1 "Kia rahi te karanga, kaua e kaiponuhia!
Kia rite ki te tētere te nui o tōu reo!
Whakaaturia ki tāku iwi tō rātou poka kē,
ō rātou hara ki te whare o Hākopa.
2 He rapu anō ia tā rātou i ahau i tēnei rā, i tēnei rā,
e āhuareka ana hoki ki te mōhio ki āku ara;
me te mea he iwi e mahi ana i te tika,
ā, kīhai i whakarere i te whakaritenga a tōna Atua,
e ui ana rātou ki ahau ki ngā whakaritenga o te tika,
e āhuareka ana ki te awhi ki te Atua.
3 Ko tā rātou kī, ‘He aha mātou i nohopuku ai,
ā, kāhore koe e titiro mai?
He aha mātou i whakapōuri ai i ō mātou wairua,
tē mōhio mai koe?’
"Nanā, i te rā e nohopuku ai koutou e kitea ana e koutou te āhuareka mō koutou anō;
e akiakina ana hoki e koutou ā koutou whakamāuiui katoa.
4 Nanā, ko tā koutou nohopuku; hei mea totohe, hei mea ngangare,
kia moto ai ki te ringa o te kino.
Kāhore koutou i nohopuku i tēnei rā
hei mea kia rangona ai tō koutou reo i runga.
5 Ko tāku nohopuku ianei tēnei, i whiriwhiri ai?
He rā e whakapōuri ai te tangata i tōna wairua?
He tuohu koia nō te māhunga o te tangata, ānō he kākaho?
He whāriki i te kākahu taratara, i te pungarehu, ki raro i a ia?
E kīia rānei tēnei e koe he nohopuku,
he rā e manakohia ana e Ihowā?
6 "He teka ianei ko te nohopuku tēnei i whiriwhiria e ahau?
Kia whakatangorotia ngā here a te kino,
kia wetekina ngā paihere o te ioka,
kia tukua te hunga e tūkinotia ana kia haere noa atu,
kia wāwāhia e koutou ngā ioka katoa?
7 He teka ianei ko te tuwha i tāu taro mā te tangata e mate ana i te kai,
ko te mau mai ki tōu whare i ngā rawakore i peia atu?
Kia hīpokina hoki te tangata e tū tahanga ana, ina kitea e koe;
kia kaua hoki e huna i a koe i ōu kikokiko ake?
8 Ko reira tōu mārama puta ai, ānō ko te pūaotanga,
ka hohoro anō ōu mate te mahu;
ka haere tōu tika ki mua i a koe,
ko te korōria anō o Ihowā hei hiku mōu.
9 Ko reira koe karanga ai, ā, ka whakahoki kupu mai a Ihowā;
ka tangi koe, ā, ka mea ia: Tēnei ahau.
"Ki te whakarērea atu e koe te ioka i waenganui i a koe,
te kōkirihanga atu o te maihao, me te kōrero kino;
10 ki te mea anō ka whai ngākau koe ki te tangata matekai,
ā, ka mākona i a koe te wairua e pēhia ana e te mamae;
ko reira tōu mārama puta ai i roto i te pōuri,
ka rite hoki tōu pōuri ki te poutūmārō.
11 Ka ārahina tonutia anō koe e Ihowā,
ka mākona anō tōu wairua i a ia i ngā wāhi kore wai,
ka whakakahangia anō ōu wheua;
ā, ka rite koe ki te kāri kua oti te whakamākūkū ki te wai,
ki te puna hoki e pupū ake ana,
e kore nei ōna wai e poto.
12 Ka hangā anō e ōu uri ngā wāhi kua ururuatia noatia ake;
ka ara anō i a koe ngā tūranga o ngā whakapaparanga maha;
ā, ka huaina koe, Ko te kaihanga o te taiepa pakaru,
Ko te kaiwhakahou o ngā wāhi i ngā ara hei nohoanga.
13 "Ki te tahuri atu tōu waewae i te hāpati,
i te mea i tāu i pai ai i tāku rā tapu,
ā, ka kīia e koe te hāpati he āhuareka,
he tapu nō Ihowā, he mea hōnore,
ā, ka whakahōnoretia ia e koe,
ka kore hoki e mahi i ōu ara ake,
e kite i āu ake e āhuareka ai,
e kōrero i āu kōrero ake;
14 kātahi koe ka whai oranga ngākau i roto i a Ihowā;
ka meinga anō e ahau ngā wāhi tiketike o te whenua hei hōiho mōu;
ka whāngaia hoki koe ki te wāhi tupu a tōu pāpā, a Hākopa."
Nā te māngai hoki o Ihowā te kupu.
1 Clama em alta voz, sem constrangimento; faze soar a tua voz como a corneta. Denuncia a meu povo suas faltas, e à casa de Jacó seus pecados.
2 Sem dúvida, eles me procuram dia após dia, desejam conhecer o comportamento que me agrada, como uma nação que houvesse sempre praticado a justiça, sem abandonar a Lei de seu Deus. Informam-se junto a mim sobre as exigências da justiça, desejam a presença de Deus.
3 "De que serve jejuar, se com isso não vos importais? E mortificar-nos, se nisso não prestais atenção?" É que no dia de vosso jejum, só cuidais de vossos negócios, e oprimis todos os vossos operários.
4 Passais vosso jejum em disputas e altercações, ferindo com o punho o pobre. Não é jejuando assim que fareis chegar lá em cima vossa voz.
5 O jejum que me agrada porventura consiste em o homem mortificar-se por um dia? Curvar a cabeça como um junco, deitar sobre o saco e a cinza? Podeis chamar isso um jejum, um dia agradável ao Senhor?
6 Sabeis qual é o jejum que eu aprecio? – diz o Senhor Deus: é romper as cadeias injustas, desatar as cordas do jugo, mandar embora livres os oprimidos, e quebrar toda espécie de jugo.
7 É repartir seu alimento com o esfaimado, dar abrigo aos infelizes sem asilo, vestir os maltrapilhos, em lugar de desviar-se de seu semelhante.
8 Então, tua luz surgirá como a aurora, e tuas feridas não tardarão a cicatrizar-se; tua justiça caminhará diante de ti, e a glória do Senhor seguirá na tua retaguarda.
9 Então, às tuas invocações, o Senhor responderá, e a teus gritos dirá: "Eis-me aqui!". Se expulsares de tua casa toda a opressão, os gestos malévolos e as más conversações;
10 se deres do teu pão ao faminto, se alimentares os pobres, tua luz se levantará na escuridão, e tua noite resplandecerá como o dia pleno.
11 O Senhor te guiará constantemente, ele te alimentará no árido deserto, renovará teu vigor. Serás como um jardim bem irrigado, como uma fonte de águas inesgotáveis.
12 Reerguerás as ruínas antigas, reedificarás sobre os alicerces seculares; te chamarão o reparador de brechas, o restaurador das moradias em ruínas.
13 Se te abstiveres de calcar aos pés o sábado, de cuidar de teus negócios no dia que me é consagrado, se achares o sábado um dia maravilhoso, se achares respeitável o dia consagrado ao Senhor, se tu o venerares não seguindo os teus caminhos, não te entregando às tuas ocupações e às conversações,
14 então, encontrarás tua felicidade no Senhor: eu te farei galgar as alturas da terra, e gozar a herança de Jacó, teu pai; porque a boca do Senhor falou.