1 Ko te poropititanga mō Ramahiku:
"Nanā, kua kore a Ramahiku hei pā;
ka pūranga kau.
2 Kua mahue ngā pā o Aroere;
mō ngā kāhui ērā, ka takoto rātou,
tē ai he kaiwhakawehi.
3 Ka kore anō he pā kaha mō Ēparaima,
he kīngitanga mō Ramahiku,
he toenga rānei o Hīria;
ka rite rātou ki te korōria o ngā tama a Īharaira,"
e ai tā Ihowā o ngā mano.
4 "Nā, i taua rā ka meinga te korōria o Hākopa kia tūpuhi,
ka hīroki haere hoki te ngako o ōna kikokiko.
5 Ā, ka rite ki tā te kaitapahi kohikohinga i te wīti,
ki te tapahanga hoki a ōna ringa i ngā hua wīti;
āe, ka rite ki te hamunga o ngā hua wīti
i te raorao i Repaima.
6 Otiia, e toe anō ētahi karepe hei hamunga;
ka rite ki te ruiruinga o te ōriwa –
e rua, e toru ngā ōriwa i te pito o tō runga rawa peka,
e whā, e rima
i te peka i waho rawa,
i te mea whai hua,"
e ai tā Ihowā, tā te Atua o Īharaira.
7 I taua rā ka titiro he tangata ki tōna Kaihanga,
ka anga ōna kanohi ki te Mea Tapu o Īharaira;
8 e kore anō e titiro ki ngā āta i hangā nei e ōna ringa,
e kore e anga ki te mea i mahia e ōna maihao,
ki ngā Aherimi rānei,
ki ngā whakapakoko rānei.
9 I taua rā ka rite ōna pā kaha ki te wāhi i whakarērea i te ngahere, i te tihi anō o te maunga, i whakarērea rā i te aroaro o ngā tama a Īharaira; nā, ko te ngaromanga.
10 Kua wareware hoki koe ki te Atua o tōu whakaoranga,
ā, kua kāhore i mahara ki te kāmaka o tōu kaha,
mō reira ka whakatupuria e koe he mea ātaahua,
ka whakatōkia anō ki te peka kē.
11 I te rā e whakatō ai koe, ka taiepatia e koe,
ā, i te ata matomato tonu tāu i whakatō ai;
i te rā ia o te pōuri, o te mamae ngau kino,
ka memeha atu te kotinga.
12 Ananā, te ngangau o ngā iwi maha,
e ngē ana ānō he haruru nō ngā moana!
Me te rere o ngā iwi, e wawā ana,
koia anō kei te turituri o ngā wai nunui!
13 Ānō ko te tāheke o ngā wai maha te haruru o ngā iwi;
otiia ka rīria rātou e ia, ā, ka rere ki tawhiti,
ka whāia, ānō he pāpapa nō ngā maunga i te upoko o te hau,
ānō he puehu āwhiowhio e āia ana e te tūpuhi.
14 I te ahiahi, nā, ko te pāwera!
Kīanō i pūao kua kore rātou.
Ko te wāhi tēnei mā te hunga e pāhua ana i a tātou,
ko te mea tēnei e wehea mā te hunga e muru ana i a tātou.
1 Oráculo contra Damasco. Damasco vai ser suprimida do número das cidades, e será reduzida a ruínas abandonadas para sempre.
2 Suas cidades serão abandonadas aos rebanhos que virão repousar aí sem que ninguém os enxote.
3 Foi tirado o baluarte de Efraim, foi tirada a realeza de Damasco; os restos de Aram perecerão, passarão como a glória de Israel. Oráculo do Senhor dos exércitos.
4 Naquele dia a glória de Jacó declinará, e sua gordura se reduzirá em magreza,
5 como quando o ceifador já colheu o trigo e seu braço cortou as espigas, alguém rebusca as searas no vale dos Rafaítas;
6 aí não haverá para respigar, como quando já se varejou as oliveiras, senão dois ou três bagos no mais alto topo. Oráculo do Senhor, Deus de Israel.
7 Naquele dia, o homem voltará seus olhares para o seu Criador, seus olhos verão o Santo de Israel;
8 e ele não olhará mais aquilo que seus dedos fizeram (as estacas sagradas e as estelas ao sol).
9 Naquele dia, tuas cidades serão abandonadas como as cidades despovoadas dos amorreus e dos heveus, abandonadas no tempo da invasão dos israelitas. Elas ficarão desabitadas,
10 porque esqueceste o Deus que te salva, e não te lembraste de tua fortaleza! Tu te esforçarás em vão para plantar jardins de Adônis, e neles semear plantas exóticas;
11 no dia em que plantares, tu os verás crescer, e numa bela manhã tua planta dará flores; porém, a colheita será nula no dia do infortúnio, e o mal, irremediável.
12 Oh! Esse barulho de povo numeroso, esse rumor semelhante ao do mar! Esse tumulto de nações poderosas, semelhante ao brilhar de águas impetuosas!
13 Ele as ameaça e elas fogem para longe como, nas alturas, a palha levada pelo vento, como a poeira levantada pela tempestade.
14 Quando veio a noite, houve terror, e antes da manhã, nada mais restava deles. Esta será a sorte daqueles que nos saqueiam, tal será o quinhão daqueles que nos despojam.