1 "Nā, whakarongo, e tāku pononga, e Hākopa,
e Īharaira, e tāku i whiriwhiri ai.
2 Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihanga,
nāna nei koe i whakaahua i roto i te kōpū,
māna nei koe e āwhina,
Kaua e wehi, e Hākopa, e tāku pononga,
e Iēhuruna, e tāku i whiriwhiri ai.
3 Nō te mea ka ringihia e ahau he wai ki runga ki te tangata matewai,
he awa ki te wāhi maroke;
ka ringihia e ahau tōku wairua ki ōu uri,
tāku manaaki ki tāu whānau.
4 Ā, ka tupu rātou i waenga taru,
ānō he wirou i te taha o ngā rerenga wai.
5 Ka kī ake tēnei, ‘Nā Ihowā ahau,’
ko tētahi atu, karangatia ana e ia ko Hākopa hei ingoa mōna;
ko tētahi atu, tuhituhi ana tōna ringa ‘Ki a Ihowā,’
whakahuatia ake e ia ko Īharaira hei ingoa mōna.
6 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Kīngi o Īharaira,
a tōna kaihoko anō, a Ihowā o ngā mano:
Ko ahau te tuatahi ko ahau anō te mutunga;
kāhore atu hoki he Atua, ko ahau anake.
7 Ko wai hoki hei rite mōku, hei karanga,
hei whakaatu, hei whakarite kia noho rārangi,
mai o tōku whakaritenga i te iwi onamata?
Ā, mā rātou e whakaatu ngā mea meāke puta mai,
me ngā mea anō e puta ā mua.
8 Kaua e wehi, kaua e pāwera;
kīhai ianei i kōrerotia e ahau ki a koe ngā mea onamata, i whakaaturia hoki?
Ko koutou anō hei kaiwhakaatu mōku!
Tērā atu rānei tētahi atua kē?
Āe rā, kāhore he kāmaka; kāhore ahau e mōhio ki tētahi."
9 Ko ngā kaiwhakaahua o te whakapakoko, he horihori katoa rātou;
kāhore hoki he pai o ā rātou mea āhuareka.
Ko ō rātou kaiwhakaatu kāhore e kite,
kāhore e mōhio; e whakamā ai rātou.
10 Ko wai te kaiwhakaahua o tētahi atua,
te kaiwhakarewa rānei o te whakapakoko kāhore nei ōna pai?
11 Nanā, ko ōna hoa katoa, ka whakamā;
ko ngā kaimahi anō, he tāngata nei rātou;
kia huihui mai rātou katoa, tū ai.
Ka wehi, ka whakamā ngātahi.
12 E hangaia ana e te parakimete he toki,
ka mahi i roto i ngā waro,
whakaahuatia ana e ia ki te hama,
puta ana te kaha o tōna ringa ki te mahi i taua mea;
ka hemo anō ia i te kai, kore noa iho he kaha;
kāhore e inu i te wai, māuiui noa iho.
13 Ko te kāmura, whakamārōkia mai ana e ia te aho,
tuhia iho e ia ki te pene, mahia ana e ia ki te waru;
tohungia ana e ia ki te kāpehu,
mahia ana e ia kia rite ki te āhua o te tangata,
ki te ātaahua anō o te tangata;
hei mea mō roto i te whare.
14 Tuaina ana e ia he hīta māna,
tīkina ana e ia te kaiperi, me te oki,
ā, whakapakaritia ana e ia māna tētahi i roto i ngā rākau o te ngahere;
whakatōkia ana e ia te ahe hei whakatupu mā te ua.
15 Kātahi ka waiho hei wahie mā te tangata;
ka tangohia hoki e ia tētahi wāhi hei whakamahana i a ia;
inā, whakaūngia ana e ia, hei tunu taro;
ia kei te hanga anō ia i tētahi atua, koropikoria atu ana e ia;
mahia ana e ia hei whakapakoko, tāpapa tonu atu ki reira.
16 Ko tētahi wāhi o taua rākau,
e tahuna ana e ia ki te ahi, ko tētahi wāhi,
hei mea i te kikokiko hei kai māna;
tunua ana e ia tāna e tunu ai, ā, ka mākona.
Āe rā, ka mahana anō ia, ā, ka mea,
"Ha, kua mahana ahau, kua kite i te ahi."
17 Ko te toenga, hangā ake e ia hei atua, hei whakapakoko māna;
tāpapa ana ia, koropiko ana,
īnoi ana ki taua mea, ka mea,
"Whakaorangia ahau; ko koe nei hoki tōku atua."
18 Kāhore rātou e mōhio, kāhore e mahara;
nō te mea kua āraia e ia ō rātou kanohi kei kite,
ō rātou ngākau kei mātau.
19 Kāhore hoki e anga ake te ngākau o tētahi,
kāhore e mōhio, kāhore e mātau, e kī ake ai ia,
"Ko tētahi wāhi o tēnei i tahuna e ahau ki te ahi;
i tunua anō e ahau he taro ki ōna ngārahu,
tunua ana e ahau he kikokiko, kainga ake e ahau;
ā, kia meinga e ahau te toenga o taua rākau hei mea whakarihariha?
Me tāpapa rānei ahau ki te take rākau?"
20 Ko tāna kai, he pungarehu; kua tinihangatia tōna ngākau,
ā, ngau kē ana ia, tē whakaora ia i tōna wairua, tē kī ake rānei,
"Kāhore rānei he kōrero teka i tōku matau?"
21 "Kia mahara ki ēnei, e Hākopa,
e Īharaira; he pononga hoki koe nāku;
nāku koe i whai āhua ai, he pononga hoki koe nāku;
e Īharaira, e kore koe e wareware i ahau.
22 Ko ōu hē, murua ake e ahau, me te mea he kapua mātotoru;
ko ōu hara, me te mea he kapua;
hoki mai ki ahau;
nāku hoki koe i hoko."
23 Waiata, e ngā rangi, he mahi hoki tēnei nā Ihowā.
Hāmama, e ngā wāhi o raro rawa o te whenua.
Kia pakaru mai tā koutou waiata, e ngā maunga,
e te ngahere, e ngā rākau katoa o reira;
nō te mea kua oti a Hākopa te hoko e Ihowā,
kua whai korōria ia i a Īharaira.
24 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a tōu kaihoko,
nāna nei koe i whai āhua ai, nō roto mai anō i te kōpū:
"Ko Ihowā ahau, ko te kaihanga o ngā mea katoa,
nāku anake ngā rangi i hora,
nāku i takoto ai te whenua;
ko wai tōku hoa?
25 "Ko ngā tohu a te hunga kōrero teka hē ana i a ia,
ko ngā tohunga tūāhu whakahaurangitia ana e ia;
ko te hunga whakaaro nui, whakahokia ana e ia ki muri,
ko tō rātou mātauranga, whakapōauautia iho.
26 Mana pū i a ia te kupu a tāna pononga,
te whakaaro a āna karere rite rawa i a ia.
"Ko tāna kupu ki Hiruhārama, ‘Ka nohoia koe,’
ki ngā pā o Hūrā, ‘Ka hangā koutou,
māku anō e whakaara ōna wāhi kua ururuatia.’
27 Ko tāna kupu ki te rire, ‘Kia mimiti;
māku anō e whakamaroke ōu awa.’
28 Ko tāna kupu mō Hairuha, ‘He hēpara ia nāku,
ka rite anō i a ia tāku katoa i pai ai’;
māna hoki e kī ki Hiruhārama, ‘Ka hangā koe,’
ā, ki te temepara, ‘Ka whakatakotoria ōu tūranga.’ "
1 Agora escuta, Jacó, meu servo, Israel, a quem escolhi.
2 Eis o que diz o Senhor que te criou, que te formou desde o seio materno e te socorreu: "Nada temas, Jacó, meu servo, meu Israel, a quem escolhi!
3 Porque derramarei água sobre o solo sequioso, eu a farei correr sobre a terra árida, derramarei meu espírito sobre tua posteridade, e minha bênção sobre teus rebentos.
4 Crescerão como a vegetação irrigada, como os álamos à beira dos arroios.
5 Um dirá: ‘Eu sou do Senhor’, outro reclamará para si o nome de Jacó, um terceiro escreverá na sua mão: ‘Ao Senhor’, e receberá o cognome de Israel".
6 Eis o que diz o Senhor, o rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos exércitos: "Eu sou o primeiro e o último, não há outro Deus afora eu.
7 Quem é igual a mim? Que venha sustentar suas pretensões! Que prove e pleiteie contra mim! Quem anunciou o futuro, desde a origem? Que nos predigam o que deve ainda acontecer!
8 Não tenhais medo então, e não tremais! Não vos tenho esclarecido desde há muito tempo? Vós sois minhas testemunhas: existe outro Deus a não ser eu? Haverá outro rochedo além de mim?".
9 Os fabricantes de ídolos nada são e suas preciosas obras nada valem; para confusão deles, suas testemunhas não sabem ver nem compreender.
10 Aquele que quer modelar um deus, funde uma estátua que não servirá para nada.
11 Seus fiéis ficarão decepcionados e seus operários são apenas homens. Que todos se congreguem e compareçam. Ficarão assustados e decepcionados.
12 O ferreiro manipula o formão e trabalha no forno; talha o ídolo com golpes de martelo; modela-o com mão vigorosa; mas tem fome, sente-se esgotado, tem sede, está extenuado.
13 O escultor em madeira estica o cordel, traça o esquema a lápis, desbasta a imagem com o cinzel, mede-a com o compasso; dá-lhe forma humana, fá-la um belo tipo de homem, para colocá-la numa casa.
14 Vai cortar madeira, apanha um roble ou um carvalho que tinham deixado crescer entre as árvores da floresta que o Senhor havia plantado, e que a chuva havia feito crescer.
15 Depois faz com a madeira um fogo, e leva-o para se aquecer; queima-a também para cozer o pão; enfim, serve-se dela para fabricar um ídolo diante do qual se prosterna.
16 Queima a metade de sua madeira, sobre a brasa assa a carne, come esse assado até fartar-se. Então, aquece-se e diz: "Como é bom sentir o calor e admirar a chama!".
17 Com a sobra faz um deus, um ídolo diante do qual se prostra para adorá-lo e orar dizendo: "Salva-me, tu és meu deus".
18 Falta bom senso e juízo a essa gente; têm os olhos tão fechados que não veem, seus corações não podem compreender.
19 Ninguém reflete nem tem bom senso e inteligência para se dizer: "Queimei metade, cozi pão sobre a brasa, aí assei a carne que comi e iria eu fazer do resto um ídolo miserável? Eu me prostraria diante de um pedaço de madeira?".
20 Este homem se nutre de cinzas, seu coração desabusado o desencaminha, ele não consegue salvar-se nem dizer: "Não será um logro o que tenho nas mãos?".
21 Lembra-te dessas coisas, Jacó! Recorda-te, Israel, que tu és meu servo. Eu te formei, tu és meu servo, Israel, não posso esquecer-te.
22 Fiz desaparecer tuas iniquidades como uma nuvem, e teus pecados como uma neblina: volve a mim, porque te resgatei.
23 Céus, regozijai-vos, pois o Senhor agiu: Ressoai de alegria, profundezas da terra! Explodi de alegria, ó montanhas! E tu também, floresta, com todas as tuas árvores, porque o Senhor resgatou Jacó, e manifestou sua glória em Israel.
24 Eis o que diz o Senhor, teu Redentor, que te formou desde o seio de tua mãe: "Sou eu, o Senhor, que fiz todas as coisas, sozinho estendi os céus. Firmei a terra: quem estava comigo?
25 Confundo os sinais dos falsos profetas, faço delirar os adivinhos, faço voltar atrás os sábios, e transformo sua sabedoria em loucura.
26 Mantenho a palavra de meus servos, cumpro o que predizem meus enviados; digo que Jerusalém deve ser reabitada. Que as cidades de Judá devem ser reedificadas. Delas reerguerei as ruínas.
27 Digo ao abismo: ‘Seca-te, vou estancar tuas torrentes’.
28 Digo de Ciro: ‘É meu pastor, executará em tudo a minha vontade’. Falando de Jerusalém: ‘Que seja reedificada!’. E do templo: ‘Que seja reconstruído!’."