1 Nanā, ka kīngi te kīngi i runga i te tika,
ka whakahaere tikanga anō ngā rangatira i runga i te whakawā.
2 Ā, ka ai he tangata hei kuhunga ina pā te hau,
hei piringa kei mate i te tūpuhi;
ka rite ki ngā awa wai i te wāhi maroke,
ki te ata o te kōhatu nui i te whenua ngaunga rā.
3 Nā, e kore e atarua ngā kanohi o te hunga kite;
ka whakarongo anō te hunga i te taringa rongo.
4 Ka mātauria anō te mātauranga e te ngākau o te hunga pōnānā,
ā, ka hohoro te arero o ngā reo kīkiki ki te kōrero mārama.
5 E kore te wairangi e kīia i muri he ohaoha,
e kore anō te kaiponu e kīia he atawhai.
6 Ka kōrero hoki te tangata nanakia i te nanakia,
ā, ka mahi tōna ngākau i te kino,
kia whakahāwea ai ki te tapu,
kia puta kē ai tāna kōrero ki a Ihowā,
kia noho tahanga ai i a ia te wairua o te tangata matekai,
kia mōtī ai hoki he wai mō te tangata matewai.
7 He kino hoki ngā hanga a te kaiponu;
e whakatakotoria ana e ia he whakaaro kino,
he kōrero teka e hē ai te hunga iti,
ahakoa e tika ana anō ngā kōrero a te rawakore.
8 He ohaoha ia ngā tikanga a te ohaoha;
ā, ka ū ia ki ngā mahi ohaoha.
9 Whakatika e ngā wāhine e noho pai ana,
whakarongo ki tōku reo;
e ngā tamāhine whakaarokore,
kia whai taringa, ki āku kupu.
10 He maha ngā rā i tua atu i te tau
e raruraru ai koutou, e ngā wāhine maharakore;
nō te mea ka kore te whakinga wāina,
e kore hoki e tae mai te kohikohinga.
11 E wiri, e ngā wāhine e noho hūmārie ana;
pōkaikaha noa iho, e te hunga maharakore;
whakarērea ngā kākahu, noho tahanga,
whītikiria he kākahu taratara ki ō koutou hope.
12 Ka papaki rātou ki ngā uma mō ngā māra ātaahua,
mō te wāina hua,
13 ka puta ake te tātarāmoa me te tūmatakuru
ki te oneone o tāku iwi,
inā, ki runga ki ngā whare koa katoa
o te pā hari.
14 Nō te mea ka mahue te whare kīngi,
ka whakarērea te pā tokomaha;
ko te puke me te pourewa
ka waiho hei ana ā ake ake,
hei mea e koa ai ngā kāihe mohoao,
hei wāhi kai mā ngā kāhui;
15 kia ringihia mai rā anō i runga te wairua ki a tātou,
kia meinga rā anō te koraha hei māra whai hua,
kia kīia anō te māra whai hua he ngahere.
16 Ko reira te whakawā noho ai ki te koraha,
ā, hei kāinga te māra hua mō te tika.
17 Ā, ko te mahi a te tika he rongo mau;
ko te whakaotinga o te tika he āta noho, he ngākau ū ā ake ake.
18 Ka noho hoki tāku iwi ki te nohoanga o te rongo mau,
ki ngā kāinga e ū ai te ngākau,
ki ngā okiokinga hūmārie.
19 Ka tārere iho ia te whatu i te hinganga o te ngahere;
ā, ka whakahoroa rawatia te pā ki raro.
20 Anō te hari o koutou,
o te hunga e whakatō ana ki te taha o ngā wai katoa,
e tuku atu ana i ngā waewae o te kau, o te kāihe.
1 Eis que um rei reinará segundo a justiça, e os príncipes governarão com equidade.
2 Cada um deles será como um abrigo contra o vento, um refúgio contra a chuva torrencial; como um fio de água num chão ressecado, e como a sombra de um alto rochedo em terra ressequida.
3 Os olhos dos que veem não mais serão ofuscados, e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.
4 Os espíritos insensatos se disporão a compreender, e a língua dos gagos falará prontamente e com clareza;
5 não mais se qualificará de nobre ao perverso, nem de grande trapaceiro.
6 Porque o insensato profere loucuras e seu coração dá-se ao mal; comete impiedades, forma sobre o Senhor conceitos errôneos, deixa o faminto queixar-se de sua miséria, priva da bebida àquele que tem sede.
7 As intrigas do trapaceiro são desleais, ele maquina desígnios criminosos para perder os humildes com mentiras, e o pobre que faz valer seu direito;
8 o fidalgo, porém, tem pensamentos dignos, e um procedimento nobre.
9 Mulheres descuidadas, escutai minha voz. Jovens confiantes demais, ouvi minhas palavras.
10 Dentro de um ano e alguns dias, tremereis, indolentes, porque a vindima estará perdida e a colheita, frustrada.
11 Fremi, descuidadas, tremei, confiantes. Despi-vos até estardes nuas. Cingi os vossos rins,
12 batei nos vossos peitos, chorando sobre a sorte dos campos férteis e das vinhas fecundas,
13 sobre as terras de meu povo, onde só crescem sarças, sobre todas as casas de prazer da cidade alegre.
14 O palácio está deserto, a cidade barulhenta está abandonada. Ofel e a torre de guarda serão para sempre planaltos desnudos, onde vagueiam os asnos selvagens e pastam os rebanhos.
15 Até que sobre nós se derrame o espírito do alto, então o deserto se mudará em vergel, e o vergel tomará o aspecto de uma floresta;
16 no deserto reinará o direito, e a justiça residirá no vergel.
17 A justiça produzirá a paz e o direito assegurará a tranquilidade;
18 meu povo habitará em mansão serena, em moradas seguras, em abrigos tranquilos.
19 A floresta será abatida e a cidade, humilhada.
20 Bem-aventurados sereis por semear à margem de todos os cursos de água, e por deixar o boi e o asno sem peias.