1 Nā, nō te tekau mā waru o ngā tau o Kīngi Ieropoama tama a Nēpata i kīngi ai a Āpiama ki a Hūrā. 2 E toru ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Maaka, he tamāhine nā Apohārama.
3 Nā, i haere ia i runga i ngā hara katoa i mea ai tōna pāpā i mua atu i a ia; kīhai hoki tōna ngākau i tapatahi ki a Ihowā, ki tōna Atua, kīhai i rite ki te ngākau o tōna tupuna, o Rāwiri. 4 Otiia he whakaaro ki a Rāwiri hōmai ana e Ihowā, e tōna Atua he rama ki a ia i Hiruhārama kia whakaarahia ake ai tāna tama i muri i a ia, kia whakapūmautia ai hoki a Hiruhārama. 5 Mō Rāwiri i mahi tika ki te aroaro o Ihowā, ā, kīhai i peka kē i ngā mea katoa i whakahaua ai ia i ngā rā katoa i ora ai ia, ko te meatanga anake ki a Uria Hiti.
6 Nā, he whawhai tā Rehopoama rāua ko Ieropoama ki a rāua i ngā rā katoa i ora ai ia. 7 Nā, ko ērā atu meatanga a Āpiama me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā? He whawhai hoki tā Āpiama rāua ko Ieropoama ki a rāua. 8 Nā, kua moe a Āpiama ki ōna mātua, ā, tanumia ana e rātou ki te pā o Rāwiri. Ā, ko tāna tama, ko Aha te kīngi i muri i a ia.
9 Nā, nō te rua tekau o ngā tau o Ieropoama kīngi o Īharaira i kīngi ai a Aha ki a Hūrā. 10 Ā, e whā tekau mā tahi ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ko te ingoa hoki o tōna whaea, ko Maaka, he tamāhine nā Apohārama.
11 Ā, tika tonu te mahi a Aha ki te aroaro o Ihowā, rite tonu ki tā tōna tupuna, ki tā Rāwiri. 12 I peia atu hoki e ia te hunga whakahoroma i te whenua, whakakorea atu ana e ia ngā whakapakoko katoa i hangā e ōna mātua. 13 I whakamutua anō e ia te kuīnitanga o Maaka, o tōna whaea, mōna i hanga whakapakoko wehi hei Āhera; tapatapahia iho hoki e Aha tāna whakapakoko, tahuna ake ki te taha o te awa, o Kitirono.
14 Otiia kīhai i whakakorea ngā wāhi tiketike. He ahakoa rā, i tapatahi te ngākau o Aha ki a Ihowā i ōna rā katoa. 15 I kawea hoki e ia ngā mea i whakatapua e tōna pāpā, me āna mea anō i whakatapu ai, ki te whare o Ihowā, te hiriwa, te kōura, me ngā oko.
16 He whawhai hoki tā Aha ki a Paaha kīngi o Īharaira i ō rāua rā katoa. 17 Nā, ka haere a Paaha kīngi o Īharaira ki Hūrā, ā, hangā ana a Rama e ia, kia kaua ai tētahi e tukua kia haere atu, kia haere mai ki a Aha kīngi o Hūrā.
18 Kātahi ka tangohia katoatia e Aha te hiriwa me te kōura i mahue o ngā taonga o te whare o Ihowā, me ngā taonga o te whare o te kīngi, ā, hoatu ana ki ngā ringa o ngā tāngata; ā, hoatu ana e Kīngi Aha kia kawea ki a Pēneharara tama a Taparimono, tama a Hetiono kīngi o Hīria, i Ramahiku nei tōna kāinga; i mea ia, 19 "He kawenata tā tāua, tā tōku pāpā rāua ko tōu pāpā. Tēnā tāku hākari māu te kawea atu nā, he hiriwa, he kōura. Haere mai whakatakā tāu kawenata ki a Paaha kīngi o Īharaira kia haere atu ai ia i tōku taha."
20 Nā, rongo tonu a Pēneharara ki a Kīngi Aha, ā, ungā ana e ia ngā rangatira o āna ope ki ngā pā o Īharaira, ā, patua iho e ia a Īono, a Rāna, a Apere Petemaaka, me Kinerota katoa, me te whenua katoa o Napatari. 21 Nā, i te rongonga o Paaha, ka mutu tāna hanga i Rama, ā, noho ana ki Tirita.
22 Kātahi ka karanga nui a Kīngi Aha puta noa i Hūrā; kīhai tētahi i tukua noatia atu; ā, taria atu ana e rātou ngā kōhatu o Rama, me ngā rākau o reira i hangā nei e Paaha, hei hanga mā Kīngi Aha i Kepa o Pineamine, i Mihipa hoki.
23 Nā, ko ērā atu meatanga katoa a Aha me āna mahi mārohirohi, me ngā mea katoa i mea ai ia, me ngā pā i hangā e ia, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā? Otiia, i tōna koroheketanga i mate ōna waewae. 24 Nā, ka moe a Aha ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki ōna mātua, ki te pā o tōna tupuna, o Rāwiri; ā, ko Iehohāpata, ko tāna tama te kīngi i muri i a ia.
25 Nā, nō te rua o ngā tau o Aha, kīngi o Hūrā i kīngi ai a Nātapa tama Ieropoama ki a Īharaira; ā, e rua ngā tau i kīngi ai ia ki a Īharaira. 26 Ā, he kino tāna mahi ki te aroaro o Ihowā; i haere hoki ia i te ara o tōna matua, i tōna hara i meinga ai e ia a Īharaira kia hara.
27 Nā, ka whakatupuria he hē mōna e Paaha tama a Āhia o te whare o Ihākara; ā, patua iho ia e Paaha ki Kipetono o ngā Pirihitini; i te whakapae hoki a Nātapa rātou ko Īharaira katoa i Kipetono. 28 Nā, nō te toru o ngā tau o Aha kīngi o Hūrā i patua ai ia e Paaha, ā, ko ia te kīngi i muri i a ia.
29 Ā, kīngi tahanga ia, nā, patua iho e ia te whare katoa o Ieropoama. Kīhai tētahi mea whai manawa o Ieropoama i mahue i a ia, poto rawa te huna; i rite tonu ki tā Ihowā kupu i kōrerotia e tāna pononga, e Āhia Hironi – 30 mō ngā hara i hara ai a Ieropoama, i mea ai i a Īharaira kia hara; mō tāna whakapātaritari i whakapātaritari ai ia i a Ihowā, i te Atua o Īharaira kia riri.
31 Nā, ko ērā atu meatanga a Nātapa me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira? 32 He whawhai hoki tā Aha rāua ko Paaha kīngi o Īharaira i ō rāua rā katoa.
33 Nō te toru o ngā tau o Aha kīngi o Hūrā i kīngi ai a Paaha tama a Āhia ki a Īharaira katoa ki Tirita, e rua tekau mā whā ngā tau i kīngi ai. 34 Ā, he kino tāna mahi i te aroaro o Ihowā, i haere hoki ia i te ara o Ieropoama, i tōna hara i meinga ai e ia a Īharaira kia hara.
1 No décimo oitavo ano do reinado de Jeroboão, filho de Nabat, Abião tornou-se rei de Judá.
2 Reinou três anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Maaca, filha de Absalão.
3 Abião entregou-se a todos os pecados que seu pai tinha cometido antes dele. Seu coração não era inteiramente fiel ao Senhor, como o de seu pai Davi.
4 Todavia, o Senhor, seu Deus, em atenção a Davi, conservou-lhe uma lâmpada em Jerusalém: deu-lhe um filho que lhe sucedeu e deixou subsistir Jerusalém.
5 Porque Davi tinha feito o que era reto aos olhos do Senhor e não se tinha jamais desviado em toda a sua vida de um só dos mandamentos que recebera, exceto o que se passou com Urias, o hiteu.
6 Houve hostilidades contínuas entre Roboão e Jeroboão durante todo o tempo de suas vidas.
7 O restante da história de Abião e seus atos, tudo se acha consignado no Livro das Crônicas dos reis de Judá. Abião e Jeroboão guerrearam também entre si.
8 Depois disso, Abião adormeceu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi. Seu filho Asa sucedeu-lhe no trono.
9 No vigésimo ano de Jeroboão, rei de Israel, Asa tornou-se rei de Judá e reinou quarenta e um anos em Jerusalém.
10 Sua mãe chamava-se Maaca, filha de Absalão.
11 Asa fez o que é reto aos olhos do Senhor, como Davi, seu pai.
12 Expulsou da terra as prostitutas sagradas e acabou com todos os ídolos que seus pais tinham feito.
13 Além disso, destituiu da dignidade de rainha sua própria mãe Maaca, por ter feito essa vergonha para asserá. Asa despedaçou esse ídolo e queimou-o no vale de Cedron.
14 Embora não tenham desaparecido os lugares altos, o coração de Asa foi inteiramente devotado ao Senhor durante toda a sua vida.
15 Pôs no Templo do Senhor todos os objetos consagrados por seu pai e por ele mesmo, a saber: prata, ouro e utensílios.
16 Houve guerra entre Asa e Baasa, rei de Israel, durante todo o tempo que viveram.
17 Baasa, rei de Israel, atacou Judá e fortificou Ramá, a fim de bloquear todas as suas comunicações com Asa, rei de Judá.
18 Asa, porém, tomando toda a prata e o ouro que restavam nas reservas do Templo do Senhor e do palácio real, os entregou nas mãos de seus servos que enviou a Ben-Adad, filho de Tabremon, filho de Hezion, rei da Síria, que residia em Damasco. Asa enviou-lhe a seguinte mensagem:
19 "Façamos aliança, assim como foram aliados o teu pai e o meu. Mando-te um presente de prata e ouro. Peço-te que rompas tua aliança com Baasa, rei de Israel, para que ele cesse de me importunar".
20 Ben-Adad acedeu ao desejo do rei Asa; mandou seus generais contra as cidades de Israel e devastou Aion, Dã, Abel, Bet-Maaca, todo o Genesaré com a terra de Neftali.
21 Ao saber disso, Baasa abandonou a fortificação de Ramá e retirou-se para Tersa.
22 Então o rei Asa convocou toda a tribo de Judá, sem exceção, para tirar as pedras e a madeira de que Baasa se tinha servido para as fortificações de Ramá. Com esse material, Asa fortificou Gabaá de Benjamim e Masfa.
23 O restante da história de Asa, seus grandes feitos, seus atos e as cidades que construiu, tudo isso se acha consignado no Livro das Crônicas dos reis de Judá. Com a velhice sobreveio-lhe a gota nos pés.
24 Adormeceu com seus pais e foi sepultado com eles na Cidade de Davi, seu pai. Seu filho Josafá sucedeu-lhe no trono.
25 No segundo ano de Asa, rei de Judá, Nadab, filho de Jeroboão, tornou-se rei de Israel. Reinou dois anos em Israel.
26 Ele fez o mal aos olhos do Senhor, imitou o seu pai, entregando-se ao pecado ao qual Jeroboão havia arrastado Israel.
27 Baasa, filho de Aías, da casa de Issacar, conspirou contra ele e assassinou-o diante de Gebeton dos filisteus, no tempo em que Nadab e todo o Israel sitiavam essa cidade.
28 Baasa, no terceiro ano de Asa, rei de Judá, cometeu esse crime e sucedeu-lhe no trono.
29 Logo que subiu ao trono, exterminou toda a casa de Jeroboão, não deixando alma viva. Exterminou-os completamente, como havia predito o Senhor pelo seu servo Aías de Silo,
30 por causa dos pecados que Jeroboão cometeu e levou Israel a cometer, provocando assim a cólera do Senhor, Deus de Israel.
31 O restante da história de Nadab e suas ações, tudo está consignado no Livro das Crônicas dos reis de Israel.
32 Houve guerra contínua entre Asa e Baasa, rei de Israel.
33 No terceiro ano de Asa, rei de Judá, Baasa, filho de Aías, tornou-se rei de Israel. Residia em Tersa e reinou vinte e quatro anos.
34 Baasa fez o mal diante do Senhor. Andou no caminho de Jeroboão e entregou-se ao pecado ao qual Jeroboão arrastara Israel.