Publicidade

Isaías 32

AVM
He Kīngi e Tika ana te Whakahaere

1 Nanā, ka kīngi te kīngi i runga i te tika,

ka whakahaere tikanga anō ngā rangatira i runga i te whakawā.

2 Ā, ka ai he tangata hei kuhunga ina te hau,

hei piringa kei mate i te tūpuhi;

ka rite ki ngā awa wai i te wāhi maroke,

ki te ata o te kōhatu nui i te whenua ngaunga .

3 , e kore e atarua ngā kanohi o te hunga kite;

ka whakarongo anō te hunga i te taringa rongo.

4 Ka mātauria anō te mātauranga e te ngākau o te hunga pōnānā,

ā, ka hohoro te arero o ngā reo kīkiki ki te kōrero mārama.

5 E kore te wairangi e kīia i muri he ohaoha,

e kore anō te kaiponu e kīia he atawhai.

6 Ka kōrero hoki te tangata nanakia i te nanakia,

ā, ka mahi tōna ngākau i te kino,

kia whakahāwea ai ki te tapu,

kia puta ai tāna kōrero ki a Ihowā,

kia noho tahanga ai i a ia te wairua o te tangata matekai,

kia mōtī ai hoki he wai te tangata matewai.

7 He kino hoki ngā hanga a te kaiponu;

e whakatakotoria ana e ia he whakaaro kino,

he kōrero teka e ai te hunga iti,

ahakoa e tika ana anō ngā kōrero a te rawakore.

8 He ohaoha ia ngā tikanga a te ohaoha;

ā, ka ū ia ki ngā mahi ohaoha.

Ngā Wāhine o Hiruhārama

9 Whakatika e ngā wāhine e noho pai ana,

whakarongo ki tōku reo;

e ngā tamāhine whakaarokore,

kia whai taringa, ki āku kupu.

10 He maha ngā i tua atu i te tau

e raruraru ai koutou, e ngā wāhine maharakore;

te mea ka kore te whakinga wāina,

e kore hoki e tae mai te kohikohinga.

11 E wiri, e ngā wāhine e noho hūmārie ana;

pōkaikaha noa iho, e te hunga maharakore;

whakarērea ngā kākahu, noho tahanga,

whītikiria he kākahu taratara ki ō koutou hope.

12 Ka papaki rātou ki ngā uma ngā māra ātaahua,

te wāina hua,

13 ka puta ake te tātarāmoa me te tūmatakuru

ki te oneone o tāku iwi,

inā, ki runga ki ngā whare koa katoa

o te hari.

14 te mea ka mahue te whare kīngi,

ka whakarērea te tokomaha;

ko te puke me te pourewa

ka waiho hei ana ā ake ake,

hei mea e koa ai ngā kāihe mohoao,

hei wāhi kai ngā kāhui;

15 kia ringihia mai anō i runga te wairua ki a tātou,

kia meinga anō te koraha hei māra whai hua,

kia kīia anō te māra whai hua he ngahere.

Te Rangimārie o te Kīngitanga a Ihowā

16 Ko reira te whakawā noho ai ki te koraha,

ā, hei kāinga te māra hua te tika.

17 Ā, ko te mahi a te tika he rongo mau;

ko te whakaotinga o te tika he āta noho, he ngākau ū ā ake ake.

18 Ka noho hoki tāku iwi ki te nohoanga o te rongo mau,

ki ngā kāinga e ū ai te ngākau,

ki ngā okiokinga hūmārie.

19 Ka tārere iho ia te whatu i te hinganga o te ngahere;

ā, ka whakahoroa rawatia te ki raro.

20 Anō te hari o koutou,

o te hunga e whakatō ana ki te taha o ngā wai katoa,

e tuku atu ana i ngā waewae o te kau, o te kāihe.

1 Eis que um rei reinará segundo a justiça, e os príncipes governarão com equidade.

2 Cada um deles será como um abrigo contra o vento, um refúgio contra a chuva torrencial; como um fio de água num chão ressecado, e como a sombra de um alto rochedo em terra ressequida.

3 Os olhos dos que veem não mais serão ofuscados, e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.

4 Os espíritos insensatos se disporão a compreender, e a língua dos gagos falará prontamente e com clareza;

5 não mais se qualificará de nobre ao perverso, nem de grande trapaceiro.

6 Porque o insensato profere loucuras e seu coração dá-se ao mal; comete impiedades, forma sobre o Senhor conceitos errôneos, deixa o faminto queixar-se de sua miséria, priva da bebida àquele que tem sede.

7 As intrigas do trapaceiro são desleais, ele maquina desígnios criminosos para perder os humildes com mentiras, e o pobre que faz valer seu direito;

8 o fidalgo, porém, tem pensamentos dignos, e um procedimento nobre.

9 Mulheres descuidadas, escutai minha voz. Jovens confiantes demais, ouvi minhas palavras.

10 Dentro de um ano e alguns dias, tremereis, indolentes, porque a vindima estará perdida e a colheita, frustrada.

11 Fremi, descuidadas, tremei, confiantes. Despi-vos até estardes nuas. Cingi os vossos rins,

12 batei nos vossos peitos, chorando sobre a sorte dos campos férteis e das vinhas fecundas,

13 sobre as terras de meu povo, onde crescem sarças, sobre todas as casas de prazer da cidade alegre.

14 O palácio está deserto, a cidade barulhenta está abandonada. Ofel e a torre de guarda serão para sempre planaltos desnudos, onde vagueiam os asnos selvagens e pastam os rebanhos.

15 Até que sobre nós se derrame o espírito do alto, então o deserto se mudará em vergel, e o vergel tomará o aspecto de uma floresta;

16 no deserto reinará o direito, e a justiça residirá no vergel.

17 A justiça produzirá a paz e o direito assegurará a tranquilidade;

18 meu povo habitará em mansão serena, em moradas seguras, em abrigos tranquilos.

19 A floresta será abatida e a cidade, humilhada.

20 Bem-aventurados sereis por semear à margem de todos os cursos de água, e por deixar o boi e o asno sem peias.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-