1 Nā konei, i te mea kei a mātou tēnei mahi minita, i te mea ka tohungia nei mātou, kāhore mātou e ngākaukore, 2 Engari kua whakarērea e mātou ngā mea huna o te whakamā, kore ake mātou e haere i runga i te tinihanga, kāhore hoki e māminga ki te kupu a te Atua; ka waiho ia ko te whakapuakanga o te pono hei whakaatu i tō mātou pai ki te hinengaro tangata i te aroaro o te Atua. 3 Nā, ki te mea he mea hīpoki tā mātou rongopai, he mea hīpoki ki te hunga e whakangaromia ana. 4 I roto nei i a rātou te atua o tēnei ao, e whakamatapō ana i ngā whakaaro o te hunga kore whakapono, kei whitingia rātou e te mārama o te rongopai o te korōria o te Karaiti, ko ia nei te āhua o te Atua. 5 He teka hoki ko mātou te kauwhautia nei e mātou, engari, ko Karaiti Īhu hei Ariki, ā, ko mātou nei hei pononga mā koutou, he whakaaro ki a Īhu. 6 Ko te Atua hoki nāna nei i kī te mārama kia whiti i roto i te pōuri, kua whiti ki roto ki ō mātou ngākau, hei hōmai i te mārama o te mātauranga o te korōria o te Atua i te mata o Īhu Karaiti.
7 Ko tēnei taonga ia o mātou kei roto i te oko oneone, kia kīia ai te kaha nui whakaharahara nō te Atua, ehara hoki i a mātou. 8 E ākina ana mātou i ngā taha katoa, heoi kāhore e pau te whakaaro; e raruraru ana, heoi kāhore e ngākaukore; 9 e whakatoia ana, heoi kāhore i whakarērea; e tāia ana ki raro, heoi kāhore i whakangaromia; 10 e mau tonu ana hoki te matenga o Īhu ki ō mātou tinana, i a mātou e hāereere nei; kia mārama ai tō Īhu ora i roto i ō mātou tinana. 11 Ko mātou hoki e ora nei, e tukua tonutia ana ki te mate mō te whakaaro ki a Īhu, kia mārama ai hoki tō Īhu ora i roto i ō mātou kikokiko matemate. 12 Nā, ko te mate te mahi ana i roto i a mātou, ko te ora ia i roto i a koutou.
13 Otirā, i te mea kei a mātou taua wairua rā anō o te whakapono, te mea i tuhituhia rā, "I whakapono ahau, koia ahau i kōrero ai," whakapono ana anō mātou, koia hoki mātou ka kōrero nei; 14 e mātau ana hoki mātou, tērā te kaiwhakaara o te Ariki, o Īhu, e whakaara anō hoki i a mātou me Īhu, e whakatū ngātahi anō i a mātou me koutou. 15 Hei painga hoki ki a koutou ngā mea katoa, kia waiho ai mā te aroha noa, e whakanuia nei e te tokomaha, e whakawhetai, kia hira rawa ai te korōria o te Atua.
16 Koia hoki tātou tē ngākaukore ai; heoi, ahakoa haere iho tātou ki te pirau, arā tō waho tangata, e whakahoutia ana anō tō roto i tēnei rā, i tēnei rā. 17 Ko tō tātou mamae māmā nei hoki, rangitahi kau nei, hei whakawhiwhi i a tātou kia tino nui haere rawa atu te taimaha o te korōria, he mea mau tonu; 18 i a tātou kāhore nei e titiro ki ngā mea e kitea ana, engari ki ngā mea kāhore e kitea. He mea nō nāianei noa hoki ngā mea e kitea ana; he mea mau tonu ia ngā mea kāhore e kitea.
1 Por isso, não desanimamos deste ministério que nos foi conferido por misericórdia.
2 Afastamos de nós todo procedimento fingido e vergonhoso. Não andamos com astúcia, nem falsificamos a Palavra de Deus. Pela manifestação da verdade nós nos recomendamos à consciência de todos os homens, diante de Deus.
3 Se o nosso Evangelho ainda estiver encoberto, está encoberto para aqueles que se perdem,
4 para os incrédulos, cujas inteligências o deus deste mundo obcecou a tal ponto que não percebem a luz do Evangelho, onde resplandece a glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 De fato, não nos pregamos a nós mesmos, mas a Jesus Cristo, o Senhor. Quanto a nós, consideramo-nos servos vossos por amor de Jesus.
6 Porque Deus que disse: "Das trevas brilhe a luz", é também aquele que fez brilhar a sua luz em nossos corações, para que irradiássemos o conhecimento do esplendor de Deus, que se reflete na face de Cristo.
7 Porém, temos este tesouro em vasos de barro, para que transpareça claramente que este poder extraordinário provém de Deus e não de nós.
8 Em tudo somos oprimidos, mas não sucumbimos. Vivemos em completa penúria, mas não desesperamos.
9 Somos perseguidos, mas não ficamos desamparados. Somos abatidos, mas não somos destruídos.
10 Trazemos sempre em nosso corpo os traços da morte de Jesus para que também a vida de Jesus se manifeste em nosso corpo.
11 Estando embora vivos, somos a toda hora entregues à morte por causa de Jesus, para que também a vida de Jesus apareça em nossa carne mortal.
12 Assim em nós opera a morte, e em vós a vida.
13 Animados deste espírito de fé, conforme está escrito: Eu cri, por isto falei (Sl 115,1), também nós cremos, e por isso falamos.
14 Pois sabemos que aquele que ressuscitou o Senhor Jesus nos ressuscitará também a nós com Jesus e nos fará comparecer diante dele convosco.
15 E tudo isso se faz por vossa causa, para que a graça se torne copiosa entre muitos e redunde o sentimento de gratidão, para glória de Deus.
16 É por isso que não desfalecemos. Ainda que exteriormente se desconjunte nosso homem exterior, nosso interior renova-se de dia para dia.
17 A nossa presente tribulação, momentânea e ligeira, nos proporciona um peso eterno de glória incomensurável.
18 Porque não miramos as coisas que se veem, mas sim as que não se veem. Pois as coisas que se veem são temporais e as que não se veem são eternas.