1 Nā, kua kīngi a Terekia tama a Hōhia, i muri i a Konia tama a Iehoiakimi, i whakakīngitia nei e Nepukareha kīngi o Papurōna ki te whenua o Hūrā. 2 Otiia kīhai ia i whakarongo, rātou ko āna tāngata, ko te iwi anō hoki o te whenua, ki ngā kupu a Ihowā i kōrerotia e Heremaia poropiti.
3 Nā, ka ungā e Terekia, e te kīngi, a Iehukara tama a Heremia rāua ko Tepania tama a Maaheia tohunga ki a Heremaia poropiti, hei kī atu: "Tēnā koa, īnoi mō tātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua."
4 Nā, ko Heremaia, i te haere mai, i te haere atu i roto i te iwi; kāhore hoki ia i makā ki te whare herehere. 5 Nā, kua puta mai te taua a Parao i Īhipa, ā, nō te rongonga o ngā Karari i whakapae rā i Hiruhārama i tō rātou rongo, ka maunu atu rātou i Hiruhārama.
6 Kātahi ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Heremaia poropiti, i mea ia: 7 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Kia pēnei tā kōrua kōrero atu ki te kīngi o Hūrā, nāna nei kōrua i unga mai ki te rapu tikanga i ahau; ‘Nanā, ko te ope a Parao i puta mai rā hei āwhina mō koutou, ka hoki ki tōna whenua, ki Īhipa. 8 Ā, ka hoki mai ngā Karari, ka tatau ki tēnei pā, ka horo hoki i a rātou, ka tahuna ki te ahi.’
9 "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kei tinihanga i a koutou anō, kei mea, ‘Ka haere rawa atu ngā Karari i a tātou.’ Nō te mea e kore rātou e haere. 10 Ahakoa me i patua e koutou te ope katoa o ngā Karari e tatau nā ki a koutou, ā, toe ake o rātou ko ētahi tāngata taotū, ka whakatika anō rātou i tōna tēneti, i tōna tēneti, ā, ka tahu i tēnei pā ki te ahi."
11 Nā, i te whatinga atu o te ope o ngā Karari i Hiruhārama i te wehi ki te ope a Parao, 12 kātahi a Heremaia ka puta atu i Hiruhārama, he haere ki te whenua o Pineamine, kia riro mai te wāhi māna i reira, i roto i te iwi. 13 Ā, i a ia i te Kūwaha o Pineamine, i reira tētahi rangatira tiaki, ko tōna ingoa ko Irīa, he tama nā Heremia tama a Hanania; heoi hopukia ana a Heremaia poropiti e ia, me te kī anō, "E tahuti atu ana koe ki ngā Karari."
14 Kātahi ka mea a Heremaia, "He teka; kāhore āku tahuti ki ngā Karari." Otiia, kīhai ia i rongo ki tāna; nā, hopukia ana a Heremaia e Irīa, kawea ana ki ngā rangatira. 15 Nā, riri ana ngā rangatira ki a Heremaia, whiua ana ia e rātou, tukua ana ki te whare herehere, ki te whare o Honatana kaituhituhi; kua waiho hoki tērā e rātou hei whare herehere.
16 I te taenga o Heremaia ki roto ki te whare herehere, ki roto ki ngā rūma, ā, ka maha ngā rā e noho ana a Heremaia ki reira. 17 Kātahi a Kīngi Terekia ka unga tāngata ki te tiki i a ia. Nā, ka ui puku te kīngi ki a ia, i roto i tōna whare, ka mea, "He kupu anō rānei tā Ihowā?"
Ā, ka mea a Heremaia, "Tēnei anō." I mea anō ia, "Ka hoatu koe ki te ringa o te kīngi o Papurōna."
18 Nā, i mea atu anō a Heremaia ki a Kīngi Terekia, "He aha tōku hara ki a koe, ki āu tāngata rānei, ki tēnei iwi rānei, i tukua ai ahau e koutou ki te whare herehere? 19 Kei hea ā koutou poropiti i poropiti rā ki a koutou, i mea rā, ‘E kore te kīngi o Papurōna e tae mai ki a koutou, ki tēnei whenua rānei’? 20 Nā, whakarongo āianei, e tōku ariki, e te kīngi. Tukua atu koa tāku īnoi kia manaakitia ki tōu aroaro. Kia kaua ahau e whakahokia ki te whare o Honatana kaituhituhi, kei mate ahau ki reira."
21 Nā, ka whakahaua e Kīngi Terekia, ā, ka kawea a Heremaia ki te marae o te whare herehere, ā, ka hoatu e rātou māna he rohi taro i tēnei rā, i tēnei rā, nō te ara o ngā kaitunu taro, ā pau noa te taro katoa o te pā. Nā, noho ana a Heremaia i te marae o te whare herehere.
1 O rei Sedecias, filho de Josias, sucedeu a Jeconias, filho de Joaquin, tendo sido proclamado rei da terra de Judá por Nabucodonosor, rei da Babilônia.
2 Nem ele, porém, nem seus súditos e a população da terra escutaram os oráculos que lhes transmitia o Senhor, por intermédio do profeta Jeremias.
3 O rei Sedecias enviou, entretanto, Jucal, filho de Semeías, e o sacerdote Sofonias, filho de Maasias, ao profeta Jeremias, a fim de lhe dizer: "Intercede por nós junto ao Senhor, nosso Deus".
4 Jeremias, que ainda não havia sido aprisionado, andava entre o povo.
5 Partira então do Egito o exército do faraó. Ao receberem tal notícia, os caldeus, que sitiavam Jerusalém, abandonaram a cidade.
6 Nestes termos foi a palavra do Senhor dirigida ao profeta Jeremias: "Eis o que diz o Senhor, Deus de Israel:
7 Assim falarás ao rei de Judá que te envia seus delegados para interrogar-me: O exército do faraó que saiu para vos dar socorro vai regressar ao Egito.
8 Voltarão os caldeus a sitiar a cidade, eles a tomarão de assalto e a entregarão às chamas.
9 Oráculo do Senhor: Não queirais enganar-vos, julgando que os caldeus se irão definitivamente. Eles não irão embora.
10 Ainda que derrotásseis todo o exército dos caldeus que combate contra vós, e que dele só restassem feridos sob as tendas, cada um deles ainda se levantaria para incendiar a cidade".
11 Quando as tropas dos caldeus se afastaram de Jerusalém, ante a aproximação do exército do faraó,
12 quis Jeremias sair da cidade para dirigir-se à terra de Benjamim, a fim de lá se reabastecer com o resto do povo.
13 Encontrava-se porém um guarda às portas de Benjamim, chamado Jerias, filho de Semeías, filho de Hananias, o qual, ao chegar o profeta, deteve-o, dizendo: "Tu foges para os caldeus".
14 "É falso!" – retorquiu o profeta. – "Eu não passo para os caldeus –." Não quis porém Jerias ouvi-lo; prendeu-o e levou-o à presença dos chefes.
15 E estes, enfurecendo-se contra Jeremias, açoitaram-no e prenderam-no na casa do escriba Jônatas, transformada em prisão.
16 Foi então o profeta atirado em um calabouço, onde permaneceu vários dias.
17 O rei Sedecias, porém, mandou-o buscar, a fim de interrogá-lo secretamente em seu palácio. "Tens, porventura" – perguntou-lhe – "algum oráculo do Senhor?" "Sim" – respondeu-lhe Jeremias –. "Serás entregue nas mãos do rei da Babilônia."
18 E acrescentou ao rei Sedecias: "Em que te ofendi, a ti, aos teus servos e a teu povo, para que me lançasses na prisão?
19 Onde estão os profetas que vos prediziam não dever mais voltar o rei da Babilônia contra vós e contra a terra?
20 Escuta-me, agora, ó meu rei, e digna-te acolher minha súplica: Não permitas que seja eu reconduzido à casa do escriba Jônatas, para que eu não morra lá".
21 Ordenou então o rei Sedecias que Jeremias fosse retido no pátio do cárcere e que lhe dessem todos os dias uma torta de pão, da rua dos Padeiros, enquanto na cidade houvesse pão. E assim permaneceu Jeremias no pátio do cárcere.