1 Nā, i te meatanga a Ihowā kia tangohia atu a Irāia ki te rangi i roto i te tūkauati, ka haere atu a Irāia rāua ko Eriha i Kirikara. 2 Nā, ka mea atu a Irāia ki a Eriha, "Hei konei koe noho ai, kua ungā hoki ahau e Ihowā ki Pētēre."
Anō rā ko Eriha, "E ora ana a Ihowā, e ora ana hoki tōu wairua, e kore ahau e whakarere i a koe." Heoi, haere tahi ana rāua ki raro, ki Pētēre.
3 Nā, ka puta mai ngā tama a ngā poropiti i Pētēre ki a Eriha, ā, ka mea ki a ia, "E mōhio ana rānei koe ko āianei tangohia ai e Ihowā tōu ariki i runga i tōu upoko?"
Anō rā ko ia, "E mōhio ana anō ahau; whakarongoa."
4 Nā, ka mea a Irāia ki a ia, "E Eriha, hei konei koe noho ai; kua ungā hoki ahau e Ihowā ki Heriko."
Anō rā ko tērā, "E ora ana a Ihowā, e ora ana hoki tōu wairua, e kore ahau e whakarere i a koe." Heoi, haere ana rāua ki Heriko.
5 Nā, ka whakatata mai ngā tama a ngā poropiti i Heriko ki a Eriha, ā, ka mea ki a ia, "E mōhio ana rānei koe ko āianei tangohia ai e Ihowā tōu ariki i runga i tōu upoko?"
Anō rā ko ia, "E mōhio ana anō ahau; whakarongoa."
6 Nā, ka mea a Irāia ki a ia, "Hei konei koe noho ai; kua ungā hoki ahau e Ihowā ki Horano."
Anō rā ko tērā, "E ora ana a Ihowā, e ora ana anō hoki tōu wairua, e kore ahau e whakarere i a koe." Nā, haere ana rāua tokorua.
7 Nā, ka haere ētahi tāngata e rima tekau, he tama nā ngā poropiti, ā, tū atu ana i tawhiti; me te tū anō rāua tokorua i te taha o Horano. 8 Nā, ka mau a Irāia ki tōna koroka, whakakopaia ana e ia, patua ana ki ngā wai, ā, ka wehea ki tētahi taha, ki tētahi taha, ā, whiti ana rāua i te wāhi maroke.
9 Ā, nō tō rāua whitinga, ka mea a Irāia ki a Eriha, "Tonoa mai, ko te aha e meatia e ahau māu i ahau kīanō kia wehea noatia i a koe."
Anō rā ko Eriha, "Kia rereruatia mai ki ahau te wāhi wairua i a koe nā."
10 Nā, ka mea tērā, "He mea pakeke tāu i tono mai nā; he ahakoa rā, ki te kite koe i ahau e tangohia atu ana i a koe, ka rite ki tāu nā; ki te kāhore, ka kore e pēnā."
11 Nā, i a rāua e haere ana, me te kōrero haere, ka puta mai tētahi hāriata ahi me ngā hōiho ahi, ā, wehea ana rāua tokorua; ā, kake ana a Irāia i roto i te tūkauati ki te rangi. 12 Ā, ka kite a Eriha, ka karanga ia, "E tōku pāpā, e tōku pāpā, e ngā hāriata o Īharaira, e ōna kaieke hōiho!" Ā, kīhai ia i kite i a ia i muri. Nā, ka mau ia ki ōna kākahu ake, ā, haea iho kia rua ngā wāhi.
13 I tangohia ake hoki e ia te koroka o Irāia i marere i runga i a ia, ā, hoki ana, tū ana i te pareparenga o Horano. 14 Nā, ka mau ia ki te koroka o Irāia i marere nei i runga i a ia, ā, patua iho ki ngā wai, me te kī anō, "Kei hea rā a Ihowā, te Atua o Irāia?" Nā, ka patua e ia ngā wai, wehe ana ki tētahi taha, ki tētahi taha; ā, whiti ana a Eriha.
15 Ā, nō te kitenga o ngā tama a ngā poropiti, o ērā o Heriko i te ritenga mai ki a ia, ka mea rātou, "Kua tau te wairua o Irāia ki runga ki a Eriha."
Nā, haere ana mai rātou ki te whakatau i a ia, piko ana ki tōna aroaro ki te whenua. 16 Nā, ka mea rātou ki a ia, "Nanā, tēnei ētahi tāngata e rima tekau kei āu pononga, he mārohirohi; tukua rātou kia haere ki te rapu i tōu ariki; kei tūpono kua kāhakina atu ia e te Wairua o Ihowā, kua makā ki runga ki tētahi maunga, ki roto rānei ki tētahi awaawa."
Nā, ka mea ia, "Kaua e ungā."
17 Ā, i tā rātou tohenga ā whakamā noa ia, ka kī atu ia, "Ungā." Nā, ungā ana e rātou e rima tekau ngā tāngata; ā, e toru ngā rā i rapu ai rātou, heoi kīhai kitea. 18 Nā, hoki ana rātou ki a ia, (i Heriko hoki ia e noho ana); ā, ka mea ia ki a rātou, "Kīhai ianei ahau i kī atu ki a koutou, Kaua e haere?"
19 Nā, ka mea ngā tāngata o te pā ki a Eriha, "Nanā, he pai te tūranga o tēnei pā, e kite nei hoki tōku ariki; engari ko te wai he kino, ā, ko te whenua he whakatahe."
20 Nā, ka mea ia, "Maua mai he oko hou ki ahau, ka mea he tote ki roto." Nā, ka kawea mai e rātou ki a ia.
21 Nā, haere ana ia ki te mātāpuna o te wai, ā, makā ana te tote ki roto, me te kī anō, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Kua ora tēnei wai i ahau; heoi anō o konei mate, o konei whakatahe.’ " 22 Nā, ora tonu ake taua wai ā mohoa noa nei, pērā tonu me tā Eriha kupu i kōrero ai.
23 Nā, ka haere atu ia i reira ki Pētēre; ā, i a ia e haere ana i te ara, ka puta mai ētahi tamariki ririki i te pā, ka taunu ki a ia, ka mea, "Pākira, haere ki runga; pākira, haere ki runga."
24 Nā, ka tahuri ake ia, ka titiro ki a rātou, ā, kangā iho rātou i runga i te ingoa o Ihowā. Nā, ko te putanga mai o ngā pea uha e rua i te ngahere, ā, haehaea ana ētahi o rātou, e whā tekau mā rua ngā tamariki.
25 Nā, haere atu ana ia i reira ki Maunga Karamere, ā, hoki ana i reira ki Hamaria.
1 Eis o que se passou no dia em que o Senhor arrebatou Elias ao céu num turbilhão: Elias e Eliseu partiram de Gálgala.
2 Elias disse a Eliseu: "Fica aqui, porque o Senhor me mandou a Betel". "Por Deus e por tua vida – respondeu Eliseu –, não te deixarei." E desceram a Betel.
3 Os filhos dos profetas, que estavam em Betel, saíram ao encontro de Eliseu e disseram-lhe: "Sabes que o Senhor vai tirar hoje o teu amo de sobre a tua cabeça?". "Sim, eu o sei! Ficai calados!"
4 Elias disse-lhe: "Fica aqui, Eliseu, porque o Senhor manda-me a Jericó". "Por Deus e por tua vida – respondeu ele –, não te deixarei." E chegaram a Jericó.
5 Os filhos dos profetas que estavam em Jericó foram ter com Eliseu e disseram-lhe: "Sabes que o Senhor vai tirar hoje o teu amo de sobre a tua cabeça?". "Sim, eu o sei. Calai-vos."
6 Elias disse-lhe: "Fica aqui, porque o Senhor manda-me ao Jordão". "Por Deus e pela tua vida – respondeu Eliseu –, não te deixarei." E partiram juntos.
7 Seguiram-nos cinquenta filhos de profetas os quais pararam ao longe, diante deles, enquanto Elias e Eliseu se detinham à beira do Jordão.
8 Elias tomou o seu manto, dobrou-o e feriu com ele as águas, que se separaram para as duas bandas, de modo que atravessaram ambos a pé enxuto.
9 Tendo passado, Elias disse a Eliseu: "Pede-me algo antes que eu seja arrebatado de ti: que posso eu fazer por ti?". Eliseu respondeu: "Seja-me concedida uma porção dobrada do teu espírito".
10 "Pedes uma coisa difícil – replicou Elias –. "Entretanto, se me vires quando eu for arrebatado de ti, isso te será dado: mas se não me vires, não te será dado."
11 Continuando o seu caminho, entretidos a conversar, eis que de repente um carro de fogo com cavalos de fogo os separou um do outro e Elias subiu ao céu num turbilhão.
12 Vendo isso, Eliseu exclamou: "Meu pai, meu pai! Carro e cavalaria de Israel!". E não o viu mais. Tomando então as suas vestes, rasgou-as em duas partes.
13 Apanhou o manto que Elias deixara cair e, voltando até o Jordão, parou à beira do rio.
14 Tomou o manto que Elias deixara cair, bateu com ele nas águas, dizendo: "Onde está o Senhor, o Deus de Elias? Onde está ele?". Tendo ferido as águas, estas separaram-se para um e outro lado e Eliseu o atravessou.
15 Os filhos dos profetas que estavam em Jericó, vendo o que acontecera defronte deles, disseram: "O espírito de Elias repousa em Eliseu’’. Foram-lhe ao encontro, prostraram-se por terra diante dele,
16 e disseram: "Sabe que entre os teus servos há cinquenta homens valentes, que podem ir em busca do teu amo. Talvez o tenha arrebatado o Espírito do Senhor e atirado com ele para algum monte ou para algum vale". "Não os mandeis" – respondeu Eliseu.
17 Eles, porém, tanto insistiram que Eliseu teve vergonha (de recusar): "Mandai-os" – disse ele. Mandaram, pois, cinquenta homens, os quais procuraram Elias durante três dias, mas sem resultado.
18 Quando voltaram para Eliseu, que estava em Jericó, este disse-lhes: "Não vos disse eu que não fôsseis?’’.
19 Os habitantes da cidade disseram a Eliseu: "A cidade está muito bem situada, como o pode ver o meu senhor, mas as águas são más e tornam a terra estéril".
20 Eliseu disse-lhes: "Trazei-me um prato novo e ponde nele sal". Eles lhe trouxeram.
21 Eliseu foi à fonte e deitou sal nela, dizendo: "Eis o que diz o Senhor: ‘Sanei estas águas e elas não causarão mais nem mortes nem esterilidade’."
22 Ficaram as águas sadias e ainda o são, segundo a palavra que o Senhor tinha dito por Eliseu.
23 Dali subiu a Betel. Enquanto ia pelo caminho, saíram da cidade alguns rapazes e puseram-se a zombar dele, dizendo: "Sobe, careca! Sobe, careca!".
24 Eliseu, voltando-se para eles, olhou-os e amaldiçoou-os em nome do Senhor. Imediatamente saíram da floresta dois ursos e despedaçaram quarenta e dois daqueles rapazes.
25 Dali se retirou para o monte Carmelo, de onde voltou para Samaria.