1 Auē te mate mō Ariere, mō Ariere,
mō te pā i noho ai a Rāwiri!
Tāpiritia iho tētahi tau ki tētahi tau;
mahia ngā hākari i ngā wā e rite ai.
2 Hei reira raru ai i ahau a Ariere,
ā, ka pōuri, ka tangi;
ā, ka rite ia ki ahau ānō ko Ariere.
3 Ka nohoia atu anō koe e ahau, ā karapoi noa;
ka whakapaea koe ki te parepare,
ka ara anō i ahau he taiepa hei tatau ki a koe.
4 Ā, ka whakahokia iho koe, ka kōrero ake i te whenua;
ka iti anō tāu kupu i roto i te puehu;
ka rite tōu reo ki tō te tangata i te atua māori,
he mea puta ake i te whenua,
ka kohimu ake tāu kupu i roto i te puehu.
5 Ko te huihuinga ia o ōu hoariri ka rite ki te puehu ririki,
ā, ko te huihuinga o te hunga nanakia ki te pāpapa e rere atu ana.
Āe rā, ka hemorere tonu,
6 ka pā tā Ihowā o ngā mano ki a ia,
he whatitiri, he rū, he reo nui,
he tūkauati, he tūpuhi, he mura ahi e kā ana.
7 Ā, ka rite ki te moe, ki te rekanga kanohi o te pō
ngā iwi maha katoa e whawhai ana ki Ariere,
arā te hunga katoa e ngangare ana ki a ia, ki tōna pā kaha,
e whakatupu kino ana hoki i a ia.
8 Ka rite anō ki te tangata matekai e moe ana, nā, kei te kai ia;
heoi, kei te ohonga ake, e takoto kau ana tōna wairua;
ka rite hoki ki te tangata matewai e moe ana, nā, kei te inu ia;
te ohonga ake, kāhore he kaha, kei te hiahia anō tōna wairua;
ko te rite tērā o te hui o ngā iwi katoa
e whawhai ana ki Maunga Hiona.
9 E tū koutou, e mīharo;
e hari, ā, ka matapō;
e haurangi ana rātou, ehara ia i te wāina;
e hūrori ana, engari ehara i te wai kaha.
10 Nō te mea kua ringihia e Ihowā te wairua o te moe
au tonu ki runga ki a koutou,
kua oti anō i a ia te whakamoe ō koutou kanohi, ngā poropiti;
ko ō koutou rangatira, ko ngā matakite,
kua taupokina e ia.
11 Ā, ka rite ki a koutou te kitenga katoa ki ngā kupu o tētahi pukapuka i hīritia, e hoatu ana e ngā tāngata ki tētahi tangata mātau ki te kōrero pukapuka, ka mea atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei", ā, ka mea mai ia, "E kore e taea e ahau, e hīri nā hoki." 12 Nā, ka hoatu taua pukapuka ki te mea kāhore nei e mātau ki te kōrero pukapuka; nā, ko te kīanga atu, "Tēnā, kōrerotia tēnei," anō rā ko ia, "Kāhore ahau e mātau ki te kōrero."
13 Nā, ka mea te Ariki:
"I te mea e whakatata ana mai te iwi nei ki ahau,
ā, e whakahōnore ana i ahau ki tō rātou māngai,
ki ō rātou ngutu, otiia e matara noa atu ana i ahau ō rātou ngākau,
ā, ko tō rātou wehi ki ahau
he mea whakaako e tā te tangata tohutohu.
14 Nā, ka tahuri ahau ki te mahi i tētahi mahi whakamīharo
ki waenganui i tēnei iwi,
he mahi whakamīharo rawa, he mīharo whakaharahara;
ka whakamōtītia hoki ngā whakaaro o ō rātou mea whakaaro nui,
ka ngaro te mātauranga o ō rātou mea mōhio."
15 Auē te mate mō te hunga e whai ana i te wāhi hōhonu,
kia ngaro ai tō rātou whakaaro i a Ihowā;
ā, kei te pōuri ā rātou mahi, e mea ana hoki,
"Ko wai e kite ana i a tātou?
Ko wai e mātau ana ki a tātou?"
16 Tā koutou whakaputa kē!
E kīia rānei te kaihanga rīhi he rite ki te paru?
E kī ake rānei te mea i hangā ki tōna kaihanga,
"Kīhai ahau i hangā e ia"?
E mea ake rānei te mea i mahia ki tōna kaimahi,
"Kāhore ōna mātauranga"?
17 He teka rānei he iti rawa nei te takiwā,
ā, ka puta kē a Repanōna hei māra whai hua,
ā, ka kīia te māra whai hua hei ngahere?
18 I taua rā ka rongo ngā turi
i ngā kupu o te pukapuka,
ka kite anō ngā kanohi o ngā matapō
i roto i te kākarauri, i te pōuri.
19 Ka neke ake anō te hari o te hunga māhaki ki a Ihowā,
ka koa anō ngā tāngata rawakore ki te Mea Tapu o Īharaira.
20 Kua mōtī hoki te tangata nanakia;
ā, ko te tangata whakahī, kua poto;
kua hātepea atu anō te hunga katoa i whanga ki te kino –
21 e whakatau hē nei ki te tangata e kōrero ana,
e whakatakoto rore nei mō te kairiri o te hē i te kūwaha;
ā, kāhore he rawa i whakapeaua kētia ai e rātou te tangata tika.
22 Nā, ko te kupu tēnei a Ihowā, nāna nei a Āperahama i hoko, mō te whare o Hākopa:
"E kore a Hākopa e whakamā āianei,
e kore anō e kōmā tōna mata āianei.
23 Engari, kia kite ia i āna tamariki,
i te mahi a ōku ringa, i roto i a ia,
ka whakatapua e rātou tōku ingoa;
āe rā, ka whakatapua anō e rātou te Mea Tapu o Hākopa,
ā, ka wehi ki te Atua o Īharaira.
24 Ka mōhiotia anō te mātauranga e ngā wairua kotiti kē,
ā, ka ako te hunga amuamu ki te kupu mōhio."
1 Ai de Ariel, ai de Ariel, a cidade em que Davi acampou! Ajuntai um ano a outro; que se complete um ciclo de festas,
2 e cercarei Ariel, e haverá prantos e gemidos; e tu te tornarás para mim como um ariel.
3 Acamparei contra ti como Davi, eu te cercarei de acampamentos e levantarei trincheiras contra ti.
4 Falarás baixinho, da terra; tua voz sufocada subirá da poeira tua voz sairá da terra como a de um espectro, tua palavra se elevará da poeira como um ganido.
5 A multidão de teus inimigos será como a poeira fina; a multidão de teus soldados será como a palha, que voa, pois, de repente,
6 serás visitada pelo Senhor dos exércitos com forte trovão, tremor de terra e estrondos, tempestade, furacão e chamas de fogo devorador.
7 Como se dissipa um sonho, uma visão noturna, assim se desvanecerá a multidão das nações que atacam Ariel, os acampamentos e as trincheiras daqueles que a sitiam.
8 Isso acontecerá tal como acontece com o esfomeado que sonha estar comendo e desperta com o estômago vazio, tal como o sequioso que sonha estar bebendo e acorda fatigado pela sede; assim será feito da multidão das nações que atacam a montanha de Sião.
9 Pasmai-vos e maravilhai-vos, obstinai-vos, feridos de cegueira, embriagai-vos, mas não de vinho, cambaleai, mas não por causa da bebida.
10 Porque o Senhor espalhou sobre vós um espírito de torpor, fechou vossos olhos e cobriu vossas cabeças.
11 A revelação de todos esses acontecimentos permanece para vós como o texto de um livro selado. Quando o oferecem a um letrado, pedindo-lhe que o leia, ele responde: "Não posso, o livro está selado";
12 se o oferecem a um iletrado, pedindo-lhe que o leia, ele responde: "Não sei ler".
13 O Senhor disse: "Esse povo vem a mim apenas com palavras e me honra só com os lábios, enquanto seu coração está longe de mim e o temor que ele me testemunha é convencional e rotineiro,
14 por isso, continuarei a tratar esse povo de modo tão estranho que a sabedoria dos espertalhões se perderá e a inteligência dos astutos desaparecerá".
15 Ai daqueles que querem esconder do Senhor seus desígnios, que fazem intrigas nas trevas e dizem: "Quem nos vê e quem nos conhece?".
16 Que perversidade a vossa! Pode-se tratar como barro o oleiro? Pode a obra dizer do artífice: "Ele nada me fez?" Pode o pote dizer do oleiro: "Ele nada entende disso?".
17 Acaso, dentro de muito pouco tempo, não será o Líbano convertido em vergel, e o vergel não passará por floresta?
18 Naquele tempo, os surdos ouvirão as palavras de um livro; e, livres da obscuridade e das trevas, os olhos dos cegos verão.
19 Os humildes encontrarão cada vez mais ventura no Senhor e os homens mais pobres, graças ao Santo de Israel, estarão jubilosos.
20 Pois não haverá mais tiranos, já terá desaparecido o cético, e todos os que planejavam o mal serão exterminados;
21 os que, por uma palavra, acusam os outros; os que, à porta, procuram enganar o juiz e por um nada fazem o inocente perder sua causa.
22 Por isso, eis o que disse o Senhor, o Deus da casa de Jacó, que resgatou Abraão: "Daqui em diante Jacó não será mais confundido, e seu rosto não mais empalidecerá,
23 porque, quando virem nele minha obra, bendirão o meu nome". Glorificarão o Santo de Jacó e temerão o Deus de Israel.
24 Os espíritos desencaminhados aprenderão sabedoria, e os que murmuravam receberão instrução.