Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 15

AVM

He Poropititanga Moapa

1 Ko te poropititanga Moapa:

He kotahi ka ngaro a Ara o Moapa,

ā, kore iho!

He anō hoki, ka ngaro a Kiri o Moapa,

ā, kore iho!

2 Kua riro ia ki runga ki Paiti, ki Ripono,

ki ngā wāhi tiketike tangi ai;

ka auētia e Moapa a Nepo rāua ko Merepa.

He mea moremore katoa ō rātou māhunga,

tapahi rawa ngā kumikumi katoa.

3 Ko ō rātou whītiki i ō rātou ara he kākahu taratara;

ka auē rātou katoa i runga i ō rātou whare,

i ō rātou waharoa,

nui atu te tangi.

4 Ka hāmama hoki a Hehepona rāua ko Ereare;

ka rangona rātou reo i Iahata rawa.

reira hāmama ana ngā mau patu o Moapa;

ka wiri tōna wairua i roto i a ia.

5 E tangi ana tōku ngākau ki a Moapa;

rere ana ōna rangatira ki Toara,

ki Ekarata Herihia.

He tangi nei hoki rātou i te pikitanga ki Rūhiti,

i te mea e piki ana i reira;

i te ara hoki ki Horonaimi

ka rātou karanga o te ngaromanga.

6 Ka takoto kau noa ngā wai o Nimirimi;

kua maroke hoki te tarutaru,

kua mate te otaota,

kāhore he mea e tupu ana.

7 , ko ā rātou mea maha,

me ā rātou mea i te rongoā,

ka kawea e rātou ki te awa i ngā wirou.

8 Kua taiāwhiotia hoki

ngā rohe o Moapa e te karanga;

kua tae tōna auē ki Ekeraima,

tōna auē ki Peererimi.

9 Kei te hoki ngā wai o Rimono i te toto;

tērā atu tāku e whakapā ai ki Rimono

he raiona ki ngā oranga o Moapa,

ki ngā mōrehu anō o te whenua.

1 Oráculo contra Moab. Sim, atacada de noite, Ar-Moab foi destruída. Sim, atacada de noite, Quir-Moab foi destruída.

2 O povo de Dibon subiu aos lugares altos para chorar, ao Nebo e ao Medaba: Moab lamenta-se. Todas as cabeças estão raspadas, todas as barbas cortadas.

3 Na rua vestem burel e lamentam-se nos terraços. Tudo geme e se desfaz em pranto.

4 Hesebon e Elale soltam gritos, e sua voz chega até Jasa. Também Moab sente seus rins fremirem e sua alma desfalecer.

5 Do fundo do coração Moab geme, seus fugitivos alcançam Segor em Eglat-Selísia. Sim, a subida de Luit, fazem-na chorando. Sim, pela estrada de Horonaim soltam gritos de aflição.

6 Ah! As águas de Nemrim se esgotaram. A erva secou, a relva murchou, e as plantas não mais existem.

7 Por isso, levam seus bens e suas provisões para além da torrente dos salgueiros.

8 Porque o clamor circula por todas as fronteiras de Moab, suas lamentações ecoam até Eglaim, suas lamentações atingem Beer-Belim.

9 Porque as águas de Dimon estão cheias de sangue porque enviarei sobre Dimon novos infortúnios, um leão contra os remanescentes de Moab e contra os que restarem no país sobrevivente de Adma.

Veja também