1 I te tuatahi o ngā tau o Perehatara kīngi o Papurōna he moe tā Raniera, he kite nā tōna māhunga, i runga i tōna moenga. Nā, tuhituhia ana e ia te moe, ā, kōrerotia ana ngā upoko o ngā kōrero.
2 I kōrero a Raniera, i mea: He putanga ki ahau i te pō, ka kite ahau, nā, ko ngā hau e whā o te rangi e ngangare ana i runga i te Moana Nui. 3 Nā, ka puta ake e whā ngā kararehe nunui i te moana, rerekē tonu tētahi i tētahi.
4 Ko te tuatahi i rite ki te raiona, he parirau ēkara ōna. Titiro tonu atu ahau ā hūtia noatia atu ōna parirau, ā, ka whakarewaina atu ia i te whenua, ka meinga kia tū i runga i ngā waewae e rua, ānō he tangata, ā, i hōmai hoki he manawa tangata ki a ia.
5 Nā, ko tētahi atu kararehe, ko te tuarua, kei te pea te rite, ara ana ia ko tētahi taha ōna, e toru anō ngā rara i tōna māngai, i ōna niho; ā, ka mea ake rātou ki a ia, "Whakatika, kia nui te kikokiko e kainga e koe."
6 I muri i tēnei ka titiro atu ahau nā, ko tētahi anō, kei te reparo te rite. E whā ngā parirau manu i tōna tuarā; e whā ngā pane o taua kararehe; kua tukua anō te rangatiratanga ki a ia.
7 I muri i tēnei ka kite ahau i roto i ngā moemoeā o te pō, nā, ko te tuawhā o ngā kararehe, he hanga whakawehi he mea whakamataku, he kaha noa atu; he niho rino ōna, he mea nunui; kei te kai, kei te wāwāhi ā mongamonga noa, ko te toenga takatakahia ana e ōna waewae; ā, he rerekē ia i ērā atu kararehe katoa i mua i a ia; ā, kotahi tekau ōna haona.
8 I whakaaroa e ahau ngā haona, nā, kua puta ake tētahi atu haona, he mea iti, i roto i ērā, nā, unuhia ake ana i tōna aroaro, he mea unu ake i ngā pūtake, e toru o ngā haona tuatahi rā. Nā, he kanohi i roto i taua haona nei, he mea rite ki ngā kanohi tangata, me te māngai hoki e kōrero ana i ngā mea nunui.
9 I titiro ahau,
ā whakaritea mai rā anō ngā torōna,
kua noho te Tuaiho Onamata.
Ko tōna kākahu mā tonu me he hukarere,
ko ngā makawe o tōna māhunga;
me te huruhuru hipi kua oti te whakamā;
ko tōna torōna he mura ahi,
ā, ko ōna wīra he ahi e kā ana.
10 I pupū mai he awa ahi,
i rere mai i tōna aroaro.
Mano iho, mano iho āna kaimahi, tini,
tini whāioio e tū ana i tōna aroaro.
Kua noho te whakawā,
kua tuwhera ngā pukapuka.
11 I titiro anō ahau i reira, he reo hoki nō ngā kupu nunui i kōrerotia e te haona. Titiro tonu ahau, ā, whakamatea noatia iho te kararehe, ko tōna tinana whakangaromia iho, ā, tukua ana ia kia tahuna ki te ahi. 12 Ko ērā atu o ngā kararehe, i whakakāhoretia tō rātou kāwanatanga. Otiia, i whakaroaina atu tō rātou ora mō tētahi wā, mō tētahi tāima.
13 I kite ahau i roto i ngā moemoeā o te pō, nā, ko tētahi e rite ana ki te Tama a te tangata e haere mai ana me ngā kapua anō o te rangi. Kua tae mai ki te Tuaiho Onamata, kua kawea anō ki tōna aroaro. 14 I tukua anō ki a ia he kāwanatanga, he korōria, he kīngitanga, kia mahi ai ngā tāngata katoa, ngā iwi, ngā reo, ki a ia. Ko tōna kāwanatanga he kāwanatanga mau tonu, e kore e pahemo; e kore anō tōna kīngitanga e ngaro.
15 Nā, ko ahau, ko Raniera, i pōuri tōku wairua i waenganui i tōku tinana, raruraru ana ahau i ngā mea i kitea e tōku māhunga. 16 I whakatata ahau ki tētahi o te hunga e tū ana i reira, i ui ki a ia ki te tika o tēnei katoa. Heoi, ka kōrerotia e ia ki ahau, ā, ka meinga ahau kia mōhio ki te tikanga o ngā mea: 17 "Ko ēnei kararehe nunui, ko ngā mea e whā nei, he kīngi, e whā, tērā e puta ake i te whenua. 18 Otiia ka riro te kīngitanga i te hunga tapu a te Runga Rawa, ka mau anō hoki te kīngitanga ki a rātou ā ake ake."
19 Kātahi ahau ka mea kia mōhio ki te tika o te tuawhā o ngā kararehe i rerekē nei i ērā atu katoa, he nui rawa nei te wehi, ko ōna niho he rino, ko ōna maikuku he parāhi, o tērā i kai rā, i wāwāhi rā ā mongamonga noa, ā, takatakahia ana te toenga ki ōna waewae; 20 o ngā haona kotahi tekau hoki i tōna pane, o tērā atu hoki i puta ake rā, ā, taka ana ētahi e toru i tōna aroaro – arā taua haona he kanohi nei ōna, he māngai, he nui atu nei ngā kōrero, ko tōna āhua māia atu i tō ōna hoa. 21 I titiro ahau, nā, kua whawhai taua haona ki te hunga tapu, ā, taea ana rātou e ia, 22 ā tae noa ki te taenga mai o te Tuaiho Onamata, ki te hōmaitanga hoki o te whakawā ki te hunga tapu a te Runga Rawa; ā, ka tae mai te wā i riro ai te kīngitanga i te hunga tapu.
23 Ko tāna kupu tēnei: "Ko te tuawhā o ngā kararehe, he tuawhā tērā nō ngā kīngitanga i runga i te whenua, ka rerekē i ngā kīngitanga katoa, ka pau i a ia te whenua katoa, ka takatakahia e ia, ka wāwāhia, ā mongamonga noa. 24 Nā, ko ngā haona kotahi tekau, tērā e ara ake i tēnei kīngitanga kotahi tekau ngā kīngi; ā, ka ara ake anō tētahi i muri i a rātou, ka rerekē anō ia i ō mua, ā, e toru ngā kīngi e taea e ia. 25 Tērā e nui āna kupu mō te Runga Rawa, ā, ka tau i a ia te māuiui ki te hunga tapu a te Runga Rawa; ka mea hoki ia kia whakariroia kētia ngā wā me te ture; ka tukua anō ēnei ki tōna ringa, kia taka rā anō he wā, me ētahi wā, me te hāwhe wā. 26 Otiia ka noho te whakawā, ā, ka whakakāhoretia tōna kīngitanga, mōtī iho, ngaro iho ā taea noatia te mutunga. 27 Ā, ka hoatu te kīngitanga me te kāwanatanga me te nui o te kīngitanga i raro i te rangi katoa ki ngā tāngata o te hunga tapu a te Runga Rawa; ko tōna kīngitanga he kīngitanga mutungakore, ā, ka mahi ngā kāwanatanga katoa, ka whakarongo ki a ia."
28 "I konei te mutunga o te mea. Nā, ko ahau, ko Raniera, nui atu tōku raruraru i ōku whakaaro, puta kē ana tōku mata; heoi, puritia iho e ahau taua mea i roto i tōku ngākau."
1 No primeiro ano do reinado de Baltazar, rei da Babilônia, Daniel, estando em seu leito, teve um sonho e visões surgiram em seu espírito. Consignou por escrito esse sonho e a substância dos fatos.
2 Assim se manifestou: Via, no transcurso de minha visão noturna, os quatro ventos do céu precipitarem-se sobre o Grande Mar.
3 Surgiram das águas quatro grandes animais, diferentes uns dos outros.
4 O primeiro parecia-se com um leão, mas tinha asas de águia. Enquanto o olhava, suas asas foram-lhe arrancadas, foi levantado da terra e erguido sobre seus pés como um homem, e um coração humano lhe foi dado.
5 Apareceu em seguida outro animal semelhante a um urso; erguia-se sobre um lado e tinha à boca, entre seus dentes, três costelas. Diziam-lhe: "Vamos! Devora bastante carne!".
6 Depois disso, vi um terceiro animal, idêntico a uma pantera, que tinha nas costas quatro asas de pássaro; tinha ele também quatro cabeças. O império lhe foi atribuído.
7 Finalmente, como eu contemplasse essas visões noturnas, vi um quarto animal, medonho, pavoroso e de uma força excepcional. Possuía enormes dentes de ferro; devorava, depois triturava e pisava aos pés o que sobrava. Ao contrário dos animais precedentes, ostentava dez chifres.
8 Como estivesse ocupado em observar esses chifres, eis que surgiu, entre eles outro chifre menor, e três dos primeiros foram arrancados para dar-lhe lugar. Este chifre tinha olhos idênticos aos olhos humanos e uma boca que proferia palavras arrogantes.
9 Continuei a olhar, até o momento em que foram colocados os tronos e um ancião chegou e se sentou. Brancas como a neve eram suas vestes, e tal como a pura lã era sua cabeleira; seu trono era feito de chamas, com rodas de fogo ardente.
10 Saído de diante dele, corria um rio de fogo. Milhares e milhares o serviam, dezenas de milhares o assistiam! O tribunal deu audiência e os livros foram abertos.
11 Olhei então, devido à balbúrdia causada pelos discursos arrogantes do chifre, olhei até o momento em que o animal foi morto, seu corpo subjugado e a fera jogada ao fogo.
12 Quanto aos outros animais, o domínio lhes foi igualmente retirado, mas a duração de sua vida foi fixada até um tempo e uma data.
13 Olhando sempre a visão noturna, vi um ser, semelhante ao filho do homem, vir sobre as nuvens do céu: dirigiu-se para o lado do ancião, diante de quem foi conduzido.
14 A ele foram dados império, glória e realeza, e todos os povos, todas as nações e os povos de todas as línguas serviram-no. Seu domínio será eterno; nunca cessará e o seu reino jamais será destruído.
15 Quanto a mim, Daniel, senti minha alma desfalecer dentro de mim, e fiquei perturbado por essas visões de meu espírito.
16 Aproximando-me de um dos assistentes, perguntei-lhe sobre a realidade de tudo isso. Respondeu-me dando a explicação seguinte:
17 "Esses grandes animais" – disse –, "em número de quatro, são quatro reis que se levantarão da terra.
18 Mas os santos do Altíssimo receberão a realeza e a conservarão por toda a eternidade".
19 Quis então saber exatamente o que representava o quarto animal, diferente dos demais, pavoroso em extremo, cujos dentes eram de ferro e as garras de bronze, que devorava, depois triturava e calcava aos pés o que sobrava.
20 Quis ser informado sobre os dez chifres que tinha na cabeça, bem como a respeito desse outro chifre que havia surgido e diante do qual três chifres haviam caído, esse chifre que tinha olhos e uma boca que proferia palavras arrogantes, e parecia maior do que os outros.
21 Tinha visto esse chifre fazer guerra aos santos e levar-lhes vantagem, até o momento em que veio o ancião,
22 quando foi feita justiça aos santos do Altíssimo e quando lhes chegou a hora de obterem a realeza.
23 Ele me respondeu: "O quarto animal é um quarto reino terrestre, diferente de todos os demais, que devorará, calcará e aniquilará o mundo.
24 Os dez chifres indicam dez reis levantando-se nesse reino. Mas depois deles surgirá outro, diferente, que destronará três.
25 Proferirá insultos contra o Altíssimo, e formará o projeto de mudar os tempos e a Lei; e os santos serão entregues ao seu poder durante um tempo, tempos e metade de um tempo.
26 Mas o julgamento se realizará e lhe será arrancado seu domínio, para destruí-lo e suprimi-lo definitivamente.
27 A realeza, o império e a suserania de todos os reinos situados sob os céus serão devolvidos ao povo dos santos do Altíssimo, cujo reino é eterno e a quem todas as soberanias renderão seu tributo de obediência".
28 Aqui terminou o discurso a mim dirigido. Quanto a mim, Daniel, meus pensamentos transtornaram-me a ponto de me mudar de cor. Mas conservei tudo isso em meu coração.