1 Auē te mate i ahau!
He rite hoki ahau ki ngā kohikohinga o ngā hua raumati,
ki ngā hamunga i te wā e whawhaki karepe ana.
Kāhore he tautau hei kai;
e hiahia ana tōku wairua ki te hua piki mātāmua.
2 Kua ngaro te tangata tapu i runga i te whenua,
kāhore hoki he tangata tika i roto i ngā tāngata;
kei te whanga katoa rātou ki te toto;
kei te whai rātou i tōna hoa, i tōna hoa ki te kupenga.
3 Kei runga ō rātou ringa i te mea kino kia mahia mārietia e rātou;
ka tono te rangatira, kei te tatari hoki te kaiwhakawā kia utua;
ā, ko te tangata nui, e puaki ana i a ia te nanakia o tōna wairua;
nā, whiria tahitia ake e rātou.
4 Ko te tangata pai o rātou, rite tonu ki te tūmatakuru;
ko te mea tino tika, kino atu i te taiepa tātarāmoa.
Kua tae mai te rā o āu tūtei, arā te rā e whiua ai koe;
ko āianei rātou pōkaikaha ai.
5 Kaua e whakapono ki te hoa,
kaua e whakawhirinaki ki te kaiārahi;
kaiponuhia ngā tatau o tōu māngai
ki te wahine e takoto nā i tōu uma.
6 E whakaiti ana hoki te tama ki te pāpā,
e whakatika atu ana te kōtiro ki tōna whaea,
te hunaonga ki tōna hungawai wahine;
ko ngā hoariri o te tangata ko ngā tāngata o tōna whare.
7 Tēnā ko ahau, ka titiro ahau ki a Ihowā;
ka tatari ahau ki te Atua o tōku whakaoranga;
tērā tōku Atua e rongo ki ahau.
8 Kei whakamanamana ki ahau e tōku hoariri;
ki te hinga ahau, ka ara anō ahau;
ki te noho ahau i te pōuri,
ko Ihowā hei whakamārama mōku.
9 Māku e waha te riri, o Ihowā,
kua hara nei hoki ahau ki a ia;
kia tohe rā anō ia i tāku tohe,
kia whakarite rā anō i tāku whakawā.
Ka whakaputaina ahau e ia ki waho ki te mārama,
ā, ka kite ahau i tōna tika.
10 Kātahi tōku hoariri ka kite,
ā, ka taupokina e te whakamā;
i kī mai rā hoki ia ki ahau,
"Kei hea a Ihowā, tōu Atua?"
Ka kite ōku kanohi i taua wahine;
ākuanei ia takahia ai,
pērātia ai me te paru o ngā ara.
11 He rā hei hanganga mō ōu taiepa!
Ā taua rā ka matara rawa atu te tikanga i whakatakotoria.
12 Ā taua rā ka haere mai rātou ki a koe,
mai i Ahiria me ngā pā o Īhipa,
mai i Īhipa ki te awa,
mai i tētahi moana ki tētahi,
i tētahi maunga ki tētahi maunga.
13 Otiia ka ururuatia te whenua,
he mea mō te hunga e noho ana i reira,
mō ngā hua hoki o ā rātou mahi.
14 Whāngaia tāu iwi ki tāu rākau,
ngā hipi o tōu kāinga tupu,
e noho mokemoke nei i te ngahere
i waenganui o Karamere;
kia kai rātou ki Pahana, ki Kireara,
kia pērā me ngā rā o mua.
15 "Ka rite ki ngā rā i haere mai ai koe i te whenua o Īhipa,
ka whakaaturia e ahau ki a ia ngā mea whakamīharo."
16 Ka kite ngā iwi, ka whakamā
ki tō rātou mārohirohi katoa;
ka kōpania tō rātou māngai ki tō rātou ringa,
ā, ka turi ō rātou taringa.
17 Ka mitimiti rātou i te puehu, ānō he nākahi;
ka oho wiri mai rātou i ō rātou piringa kōpiri,
ānō ko ngā mea ngōkingōki o te whenua;
ka haere wehi mai rātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua,
ā, ka mataku ki a koe.
18 Ko wai he Atua hei rite mōu, e muru nei i te hē,
e whakarere noa nei i te poka kē
o ngā mōrehu o tōna wāhi tupu?
E kore ia e kawe tonu i tōna riri ā ake ake,
nō te mea e ngākau nui ana ia ki te tohu tangata.
19 Tērā ia e tahuri anō, ka aroha ki a tātou;
ka pēhia e ia ō tātou kino ki raro ki ōna waewae.
Ka pangā anō e koe ō rātou hara
ki ngā rire o te moana.
20 Ka whakatutukitia e koe te mea tika ki a Hākopa,
te aroha ki a Āperahama,
ko tāu i oati ai ki ō mātou mātua
i ngā rā ō mua.
1 Ai de mim! Porque sou como quem restolha frutos no verão, como quem respiga depois da vindima: não há sequer um cacho para comer, nenhum desses figos temporões de que tanto gostaria!
2 Desapareceram os homens piedosos da terra, não há quem seja íntegro entre os homens. Todos andam à espreita para derramar sangue, cada um arma laços ao seu irmão.
3 Suas mãos estão prontas para o mal: o príncipe exige um presente, o juiz cobra as suas sentenças, o grande manifesta abertamente suas cobiças, todos tramam suas intrigas.
4 O melhor dentre eles é como um silvedo, o mais íntegro, como uma sebe de espinhos. No dia anunciado por teus vigias, vem o castigo: eles serão completamente destruídos.
5 Não confies em colega, não contes com amigos, nem mesmo com quem dorme contigo. Guarda-te de abrir a boca!
6 Porque o filho trata seu pai de louco, a filha levanta-se contra sua mãe, a nora contra sua sogra; e os inimigos são os da própria casa.
7 Eu, porém, volto meus olhos para o Senhor, ponho minha esperança no Deus de minha salvação; meu Deus me ouvirá.
8 Não te alegres a meu respeito, inimiga minha; se estou caída, eu me levantarei; se estou sentada nas trevas, o Senhor será minha luz.
9 Suportarei a cólera do Senhor, porque tenho pecado contra ele, até que ele tome em suas mãos a minha causa e deponha em meu favor; até que me conduza para a luz e que eu contemple a sua justiça.
10 Minha inimiga verá isso e ficará coberta de vergonha, ela que me dizia: "Onde está o Senhor, teu Deus?". Meus olhos a contemplarão, quando for pisada aos pés como a lama das ruas.
11 Aproxima-se o dia em que se reconstruirão os teus muros, aquele dia em que se ampliarão tuas fronteiras.
12 Nesse dia virão a ti da Assíria e das cidades do Egito, desde o Egito até o rio, de um mar a outro, de uma montanha a outra.
13 A terra se tornará um deserto, por causa de seus habitantes: tal será o fruto de suas obras.
14 Conduzi com o cajado o vosso povo, o rebanho de vossa herança que se encontra espalhado pelas brenhas, para o meio de vergéis; que ele paste como outrora em Basã e em Galaad.
15 Como nos dias em que saístes do Egito, fazei-nos ver prodígios.
16 As nações os verão e sentirão vergonha de sua própria bravura; porão a mão na boca e seus ouvidos ficarão surdos;
17 lamberão o pó como as serpentes, como os répteis da terra. Tremendo, sairão de seus retiros, e virão amedrontadas para o Senhor, nosso Deus; e elas vos temerão.
18 Qual é o Deus que, como vós, apaga a iniquidade e perdoa o pecado do resto de seu povo, que não se ira para sempre porque prefere a misericórdia?
19 Uma vez mais, tende piedade de nós! Esquecei as nossas faltas e jogai nossos pecados nas profundezas do mar!
20 Mostrai a vossa fidelidade para com Jacó, e vossa piedade para com Abraão, como jurastes a nossos pais desde os tempos antigos!