Publicidade

Isaías 33

AVM
He Poropititanga te Whakaoranga i ngā Hoariri

1 Auē te mate mōu e pāhua nei,

ā, kīhai koe i pāhuatia;

e tinihanga nei,

ā, kīhai anō koe i tinihangatia!

Kia mutu tāu pāhua,

ka pāhuatia anō koe;

kia mutu tāu tinihanga,

ka tinihangatia koe.

2 Kia atawhai, e Ihowā, ki a mātou;

kua tatari nei mātou ki a koe.

Ko koe hei ringa rātou i tēnei ata, i tēnei ata,

hei whakaora mātou i ngā o te raru.

3 I te rongonga i te ngangau, whati ana ngā iwi;

i tōu aranga ki runga, marara ana ngā iwi.

4 Ko te kohikohinga o ō koutou taonga ānō he moka e kohi ana;

kei te tarapeke o te māwhitiwhiti te rite ina kōkiritia e rātou.

5 Ka whakanuia a Ihowā; kei runga hoki tōna nohoanga;

nāna a Hiona i ai i te whakawā, i te tika;

6 ā, ka ū ngā i a koe;

hua tonu te whakaora, te whakaaro nui, te mātauranga;

ko te wehi ki a Ihowā hei taonga mōna.

7 Nanā, he tangi ō rātou māia i waho;

ko ngā karere hohou rongo,

tīwerawera ana te tangi.

8 Kua ururuatia ngā ara,

kua kore e haerea e te tangata.

Kua paheke i a ia te kawenata,

whakahāwea ana ia ki ngā ;

kāhore te tangata e whakaaroa e ia.

9 E tangi ana te whenua, ngohe noa iho;

kua whakamā a Repanōna, kua memenge;

a Harono, rite tonu ki te koraha;

ko ngā rau o Pahana, o Karamere, ruirui rawa.

10 "Kātahi ahau ka whakatika," e ai Ihowā;

"kātahi ahau ka whakarewa ake i ahau,

kātahi ahau ka neke ake.

11 Ko koutou hapū he pāpapa,

whānau ake he kakau wīti;

ko koutou manawa, ka rite ki te ahi, ka kai i a koutou.

12 Ka rite hoki ngā iwi ki ngā tahunga kotakota;

ki te tātarāmoa kua tapahia, e tahuna ana ki te ahi."

13 Whakarongo, e koutou o tawhiti ki tāku i mea ai;

e te hunga e tata ana, kia mōhio mai ki tōku kaha.

14 Pawera noa iho ngā tāngata hara i Hiona,

mau te hunga atuakore i te tūiri.

"Ko wai o tātou e noho ki te ahi e kai ana?

Ko wai o tātou e noho ki ngā tahunga e kore nei e mutu?"

15 Ko te tangata e haere ana i runga i te tika, he tika anō āna kōrero;

ko te tangata e whakahāwea ana ki ngā taonga o te tūkino,

e rukerukea ana e tōna ringa te utu whakapati;

e punia ana ōna taringa kei rangona he kōrero toto,

e whakamoe ana i ōna kanohi kei kite i te kino;

16 ko te nohoanga tērā kei runga rawa;

ko tōna wāhi ārai riri ko ngā kaha o ngā kāmaka;

ka hōmai he taro māna,

ka pūmau te wai mōna.

Te Whenua o te Kīngi Rangatira

17 Ka kite ōu kanohi i te kīngi, i tōna ātaahua;

ka mātakitaki anō ki te whenua e hora mai ana i tawhiti.

18 Ka whakaaroaroa te wehi e tōu ngākau:

"Kei hea te kaitatau?

Kei hea te kaipāuna takoha?

Kei hea te kaitatau o ngā pourewa?"

19 E kore koe e kite i te iwi nanakia,

he hōhonu nei rātou reo, kāhore e rangona e koe;

he rerekē te reo, e kore e mātauria e koe.

20 Titiro ki Hiona, ki te o ā tātou hākari;

ka kitea e ōu kanohi a Hiruhārama,

he nohoanga hūmārie, he tēneti, e kore e nekehia;

ā, kore tētahi o ōna titi e unuhia ā ake ake,

e kore anō tētahi o ōna taura e motu.

21 Engari, ki reira a Ihowā ki a tātou me tōna nui,

hei wāhi ngā awa whānui ngā wai nunui;

kāhore hoki he waka e hoehoea ki reira,

kāhore he kaipuke nui e tika reira.

22 te mea ko Ihowā tātou kaiwhakawā,

ko Ihowā tātou kaiwhakatakoto tikanga,

ko Ihowā tātou kīngi;

māna tātou e whakaora.

23 Kua tangoro kau ōu pūwhenua,

taea te tūranga o rātou rewa te whakaū,

taea te te whewhera.

, nui atu te taonga parakete e wehewehea ana,

pāhuatia ana ngā taonga pārau e ngā kopa.

24 Kāhore hoki he kīanga ake a te tangata whenua, "He mate tōku";

ko te iwi e noho ana i reira, ka murua rātou .

1 Ai de ti, devastador que ainda não foste devastado, salteador que ainda não foste saqueado! Quando acabares de devastar, serás devastado, quando acabares de saquear, serás saqueado.

2 Senhor, tende piedade de nós, pois esperamos em vós. Sede nosso auxílio em cada manhã e nosso socorro no tempo da tribulação.

3 Ao fragor de vosso trovão, os povos fogem; quando vós vos ergueis, as nações se dispersam.

4 Recolherão o despojo como se amontoam os gafanhotos, saltam por cima assim como se atiram os gafanhotos.

5 O Senhor é grande, porque reina no alto; ele enche Sião de retidão e de justiça.

6 Teus dias estarão em segurança. A sabedoria e o conhecimento garantem a salvação, e o temor do Senhor será o seu tesouro.

7 Eis que a gente de Ariel lamenta nas ruas, os mensageiros de paz choram amargamente.

8 Os caminhos estão desertos, não mais transeuntes nas veredas; o inimigo violou o tratado, desprezou as testemunhas, e não teve consideração para com ninguém.

9 A terra está enlutada e abatida, o Líbano, desonrado e ressequido, Saron assemelha-se a uma estepe, Basã e o Carmelo perdem sua folhagem.

10 "Agora eu me erguerei" diz o Senhor , "agora eu me manifestarei em toda a minha sublimidade.

11 Vós concebestes feno e gerareis palha; meu sopro, como um fogo, vos consumirá.

12 Os povos serão calcinados como espinhos cortados que se queimam.

13 Vós, que estais longe, ouvi o que eu fiz; vós, que estais perto, conhecei o meu poder."

14 Em Sião os pecadores serão aterrados, o medo se apoderará dos ímpios. "Quem de nós poderá permanecer perto deste fogo devorador? Quem de nós poderá permanecer perto das chamas eternas?"

15 Aquele que procede bem e diz a verdade, que não quer um benefício extorquido, que não quer tocar um presente corruptor, que fecha os ouvidos aos propósitos sanguinários e cerra os olhos para não ver o mal.

16 Semelhante homem habitará nas alturas, e terá por asilo os rochedos fortificados; seu pão lhe é dado e a água lhe é assegurada.

17 Teus olhos verão o rei no seu esplendor, e contemplarão um grande território.

18 Teu coração recordará os terrores passados: "Que foi feito do cobrador? Que foi feito do fiscal? Onde está aquele que inspecionava as fortificações?".

19 Tu não verás mais aquele povo insolente, aquele povo de linguagem ininteligível, de língua bárbara que ninguém compreende.

20 Olha para Sião, a cidade de nossas festas; teus olhos verão Jerusalém, habitação tranquila, tenda bem fixada, cujas estacas jamais serão arrancadas, nem as cordas rompidas.

21 , na verdade, temos o arroio do Senhor, que nos serve de rios com largos canais; não passa embarcação a remo e nenhum navio imponente o sulca.

22 Porque o Senhor é nosso juiz, o Senhor é nosso legislador; o Senhor é nosso rei que nos salvará.

23 Teus cordames afrouxaram, não sustentam mais o mastro e não estendem mais a vela. Então, o próprio cego se apoderará da sua parte de um grande despojo, e os próprios coxos se entregarão ao saque;

24 ninguém mais em Jerusalém se dirá doente: o povo dessa cidade terá seus pecados perdoados.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-