1 Huihui, āe rā, huihui i a koutou,
e iwi kāhore nei he whakamā;
2 i te mea kīanō te ture i whai hua,
ā, kīanō i pahemo te rā ānō he pāpapa,
i te mea kīanō i tae iho ki a koutou
te mura o tō Ihowā riri,
i te mea kīanō i tae iho ki a koutou
te rā o tō Ihowā riri.
3 Rapua a Ihowā, e te hunga māhaki katoa o te whenua,
e te hunga e mahi ana i tāna i whakarite ai;
rapua te tika, rapua te tikanga māhaki;
me kāhore koutou e piri i te rā o tō Ihowā riri.
4 Nō te mea tērā a Kaha ka mahue,
ka ururuatia a Ahakerono;
ka peia atu a Aharoro i te poutūmārōtanga,
ka hūtia atu hoki a Ekerono.
5 Auē te mate mō ngā tāngata i ngā tahatika o te moana,
mō te iwi o ngā Kereti!
Kua kōrero a Ihowā i te hē mōu,
e Kanaana, e te whenua o ngā Pirihitini;
ka ngaro koe i ahau, kāhore he tangata hei noho.
6 Ā, ka waiho te tahatika o te moana hei haerenga hipi,
me ngā whare mō ngā hēpara,
me ngā taiepa mō ngā hipi.
7 Ka waiho anō te tahatika
mō ngā toenga o te whare o Hūrā,
ka whāngaia e rātou ā rātou hipi ki reira.
Ka takoto i te ahiahi
i roto i ngā whare o Ahakerono;
nō te mea ka tirotirohia rātou e Ihowā, e tō rātou Atua,
ā, ka whakahokia mai e ia i te whakarau.
8 "Kua rongo ahau i tā Moapa tāwai,
i ngā taunu a ngā tama a Āmona,
i tā rātou tāwai ki tāku iwi,
i tā rātou whakatete mō tō rātou rohe kia nui.
9 Mō reira e ora ana ahau,"
e ai tā Ihowā o ngā mano, tā te Atua o Īharaira,
"he pono ka rite a Moapa ki Horoma,
ngā tama a Āmona ki Komora,
hei tupuranga ongaonga, hei rua tote,
hei ururua, ā ake ake.
Mā ngā toenga o tāku iwi rātou e pāhua,
hei kāinga tupu rātou mō ngā mōrehu o āku tāngata."
10 Hei utu tēnei ki a rātou mō tō rātou whakapehapeha,
mō tā rātou tāwai, mō tā rātou whakakake
ki te iwi o Ihowā o ngā mano.
11 Nā, ka wehingia a Ihowā e rātou,
nō te mea ka hīroki i a ia ngā atua katoa o te whenua;
ā, ka koropiko ngā tāngata katoa ki a ia
i tōna wāhi, i tōna wāhi,
arā ngā motu katoa o ngā tauiwi.
12 "Ko koutou anō, e ngā Etiopiana,
ka werohia koutou ki tāku hoari."
13 Ka totoro anō tōna ringa ki te raki,
ā, ka ngaro a Ahiria i a ia;
ā, ka meinga a Ninewe hei ururua,
ka maroke, ka pērā i te koraha.
14 Ā, ka tāpapa ngā kāhui ki waenganui ōna,
ngā kīrehe katoa o ngā tauiwi.
Ka noho te kawau rāua ko te matuku
ki ōna puku whakapaipai;
ka puaki tō rāua reo i ngā matapihi;
ka ururuatia ngā kūwaha;
nō te mea ka tū tahanga ngā mea hīta i a ia.
15 Ko te pā whakamanamana tēnei
i noho wehikore nei,
i mea nei i roto i tōna ngākau,
"Ko ahau tēnei, kāhore atu hoki, ko ahau anake."
Anō tōna ururuatanga,
he tāpapatanga kīrehe!
Ko te hunga katoa e tika ana
nā reira ka hī atu, ka tawhi i tōna ringa.
1 Curvai-vos, curvai-vos, gente sem pudor,
2 antes que nasça a sentença e o dia passe como a palha; antes que caia sobre vós o ardor da ira do Senhor; antes que caia sobre vós o dia da indignação do Senhor!
3 Buscai o Senhor, vós todos, humildes da terra, que observais a sua Lei; buscai a justiça e a humildade: talvez assim estareis ao abrigo no dia da cólera do Senhor.
4 Com efeito, Gaza se tornará um deserto, e Ascalon uma solidão. Os habitantes de Azoto serão expulsos em pleno meio-dia, e os de Acaron serão exterminados.
5 Ai dos habitantes da costa do mar! Ai do povo dos cretenses! A palavra do Senhor foi pronunciada contra vós, Canaã, terra dos filisteus: "Irei te destruir de tal forma que ninguém te habitará mais".
6 A região do mar servirá de pasto para os pastores e de aprisco para os rebanhos.
7 Esta casa pertencerá ao resto da casa de Judá; eles apascentarão ali os seus rebanhos. À noite, descansarão nas casas de Ascalon, porque o Senhor, seu Deus, os visitará e os restabelecerá.
8 Ouvi os insultos de Moab e os ultrajes dos amonitas, que saciaram o meu povo de injúrias, e tomaram uma atitude insolente contra a sua terra.
9 Por isso, juro por minha vida – oráculo do Senhor dos exércitos, o Deus de Israel –, Moab será como Sodoma, e os amonitas como Gomorra: um campo de urtigas, uma região de sal, um deserto eterno. Os sobreviventes do meu povo os saquearão, os que restarem da minha gente serão seus herdeiros.
10 Tal será o preço do seu orgulho, por terem alardeado grandeza e insolência com o povo do Senhor dos exércitos.
11 O Senhor lhes será um objeto de terror, porque aniquilará todos os deuses da terra, e virão prostrar-se diante dele – cada um na sua terra – todos os habitantes das ilhas das nações.
12 Também vós, ó etíopes, sereis traspassados com minha espada!
13 Estenderá também a sua mão contra o Norte, destruirá a Assíria, e reduzirá Nínive a um deserto árido como a estepe.
14 Rebanhos virão descansar ali, e animais dos vales; nos seus capitéis virão alojar-se o pelicano e o ouriço. Um murmúrio se ouvirá nas janelas, haverá desolação nos seus limiares, porque foi posto a descoberto o madeiramento de cedro.
15 Ei-la, a cidade alegre e cheia de confiança em si mesma, que dizia em seu coração: "Eu, e só eu!". Como se tornou ela um deserto, um covil de feras? Todo o que passar por ela assobiará e agitará a mão.