Publicidade

Isaías 10

AVM

1 Auē te mate te hunga e whakatakoto ana i ngā tikanga ,

ngā kaituhituhi anō hoki e tuhituhi nei i te mea nanakia;

2 hei whakakotiti i te whakawā ngā rawakore,

hei tango noa iho i te mea e tika ana ngā ware o tōku iwi,

kia waiho ai ngā mea a te pouaru hei taonga rātou,

kia pāhuatia ai e rātou ngā pani!

3 Ka pēhea koutou i te o te tirohanga mai,

o te whakangaromanga ka mai i tawhiti?

Ka rere koutou ki a wai hei āwhina,

ā, ka waiho koutou korōria ki hea?

4 Ka piko noa iho rātou ki raro i ngā herehere,

ka hinga ki raro i te iwi i patua.

Ahakoa ko tēnei katoa, e kore tōna riri e tahuri ,

engari mārō tonu tōna ringa.

Ko Ahiria Whakahīhī ka Whakawātia hoki

5 "Auē, e te Ahiriana, te rākau o tōku riri,

te whiu kei tōna ringa ko tōku āritarita!

6 Ka ungā ia e ahau ki te iwi ngutukau;

he te iwi o tōku riri tāku e whakahau ai ki a ia,

ki te taonga parakete māna, ki te pāhua,

ki te mea i a rātou hei takahanga,

hei pērā me te paru o ngā ara.

7 Kāhore ia ōna whakaaro pēnei,

kīhai hoki tōna ngākau i mea ki te pēnei;

engari he whakangaro tōna ngākau,

kia kaua anō hoki e torutoru ngā iwi e hātepea e ia.

8 E ana hoki ia:

He teka ianei he kīngi katoa āku rangatira?

9 He teka ianei he rite a Karano ki Karakemihi,

he rite a Hāmata ki Ārapara,

he rite a Hamaria ki Ramahiku?

10 Ka rite ki ngā kīngitanga o ngā whakapakoko i tūpono mai ki tōku ringa;

nui atu nei hoki ō rātou whakapakoko i o Hiruhārama, i o Hamaria;

11 e kore ianei tāku e mea ai ki Hiruhārama, ki ōna whakapakoko,

e rite ki tāku i mea ai ki Hamaria, ki ōna whakapakoko?"

12 , tēnei ake, kia oti i te Ariki tāna mahi katoa ki Maunga Hiona, ki Hiruhārama, "Ka whiua e ahau ngā hua o te ngākau nui o te kīngi o Ahiria, me te korōria anō o ōna kanohi whakakake. 13 Kua hoki ia:

te kaha o tōku ringa i oti ai tēnei i ahau,

tōku whakaaro nui, he tangata whai mahara hoki ahau.

Kua whakanekehia hoki e ahau ngā rohe o ngā iwi,

kua pāhuatia anō e ahau ō rātou taonga,

ā, kua riro i ahau, i te mārohirohi,

ki raro te hunga noho o ngā torōna.

14 , kua kitea e tōku ringa

ngā taonga o ngā iwi, ānō he kōhanga;

i rite hoki ki te kohikohinga a tētahi i ngā hua manu i mahue,

tāku kohikohinga i te whenua katoa;

ā, kīhai i oraora te parirau o tētahi,

kīhai i hāmama te māngai, kīhai hoki i pīpī."

15 E whakahīhī rānei te tītaha ki te tangata nāna nei ia i whakamahi ki te hahau?

E whakakake rānei te kani ki te tangata nāna nei ia i kani ai?

Me te mea nei ko te patupatu hei whakakorikori i tōna kaihāpai,

ko te tokotoko rānei hei hāpai i te tangata ehara nei i te rākau.

16 reira ka ungā mai e te Ariki, e te Ariki o ngā mano,

te hīroki ki ōna mea mōmona;

ā, ka ake a raro o tōna korōria,

he mea whakaū, koia anō kei te o te ahi.

17 Ā hei ahi te mārama o Īharaira,

ā, ko tana Mea Tapu anō hoki hei mura;

ā, ka wera ōna tūmatakuru, ōna tātarāmoa,

pau ake i te kotahi.

18 Ka pau anō hoki i a ia te korōria o tōna ngahere,

o tāna māra mōmona, te wairua rāua ko te tinana;

ā, hei te otinga, me te mea kua ngohe te ngākau o te kaihāpai kara.

19 , ko te toenga o ngā rākau o tōna ngahere,

he torutoru, te tamaiti noa e tuhituhi.

Te Toenga Rīpenetā o Īharaira

20 I taua ka whakamutua e ngā toenga o Īharaira

rātou ko ngā mōrehu o te whare o Hākopa,

rātou okioki ki rātou kaiwhiu;

engari ka okioki pono rātou ki a Ihowā,

ki te Mea Tapu o Īharaira.

21 He toenga anō e hoki mai,

ko te toenga o Hākopa, ki te Atua kaha rawa.

22 te mea ahakoa i rite tōu iwi, a Īharaira ki te onepū o te moana,

he toenga kau o rātou e hoki mai;

ko te whakaotinga i whakaritea,

me te mea e puhake ana i te tika.

23 Ka oti hoki, ka mahia anō hoki e te Ariki, e Ihowā o ngā mano,

te mea i whakaritea ki waenganui i te whenua katoa.

24 reira tēnei kupu a te Ariki, a Ihowā o ngā mano:

"E tāku iwi e noho nei i Hiona kaua e wehi i te Ahiriana;

ahakoa patu ia i a koe ki te rākau,

hāpainga mai rānei e ia tōna tokotoko ki a koe,

pērā me Īhipa.

25 He wāhi iti rawa nei, ā, ka whakatutukitia te weriweri,

tōku riri hoki, i a rātou ka hunā."

26 Ka oho anō i a Ihowā o ngā mano he whiu mōna,

he pērā me te patunga o Miriana ki te kāmaka ki Orepe;

ā, ka iri tōna tokotoko i runga i te moana,

ā, ka hāpainga e ia, pērā i tāna i Īhipa.

27 , i taua ka makere atu tāna pīkaunga i tōu pokohiwi,

me tāna ioka i tōu kakī,

ā, ka kore noa iho anō hoki te ioka

i te whakawahinga.

28 Kua tae ki Aiata;

kua pahemo ki Mikirono;

ko āna mea rongoātia ake e ia ki Mikimaha.

29 Kei tēnei taha rātou o te whakawhitinga,

"Kua noho ā-puni rātou ki Kepa."

Pāwera noa iho a Rama:

kua rere a Kipea o Haora.

30 Kia nui tōu reo, e te tamāhine a Karimi!

Whakarongo e Raihi!

He mate tōu, e Anatoto!

31 He whati a Maramena;

kei te huihui ngā tāngata o Kepimi, he tahuti.

32 Hei tēnei anō ka ia ki Nopo;

kei te rūrū tōna ringa

ki te maunga o te tamāhine a Hiona,

ki te pukepuke i Hiruhārama.

33 Nanā, ka tapahia e te Ariki, e Ihowā o ngā mano,

ngā peka, nui atu hoki te wehi;

ā, ka tuaina ki raro ngā mea he tiketike nei te āhua,

ka whakaititia anō hoki ngā mea whakakake.

34 Ka tuaina anō e ia ngā rākau pūruru o te ngahere ki te rino,

ka hinga anō hoki a Repanōna i te mea nui.

1 Ai daqueles que fazem leis injustas e dos escribas que redigem sentenças opressivas,

2 para afastar os pobres dos tribunais e negar direitos aos fracos de meu povo; para fazer das viúvas sua presa e despojar os órfãos.

3 Que fareis vós no dia do ajuste de contas, e da tempestade que virá de longe? Junto de quem procurareis auxílio, e onde deixareis vossas riquezas?

4 A menos que vos curveis entre os cativos, tombareis entre os mortos. Apesar de tudo, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.

5 Ai da Assíria, vara de minha cólera e bastão que maneja o meu furor.

6 Eu o enviei contra uma nação ímpia, e o lancei contra o povo, o objeto de minha cólera, para que o entregasse à pilhagem e lhe levasse os despojos, e o calcasse aos pés como a lama das ruas.

7 Mas ele não entendeu dessa maneira, e este não foi o seu pensamento. Ele pensa em destruir, em exterminar nações em massa.

8 Porque disse: "Porventura meus chefes não são todos eles reis?

9 Não teve Calane o destino de Carquemis, Emat, o de Arfad, e Samaria, o de Damasco?

10 Assim como minha mão se apoderou dos reinos de falsos deuses, cujos ídolos eram mais numerosos que os de Jerusalém e de Samaria,

11 assim como tratei Samaria e seus falsos deuses, não devo tratar também Jerusalém e seus ídolos?".

12 Quando o Senhor tiver terminado a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, ele punirá a linguagem orgulhosa do rei da Assíria e seus olhares insolentes. Porque ele disse:

13 "Foi pela força de minha mão que eu agi, e pela minha destreza, porque sou hábil. Dilatei as fronteiras, saqueei os tesouros e lancei por terra aqueles que estavam no trono.

14 Minha mão tomou como um ninho a riqueza dos povos. Assim como se recolhem os ovos abandonados, eu reuni a terra inteira. Ninguém moveu a asa, nem abriu o bico, nem piou".

15 Acaso o machado se vangloria à custa do lenhador? Ou a serra se levanta contra o serrador? Como se a vara fizesse agitar aquele que a maneja, como se o bastão fizesse mover o braço!

16 Por isso, o Senhor Deus dos exércitos fará enfraquecer seus robustos guerreiros, e debaixo de sua glória se acenderá um fogo como o de um incêndio.

17 A luz de Israel se tornará um fogo e seu Santo, uma chama, para queimar e devorar as suas sarças e seus espinhos em um dia.

18 O esplendor de seu bosque e de seu jardim ele o aniquilará, corpo e alma. (Será como um doente que definha.)

19 Restarão tão poucas árvores em sua floresta, que um menino poderá contá-las.

20 Naquele tempo, o restante de Israel e os remanescentes da casa de Jacó deixa­rão de apoiar-se naquele que os fere, mas se apoiarão com confiança no Senhor, o Santo de Israel.

21 Um resto voltará, um resto de Jacó, para o Deus forte.

22 Ainda que teu povo fosse inumerável como a areia do mar, dele voltará um resto. A destruição está resolvida, a justiça vai tirar a desforra.

23 Essa sentença de ruína o Senhor, Deus dos exércitos, executará no centro de toda a terra.

24 Por isso, o Senhor, Deus dos exércitos, disse: "Povo meu, que habitas em Sião, não temas o assírio que te castiga com a vara, e brande seu bastão contra ti, como outrora os egípcios.

25 Porque dentro de muito pouco tempo meu ressentimento contra vós terá fim e minha cólera o ani­quilará.

26 O Senhor, Deus dos exércitos, vibrará o açoite contra ele como quando feriu Madiã, no penhasco de Oreb, e quando estendeu seu bastão sobre o mar, contra o Egito.

27 Naquele tempo, o peso que ele te impôs será tirado de teus ombros, e o seu jugo desaparecerá de teu pescoço...". Ele avança pelo lado de Remon,

28 vai contra Aiat; passou por Magron, e depositou sua bagagem em Macmas;

29 transpuseram o desfiladeiro, e acamparam em Gabaá. Ramá está aterrorizada, e Gabaá de Saul, tomada de pânico.

30 Levanta tua voz, ó filha de Galim; escuta, Laisa; responde-lhe Anatot.

31 Madmena está em fuga, e os habitantes de Gabim retiraram-se;

32 mais um dia de pouso em Nobe, e depois ele levantará sua mão contra o monte Sião, contra a colina de Jerusalém.

33 O Senhor, Deus dos exércitos, com um golpe terrível, abate os ramos, as grandes árvores são cortadas, e as mais altas lançadas por terra;

34 a ramagem da floresta tomba pelo ferro, e o Líbano desaba pela força.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-