1 Nā, kia rite tā koutou ki tā te Atua, kia pērā me tā ngā tamariki e arohaina ana; 2 haere hoki i runga i te aroha, kia pērā me te Karaiti i aroha ki a tātou, i tuku i a ia anō mō tātou hei whakahere, hei patunga tapu ki te Atua, hei kakara pai.
3 Ko te moepuku ia, me ngā mahi poke katoa, me te apo, kaua ēnā e whakahuatia i roto i a koutou, kia rite ki tā te hunga tapu tikanga. 4 Kaua hoki te mea paruparu, te kōrero wairangi, te kōrero māminga, kāhore nei i tika, erangi ia te whakawhetai. 5 E tino mātau ana hoki koutou ki tēnei, e kore tētahi tangata moepuku, poke rānei, apo rānei, he kaikarakia nei hoki ia ki te whakapakoko, e whai wāhi ki te rangatiratanga o te Karaiti, ā, o te Atua.
6 Kei tinihangatia koutou e te tangata ki ngā kupu tekateka noa; nā ēnei mea hoki te riri o te Atua e puta nei ki ngā tamariki a te tutū. 7 Nā, kaua koutou e uru ki tā rātou. 8 He pōuri hoki koutou i mua, tēnā ko tēnei, he mārama i roto i te Ariki. Kia rite tā koutou haere ki tā ngā tamariki o te mārama – 9 kei runga hoki te hua o te mārama i te pai katoa, i te tika, i te pono. 10 Me whakamātau anō e koutou tā te Ariki e pai ai. 11 Kei uru koutou ki ngā mahi huakore o te pōuri, engari whakahēngia. 12 He mea whakamā hoki te whakahua kau i ngā mea e meinga ngarotia nei e rātou. 13 Ko ngā mea katoa hoki e whakahēngia ana, mā te mārama e whakakite; he mārama hoki ngā mea katoa e whakakitea ana. 14 Koia hoki tāna kupu nei:
"Maranga, e tēnei e moe nei,
ara ake i roto i te hunga mate,
ā, ka whiti a te Karaiti ki runga ki a koe."
15 Nā reira, kia āta tirotiro i tā koutou haere, kei rite ki tā ngā whakaarokore, engari ki tā ngā whakaaro nui; 16 hokona te tāima mā koutou, he kino hoki ngā rā. 17 Mō konei rā kei whakaarokore koutou, engari kia mātau ki tā te Ariki e pai ai. 18 Kaua hoki e haurangi i te wāina, he tōreretanga hoki tēnā ki te hē; engari kia kī i te Wairua; 19 ko tā koutou kōrero ki a koutou anō, hei te waiata tapu, hei te hīmene, hei te waiata wairua; waiata, hīmene atu, i roto i ō koutou ngākau ki te Ariki; 20 me te whakawhetai ki te Atua, arā ki te Matua i ngā wā katoa, mō ngā mea katoa, i runga i te ingoa o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti.
21 Kia ngohengohe tētahi ki tētahi i runga i te wehi ki a te Karaiti.
22 E ngā wāhine, kia ngohengohe ki ā koutou tāne ake, hei mea ki te Ariki. 23 Nō te mea ko te tāne te upoko o te wahine, e rite ana hoki ki a te Karaiti, ko te upoko ia o te hāhi; ko te kaiwhakaora anō ia o te tinana. 24 Otiia, e ngohengohe ana te hāhi ki tā te Karaiti, kia pērā anō ngā wāhine ki ā rātou tāne i ngā mea katoa.
25 E ngā tāne, arohaina ā koutou wāhine, kia pērā hoki me te Karaiti i aroha nei ki te hāhi, i hoatu hoki i a ia anō mō taua hāhi; 26 hei whakatapunga māna, mā rawa i a ia i te horoinga ki te wai, i runga i te kupu, 27 hei hāhi tāpae māna ki a ia anō, he hāhi korōria rawa, kāhore he ira, kāhore he korukoru, tētahi atu mea pērā rānei, engari kia tapu, kia kohakore. 28 Me aroha e ngā tāne ā rātou wāhine me te mea ko ō rātou tinana ake anō. Ko te tangata e aroha ana ki tāna wahine ake, e aroha ana ki a ia ake anō. 29 Kāhore hoki tētahi kia kino noa ki tōna kikokiko ake; engari e atawhai ana, e whakaahuru ana, e pērā tonu ana me tā te Karaiti ki te hāhi; 30 he wāhi hoki tātou nō tōna tinana. 31 "Mō konei rā ka whakarērea ai e te tangata tōna pāpā me tōna whaea, ā, ka piri ki tāna wahine, ka kikokiko kotahi tō rāua tokorua." 32 He nui tēnei mea ngaro; otiia, mō te Karaiti rāua ko te hāhi tāku kōrero. 33 Engari, kia rite ki tōna aroha ki a ia ake anō tō koutou aroha, tō tēnei, tō tēnei, ki tāna wahine, ki tāna wahine; me te wahine anō, kia hopohopo ia ki tāna tāne.
1 Sede, pois, imitadores de Deus, como filhos muito amados.
2 Progredi na caridade, segundo o exemplo de Cristo, que nos amou e por nós se entregou a Deus como oferenda e sacrifício de agradável odor.
3 Quanto à fornicação, à impureza, sob qualquer forma, ou à avareza, que disto nem se faça menção entre vós, como convém a santos.
4 Nada de obscenidades, de conversas tolas ou levianas, porque tais coisas não convêm; em vez disso, ações de graças.
5 Porque sabei-o bem: nenhum dissoluto, ou impuro, ou avarento – verdadeiros idólatras! – terá herança no Reino de Cristo e de Deus.
6 E ninguém vos seduza com vãos discursos. Estes são os pecados que atraem a ira de Deus sobre os rebeldes.
7 Não vos comprometais com eles.
8 Outrora éreis trevas, mas agora sois luz no Senhor: comportai-vos como verdadeiras luzes.
9 Ora, o fruto da luz é bondade, justiça e verdade.
10 Procurai o que é agradável ao Senhor,
11 e não tenhais cumplicidade nas obras infrutíferas das trevas; pelo contrário, condenai-as abertamente.
12 Porque as coisas que tais homens fazem ocultamente é vergonhoso até falar delas.
13 Mas tudo isto, ao ser reprovado, torna-se manifesto pela luz.
14 E tudo o que se manifesta deste modo torna-se luz. Por isto (a Escritura) diz: Desperta, tu que dormes! Levanta-te dentre os mortos e Cristo te iluminará (Is 26,19; 60,1)!
15 Vigiai, pois, com cuidado sobre a vossa conduta: que ela não seja conduta de insensatos, mas de sábios
16 que aproveitam ciosamente o tempo, pois os dias são maus.
17 Não sejais imprudentes, mas procurai compreender qual seja a vontade de Deus.
18 Não vos embriagueis com vinho, que é uma fonte de devassidão, mas enchei-vos do Espírito.
19 Recitai entre vós salmos, hinos e cânticos espirituais. Cantai e celebrai de todo o coração os louvores do Senhor.
20 Rendei graças, sem cessar e por todas as coisas, a Deus Pai, em nome de nosso Senhor Jesus Cristo!
21 Sujeitai-vos uns aos outros no temor de Cristo.
22 As mulheres sejam submissas a seus maridos, como ao Senhor,
23 pois o marido é o chefe da mulher, como Cristo é o chefe da Igreja, seu corpo, da qual ele é o Salvador.
24 Ora, assim como a Igreja é submissa a Cristo, assim também o sejam em tudo as mulheres a seus maridos.
25 Maridos, amai as vossas mulheres, como Cristo amou a Igreja e se entregou por ela,
26 para santificá-la, purificando-a pela água do batismo com a palavra,
27 para apresentá-la a si mesmo toda gloriosa, sem mácula, sem ruga, sem qualquer outro defeito semelhante, mas santa e irrepreensível.
28 Assim os maridos devem amar as suas mulheres, como a seu próprio corpo. Quem ama a sua mulher ama-se a si mesmo.
29 Certamente, ninguém jamais aborreceu a sua própria carne; ao contrário, cada qual a alimenta e a trata, como Cristo faz à sua Igreja –
30 porque somos membros de seu corpo.
31 Por isso, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher, e os dois constituirão uma só carne (Gn 2,24).
32 Esse mistério é grande, quero dizer, com referência a Cristo e à Igreja.
33 Em resumo, o que importa é que cada um de vós ame a sua mulher como a si mesmo, e a mulher respeite o seu marido.