1 E Ihowā, ko koe tōku Atua;
ka whakanuia koe e ahau,
ka whakamoemititia e ahau tōu ingoa;
he mahi whakamīharo hoki āu,
arā ko ngā whakaaro i takoto nei i mua,
i runga i te pono, i te tika.
2 Kua meinga hoki e koe te pā hei pūranga;
te pā kaha, hei ururua;
te whare kīngi o ngā tāngata kē, kore iho tērā pā;
e kore e hangā ā ake ake.
3 Nā, ka whakakorōriatia koe e te iwi kaha,
ka wehi te pā o ngā iwi nanakia i a koe.
4 Hei pā kaha hoki koe mō te ware,
hei pā kaha mō te rawakore i tōna hēnga,
hei whakaruru kei mate i te tūpuhi,
hei whakahauhau mō te werawera.
Ina rite te hau o te hunga nanakia
ki te tūpuhi e āki mai ana ki te taiepa.
5 Ka rite ki te mahana i te wāhi maroke te ngangau o ngā tāngata kē
ka whakahokia iho nei e koe.
Ka rite ki te mahana i ngā wā e whakamarumarua ana e te kapua,
ka iti iho te waiata a te hunga nanakia.
6 Ā, ka tukua e Ihowā o ngā mano
he hākari mā ngā iwi katoa ki runga ki tēnei maunga,
he mea mōmona, he wāina nganga hei hākari,
he mea mōmona, kī tonu i te hinu wheua,
he wāina nganga, tatari rawa.
7 Ka whakakāhoretia anō e ia i runga i tēnei maunga
te mata o te hīpoki e hīpoki nei i ngā iwi katoa,
me te taupoki e taupoki nei i ngā tauiwi katoa.
8 Kua horomia e ia te mate ake ake;
ā, ka horoia e te Ariki, e Ihowā, ngā roimata
o ngā kanohi katoa,
ka whakakāhoretia anō e ia te whakahāwea ki tāna iwi
puta noa i te whenua;
nā Ihowā nei hoki te kupu.
9 Ko te kupu anō tēnei i taua rā,
"Nanā, ko tō tātou Atua tēnei;
i tatari tātou ki a ia, ka ora anō tātou i a ia.
Ko Ihowā tēnei; i tatari tātou ki a ia;
ka hari tātou, ka koa ki tāna whakaoranga."
10 Nō te mea ka okioki te ringa o Ihowā ki tēnei maunga,
ā, ka takahia a Moapa ki raro i tōna wāhi,
me te kakau wīti e takahia ana ki te wai o te pūranga paru.
11 Ā, ka totoro ōna ringa i waenganui o reira pērā me te kaikauhoe
e toro ana i ōna ringa ina kauhoe ia;
ka tukua hoki ki raro tōna whakapehapeha me ngā mahi a ōna ringa.
12 Nā, ko te wāhi kaha o te pourewa tiketike o ōu taiepa,
kua tukua iho e ia,
takoto rawa, pā rawa ki te whenua,
ki te puehu rawa.
1 Senhor, vós sois meu Deus; eu vos exaltarei e celebrarei vosso nome, porque executastes maravilhosos desígnios, concebidos, de há muito, com firme constância.
2 Reduzistes a cidade a um montão de pedras e a fortaleza a um acervo de ruínas. A cidadela dos orgulhosos está aniquilada e jamais será reconstruída.
3 Por isso, um povo forte vos glorifica e a sociedade das nações valentes vos venera.
4 Porque vós sois refúgio para o fraco, refúgio para o pobre na sua tribulação, abrigo contra a tempestade e sombra contra o calor. Porque o sopro dos tiranos é como uma tempestade de inverno,
5 como o calor sobre uma terra árida. Vós fazeis cessar o clamor dos tiranos, assim como cessa o calor à sombra de uma nuvem. O canto triunfal dos tiranos se extinguirá.
6 O Senhor dos exércitos preparou para todos os povos, nesse monte, um banquete de carnes gordas, um festim de vinhos velhos, de carnes gordas e medulosas, de vinhos velhos purificados.
7 Nesse monte tirará o véu que vela todos os povos, a cortina que recobre todas as nações,
8 e fará desaparecer a morte para sempre. O Senhor Deus enxugará as lágrimas de todas as faces e tirará de toda a terra o opróbrio que pesa sobre o seu povo, porque o Senhor o disse.
9 Naquele dia, dirão: "Eis nosso Deus do qual esperamos nossa libertação. Congratulemo-nos, rejubilemo-nos por seu socorro,
10 porque a mão do Senhor repousa neste monte, enquanto que Moab é pisada no seu lugar como pisada é a palha no monturo.
11 Aí estende as suas mãos como as estende o nadador para nadar. Porém, o Senhor abate o seu orgulho, e frustra-lhe o esforço das mãos.
12 Suas muralhas, soberbas e fortes, ele as faz cair e as arrasa até o rés do chão".