Ka Whakatikaina te Whakawātanga a Ihowā
1 Kātahi ka haere mai ētahi o ngā kaumātua o Īharaira ki ahau, noho ana i tōku aroaro. 2 Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 3 "E te tama a te tangata, kua oti i ēnei tāngata ā rātou whakapakoko te whakaara ki ō rātou ngākau, kua waiho e rātou te tūtukitanga waewae, tō rātou hē, ki mua i ō rātou mata; kia rapua koia e rātou he tikanga i ahau? 4 Mō reira kōrero ki a rātou, mea atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Ko te tangata o te whare o Īharaira e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna hē, ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti; ko tāku, ko tā Ihowā, e whakahoki ai ki taua tangata i haere mai rā, ka rite ki te maha o āna whakapakoko. 5 Kia hopukia ai te whare o Īharaira i roto i ō rātou ngākau; kua tangata kē hoki rātou katoa ki ahau, nā ā rātou whakapakoko hoki.
6 "Mō reira mea atu ki te whare o Īharaira: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Rīpenetā, tahuri mai i ā koutou whakapakoko; tahuri mai anō ō koutou mata i ā koutou mea whakarihariha katoa.
7 "Ā, ko te tangata o te whare o Īharaira, ko te tautangata anō e noho ana i roto i a Īharaira, e whakatangata kē ana ki ahau, e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna hē, ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti ki te rapu i tāku tikanga i a ia; māku ake anō, mā Ihowā, e whakahoki kupu ki a ia. 8 Ka ū atu hoki tōku mata ki taua tangata, ka meinga ia e ahau he mīharotanga hei tohu, hei whakatauki, ka hātepea atu anō ia e ahau i roto i tāku iwi; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau.
9 "Nā, ki te hē te poropiti i tāna kōrerotanga i tētahi kupu, nāku, nā Ihowā, taua poropiti i hē ai, ka pā tōku ringa ki a ia, ā, ka ngaro ia i ahau i roto i tāku iwi, i a Īharaira. 10 Ka waha anō e rātou tō rātou hē – ko te hē o te poropiti ka rite ki te hē o te tangata e rapu tikanga ana i a ia – 11 he mea kia kore ai te whare o Īharaira e kotiti atu i te whai i ahau ā muri ake nei, kei poke anō rātou ā muri ake nei i ō rātou pokanga kētanga katoa. Engari, kia waiho ai rātou hei iwi māku, ko ahau hoki hei Atua mō rātou, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."
12 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 13 "E te tama a te tangata, ki te hara te whenua ki ahau, ki te nui rawa te hē, ā, ka totoro tōku ringa ki reira, ā, ka whati i ahau tōna tokotoko, te taro; ka ungā anō e ahau te hemokai ki reira, ka hātepea anō e ahau te tangata me te kararehe o reira. 14 Ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru, ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, ko ō rātou wairua ake e ora i a rātou i tō rātou tika, e ai tā te Ariki, tā Ihowā.
15 "Ki te meinga e ahau he kīrehe kino kia tika nā waenganui i te whenua, ā, ka kore i a rātou, ka whakamōtītia, ā, kāhore he tangata e haere ana i reira i te wehi o ngā kīrehe; 16 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine, i a rātou. Ko rātou anake e ora, ka whakamōtītia ia te whenua.
17 "Ki te kawea atu rānei e ahau te hoari ki runga ki taua whenua, ā, ka mea, ‘E tika, e te hoari, nā waenganui i te whenua,’ ā, ka hātepea atu e ahau te tangata me te kararehe o reira; 18 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine i a rātou. Ko rātou anake e ora.
19 "Ki te tukua rānei e ahau te mate urutā ki taua whenua, ā, ka ringihia e ahau tōku weriweri ki runga ki taua wāhi, he mea toto, kia hātepea atu ai te tangata me te kararehe o reira; 20 ahakoa ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore te tama, te tamāhine rānei e ora i a rātou; ko rātou anake e ora i tō rātou tika.
21 "Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Tērā noa ake ina tukua e ahau āku whakawā kino e whā, te hoari, te hemokai, te kīrehe kino, te mate urutā ki Hiruhārama, hei hātepe atu i te tangata, i te kararehe o reira. 22 Otiia, nanā, ka toe ētahi mōrehu ki reira, ā, ka whakaputaina he tama, he tamāhine. Nanā, ka puta rātou ki a koutou, ā, ka kite koutou i tō rātou ara, i ā rātou mahi; ka whai whakamārietanga anō koutou mō te kino i kawea e ahau ki Hiruhārama, arā mō ngā mea katoa i kawea e ahau ki taua wāhi. 23 Ka whai whakamārietanga anō koutou i a rātou, ina kite koutou i tō rātou ara, i ā rātou mahi; ā, ka mōhio koutou, nā, ko tāku mahinga i ngā mea katoa i mahia e ahau ki reira, ehara i te mea kore take, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."
Straf oor die afgodsdienaars.
1 DAAROP het manne uit die oudstes van Israel na my gekom en voor my gaan sit.
2 Toe het die woord van die Here tot my gekom en gesê:
3 Mensekind, hierdie manne het hulle drekgode in hulle hart opgeneem en die struikelblok tot hulle ongeregtigheid voor hulle aangesig neergesit — sou Ek My dan werklik deur hulle laat raadpleeg?
4 Daarom, spreek met hulle en sê vir hulle: So spreek die Here Here: Elke man uit die huis van Israel wat sy drekgode in sy hart opneem en die struikelblok tot sy ongeregtigheid voor sy aangesig neersit en na die profeet toe kom — Ek, die Here, sal hom daarvolgens, volgens die menigte van sy drekgode, antwoord gee;
5 sodat Ek die huis van Israel in hulle hart kan gryp, omdat hulle almal deur hul drekgode hul van My afgewend het.
6 Daarom, sê aan die huis van Israel: So spreek die Here Here: Bekeer julle en wend julle af van julle drekgode en wend julle aangesig af van al julle gruwels.
7 Want elke man uit die huis van Israel en uit die vreemdelinge wat in Israel vertoef, wat hom afsonder en My nie navolg nie en sy drekgode in sy hart opneem en die struikelblok tot sy ongeregtigheid voor sy aangesig neersit en na die profeet toe kom, dat dié My vir hom kan raadpleeg — hom sal Ek, die Here, self antwoord gee.
8 Ek sal my aangesig rig teen dié man en hom tot 'n teken en 'n voorwerp van spot maak, en Ek sal hom uitroei uit die midde van my volk; en julle sal weet dat Ek die Here is.
9 En as die profeet hom laat verlei om 'n woord te spreek — Ek, die Here, het dié profeet verlei, en Ek sal my hand teen hom uitstrek en hom verdelg uit die midde van my volk Israel.
10 En hulle moet hul ongeregtigheid dra: soos die ongeregtigheid van die vraer, so sal die ongeregtigheid van die profeet wees;
11 sodat die huis van Israel nie meer agter My wegdwaal nie en hulle nie meer verontreinig met al hul oortredinge nie. Dan sal hulle vir My 'n volk wees, en Ek sal vir hulle 'n God wees, spreek die Here.
Regverdigheid van die kastydinge van God.
12 VERDER het die woord van die Here tot my gekom en gesê:
13 Mensekind, as 'n land teen My sondig deur troubreuk te begaan, en Ek my hand daarteen uitstrek en die staf van die brood daarvan verbreek en 'n hongersnood daarin stuur, en Ek daaruit mens en dier uitroei —
14 al was hierdie drie manne, Noag, Daniël en Job, daarin, dan sou hulle deur hul geregtigheid net hulle eie siel red, spreek die Here Here.
15 As Ek wilde diere in die land laat rondswerf, dat hulle dit kinderloos maak en dit 'n wildernis word, sodat niemand daar deurgaan vanweë die wilde diere nie —
16 al was hierdie drie manne daarin, so waar as Ek leef, spreek die Here Here, hulle sou geen seuns of dogters red nie; net hulle sou gered word, maar die land sou 'n wildernis wees.
17 Of as Ek die swaard bring oor daardie land en sê: Laat die swaard deur die land trek! en Ek daaruit mens en dier uitroei —
18 al was hierdie drie manne daarin, so waar as Ek leef, spreek die Here Here, hulle sou geen seuns of dogters red nie, maar net hulle sou gered word.
19 Of as Ek pes in daardie land stuur en my grimmigheid daaroor uitgiet in bloed, om daaruit mens en dier uit te roei —
20 al was Noag, Daniël en Job daarin, so waar as Ek leef, spreek die Here Here, hulle sou geen seun of dogter red nie; hulle sou net hulle eie siel deur hul geregtigheid red.
21 Want so sê die Here Here: Hoeveel te meer as Ek my vier kwaai gerigte, swaard en hongersnood en wilde diere en pes, op Jerusalem afstuur om daaruit mens en dier uit te roei!
22 Maar kyk, daarin sal oorbly wat ontvlug, wat uitgebring word, seuns en dogters; kyk, hulle kom uit na julle toe, dat julle hulle weg en hulle handelinge kan sien, en julle getroos kan word oor die onheil wat Ek oor Jerusalem gebring het, oor alles wat Ek daaroor gebring het.
23 Ja hulle sal julle troos as julle hulle weg en hulle handelinge sien; en julle sal weet dat Ek nie tevergeefs alles gedoen het wat Ek daarin gedoen het nie, spreek die Here Here.