1 I aua rā ka mate a Hetekia, whano marere. Nā, ka tae mai a Ihāia poropiti tama a Āmoho ki a ia, ka mea ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Whakahaua iho tōu whare; nō te mea ka mate koe, kāhore e ora."
2 Kātahi ka tahuri tōna mata ki te pakitara, ka īnoi ki a Ihowā, ka mea: 3 "Tēnā rā, e Ihowā, kia mahara ki ōku hāereerenga i tōu aroaro i runga i te pono, i te ngākau tapatahi, ki tāku meatanga i te pai ki tāu titiro." Nā, tangi ana a Hetekia, nui atu te tangi.
4 Nā, kāhore anō a Ihāia kia puta noa ki waenganui o te pā, kua puta mai te kupu a Ihowā ki a ia, kua mea: 5 "Hoki atu, mea atu ki te rangatira o tāku iwi, ki a Hetekia, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Rāwiri, o tōu tupuna. Kua whakarangona tāu īnoi e ahau, ā, kua kite ahau i ōu roimata; nanā, me whakaora koe e ahau; hei te toru o ngā rā ka haere koe ki runga, ki te whare o Ihowā. 6 Ka tāpiritia anō e ahau ōu rā ki ngā tau kotahi tekau mā rima; ā, ka whakaorangia koe me tēnei pā e ahau i te ringa o te kīngi o Ahiria; ā, ka tiakina e ahau tēnei pā, he whakaaro ki ahau anō, ki tāku tangata hoki, ki a Rāwiri.’ "
7 I kī anō hoki a Ihāia, "Tīkina he papa piki." Nā, tīkina ana e rātou; whakapākia ana ki te whēwhē, nā, kua ora ia.
8 Nā, ka mea a Hetekia ki a Ihāia, "He aha te tohu mōku ka whakaorangia ahau e Ihowā? Mōku ka haere i te toru o ngā rā ki te whare o Ihowā?"
9 Anō rā ko Ihāia, "Ko te tohu tēnei a Ihowā ki a koe, ka oti i a Ihowā tāna kupu i kōrero ai ia: Kia tekau rānei ngā nekehanga e neke atu ai te ātārangi; kia tekau rānei ngā whakahokinga e hoki ai?"
10 Anō rā ko Hetekia, "He mea noa iho kia tekau ngā nekehanga e neke atu ai te ātārangi; erangi kia tekau ngā nekehanga e hoki ai te ātārangi ki muri."
11 Kātahi a Ihāia poropiti ka karanga ki a Ihowā, ā, whakahokia ana e ia te ātārangi, tekau ngā nekehanga, o ngā nekehanga i heke iho ai i te whakaatu hāora a Ahata.
12 I taua wā ka tukua e Peroraka Pararana, tama a Pararana kīngi o Papurōna he pukapuka me tētahi hākari ki a Hetekia; nō te mea i rongo ia i te mate a Hetekia. 13 Ā, i whakarongo a Hetekia ki a rātou, whakakitea ana e ia ki a rātou te whare katoa o āna mea papai, te hiriwa, te kōura, ngā kīnaki kakara, te hinu utu nui, me te whare o āna mea mō te whawhai, me ngā mea katoa i rokohanga ki roto ki ōna taonga. Kāhore tētahi mea o tōna whare, o tōna kīngitanga katoa, i kore te whakakitea e Hetekia ki a rātou.
14 Kātahi ka haere mai a Ihāia poropiti ki a Kīngi Hetekia, ka mea ki a ia, "I pēhea mai ēnei tāngata? I haere mai hoki rātou ki a koe i hea?"
Anō rā ko Hetekia, "I haere mai rātou i te whenua hoi, i Papurōna."
15 Anō rā ko tērā, "He aha ngā mea i kitea e rātou ki tōu whare?"
Ka whakahokia e Hetekia, "Kua kitea e rātou ngā mea katoa i tōku whare. Kāhore tētahi mea o ōku taonga i kore te whakakitea e ahau ki a rātou."
16 Nā, ka mea a Ihāia ki a Hetekia, "Whakarongo ki te kupu a Ihowā: 17 Nanā, kei te haere mai ngā rā e kawea ai ngā mea katoa o tōu whare, me ngā mea kua rongoātia nei e ōu mātua taea noatia tēnei rā, ki Papurōna. E kore tētahi mea e mahue, e ai tā Ihowā. 18 Ā, ka tangohia e rātou ētahi o āu tama e puta mai i roto i a koe, e whānau māu; ā, hei unaka rātou i roto i te whare o te kīngi o Papurōna."
19 Anō rā ko Hetekia ki a Ihāia, "He pai te kupu a Ihowā i kōrerotia mai nā e koe." I mea anō hoki ia, "Ehara oti i te pai ki te mau te rongo me te pono i ōku rā?"
20 Nā, ko ērā atu meatanga a Hetekia me āna mahi toa katoa, me tāna hanganga i te puna, i te awakeri, ā, whakaputaina ana e ia he wai ki te pā, kīhai ianei ēnā i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā? 21 Nā, ka moe a Hetekia ki ōna mātua, ā, ko tāna tama, ko Mānahi, te kīngi i muri i a ia.
1 Naquele tempo, Ezequias foi atingido por uma enfermidade mortal. Veio o profeta Isaías, filho de Amós, ter com ele e disse-lhe: "Eis o que diz o Senhor: ‘Põe em ordem a tua casa, porque vais morrer; não sararás’."
2 Então, Ezequias voltou-se para o lado da parede e orou ao Senhor, dizendo:
3 "Senhor, lembrai-vos de que andei fielmente diante de vós e de que com lealdade de coração fiz o que é bom aos vossos olhos". E, dizendo isso, derramava abundantes lágrimas.
4 Isaías não tinha ainda deixado o átrio interior, quando a palavra do Senhor lhe foi dirigida nestes termos:
5 "Volta e dize a Ezequias, chefe de meu povo: ‘Eis o que diz o Senhor, Deus de Davi, teu pai: Ouvi a tua oração e vi as tuas lágrimas. Por isso, vou curar-te. Dentro de três dias subirás ao Templo do Senhor.
6 Vou acrescentar quinze anos aos dias de tua vida. Além disso, te salvarei, a ti e a esta cidade, das mãos do rei da Assíria e protegerei esta cidade por amor de mim mesmo e de Davi, meu servo’."
7 Então, disse Isaías: "Trazei-me massa de figos". Pegaram a massa e a aplicaram sobre a úlcera e o rei ficou curado.
8 Ezequias disse a Isaías: "Qual o sinal de que o Senhor me curou e de que poderei subir ao templo dentro de três dias?".
9 Isaías respondeu-lhe: "Eis o sinal que te dará o Senhor para que saibas que se há de cumprir a sua promessa. Queres que a sombra se adiante dez graus ou recue dez graus?".
10 "É fácil – replicou Ezequias – que a sombra se adiante dez graus. Não! Quero que ela recue dez graus."
11 Então, o profeta Isaías orou, e o Senhor fez com que a sombra recuasse dez graus no relógio solar de Acaz.
12 Naquele tempo, ouvindo o rei da Babilônia, Merodac-Baladã, que Ezequias se achava enfermo, mandou-lhe uma carta com presentes.
13 Ezequias, contentíssimo com a vinda desses mensageiros, mostrou-lhes o palácio onde se encontravam os seus tesouros, a prata, o ouro, os aromas, o óleo precioso, o seu arsenal e tudo o que se encontrava em suas reservas. Nada houve em seu palácio e em suas propriedades que Ezequias não lhes mostrasse.
14 O profeta Isaías foi ter com o rei e perguntou-lhe: "Que te disse aquela gente? De onde vieram esses homens para te visitar?". "Vieram de uma terra longínqua, da Babilônia" – respondeu Ezequias.
15 Isaías continuou: "Que viram eles em teu palácio?". "Viram tudo o que há em meu palácio – respondeu Ezequias –, e nada há em meu palácio que eu não lhes tenha mostrado."
16 Então, Isaías disse ao rei: "Ouve a palavra do Senhor:
17 Virão dias em que tudo o que se encontra em teu palácio, tudo o que ajuntaram os teus pais até o dia de hoje será levado para Babilônia. Nada ficará – diz o Senhor.
18 Serão tomados mesmo os teus filhos que saírem de ti, que tiveres gerado, para se tornarem eunucos no palácio do rei da Babilônia."
19 Ezequias respondeu a Isaías: "O Senhor tem razão. É justo tudo o que me acabas de anunciar". E dizia consigo: "Ao menos enquanto eu viver, haverá paz e segurança".
20 O restante da história de Ezequias, seus atos e grandes feitos, a construção do reservatório e do aqueduto pelo qual proveu de água a cidade, tudo isso se acha consignado no Livro das Crônicas dos reis de Judá.
21 Ezequias adormeceu com seus pais e seu filho Manassés sucedeu-lhe no trono.