1 Nā, me waiata e ahau he waiata
nā tāku i aroha nei mō tāku i kaingākau ai,
he mea mō tāna māra wāina:
He māra wāina tā tāku kaingākau
i tētahi pukepuke mōmona.
2 Nā, taiepatia ana e ia, kohikohia ana e ia ngā kōhatu o reira,
whakatōkia ana e ia ki te wāina pai rawa;
hangā ana e ia he pourewa ki waenganui,
keria ana anō e ia he poka wāina ki reira;
ā, ka tatari ia kia whai karepe,
nā, ka hua mai he karepe māori.
3 Nā, e te hunga e noho nei i Hiruhārama,
me ngā tāngata o Hūrā,
whakaritea tā māua whakawā
ko tāku māra wāina.
4 Ko te aha ake anō rā i āhei kia mahia ki tāku māra,
kīhai i mahia e ahau ki reira?
He aha rā, i ahau i tatari ai kia hua mai he karepe,
i puta kē mai ai he karepe māori?
5 Nā ināianei, māku e whakaatu ki a koutou
tāku e mea ai ki tāku māra wāina.
Ka tangohia atu e ahau tōna pā whakaruru hau,
ā, ka pau ia te kai;
ka tukitukia hoki e ahau tōna taiepa,
ā, ka takatakahia.
6 Ā, ka meinga e ahau kia ururua;
e kore e tapatapahia, e kore e ngakia,
engari, ka huaranga ake te tātarāmoa me te tūmatakuru;
ka ako atu hoki ahau ki ngā kapua
kia kaua te ua e uaina ki reira.
7 Ko te māra wāina hoki a Ihowā o ngā mano,
ko te whare o Īharaira,
ā, ko ngā tāngata o Hūrā
tāna mea āhuareka i whakatō ai;
ka tatari ia ki te whakawā, nā, ko te tūkino;
ki te tika, nā, he auē.
8 Auē te mate mō te hunga e hono ana i te whare ki te whare,
e whakapiri nei i te māra ki te māra,
ā, kore noa iho he wāhi,
ā, ka meinga koutou kia noho, ko koutou anake,
i waenganui i te whenua!
9 Ko tā Ihowā o ngā mano tēnei i hamumu ai ki ōku taringa:
"He pono, he tini ngā whare ka mokemoke,
tōna nunui, tōna ātaahua, ka noho tahanga kau.
10 Nō te mea kotahi tekau ngā eka o te māra wāina,
ka maea ake kotahi tonu te pāti;
i kī te homa i te purapura, ka maea ake kotahi te epa."
11 Auē te mate mō te hunga e maranga wawe ana i te ata
ki te whai i te wai kaha;
e kawe ana i te roa o te pō,
nāwai ā, ka tahuna e te wāina,
12 ko te hāpa me te hātere,
ko te timipera me te pūtōrino, ko te wāina,
kei ā rātou hākari ēnā, heoi, kāhore ā rātou mahara ki te mahi a Ihowā,
kāhore hoki he whakaaro ki te mahi a ōna ringa!
13 Koia i riro ai tōku iwi i te pārau, he kore mātauranga;
ko ō rātou tāngata ingoa nui hoki kua hemo i te kai,
ā, ko tō rātou mano tini kua pakapaka rawa i te matewai.
14 Nā reira te rēinga i whakanui ai i tōna hiahia,
i whewhera noa atu ai i tōna māngai;
ā, heke atu ana ki reira tō rātou korōria,
ō rātou mano tini, tō rātou whakahī,
me te tangata e whakamanamana ana i roto i a rātou.
15 Ka whakapikoa anō hoki te tangata ware,
ā, ka whakaititia te tangata nui,
ka whakahokia iho hoki ngā kanohi o te hunga whakakake.
16 Otiia ka whakanekehia ake a Ihowā o ngā mano i runga i te whakawā,
ka whakatapua anō te Atua, te Mea Tapu, i runga i te tika.
17 Ko reira ngā reme kai ai, ānō kei tō rātou wāhi,
ā, ka kainga e ngā mea haere noa ngā wāhi kua ururuatia o te hunga tetere.
18 Auē te mate mō te hunga e kūmea ana e rātou te hē ki ngā aho o te horihori,
te hara hoki me te mea ki te taura o te kāta;
19 e mea nei, "Kia hihiko ia,
kia hohoro tāna mahi,
kia kite ai mātou;
kia whakatata mai hoki,
kia tae mai te whakaaro o te Mea Tapu o Īharaira,
kia mōhio ai mātou!"
20 Auē te mate mō te hunga e mea nei ki te kino, he pai,
ki te pai hoki, he kino;
e mea nei i te pōuri hei mārama,
i te mārama hoki hei pōuri;
e mea nei i te kawa hei reka,
i te reka hei kawa!
21 Auē te mate mō te hunga he nui nei ō rātou whakaaro ki tā rātou titiro,
e mahara ana hoki he hunga mōhio rātou!
22 Auē te mate mō te hunga kaha ki te inu wāina,
he hunga uaua anō ki te whakaranu i te wai kaha;
23 e whakatika nei i tā te tangata hē, he whakaaro ki te utu;
e tango atu nei i te tika o te tangata tika.
24 Mō reira ka rite ki te kainga a te arero o te ahi i te kakau wīti,
ki te hinganga o te otaota maroke ki roto ki te mura;
ka pērā tō rātou pakiaka te pirau,
ka rere tō rātou puāwai ki runga, ānō he puehu;
mō rātou i whakakāhore ki te Ture a Ihowā o ngā mano,
i whakahāwea anō hoki ki te kupu a te Mea Tapu o Īharaira.
25 Nā reira te riri o Ihowā i mura ai ki tāna iwi,
ā, kua torona e ia tōna ringa ki te whawhai ki a rātou, ā, patua iho rātou e ia;
i ngāueue ngā maunga,
ā, ko ō rātou tinana mate me te mea he paru
i waenganui o ngā huarahi.
Nā, ahakoa tēnei katoa, kāhore tōna riri i te tahuri atu,
mārō tonu tōna ringa.
26 Ka whakaarahia anō hoki e ia he kara ki ngā iwi i tawhiti;
ka whiowhio anō ki a rātou ki te pito o te whenua.
Nanā, ka hohoro, ka tere tonu tā rātou haere mai!
27 E kore tētahi o rātou e ngenge, e kore e tapepa te waewae;
e kore tētahi e parangia, e kore e moe;
e kore te whītiki o ō rātou hope e mawheto,
e kore anō te here o ō rātou hū e motu;
28 ko ā rātou pere, koi tonu,
he piko katoa ā rātou kōpere;
ko ngā pāua o ō rātou hōiho ka kīia he matā,
ā, ko ō rātou wīra he āwhiowhio.
29 Ko tā rātou hāmama, koia anō kei tā te raiona,
ka hāmama rātou ānō he kūao raiona;
āe rā, ka ngengere rātou, ka hopukina tā rātou tūpāpaku,
kāwhakina tonutia atu, kāhore hoki he tangata hei whakaora.
30 Nā, ka hāmama rātou ki a rātou i taua rā,
me te mea ko te moana e haruru ana;
ā, ki te titiro tētahi ki te whenua –
nanā, he pōuri me te tuatea,
ā, kua pōuri te mārama i ōna kapua.
1 Eu quero cantar para o meu amigo seu canto de amor a respeito de sua vinha: meu amigo possuía uma vinha em um outeiro fértil.
2 Ele a cavou e tirou dela as pedras; plantou-a de cepas escolhidas. Edificou-lhe uma torre no meio, e construiu aí um lagar. E contava com uma colheita de uvas, mas ela só produziu agraço.
3 "E agora, habitantes de Jerusalém, e vós, homens de Judá, sede juízes entre mim e minha vinha.
4 Que se poderia fazer por minha vinha, que eu não tenha feito? Por que, quando eu esperava vê-la produzir uvas, só deu agraço?
5 Pois bem, eu vos mostrarei agora o que hei de fazer à minha vinha: eu lhe arrancarei a sebe para que ela sirva de pasto, derrubarei o muro para que seja pisada.
6 Eu a farei devastada; não será podada nem cavada, e nela crescerão apenas sarças e espinhos; vedarei às nuvens derramar chuva sobre ela."
7 A vinha do Senhor dos exércitos é a casa de Israel, e os homens de Judá são a planta de sua predileção. Esperei deles a prática da justiça, e eis o sangue derramado; esperei a retidão, e eis os gritos de socorro.
8 Ai de vós, que ajuntais casa a casa, e que acrescentais campo a campo, até que não haja mais lugar, e que sejais os únicos proprietários da terra.
9 Os meus ouvidos ouviram ainda este juramento do Senhor dos exércitos: "Grande número de casas, eu o juro, será devastado, grandes e magníficas herdades ficarão desabitadas".
10 Dez jeiras de vinha não produzirão mais que um bato, e um homer de semente não dará mais que um efá.
11 Ai daqueles que desde a manhã procuram a bebida, e que se retardam à noite nas excitações do vinho!
12 Amantes da cítara e da harpa, do tamborim e da flauta, e do vinho em seus banquetes, mas para as obras do Senhor não têm um olhar sequer, e não enxergam a obra de suas mãos.
13 Por causa disso meu povo será desterrado sem nada pressentir. Sua nobreza será atenazada pela fome, e a multidão, mirrada pela sede.
14 Por isso, a morada dos mortos se alargará, e abrirá desmesuradamente a boca. O esplendor de Sião e sua multidão barulhenta, seu alvoroço e sua alegria desaparecerão dela.
15 O homem será curvado, os grandes serão humilhados, os olhares altivos serão abatidos,
16 e o Senhor dos exércitos triunfará no juízo; o Deus santo se mostrará como tal, fazendo justiça.
17 Os cordeiros serão apascentados nesses lugares como em suas pastagens, e sobre as ruínas pastarão os cabritos.
18 Ai daqueles que arrastam a correção com as cordas da indisciplina, e a pena do pecado como com os tirantes de um carro!
19 (Ai) daqueles que dizem: "Que ele se avie, que faça já sua obra, a fim de que a vejamos. Que o plano do Santo de Israel se execute para que o conheçamos!".
20 Ai daqueles que ao mal chamam bem, e ao bem, mal, que mudam as trevas em luz e a luz em trevas, que tornam doce o que é amargo, e amargo o que é doce!
21 Ai daqueles que são sábios aos próprios olhos, e prudentes em seu próprio juízo!
22 Ai daqueles que põem sua bravura em beber vinho, e sua coragem em misturar licores;
23 (Ai) daqueles que, por uma dádiva, absolvem o culpado, e negam justiça àquele que tem o direito a seu lado!
24 Por isso, assim como a palhoça é devorada por uma língua de fogo, e como a palha é consumida pela chama, assim a raiz deles sucumbirá na podridão e sua flor voará como a poeira, porque repudiaram a Lei do Senhor dos exércitos, e desprezaram a palavra do Santo de Israel.
25 Por isso, o furor do Senhor se inflama contra seu povo, apodera-se dele e o castiga; os montes tremem, seus cadáveres, como carniça, jazem nas ruas. Entretanto, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.
26 Ele arvora uma bandeira para chamar uma nação longínqua, assobia para fazê-la vir dos confins da terra, e ei-la que, ágil, acorre às pressas.
27 Ninguém dentre eles se arrasta ou tropeça, ninguém dorme nem cochila; ninguém desata a cinta de seus rins, nem desaperta a correia dos sapatos.
28 Agudas são as suas flechas e todos os seus arcos, entesados. Os cascos de seus cavalos são duros como a pederneira, e as rodas de seus carros assemelham-se à tempestade.
29 É como o rugido da leoa, e o rosnar do leãozinho. Ele brame e agarra a sua presa, e a carrega sem que ninguém lha arrebate.
30 Naquele tempo, um estrondo, semelhante ao bramido do mar, retumbará contra ele. Quando olhar a terra, só verá trevas e angústia, e no céu se estenderão nuvens tenebrosas.