1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Heremaia poropiti mō ngā iwi.
2 Mō Īhipa, mō te ope a Parao Neko kīngi o Īhipa, mō tērā i te awa, i Uparati, i Karakemihi, i patua rā e Nepukareha kīngi o Papurōna i te whā o ngā tau o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā:
3 "Whakapaia te whakangungu rākau me te puapua,
whakatata ki te whawhai!
4 Whakanohoia ngā hōiho,
e eke, e ngā kaieke hōiho!
Ā, tū atu me ō koutou pōtae;
whakakanapatia ngā tao,
kākahuria ngā pukupuku!
5 He aha ahau i kite ai i tēnei?
Kei te pāwera rātou, kua hoki ki muri;
kua tukitukia ō rātou mārohirohi,
kua whati noa atu, kīhai hoki i titiro whakamuri –
kei ngā taha katoa te wehi,"
e ai tā Ihowā.
6 "Kaua te tangata tere e rere atu,
kaua hoki te mārohirohi e mawhiti;
kei te raki, kei te awa, kei Uparati,
kua tūtuki ō rātou waewae, kua hinga.
7 "Ko wai tēnei e puhake ake nei me te mea ko te Naera,
e tutū nei ōna wai me te mea ko ngā awa?
8 I puhake mai a Īhipa ānō ko te Naera,
i tutū ōna wai ānō ko ngā awa;
ā, ka mea ia, Ka puhake atu ahau, ā, ka taupokina te whenua;
ka ngaro i ahau te pā me ōna tāngata.
9 Haere atu, e ngā hōiho;
e ngana, e ngā hāriata!
Tukua atu ngā mārohirohi;
a Kuhu, a Putu, e rahurahu nei i te whakangungu rākau;
ngā Rurimi, e rahurahu nei, e whakapiko nei i te kōpere.
10 Ko taua rā hoki he rā nā te Ariki, nā Ihowā o ngā mano,
he rā rapu utu,
e whai utu ai ia i ōna hoariri.
Ā, ka horomi te hoari, ā, ka mākona,
ka inu hoki, ki rawa i ō rātou toto.
Nō te mea he patunga tapu tā te Ariki,
tā Ihowā o ngā mano i te whenua ki te raki,
i te taha o te awa o Uparati.
11 "Haere ki runga, ki Kireara,
e te tamāhine wāhina a Īhipa, ka tiki he pama;
ka maumau tāu mahi i ngā rongoā maha;
kāhore he ora mōu.
12 Kua rongo ngā iwi ki tōu whakamā,
kua pakū tāu karanga ki ngā whenua.
Kua tūtuki nei hoki te waewae o te mārohirohi ki te mārohirohi,
kua hinga ngātahi tautokorua."
13 Ko te kupu i kōrerotia e Ihowā ki a Heremaia poropiti, tērā ka haere mai a Nepukareha kīngi o Papurōna ki te patu i Īhipa:
14 "Kauwhautia e koutou ki Īhipa, pānuitia ki Mikitoro,
pānuitia ki Nopo, ki Tahapanehe,
mea atu, ‘E tū, kia tūmatohi;
kua kai hoki te hoari i tētahi taha ōu, i tētahi taha.’
15 He aha ōu māia i tahia atu ai?
Kīhai rātou i tū, nā Ihowā hoki rātou i ā atu.
16 He tini ngā mea nāna i tukoki ai,
āe rā, i hinga rātou tētahi ki runga ki tētahi.
I mea anō, ‘Whakatika, tātou ka haere ki tō tātou nei iwi,
ki te whenua i whānau ai tātou,
i te hoari tūkino.’
17 I karanga rātou i reira,
‘He turituri kau a Parao kīngi o Īhipa;
kua tukua e ia kia pahemo te wā i whakaritea.’
18 "E ora ana ahau," e ai tā te Kīngi,
ko Ihowā o ngā mano nei tōna ingoa,
"Kei Taporo i roto i ngā maunga,
kei Karamere hoki i te moana he rite mō tōna haerenga mai.
19 E koe, e te tamāhine e noho nei i Īhipa,
mahia ngā mea mōu mō te whakaraunga;
nō te mea ka ururuatia a Nopo,
ka wera, tē ai he tangata hei noho.
20 "He kūao kau ātaahua rawa a Īhipa –
otiia, kua tae mai te whakangaro i te raki,
tēnei kua tae mai.
21 Ko āna tāngata hoki i utu ai,
rite tonu i roto i a ia ki te kūao whāngai;
kua tahuri atu anō hoki rātou,
kua oma ngātahi atu, kīhai hoki i tū;
nō te mea kua tae mai te rā o tō rātou aituā ki a rātou,
te wā e whiua ai.
22 Ko tōna reo ka rite te puaki ki tō te nākahi;
nō te mea he taua tā rātou ina haere,
ka haere mai rātou ki a ia me ngā toki,
ka rite ki ngā kaitapahi rākau.
23 Ka tuaina e rātou tōna ngahere,"
e ai tā Ihowā,
"ahakoa e kore tōna mutunga e taea te rapu.
He tini kē hoki rātou i te māwhitiwhiti,
e kore e taea te tatau.
24 Ka whakamā te tamāhine a Īhipa;
ka tukua ia ki te ringa o te iwi ki te raki."
25 E mea ana a Ihowā o ngā mano, te Atua o Īharaira: "Nanā, ka whiua e ahau a Amono o Nō, a Parao, a Īhipa hoki, me ō reira atua, me ō reira kīngi; a Parao rawa, rātou ko te hunga e whakawhirinaki ana ki a ia. 26 Ka tukua hoki rātou e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou, ki te ringa anō o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa o āna tāngata. Ā muri iho ka nohoia, ka pērā me ngā rā o mua," e ai tā Ihowā.
27 "Ko koe ia, kaua e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,
kaua e pāwera, e Īharaira.
Nō te mea, nanā, māku koe e whakaora i tawhiti,
ōu uri hoki i te whenua i whakaraua ai rātou;
ā, ka hoki mai a Hākopa, ka āta noho,
ka whai tānga manawa, tē ai he kaiwhakawehi mōna.
28 Kaua koe e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,"
e ai tā Ihowā,
"kei a koe nei hoki ahau.
Ka poto rawa hoki i ahau ngā iwi katoa
kua peia nei koe e ahau ki reira,
otiia e kore koe e poto rawa i ahau.
Engari, ka pākia koe e ahau, he mea whakarite mārie,
e kore ia koe e tukua kia kore e whiua."
1 Palavra do Senhor dirigida ao profeta Jeremias, contra as nações pagãs.
2 Sobre o Egito. – Contra o exército do faraó Necao, rei do Egito, que se encontrava nas margens do rio Eufrates, em Carquemis, e que foi batido por Nabucodonosor, rei da Babilônia, no quarto ano do reinado de Joaquin, filho de Josias, rei de Judá.
3 Preparai o escudo e o pavês! Ao combate!
4 Atrelai os cavalos! Cavaleiros, montai! Ponde os capacetes! Em forma! Empunhai as lanças! Revesti vossas couraças!
5 Mas, que vejo? Estão aterrados, e em plena derrota. São batidos seus guerreiros, e fogem, desvairados, sem olhar para trás. De todos os lados o terror – oráculo do Senhor.
6 O mais ágil não se pode salvar, e não escapará o mais forte. Ao norte, às margens do Eufrates, cambaleantes, enlouquecem!
7 Quem surge ao longe, semelhante ao Nilo, qual rio de águas encapeladas?
8 É o Egito que sobe, semelhante ao Nilo, qual rio de águas encapeladas. E ele clama: "Dilato-me e inundarei a terra, tragando cidades e habitantes".
9 Avante, cavalos! Carros, precipitai-vos! Em marcha, guerreiros! Homens da Etiópia e da Lídia que empunhais o escudo, e vós, lídios, que retesais o arco!
10 Chegou o dia do Senhor Javé dos exércitos, dia da vingança em que arruinará seus inimigos. Devorará a espada até fartar-se, abeberando-se de sangue. É a imolação ao Senhor Javé dos exércitos, ao norte, às margens do Eufrates.
11 Sobe a Galaad, em busca de bálsamo, virgem, filha do Egito. É em vão que aplicas remédios, pois que para teu mal não há cura.
12 Conhecem as nações tua vergonha, e se espalham pela terra teus clamores. Chocam-se guerreiro contra guerreiro, e ambos se arruínam.
13 Eis a palavra do Senhor que foi dirigida ao profeta Jeremias, referente à vinda de Nabucodonosor, rei da Babilônia, ao Egito para atacá-lo:
14 Anunciai no Egito, clamai em Magdol, em Mênfis e em Táfnis: Erguei-vos! Estai prontos! Pois que a espada faz devastações em torno de vós.
15 Por que foram derribados os teus valentes? Não puderam eles resistir, pois era o Senhor quem os precipitava.
16 Multiplicou os que oscilavam, fazendo-os cair uns sobre os outros, a exclamar: "Vamos reunir nosso povo, nossa terra natal, a fim de fugir da espada devastadora".
17 E bradam: "O faraó, rei do Egito, está perdido! Deixou passar o tempo favorável!".
18 Pela minha vida – oráculo do rei cujo nome é Senhor dos exércitos: como o Tabor se realça entre as montanhas, qual o Carmelo dominando o mar, aproxima-se (o inimigo).
19 Prepara tua bagagem para o exílio, filha do Egito, que moras nesses lugares, porque Mênfis vai tornar-se deserto, lugar devastado e ermo.
20 A uma novilha formosa assemelha-se o Egito. Mas eis que do norte a mosca sugadora precipita-se sobre ela.
21 Os mercenários que aí viviam como bezerros cevados fogem também em massa, impotentes, porque o dia da desgraça veio sobre eles. É a hora do castigo.
22 Sua voz assemelha-se à da serpente que sibila, quando chegam em tropel abatendo-se sobre ela com machados, quais lenhadores.
23 E abaterão suas florestas – oráculo do Senhor – de árvores sem conta. São, porém, mais numerosos que gafanhotos, e ninguém pode contá-los.
24 Confundida encontra-se a filha do Egito, entregue assim nas mãos de um povo do Norte.
25 Disse o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: "Vou lançar-me contra Amon de Tebas, e contra o faraó, o Egito, seus deuses e reis; contra o faraó e os que nele confiam.
26 Eu os entregarei nas mãos daqueles que lhes querem roubar a vida: Nabucodonosor, rei da Babilônia, e sua gente. E depois disso, como outrora, será ainda habitado o Egito – oráculo do Senhor.
27 Tu, porém, Jacó, servo meu, não temas Israel, não te enchas de pavor! Vou trazer-te da terra longínqua, e livrarei tua raça da terra do exílio. Jacó tornará a viver em segurança, sem que ninguém mais o inquiete.
28 E tu, Jacó, meu servo, não te aflijas, pois estou contigo – oráculo do Senhor. Aniquilarei todas as nações para onde te desterrei. A ti, porém, não te aniquilarei, mas eu te castigarei com equidade, e não te inocentarei."