1 Nā, i muri i te matenga o Āhapa ka whakakeke a Moapa ki a Īharaira. 2 Nā, ka taka iho a Ahatia i te taiepa rīpekapeka i tōna rūma i runga, i Hamaria, ā, ka takoto mate. Nā, ka tono tāngata ia, ka mea ki a rātou, "Tīkina, uia ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono, e ora rānei ahau i tēnei mate."
3 Otiia i mea te anahera a Ihowā ki a Irāia Tihipi, "Whakatika, haere ki runga, ki te whakatau i ngā tāngata a te kīngi o Hamaria, mea atu ki a rātou, ‘He kore Atua ianei nō Īharaira i haere ai koutou ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono?’ 4 Nō reira ko te kupu tēnei a Ihowā, ‘Ko te moenga i pikitia nā e koe, e kore koe e heke iho i reira, engari ko te mate kau mōu.’ " Nā, haere ana a Irāia.
5 Nā, i te hokinga atu o ngā tāngata ki a ia, ka mea ia ki a rātou, "He aha koutou i hoki mai ai?"
6 Nā, ka mea rātou ki a ia, "I haere mai tētahi tangata ki te whakatau i a mātou, ā, ka mea ki a mātou, ‘Haere, hoki atu ki te kīngi i tonoa mai ai koutou, mea atu ki a ia: "Ko te kupu tēnei a Ihowā: He kore Atua nō Īharaira i tono tāngata ai koe ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono? Nā, ko te moenga i pikitia nā e koe, e kore koe e heke iho i reira; engari ko te mate kau mōu." ’ "
7 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Tēnā koa te āhua o taua tangata i haere mai nā ki te whakatau i a koutou i kōrero nā i aua kupu ki a koutou?"
8 Nā, ka mea rātou ki a ia, "He tangata pūhuruhuru, he whītiki hiako te whītiki o tōna hope."
Nā, ka mea ia, "Ko Irāia Tihipi tēnā."
9 Kātahi ia ka unga i tētahi rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Nā, haere ana ia ki a ia; nā, i te tihi tērā o te maunga e noho ana. Ā, ka mea ia ki a ia, "E te tangata a te Atua, i mea mai te kīngi, ‘Heke iho!’ "
10 Nā, ka whakahoki a Irāia, ka mea ki te rangatira rima tekau, "Ki te mea he tangata ahau nā te Atua, kia heke iho he ahi i te rangi hei kai i a koutou ko tāu rima tekau." Nā, heke iho ana he ahi i te rangi, pau ake ia me tāna rima tekau.
11 Nā, ka ungā anō e ia tētahi atu rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Ā, ka oho tērā, ka mea atu ki a ia, "E te tangata a te Atua, ko te kupu tēnei a te kīngi, ‘Hohoro te heke iho!’ "
12 Nā, ka whakahoki a Irāia, ka mea ki a rātou, "Ki te mea he tangata ahau nā te Atua, kia heke iho he ahi i te rangi hei kai i a koutou ko tāu rima tekau." Ko te hekenga iho o te ahi a te Atua i te rangi, pau ake ia me tāna rima tekau.
13 Nā, ka ungā anō e ia, ka tuatorutia, he rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Nā, haere ana te tuatoru o ngā rangatira rima tekau, ka tae, ka tuku i ngā turi ki raro, ki te aroaro o Irāia, ka tangi ki a ia, ka mea ki a ia, "E te tangata a te Atua, kia nui ki tōu whakaaro tōku wairua me ngā wairua o ēnei pononga e rima tekau āu. 14 Nanā, i heke iho he ahi i te rangi, ā, pau ake ngā rangatira tokorua o ngā rima tekau ō mua ake nei me ā rāua rima tekau; nā, kia nui tōku wairua ki tōu whakaaro."
15 Nā, ka mea te anahera a Ihowā ki a Irāia, "Heke atu kōrua, kaua e wehi i a ia." Nā, whakatika ana ia, heke tahi ana rāua ki te kīngi.
16 Nā, ka mea tērā ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Nā kua unga tāngata nā koe ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono, he kore Atua ianei nō Īharaira hei uinga māu i tāna kupu? Nā reira, e kore koe e heke iho i te moenga i pikitia nā e koe, engari ko te mate kau mōu."
17 Heoi mate iho ia, i rite tonu ki te kupu a Ihowā i kōrerotia e Irāia. Ā, ko Iehorama te kīngi i muri i a ia, i te rua o ngā tau o Iehorama tama a Iehohāpata kīngi o Hūrā; kāhore hoki āna tama. 18 Nā, ko ērā atu mahi a Ahatia i mea ai ia, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira?
1 Tendo morrido Acab, Moab revoltou-se contra Israel.
2 Ocozias caiu da sacada do seu aposento, em Samaria, e feriu-se gravemente. Enviou então mensageiros, aos quais disse: "Ide consultar Baal-Zebub, deus de Acaron, para saber se serei curado desse mal".
3 Mas o anjo do Senhor falou a Elias, o tesbita: "Sobe ao encontro dos mensageiros do rei de Samaria e dize-lhes: ‘Não há, porventura, um Deus em Israel, para irdes consultar Baal-Zebub, deus de Acaron?
4 Por isso, eis o que diz o Senhor: Não te levantarás do leito a que subiste, mas morrerás’." E Elias partiu.
5 Os mensageiros voltaram para Ocozias e este lhes perguntou: "Por que voltais?".
6 Eles responderam: "Um homem nos veio ao encontro e nos disse: ‘Ide, voltai para o vosso rei e dizei-lhe: Isto diz o Senhor: Não há, porventura, Deus em Israel, para que mandes consultar Baal-Zebub, deus de Acaron? Por isso, não te levantarás do leito a que subiste; vais morrer’."
7 Ocozias disse-lhes: "Como era esse homem que veio ao vosso encontro e vos falou desse modo?".
8 "Era um homem coberto de pelos – responderam-lhe –, que trazia um cinto de couro em volta dos rins." O rei disse: "É Elias, o tesbita".
9 Imediatamente enviou-lhe o rei um chefe com seus cinquenta homens. Este foi ter com Elias, que estava sentado no alto do monte e disse-lhe: "Ó homem de Deus, desce depressa, pois é ordem do rei".
10 Elias respondeu: "Se sou um homem de Deus, venha fogo do céu e vos devore, a ti e aos teus cinquenta homens". E o fogo, caindo do céu, devorou o chefe e seus cinquenta homens.
11 O rei mandou outro chefe com os seus cinquenta homens, o qual, chegando aonde estava Elias, lhe disse: "Ó homem de Deus, esta é a ordem do rei: desce imediatamente".
12 "Se sou um homem de Deus – respondeu Elias –, venha fogo do céu e te devore com os teus cinquenta homens." E o fogo, caindo do céu, devorou o chefe e seus cinquenta homens.
13 Pela terceira vez, mandou o rei um chefe com os seus cinquenta homens, o qual, chegando aonde estava Elias, pôs-se de joelhos e suplicou-lhe, dizendo: "Peço-te, ó homem de Deus, que a minha vida tenha algum valor aos teus olhos e a destes cinquenta homens teus servos.
14 Veio fogo do céu e devorou os dois primeiros chefes; mas, agora, que minha vida tenha algum valor aos teus olhos!".
15 O anjo do Senhor disse a Elias: "Desce com este homem; não temas". Elias levantou-se e desceu com ele à casa do rei.
16 Disse-lhe: "Eis o que diz o Senhor: ‘Porque enviaste mensageiros a consultar Baal-Zebub, deus de Acaron, não te levantarás mais do leito a que subiste, pois morrerás’."
17 Ocozias morreu, segundo a palavra que o Senhor tinha dito pelo profeta Elias, e seu irmão Jorão sucedeu-lhe no trono, no segundo ano de Jorão, filho de Josafá, rei de Judá, porque Ocozias não tinha filhos.
18 O restante da história de Ocozias e suas ações, tudo está registrado no Livro das Crônicas dos reis de Israel.