1 Otiia, tēnei ake kei ngā rā whakamutunga
ka whakapūmautia te maunga i tō Ihowā whare
ki te tihi o ngā maunga,
ā, ka hikitia ki runga ake i ngā pukepuke,
ā, ka rere ngā iwi ki reira.
2 Ā, he maha ngā iwi e haere, e mea:
"Haere mai koutou, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,
ki te whare o te Atua o Hākopa,
ā, māna tātou e whakaako ki āna ara;
ka haere hoki tātou i āna huarahi."
Nō te mea ka puta mai te ture i Hiona,
te kupu hoki a Ihowā i Hiruhārama.
3 Ā, ka whakarite whakawā ia i waenganui i ngā iwi maha,
ka rīria hoki e ia te hē o ngā iwi kaha i tawhiti;
ā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,
ā rātou tao hei mea tapahi manga.
E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,
ā, heoi anō tā rātou ako ki te whawhai.
4 Engari ka noho rātou, ia tangata, ia tangata,
i raro i tāna wāina, i raro i tāna piki;
ā, kāhore he tangata hei whakawehi i a rātou;
nā te māngai hoki o Ihowā o ngā mano te kōrero.
5 Ka haere hoki ngā iwi katoa,
ia tangata, ia tangata, i runga i te ingoa o tōna atua,
ā, ka haere tātou i runga i te ingoa o Ihowā,
o tō tātou Atua ā ake ake.
6 "Ā taua rā," e ai tā Ihowā,
"ka huihuia e ahau te wahine e totitoti ana,
ka whakaminea te wahine i peia atu,
me ia anō i whakatupuria kinotia e ahau;
7 ā, ka meinga e ahau te wahine e totitoti ana hei mōrehu,
me te wahine i makā atu ki tawhiti hei iwi kaha;
ā, ka kīngi a Ihowā ki a rātou ki Maunga Hiona
āianei ā ake tonu atu.
8 Nā, ka tae mai ki a koe, e koe, e te pourewa o te kāhui,
e te taumaihi o te tamāhine a Hiona;
āe rā, ka tae mai ki a koe te kīngitanga ō mua rā,
te kīngitanga o te tamāhine a Hiruhārama."
9 Nā, he aha koe i hāmama ai?
Kāhore ianei he kīngi i roto i a koe,
kua ngaro rānei tōu kaiwhakatakoto whakaaro,
i mau pū ai koe i te mamae
me te mea he wahine e whānau ana?
10 Whakamamae, e ngana kia puta ki waho, e te tamāhine a Hiona,
kia rite ki te wahine e whānau ana.
Nō te mea ko āianei koe puta ai i roto i te pā,
ā, ka noho ki te pārae,
ā, ka tae ki Papurōna rā anō;
hei reira koe ka whakaorangia;
hei reira a Ihowā hoko ai i a koe
i te ringa o ōu hoariri.
11 Nā, tōna maha o ngā iwi kua huihui ki te whawhai ki a koe,
e mea ana, "Tukua ia kia whakapokea,
kia kite atu tō tātou kanohi i tāna koronga i runga i Hiona."
12 Otirā, kāhore rātou e mātau
ki ngā whakaaro o Ihowā,
kāhore hoki e mōhio ki tāna i whakatakoto ai;
kua kohikohia hoki rātou e ia
ānō he paihere ki te patunga wīti.
13 "Whakatika ki te patu wīti,
e te tamāhine a Hiona;
ka meinga hoki e ahau tōu haona hei rino,
ka meinga hoki e ahau ōu pāua hei parāhi;
ā, he maha ngā iwi e patupatua e koe ā mongamonga noa;
ā, māu e whakatapu mā Ihowā ngā mea i apohia mai e rātou,
ō rātou rawa mā te Ariki o te whenua katoa."
1 Acontecerá, no fim dos tempos, que a montanha da casa do Senhor será estabelecida no ápice das montanhas, e será mais elevada que todos os outeiros. Os povos afluirão para ela,
2 numerosas nações ali virão, dizendo: "Vinde, subamos à montanha do Senhor, à casa do Deus de Jacó. Ele nos ensinará os seus caminhos, e andaremos por suas veredas". Porque de Sião sairá a doutrina, e de Jerusalém a palavra do Senhor.
3 Ele será árbitro de numerosas nações e juiz de povos longínquos e poderosos. De suas espadas forjarão arados, e de suas lanças, foices; uma nação não levantará mais a espada contra outra, e não se exercitará mais para a guerra.
4 Mas cada um habitará debaixo de sua vinha e debaixo de sua figueira, sem que ninguém o moleste; porque assim o prometeu, por sua boca, o Senhor dos exércitos.
5 Com efeito, todos os povos andam, cada um em nome de seu deus; nós, porém, andaremos para sempre em nome do Senhor, nosso Deus.
6 Naquele dia – oráculo do Senhor –, recolherei os coxos, reunirei os dispersos e os que eu tinha afligido.
7 Dos estropiados farei um resto, dos afastados, uma nação robusta; e o Senhor será o seu rei sobre o monte Sião, desde agora e para sempre.
8 E tu, torre do Rebanho, colina da filha de Sião: voltará a ti tua soberania de outrora, a realeza sobre a casa de Israel.
9 E agora, por que gritas? Acaso não há rei em ti? Ou pereceu o teu conselheiro, para que se apoderem de ti dores como as de uma parturiente?
10 Convulsiona-te e geme, filha de Sião, como uma mulher que dá à luz. Vais ter que deixar a cidade e morar no campo; irás até a Babilônia e ali serás salva; ali te resgatará o Senhor da mão de teus inimigos.
11 Agora se juntam contra ti numerosas nações que dizem: "Seja profanada Sião! Possam nossos olhos ver esta ruína!".
12 Todavia, elas desconhecem os planos do Senhor, não entendem o seu desígnio, que é de ajuntá-los como grãos na eira.
13 Eia, filha de Sião! Tritura aos pés o grão! Pois te darei uma testa de ferro e te darei cascos de bronze, para que esmagues numerosos povos; votarás seus despojos ao Senhor e suas riquezas ao Senhor da terra.
14 Agora, reúne tuas tropas, filha de guerreiros! Vieram e nos cercaram, ferem com uma vara a face do juiz de Israel.