir my: Mensekind, kan hierdie bene lewendig word? En ek antwoord: Here Here, U weet dit.

4 Daarop sê Hy vir my: Profeteer oor hierdie bene en sê vir hulle: Dor bene, hoor die woord van die Here!

5 So spreek die Here Here tot hierdie bene: Kyk, Ek bring gees in julle in, sodat julle lewendig kan word.

6 En Ek sal senings op julle lê en vlees oor julle laat opkom en 'n vel oor julle trek en gees in julle gee, sodat julle lewendig kan word; en julle sal weet dat Ek die Here is.

7 Toe het ek geprofeteer soos my beveel was. En sodra ek geprofeteer het, was daar 'n geruis, en kyk — 'n beroering! En die bene het nader gekom, elke been na sy been.

8 Toe kyk ek en — daar was senings op hulle, en daar het vlees op gekom, en 'n vel is bo-oor hulle getrek, maar daar was geen gees in hulle nie.

9 Daarop sê Hy vir my: Profeteer tot die gees, profeteer, mensekind, en sê aan die gees: So spreek die Here Here: Kom aan uit die vier windstreke, o gees, en blaas in hierdie dooies, dat hulle lewendig kan word.

10 En ek het geprofeteer soos Hy my beveel het. Toe het die gees in hulle gekom, en hulle het lewendig geword en op hulle voete gaan staan — 'n ontsaglike groot leër!

11 Toe sê Hy vir my: Mensekind, hierdie bene is die hele huis van Israel. Kyk, hulle sê: Ons bene is verdor, en ons verwagting is verlore; dit is klaar met ons!

12 Daarom, profeteer en sê aan hulle: So spreek die Here Here: Kyk, Ek sal julle grafte oopmaak en julle uit jul grafte laat opkom, o my volk! En Ek sal julle bring in die land van Israel.

13 En julle sal weet dat Ek die Here is as Ek julle grafte oopmaak en julle uit jul grafte laat opkom, o my volk!

14 En Ek sal my Gees in julle gee, dat julle lewendig kan word; en Ek sal julle vestig in jul land; en julle sal weet dat Ek, die Here, dit gespreek en gedoen het, spreek die Here.

15 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

16 En jy, mensekind, neem vir jou 'n stuk hout, en skrywe daarop: Vir Juda en vir die kinders van Israel, sy bondgenote; en neem 'n ander stuk hout en skrywe daarop: Vir Josef (die hout van Efraim) en die hele huis van Israel, sy bondgenote.

17 Voeg hulle dan vir jou bymekaar, die een by die ander, om een stuk hout te wees, en laat hulle een word in jou hand.

18 En as die kinders van jou volk met jou spreek en sê: Sal u ons nie te kenne gee wat u met hierdie dinge bedoel nie?

19 sê dan vir hulle: So spreek die Here Here: Kyk, Ek sal die stuk hout van Josef neem, wat in die hand van Efraim is, en die stamme van Israel, sy bondgenote, en Ek sal hulle by hom voeg, by die stuk van Juda, en hulle een stuk hout maak; en hulle sal een word in my hand.

20 So moet dan die houte waar jy op skrywe, in jou hand wees voor hulle oë;

21 en sê vir hulle: So spreek die Here Here: Kyk, Ek gaan die kinders van Israel haal tussen die nasies uit waarheen hulle getrek het, en Ek sal hulle van alle kante bymekaar laat kom en hulle bring in hul land.

22 En Ek sal hulle een volk maak in die land, op die berge van Israel; en een Koning sal vir hulle almal koning wees; en hulle sal nie meer twee nasies wees nie en verder nie meer in twee koninkryke verdeeld wees nie.

23 En hulle sal hul nie meer verontreinig met hulle drekgode en hulle verfoeisels en met al hulle oortredinge nie; en Ek sal hulle verlos uit al hulle woonplekke waarin hulle gesondig het, en sal hulle reinig. So sal hulle dan vir my 'n volk wees, en Ek vir hulle 'n God wees.

24 En my kneg Dawid sal koning oor hulle wees, en hulle sal almal een herder hê; en hulle sal in my verordeninge wandel en my insettinge onderhou en daarna handel.

25 En hulle sal woon in die land wat Ek aan my kneg Jakob gegee het, waar julle vaders in gewoon het; ja, húlle sal daarin woon, hulle kinders en hulle kindskinders tot in ewigheid; en my kneg Dawid sal hulle vors wees vir ewig.

26 En Ek sal 'n verbond van vrede met hulle sluit, dit sal 'n ewige verbond met hulle wees; en Ek sal hulle daar bring en hulle vermenigvuldig; en Ek sal my heiligdom in hulle midde vestig vir ewig.

27 En my tabernakel sal oor hulle wees, en Ek sal vir hulle 'n God wees en hulle vir my 'n volk wees.

28 En die nasies sal weet dat Ek die Here is wat Israel heilig as my heiligdom vir ewig in hulle midde sal wees.