Publicidade

2 Coríntios 10

AVM
Ka Tautīneitia e Pāora Āna Mahi Mihinare

1 , nāku ake, Pāora, tēnei tohe ki a koutou te tikanga māhaki me te ngākau ngāwari o te Karaiti, he mea iti nei ahau i ahau i konā i roto i a koutou, i tawhiti nei ia e māia ana ki a koutou. 2 Āe , e tohe ana ahau ki a koutou, kia kaua ahau ina tae atu e mārō ki te whakaputa i te māia, pērā me tāku e mea nei kia māia ki ētahi, e whakaaro nei ki a mātou, ānō ko mātou whakahaere te kikokiko. 3 te mea ahakoa hāereere mātou i roto i te kikokiko, ehara i te kikokiko mātou whawhai; 4 ehara hoki ngā rākau o mātou pakanga i te mea te kikokiko, engari he kaha i roto i te Atua hei whakahoro i ngā kaha; 5 horo ana i a mātou ngā whakaaroaronga me ngā mea ikeike katoa e whakakake ana ki te mātauranga ki te Atua, ā, riro pārau mai ana ngā whakaaro katoa, ka meinga kia ngohengohe ki a te Karaiti; 6 me te noho rite anō ki te whakapā riri ngā mahi tutū katoa, ina tino ngohengohe rawa koutou.

7 E titiro ana koutou ki ngā mea kei mua i koutou mata. Ki te ū te whakaaro o tētahi te Karaiti ia, me mahara ia ki tēnei mea anō hoki, te Karaiti ia, pēnā anō hoki mātou. 8 Ahakoa hoki āhua rahi ake tāku whakamanamana ngā tikanga i a mātou nei, te Ariki nei i hōmai hei hanga ake i a koutou, ehara i te mea hei tuku i a koutou ki raro, e kore ahau e meinga kia whakamā. 9 Kia kaua ahau e meatia e whakawehi ana i a koutou ki āku pukapuka. 10 Ko āna pukapuka hoki, e ai ki rātou, he taimaha, he kaha; ko tōna tinana ia i a ia i konei he ngoikore, ko tāna kōrero he korekore noa iho. 11 Kia mahara taua tangata ki tēnei, , ko mātou āhua i ngā kupu o ngā pukapuka i a mātou e ngaro mai nei, koia anō mātou rite ki ngā mahi me i konā mātou.

12 E kore hoki mātou e māia ki te whakauru atu, ki te whakariterite rānei i a mātou ki ētahi e whakapai nei ki a rātou anō. I a rātou ia e mēhua nei i a rātou ki a rātou anō, e whakariterite nei i a rātou ki a rātou anō, kāhore ō rātou mātauranga. 13 E kore hoki mātou e whakamanamana ki tua atu i mātou mēhua, engari ka rite ki te mēhua o te wāhanga i whakaritea mai e te Atua mātou, e tae atu ai ki a koutou rawa. 14 Kāhore hoki ā mātou totoro noa atu, e kīia ai kāhore he taenga atu mātou ki a koutou. I tae atu hoki mātou ki a koutou rawa i runga i te rongopai o te Karaiti. 15 E kore hoki mātou e whakamanamana ki atu i mātou mēhua, arā, ki ngā mahi a ētahi atu; engari e ū ana mātou whakaaro, ka tupu haere koutou whakapono, ka ai koutou hei whakanui i a mātou, e tino rite rawa ai ki mātou rūri; 16 kia kauwhautia ai te rongopai ki ngā wāhi i atu i a koutou, kia kaua hoki e whakamanamana i runga i te tangata rūri ki ngā mea e noho tata ana ki mātou ringa.

17 "Ki te whakamanamana ia tētahi, me whakamanamana ia ki te Ariki." 18 He teka hoki ko te tangata e whakapai ana ki a ia anō ka tikangatia, engari ko te Ariki e whakapai ai.

1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.

2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.

3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.

4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.

5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.

6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.

7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.

8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.

9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.

10 "Suas cartas" dizem "são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível."

11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.

12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles con­forme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.

13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permanecere­mos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.

14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.

15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de traba­lhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa , nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.

16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.

17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.

18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-