Publicidade

Sofonias 2

AVM
He Īnoi te Rīpenetā

1 Huihui, āe , huihui i a koutou,

e iwi kāhore nei he whakamā;

2 i te mea kīanō te ture i whai hua,

ā, kīanō i pahemo te ānō he pāpapa,

i te mea kīanō i tae iho ki a koutou

te mura o Ihowā riri,

i te mea kīanō i tae iho ki a koutou

te o Ihowā riri.

3 Rapua a Ihowā, e te hunga māhaki katoa o te whenua,

e te hunga e mahi ana i tāna i whakarite ai;

rapua te tika, rapua te tikanga māhaki;

me kāhore koutou e piri i te o Ihowā riri.

4 te mea tērā a Kaha ka mahue,

ka ururuatia a Ahakerono;

ka peia atu a Aharoro i te poutūmārōtanga,

ka hūtia atu hoki a Ekerono.

5 Auē te mate ngā tāngata i ngā tahatika o te moana,

te iwi o ngā Kereti!

Kua kōrero a Ihowā i te mōu,

e Kanaana, e te whenua o ngā Pirihitini;

ka ngaro koe i ahau, kāhore he tangata hei noho.

6 Ā, ka waiho te tahatika o te moana hei haerenga hipi,

me ngā whare ngā hēpara,

me ngā taiepa ngā hipi.

7 Ka waiho anō te tahatika

ngā toenga o te whare o Hūrā,

ka whāngaia e rātou ā rātou hipi ki reira.

Ka takoto i te ahiahi

i roto i ngā whare o Ahakerono;

te mea ka tirotirohia rātou e Ihowā, e rātou Atua,

ā, ka whakahokia mai e ia i te whakarau.

8 "Kua rongo ahau i Moapa tāwai,

i ngā taunu a ngā tama a Āmona,

i rātou tāwai ki tāku iwi,

i rātou whakatete rātou rohe kia nui.

9 reira e ora ana ahau,"

e ai Ihowā o ngā mano, te Atua o Īharaira,

"he pono ka rite a Moapa ki Horoma,

ngā tama a Āmona ki Komora,

hei tupuranga ongaonga, hei rua tote,

hei ururua, ā ake ake.

ngā toenga o tāku iwi rātou e pāhua,

hei kāinga tupu rātou ngā mōrehu o āku tāngata."

10 Hei utu tēnei ki a rātou rātou whakapehapeha,

rātou tāwai, rātou whakakake

ki te iwi o Ihowā o ngā mano.

11 , ka wehingia a Ihowā e rātou,

te mea ka hīroki i a ia ngā atua katoa o te whenua;

ā, ka koropiko ngā tāngata katoa ki a ia

i tōna wāhi, i tōna wāhi,

arā ngā motu katoa o ngā tauiwi.

12 "Ko koutou anō, e ngā Etiopiana,

ka werohia koutou ki tāku hoari."

13 Ka totoro anō tōna ringa ki te raki,

ā, ka ngaro a Ahiria i a ia;

ā, ka meinga a Ninewe hei ururua,

ka maroke, ka pērā i te koraha.

14 Ā, ka tāpapa ngā kāhui ki waenganui ōna,

ngā kīrehe katoa o ngā tauiwi.

Ka noho te kawau rāua ko te matuku

ki ōna puku whakapaipai;

ka puaki rāua reo i ngā matapihi;

ka ururuatia ngā kūwaha;

te mea ka tahanga ngā mea hīta i a ia.

15 Ko te whakamanamana tēnei

i noho wehikore nei,

i mea nei i roto i tōna ngākau,

"Ko ahau tēnei, kāhore atu hoki, ko ahau anake."

Anō tōna ururuatanga,

he tāpapatanga kīrehe!

Ko te hunga katoa e tika ana

reira ka atu, ka tawhi i tōna ringa.

1 Curvai-vos, curvai-vos, gente sem pudor,

2 antes que nasça a sentença e o dia passe como a palha; antes que caia sobre vós o ardor da ira do Senhor; antes que caia sobre vós o dia da indignação do Senhor!

3 Buscai o Senhor, vós todos, humildes da terra, que observais a sua Lei; buscai a justiça e a humildade: talvez assim estareis ao abrigo no dia da cólera do Senhor.

4 Com efeito, Gaza se tornará um deserto, e Ascalon uma solidão. Os habitantes de Azoto serão expulsos em pleno meio-dia, e os de Acaron serão exterminados.

5 Ai dos habitantes da costa do mar! Ai do povo dos cretenses! A palavra do Senhor foi pronunciada contra vós, Canaã, terra dos filisteus: "Irei te destruir de tal forma que ninguém te habitará mais".

6 A região do mar servirá de pasto para os pastores e de aprisco para os rebanhos.

7 Esta casa pertencerá ao resto da casa de Judá; eles apascentarão ali os seus rebanhos. À noite, descansarão nas casas de Ascalon, porque o Senhor, seu Deus, os visitará e os restabelecerá.

8 Ouvi os insultos de Moab e os ultrajes dos amonitas, que saciaram o meu povo de injúrias, e tomaram uma atitude insolente contra a sua terra.

9 Por isso, juro por minha vida oráculo do Senhor dos exércitos, o Deus de Israel , Moab será como Sodoma, e os amonitas como Gomorra: um campo de urtigas, uma região de sal, um deserto eterno. Os sobreviventes do meu povo os saquearão, os que restarem da minha gente serão seus herdeiros.

10 Tal será o preço do seu orgulho, por terem alardeado grandeza e insolência com o povo do Senhor dos exércitos.

11 O Senhor lhes será um objeto de terror, porque aniquilará todos os deuses da terra, e virão prostrar-se diante dele cada um na sua terra todos os habitantes das ilhas das nações.

12 Também vós, ó etíopes, sereis traspassados com minha espada!

13 Estenderá também a sua mão contra o Norte, destruirá a Assíria, e reduzirá Nínive a um deserto árido como a estepe.

14 Rebanhos virão descansar ali, e animais dos vales; nos seus capitéis virão alojar-se o pelicano e o ouriço. Um murmúrio se ouvirá nas janelas, haverá desolação nos seus limiares, porque foi posto a descoberto o madeiramento de cedro.

15 Ei-la, a cidade alegre e cheia de confiança em si mesma, que dizia em seu coração: "Eu, e eu!". Como se tornou ela um deserto, um covil de feras? Todo o que passar por ela assobiará e agitará a mão.

Veja também

Sofonias
Ver todos os capítulos de Sofonias
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-