Publicidade

Miquéias 4

AVM
Te Rangimārie Mutungakore

1 Otiia, tēnei ake kei ngā whakamutunga

ka whakapūmautia te maunga i Ihowā whare

ki te tihi o ngā maunga,

ā, ka hikitia ki runga ake i ngā pukepuke,

ā, ka rere ngā iwi ki reira.

2 Ā, he maha ngā iwi e haere, e mea:

"Haere mai koutou, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,

ki te whare o te Atua o Hākopa,

ā, māna tātou e whakaako ki āna ara;

ka haere hoki tātou i āna huarahi."

te mea ka puta mai te ture i Hiona,

te kupu hoki a Ihowā i Hiruhārama.

3 Ā, ka whakarite whakawā ia i waenganui i ngā iwi maha,

ka rīria hoki e ia te o ngā iwi kaha i tawhiti;

ā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,

ā rātou tao hei mea tapahi manga.

E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,

ā, heoi anō rātou ako ki te whawhai.

4 Engari ka noho rātou, ia tangata, ia tangata,

i raro i tāna wāina, i raro i tāna piki;

ā, kāhore he tangata hei whakawehi i a rātou;

te māngai hoki o Ihowā o ngā mano te kōrero.

5 Ka haere hoki ngā iwi katoa,

ia tangata, ia tangata, i runga i te ingoa o tōna atua,

ā, ka haere tātou i runga i te ingoa o Ihowā,

o tātou Atua ā ake ake.

Ka Hoki mai a Īharaira i te Manene

6 "Ā taua ," e ai Ihowā,

"ka huihuia e ahau te wahine e totitoti ana,

ka whakaminea te wahine i peia atu,

me ia anō i whakatupuria kinotia e ahau;

7 ā, ka meinga e ahau te wahine e totitoti ana hei mōrehu,

me te wahine i makā atu ki tawhiti hei iwi kaha;

ā, ka kīngi a Ihowā ki a rātou ki Maunga Hiona

āianei ā ake tonu atu.

8 , ka tae mai ki a koe, e koe, e te pourewa o te kāhui,

e te taumaihi o te tamāhine a Hiona;

āe , ka tae mai ki a koe te kīngitanga ō mua ,

te kīngitanga o te tamāhine a Hiruhārama."

9 , he aha koe i hāmama ai?

Kāhore ianei he kīngi i roto i a koe,

kua ngaro rānei tōu kaiwhakatakoto whakaaro,

i mau ai koe i te mamae

me te mea he wahine e whānau ana?

10 Whakamamae, e ngana kia puta ki waho, e te tamāhine a Hiona,

kia rite ki te wahine e whānau ana.

te mea ko āianei koe puta ai i roto i te ,

ā, ka noho ki te pārae,

ā, ka tae ki Papurōna anō;

hei reira koe ka whakaorangia;

hei reira a Ihowā hoko ai i a koe

i te ringa o ōu hoariri.

11 , tōna maha o ngā iwi kua huihui ki te whawhai ki a koe,

e mea ana, "Tukua ia kia whakapokea,

kia kite atu tātou kanohi i tāna koronga i runga i Hiona."

12 Otirā, kāhore rātou e mātau

ki ngā whakaaro o Ihowā,

kāhore hoki e mōhio ki tāna i whakatakoto ai;

kua kohikohia hoki rātou e ia

ānō he paihere ki te patunga wīti.

13 "Whakatika ki te patu wīti,

e te tamāhine a Hiona;

ka meinga hoki e ahau tōu haona hei rino,

ka meinga hoki e ahau ōu pāua hei parāhi;

ā, he maha ngā iwi e patupatua e koe ā mongamonga noa;

ā, māu e whakatapu Ihowā ngā mea i apohia mai e rātou,

ō rātou rawa te Ariki o te whenua katoa."

1 Acontecerá, no fim dos tempos, que a montanha da casa do Senhor será estabelecida no ápice das montanhas, e será mais elevada que todos os outeiros. Os povos afluirão para ela,

2 numerosas nações ali virão, dizendo: "Vinde, subamos à montanha do Senhor, à casa do Deus de Jacó. Ele nos ensinará os seus caminhos, e andaremos por suas veredas". Porque de Sião sairá a doutrina, e de Jerusalém a palavra do Senhor.

3 Ele será árbitro de numerosas nações e juiz de povos longínquos e poderosos. De suas espadas forjarão arados, e de suas lanças, foices; uma nação não levantará mais a espada contra outra, e não se exercitará mais para a guerra.

4 Mas cada um habitará debaixo de sua vinha e debaixo de sua figueira, sem que ninguém o moleste; porque assim o prometeu, por sua boca, o Senhor dos exércitos.

5 Com efeito, todos os povos andam, cada um em nome de seu deus; nós, porém, andaremos para sempre em nome do Senhor, nosso Deus.

6 Naquele dia oráculo do Senhor , recolherei os coxos, reunirei os dispersos e os que eu tinha afligido.

7 Dos estropiados farei um resto, dos afastados, uma nação robusta; e o Senhor será o seu rei sobre o monte Sião, desde agora e para sempre.

8 E tu, torre do Rebanho, colina da filha de Sião: voltará a ti tua soberania de outrora, a realeza sobre a casa de Israel.

9 E agora, por que gritas? Acaso não rei em ti? Ou pereceu o teu conselheiro, para que se apoderem de ti dores como as de uma parturiente?

10 Convulsiona-te e geme, filha de Sião, como uma mulher que à luz. Vais ter que deixar a cidade e morar no campo; irás até a Babilônia e ali serás salva; ali te resgatará o Senhor da mão de teus inimigos.

11 Agora se juntam contra ti numerosas nações que dizem: "Seja profanada Sião! Possam nossos olhos ver esta ruína!".

12 Todavia, elas desconhecem os planos do Senhor, não entendem o seu desígnio, que é de ajuntá-los como grãos na eira.

13 Eia, filha de Sião! Tritura aos pés o grão! Pois te darei uma testa de ferro e te darei cascos de bronze, para que esmagues numerosos povos; votarás seus despojos ao Senhor e suas riquezas ao Senhor da terra.

14 Agora, reúne tuas tropas, filha de guerreiros! Vieram e nos cercaram, ferem com uma vara a face do juiz de Israel.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-