1 Ko te kupu tēnei a Ihowā:
"Nanā, ka whakaarahia e ahau he hau whakamōtī mō Papurōna,
mō te hunga hoki e noho ana i Repekamai.
2 Ka ungā anō e ahau he kaitītaritari ki Papurōna,
ā, ka tītaria e rātou;
ka meinga tōna whenua kia takoto kau.
Nō te mea i te rā o te hē
ka tatau rātou ki a ia i tētahi taha, i tētahi taha.
3 Kaua te kaikōpere e whakapiko i tāna kōpere,
kaua anō hoki ia e whakarewa ake i a ia me te pukupuku ki runga i a ia.
Kaua āna taitama e tohungia;
whakangaromia rawatia e koutou tāna ope katoa.
4 Nā, ka hinga ngā tūpāpaku ki te whenua o ngā Karari,
he mea wero ki ōna ara.
5 Kāhore hoki a Īharaira i whakarērea, kāhore anō hoki a Hūrā,
e tōna Atua, e Ihowā o ngā mano;
ahakoa kei te kapi tō rātou whenua
i te hara ki te Mea Tapu o Īharaira.
6 "Rere atu i roto o Papurōna,
e kuhu he tangata i tōna wairua, i tōna.
Kei hātepea atu koutou i roto i tōna hē;
nō te mea ko te wā tēnei o tā Ihowā rapu utu;
ka rite tāna utu ki a ia.
7 He kapu kōura a Papurōna i roto i te ringa o Ihowā,
nāna i haurangi ai te whenua katoa.
Kua inumia tōna wāina e ngā iwi;
nā reira ka haurangi ngā iwi.
8 Inamata kua taka a Papurōna, kua pakaru.
E tangi ki a ia!
E mau i te pama mō tōna mamae;
me kore noa ia e taea te rongoā.
9 " ‘Tērā e rongoātia e mātou a Papurōna,
heoi kīhai ia i ora;
whakarērea ia, ka haere tātou ki tōna whenua, ki tōna whenua;
nō te mea kua tutuki atu tōna whakawā ki te rangi,
kua rewa ake ki ngā kapua rā anō.
10 " ‘Kua whakaputaina e Ihowā tō tātou tika;
haere mai, kia kōrerotia e tātou
te mahi a Ihowā, a tō tātou Atua ki Hiona.’
11 "Whakakoia ngā pere!
Puritia ngā whakangungu rākau, kia mau!
Kua whakaohongia e Ihowā te wairua o ngā kīngi o ngā Meri;
he tikanga hoki tāna mō Papurōna kia whakangaromia.
Nō te mea he rapunga utu tēnei nā Ihowā,
he rapunga utu mō tōna temepara.
12 Whakaarahia he kara ki ngā taiepa o Papurōna;
whakakahangia ngā kaitiaki;
whakaritea ngā kaitiaki;
whakatakotoria ngā pehipehi!
Kua takoto hoki i a Ihowā,
kua oti anō i a ia tāna i kōrero ai mō ngā tāngata o Papurōna.
13 E te wahine e noho nā i runga i ngā wai maha,
he maha nei ōu taonga,
kua tae mai tōu whakamutunga,
te rūri mō tōu apo taonga.
14 Kua oatitia e Ihowā o ngā mano tōna oranga, kua mea:
He pono ka whakakīia koe e ahau ki te tangata, kei te huhu te rite;
ā, ka hāmama rātou ki a koe.
15 "Nāna i hanga te whenua, nā tōna kaha;
ko te ao nāna i whakapūmau, nā ōna whakaaro nui;
ko ngā rangi nā tōna mātauranga i hora.
16 Kia puaki tōna reo, ka haruru ngā wai i ngā rangi,
ka meinga e ia ngā kohu kia piki ake i ngā pito o te whenua.
E hangā ana e ia ngā uira me te ua,
e whakaputaina mai ana te hau i roto i ōna whare taonga.
17 "Ka pōauau katoa te tangata, ka kore he mōhio;
whakamā iho ngā kaiwhakarewa kōura katoa i tāna whakapakoko.
He mea teka hoki tāna i whakarewa ai,
kāhore he manawa i roto i a rātou.
18 He horihori kau rātou, he mea pōhēhē;
ka ngaro rātou i te wā e tirotirohia ai rātou.
19 Kāhore e rite ki ērā te wāhi i a Hākopa;
ko ia hoki te kaiwhakaahua o ngā mea katoa;
ā, ko Īharaira te iwi o tōna kāinga tupu.
Ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa."
20 "Ko koe tāku toki poutangata,
ko āku patu mō te whawhai;
hei wāwāhi koe māku mō ngā iwi,
hei whakamōtī māku mō ngā kīngitanga;
21 hei wāwāhi anō koe māku mō te hōiho rāua ko tōna kaieke;
hei wāwāhi koe māku mō te hāriata, mō te tangata anō i runga;
22 hei wāwāhi koe māku mō te tangata, mō te wahine;
hei wāwāhi koe māku mō te koroheke, mō te tamariki;
hei wāwāhi koe māku mō te taitama mō te taitamāhine;
23 hei wāwāhi koe māku mō te hēpara, mō tāna kāhui;
hei wāwāhi koe māku mō te kaiparau, mō āna kau hoki kua oti te ioka;
hei wāwāhi koe māku mō ngā rangatira, mō ngā ariki."
24 "Ka utua hoki e ahau a Papurōna, me ngā tāngata katoa o Karari mō tā rātou kino katoa i mea ai rātou ki Hiona i tā koutou tirohanga," e ai tā Ihowā.
25 "Nanā, hei hoariri ahau mōu, e te maunga whakamōtī,"
e ai tā Ihowā,
"e huna nā koe i te whenua katoa;
ā, ka totoro atu tōku ringa ki a koe,
ka hurihia iho koe i runga i ngā toka,
ā, ka meinga koe hei maunga kua oti te tahu.
26 Ā, e kore tētahi kōhatu e tangohia mai e rātou i a koe mō te kokonga,
tētahi kōhatu rānei mō ngā tūranga;
engari ka ururua koe ā ake ake,"
e ai tā Ihowā.
27 "Whakaarahia e koe he kara ki te whenua,
whakatangihia te tētere i roto i ngā iwi,
kia rite mai ngā iwi hei whawhai ki a ia,
kārangarangatia hei whawhai ki a ia ngā kīngitanga
o Ararata, o Mini, o Ahakenaha.
Whakaritea he rangatira hei mea ki a ia;
meinga ngā hōiho kia kōkiri ake ānō he tātarakihi pūhuruhuru.
28 Kia rite mai ngā iwi, ngā kīngi o ngā Meri,
ō rātou rangatira, ō rātou ariki,
me te whenua katoa anō o tōna kīngitanga hei whawhai ki a ia.
29 Nā, kei te wiri te whenua, kei te mamae;
nō te mea kei te tū tonu ngā whakaaro katoa o Ihowā mō Papurōna,
kia meinga te whenua o Papurōna hei ururua, tē ai he tangata.
30 Kua kāhore ngā mārohirohi o Papurōna e whawhai,
kei te noho rātou i roto i ō rātou wāhi kaha;
kua kore tō rātou kaha; kua rite rātou ki te wahine;
kua wera ōna nohoanga; kua whati ōna tūtaki.
31 Ka rere tētahi kaikōrero kia tūtaki ki tētahi,
tētahi karere hoki kia tūtaki ki tētahi,
hei whakaatu ki te kīngi o Papurōna
kua horo tōna pā i ngā taha katoa;
32 kua riro anō ngā whitinga,
kua wera ngā kākaho i te ahi,
ā, kua mataku ngā tāngata whawhai."
33 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:
"Ko te rite i te tamāhine a Papurōna kei te patunga wīti
i te wā e takahia ai;
he wā iti ake,
ka tae ki te wā o tōna kotinga.
34 "Kua pau ahau i a Nepukareha kīngi o Papurōna,
kua pēpē ahau i a ia, kua meinga ahau e ia hei oko tahanga,
kua horomia ahau e ia ānō nā te tarakona,
whakakīia ana hoki e ia tōna kōpū ki āku kai reka;
kua makā ahau e ia ki waho.
35 Hei runga i Papurōna te tūkinotanga ki ahau, ki ōku kikokiko hoki,"
e ai tā te wahine o Hiona;
"Ā, hei runga i ngā tāngata o Karari ōku toto,"
e ai tā Hiruhārama.
36 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā:
"Nanā, ka tohe ahau i tāu tohe,
ā, ka rapu ahau i ngā utu mōu;
ā, ka mimiti i ahau tōna moana,
ka maroke hoki ōna puna.
37 Ā, ka waiho a Papurōna hei pūranga,
hei nohoanga mō ngā kīrehe mohoao,
hei mīharotanga,
hei whakahīanga atu, tē ai he tangata.
38 Ka hāmama ngātahi rātou, ānō he raiona;
ka ngangara rātou ānō he kūao raiona.
39 Kia werawera rātou, ka takā e ahau he hākari mā rātou,
ā, ka whakahaurangitia rātou e ahau,
kia whakamanamana ai rātou,
kia moe ai i te moe roa, tē korikori," e ai tā Ihowā.
40 "Ka riro rātou i ahau ki raro, ānō he reme ki te patunga;
ānō he hipi toa i huihuia atu ki ngā koati toa.
41 "Taukiri e, kua horo a Hehaka,
kua huakina tatatia te whakamoemiti a te whenua katoa!
Taukiri e, kua waiho a Papurōna
hei ururua i roto i ngā iwi!
42 Kua tae ake te moana ki Papurōna;
kua taupokina ia e ōna ngaru maha.
43 Kua mōtī ōna pā,
he whenua waikore, he ururua,
e kore e nohoia e tētahi tangata,
e kore hoki tētahi tama a te tangata e tika nā reira.
44 Ka whiua hoki e ahau a Pere i Papurōna,
ka whakaputaina mai e ahau i roto i tōna māngai te mea i horomia e ia.
E kore anō ngā iwi e rere ā-wai mai ki a ia ā mua;
āe rā, ka hinga anō te taiepa o Papurōna.
45 "E tāku iwi, puta atu i roto i a ia!
Kāhaki koutou i a koutou, i tērā, i tērā,
i te mura o tō Ihowā riri.
46 Kei hopī ō koutou ngākau, kei wehi hoki koutou
ki te rongo meāke nei rangona ki te whenua –
nō te mea ka tae mai he rongo i tētahi tau,
ā, i muri i tēnā i tētahi atu tau
ka tae mai anō he rongo, he tūkino ki te whenua,
he rangatira e whakatika ana ki te rangatira.
47 Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā
e whiua ai e ahau ngā whakapakoko o Papurōna,
ā, ka whakamā tōna whenua katoa;
ā, ka hinga ōna tūpāpaku i roto i a ia.
48 Nā, kātahi ka waiata te rangi me te whenua,
me ngā mea katoa i reira ki Papurōna, he hari hoki;
nō te mea ka haere mai ngā kaipāhua ki a ia i te raki,"
e ai tā Ihowā.
49 "I te mea nā Papurōna i mea ngā tūpāpaku o Īharaira kia hinga,
waihoki ka hinga ki Papurōna ngā tūpāpaku o te whenua katoa.
50 E koutou kua mawhiti atu nā i te hoari,
haere koutou, kaua e tū noa;
mahara ki a Ihowā i tawhiti,
tukua mai hoki a Hiruhārama ki roto ki ō koutou ngākau.
51 "Whakamā ana mātou,
mō mātou i rongo i te tāwai;
kua taupokina ō mātou mata e te pōrahurahu;
kua tae mai hoki ngā tautāngata
ki ngā wāhi tapu o te whare o Ihowā."
52 "Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā," e ai tā Ihowā,
"e whiua ai e ahau āna whakapakoko;
ā tērā e ngunguru te hunga
i werohia ā puta noa i tōna whenua katoa.
53 Ahakoa i kake atu a Papurōna ki runga ki te rangi,
ahakoa i hangā e ia tōna wāhi tiketike kaha kia kaha rawa,
e tae atu anō i ahau ngā kaipāhua ki a ia,"
e ai tā Ihowā.
54 "He reo te hāmama mai nei i Papurōna,
he wawāhanga nui kei te whenua o ngā Karari!
55 Nō te mea kei te pāhua a Ihowā i Papurōna,
ā, kei te whakakore atu i te reo nui i roto i a ia;
ā, ka haruru ō rātou ngaru, ānō ko ngā wai maha,
ka puta te tuki o tō rātou reo.
56 Kua tae mai hoki te kaipāhua ki a ia,
ki Papurōna,
kua mau hoki ōna mārohirohi,
kua mongamonga ā rātou pere.
Nō te mea he Atua a Ihowā nō te whakahoki utu,
ā, he pono ka tino takoto tāna utu.
57 Nā, ka whakahaurangitia e ahau ōna rangatira, ōna tāngata whakaaro nui,
ōna kāwana, ōna ariki, ōna mārohirohi hoki;
ā, ka moe rātou i te moe roa, tē korikori,"
e ai tā te Kīngi, ko tōna ingoa nei ko Ihowā o ngā mano.
58 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:
"Ka pakaru rawa ngā taiepa whārahi o Papurōna,
ā, ka wera ōna kūwaha tiketike i te ahi;
ā, ka māuiui ngā iwi mō te kore noa iho,
ngā iwi hoki mō te ahi, ā, ruha noa rātou."
59 Ko te kupu i whakahaua e Heremaia poropiti ki a Heraia tama a Neria tama a Maaheia i tō rāua haerenga tahitanga atu ko Terekia kīngi o Hūrā ki Papurōna i te whā o ngā tau o tōna kīngitanga. Nā, ko Heraia te tino rangatira o te whare kīngi. 60 Nā, tuhituhia iho e Heremaia ki te pukapuka te kino katoa meāke puta ki Papurōna, arā ēnei kupu katoa kua tuhituhia nei mō Papurōna. 61 Ā, i mea a Heremaia ki a Heraia, "E tae koe ki Papurōna, me tino kōrero e koe ēnei kupu katoa, 62 ā, ka mea, ‘E Ihowā, kua kōrerotia e koe tēnei wāhi kia hātepea atu, kia kaua hoki tētahi e noho ki konei, tangata rānei, kararehe rānei, engari kia waiho tonu hei ururua ake ake.’ 63 Nā, ka mutu tāu kōrero i tēnei pukapuka, herea e koe ki reira tētahi kōhatu, ka maka atu ai ki waenganui o Uparati, 64 ā, ka mea atu koe, ‘Ka pēnei te totohutanga o Papurōna, e kore hoki e puea ake anō, i te kino e tākina mai e ahau ki runga ki a ia; ā, ka ruha rātou.’ "
I mutu ki konei ngā kupu a Heremaia.
1 Eis o que declara o Senhor: "Vou levantar contra a Babilônia e seus cidadãos de Lebcamai um vento de destruição.
2 Vou enviar para a Babilônia cesteiros que a irão joeirar, e que lhe deixarão vazia a terra, porque, no dia da desgraça, de todos os lados cairão sobre ela.
3 Que o arqueiro não retese seu arco contra o arqueiro nem se pavoneie em sua couraça. Não lhe poupeis a mocidade; exterminai todo o seu exército".
4 Caiam eles, feridos de morte, na terra dos caldeus, e transpassados nas ruas da Babilônia!
5 Porque Israel e Judá não enviuvaram do seu Deus, o Senhor dos exércitos, se bem que sejam terras cheias de crimes contra o Santo de Israel.
6 Fugi para longe do recinto da Babilônia; que cada um salve a vida e não pereça nos seus crimes, pois chegado é o tempo da vingança do Senhor que lhe vai dar o que mereceu.
7 Era a Babilônia na mão do Senhor qual taça de ouro que embriagava toda a terra; bebiam as nações o seu vinho e enlouqueciam.
8 Caiu, porém, de repente, a Babilônia: está esmagada. Chorai sobre ela! Ide à procura de um bálsamo para a sua ferida; talvez venha a curar-se.
9 "Tentamos curar a Babilônia, mas em vão. Deixai-a! Vamos cada qual para sua terra. Atingem o céu as suas faltas, sobem tão alto quanto as nuvens.
10 Pôs o Senhor em evidência a justiça de nossa causa. Vinde, a fim de que narremos em Sião a obra do Senhor, nosso Deus!".
11 Aguçai vossas flechas! Colocai vossos escudos! Excitou o Senhor o espírito dos reis dos medos, terra que deseja destruir a Babilônia. É a vingança do Senhor, a vingança do seu templo.
12 Levantai bandeira sobre os muros da Babilônia! Reforçai a guarda! Colocai sentinelas! Armai emboscadas! Porque o Senhor executa o plano que concebeu, a ameaça que proferiu contra os babilônicos.
13 Tu que te assentas sobre as grandes águas, e que possuis imensos tesouros, chegou teu fim. Acabaram-se as tuas rapinas.
14 Jurou-o o Senhor dos exércitos, por si mesmo: "Eu te encherei de homens tão numerosos como gafanhotos, que lançarão gritos triunfantes sobre ti".
15 Criou ele a terra por seu poderio; firmou o mundo com a sua sabedoria, e em sua inteligência estendeu os céus.
16 Ao som de sua voz acumularam-se as águas nos céus; dos confins da terra faz subirem as nuvens, resolve em chuvas os relâmpagos, e de seus reservatórios tira os ventos.
17 Atônitos ficam, então, os homens. Envergonha-se o artífice da estátua que modelou, porque os ídolos que fundiu não passam de mentiras, e não possuem vida.
18 São apenas vãos simulacros, que se desvanecerão no dia do castigo.
19 O mesmo não acontecerá àquele que é a herança de Jacó, pois ele criou tudo, e Israel é a tribo do seu patrimônio. Seu nome é Javé dos exércitos.
20 És para mim um martelo, uma arma de guerra. Por teu intermédio esmago nações, aniquilo reinos
21 e destruo o cavalo e o cavaleiro, o carro e o cocheiro;
22 por meio de ti despedaço homens e mulheres, velhos e crianças e quebranto o jovem e a jovem.
23 Por tuas mãos exterminarei pastores e rebanhos, lavradores e suas juntas, governantes e magistrados.
24 Mas à Babilônia e aos caldeus retribuirei, ante vossos olhos, todo o mal que fizeram a Sião – oráculo do Senhor.
25 É contra ti que me lanço, monte destruidor – oráculo do Senhor –, tu que destróis toda a terra; contra ti vou estender a mão, para precipitar-te do alto dos rochedos, e fazer de ti montanha em chamas.
26 De teus escombros não se poderá tirar pedra de ângulo, nem pedra de alicerce, porque te hás de transformar em eterna ruína – oráculo do Senhor.
27 Por toda a terra erguei o estandarte, tocai a trombeta entre as nações. E contra ela uni os povos em guerra santa, mobilizai os reinos de Ararat, de Meni e Asquenez! Contra ela nomeai escribas recrutadores, e lançai os cavalos, quais gafanhotos eriçados.
28 Recrutai contra ela os povos em guerra santa, os reis da Média, seus governadores e oficiais, e todas as terras de seu domínio.
29 Treme a terra e se turba, porque se cumpre a ameaça do Senhor, contra a Babilônia, de reduzir a terra da Babilônia a um lugar ermo e de horror.
30 Deixaram de lutar os guerreiros da Babilônia, abrigando-se nas fortalezas. Quebrou-se o seu vigor, mais pareciam mulheres. Incendiaram-se as casas, quebraram-se os ferrolhos.
31 Surgem correio sobre correio, mensageiros sobre mensageiros, anunciando ao rei da Babilônia que toda a cidade se acha cercada,
32 que estão fechadas as passagens e os fortins em fogo, e consternados os guerreiros.
33 Porque eis o que falou o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: "Assemelha-se a filha da Babilônia à eira do tempo do apisoamento, ainda por um pouco, e para ela logo virá o tempo da colheita.
34 Tragou-me, partiu-me Nabucodonosor, rei da Babilônia, deixou-me qual vaso vazio. Engoliu-me, como o faria um dragão, enchendo o ventre do que de melhor eu possuía, e expulsou-me".
35 "Recaia sobre a Babilônia a nossa carne dilacerada!", dizem os habitantes de Sião. "E sobre a Caldeia o meu sangue derramado!", diz Jerusalém.
36 Eis por que, assim falou o Senhor: "Vou tomar tua causa em minhas mãos, e hei de vingar-te. Porei teu mar a seco e estancarei suas nascentes.
37 A Babilônia se tornará um amontoado de pedras, covil de chacais, objeto de horror, lugar ermo, que será escarnecido.
38 Rugem seus homens em multidão como leões, e rosnam como leõezinhos.
39 Quando estiverem sequiosos, eu lhes darei de beber, e os embriagarei, a fim de que se deleitem, adormecendo-os em um sono eterno, do qual não mais despertem – oráculo do Senhor.
40 Eu os farei, como carneiros, descer ao matadouro, quais cordeiros e cabritos".
41 Como foi tomada Ainolibab, e vencida a glória de toda a terra? Como se tornou a Babilônia objeto de horror, no meio das nações?
42 Subiu o mar contra a Babilônia, e ela foi coberta pela multidão de suas ondas.
43 Tornaram-se desertos seus arredores, terra árida e desolada, onde ninguém mais há de morar, e nenhum ser humano habitar.
44 Castigarei Bel na Babilônia tirando-lhe da boca o que havia comido. E dela não se acercarão mais as nações. Eis que se desmorona a muralha da Babilônia!
45 Sai de lá, povo meu! Salve cada um a própria vida, ante a cólera ardente do Senhor!
46 Não se desfaleça o vosso coração. Não tenhais medo das notícias que se farão ouvir na terra. Durante um ano um rumor se fará ouvir e outro rumor no ano seguinte: "Violências na terra, tirano contra tirano".
47 Eis por que virão dias em que me lançarei contra os ídolos da Babilônia: será, então, coberta de vergonha a terra inteira, em cujo meio cairão os homens feridos de morte.
48 O céu, a terra e tudo quanto encerram lançarão sobre a Babilônia exclamações de alegria – oráculo do Senhor – porque contra ela se lançaram os devastadores vindos do Norte.
49 Ó mortos de Israel, necessário é que caia a Babilônia por sua vez, assim como, por causa dela, caíram todos os mortos da terra.
50 Escapai da espada; parti, não vos detenhais. Na terra longínqua, não vos esqueçais do Senhor, e seja Jerusalém o sonho de vossos corações.
51 "Estamos confundidos; ouvimos a injúria, e a vergonha cobriu-nos os rostos, porque estrangeiros penetraram no santuário do templo."
52 Eis por que virão dias – oráculo do Senhor – em que me lançarei contra os ídolos da Babilônia e em que, na terra inteira, gemerão aqueles que são massacrados.
53 Ainda que a Babilônia atingisse os céus e sua alta fortaleza se tornasse inacessível, os devastadores, sob minhas ordens, não deixarão de alcançá-la – oráculo do Senhor.
54 Eleva-se da Babilônia um clamor, e da Caldeia irrompe um tumulto de grande desastre.
55 É o Senhor quem devasta a Babilônia, fazendo-lhe calar o ruído das vozes. Bramem como torrentes de água as suas ondas e ressoam os seus gritos,
56 porquanto contra a Babilônia se arrojou o devastador. Foram presos os guerreiros e quebrados os seus arcos, porque o Senhor, que é o Deus das contas, não deixará de lhes dar a paga.
57 "Embriagarei seus chefes e seus sábios, seus governantes, oficiais e guerreiros, que dormirão um sono eterno e jamais despertarão!" – Oráculo do rei, cujo nome é Javé dos exércitos.
58 Eis o que diz o Senhor dos exércitos: "As muralhas imensas da Babilônia serão inteiramente arrasadas, e suas portas, altas como são, incendiadas. Assim, de nada valeram os sofrimentos dos povos, e em proveito do fogo esgotaram-se as nações".
59 Eis a ordem dada pelo profeta Jeremias a Seraías, filho de Neerias, filho de Maasias, ao ir para a Babilônia com Sedecias, rei de Judá, no quarto ano de seu reinado. Era Seraías o camareiro-mor.
60 Havia Jeremias escrito num livro todas as calamidades que haveriam de atingir a Babilônia e todas as predições sobre ela.
61 E disse, então, a Seraías: "Quando chegares à Babilônia, procurarás um meio de ler todas essas palavras.
62 Assim, dirás: ‘Senhor, fostes vós que declarastes a destruição desta cidade, que se tornaria inabitável para homens e animais, transformando-se em solidão eterna’.
63 E quando terminares a leitura do que nele se acha escrito, tu o ligarás a uma pedra e o lançarás ao Eufrates, dizendo: ‘Assim será mergulhada a Babilônia, sem que jamais se possa erguer da calamidade que lançarei contra ela’. (E cairão extenuados.)".