1 Kua tae ake te kaiwāwāhi ki tōu aroaro.
Tiakina te pā,
tūteia te ara,
kia kaha tōu hope,
kia ū rawa tōu kaha.
2 Nō te mea ka whakahokia mai e Ihowā te korōria o Hākopa,
me te korōria o Īharaira;
kua takoto kau hoki rātou i ngā kaiwhakatakoto kau,
kua hē anō ā rātou manga wāina i a rātou.
3 Kua oti te whakangungu rākau a āna mārohirohi te whakawhero,
he ngangana te kākahu o ngā māia.
Kei te rino e kanapa ana te rite o ngā hāriata
i te rā e takatū ai ia,
ā, ko ngā tao wiri rawa.
4 Ngana tonu ngā hāriata i ngā ara,
taututetute ana ki a rātou anō i ngā waharoa;
ko tō rātou āhua ānō he roherohe,
e rere ana me he uira.
5 Ka mahara ia ki āna metararahi;
ka tapatu rātou i a rātou e haere ana;
ka hohoro rātou ki tō reira taiepa,
ā, ka rite te ārai.
6 Ka whakatuwheratia ngā kūwaha o ngā awa,
ka papahoro te whare kīngi.
7 Nā, kua tū tahanga a Huhapa, kua maua atu ia,
ā, ka tangi āna pononga wāhine,
ko te reo koia anō kei tō te kūkupa,
ko ō rātou uma hei timipera mā rātou.
8 Ko Ninewe ia, ko tōna rite mai onamata, kei te puna wai.
Heoi, ka tahuti rātou;
ka karanga, "E tū, e tū!"
Heoi, e kore tētahi e titiro whakamuri.
9 Pāhuatia te hiriwa,
pāhuatia te kōura;
kāhore hoki he mutunga o ngā rawa,
o te korōria i roto i ngā taonga āhuareka katoa.
10 Kua takoto kau ia, kāhore āna mea, mōtī rawa!
Harotu kau te ngākau, kei te āki anō ngā turi ki a rāua,
he nui te mamae kei ngā hope katoa,
kua kōmā ngā mata o rātou katoa.
11 Kei hea te nohoanga o ngā raiona,
te wāhi kai a ngā kūao raiona,
te wāhi i hāereere ai te raiona, me te raiona kātua,
me te kūao raiona, tē ai he kaiwhakawehi?
12 I haehaea mai e te raiona he mea e mākona ai āna kūao,
nōtia ana e ia te kakī hei mea mā āna raiona uha,
whakakīia ana e ia ōna rua ki te kai,
ōna nohoanga hoki ki te mea i haehaea.
13 "Nanā, hei hoariri tēnei ahau mōu,"
e ai tā Ihowā o ngā mano,
"ka tahuna anō e ahau ana hāriata i roto i te paowa,
ka pau āu kūao raiona i te hoari.
Ka kore i ahau he haehaenga māu i runga i te whenua,
e kore anō te reo o āu karere e rangona ā muri ake nei."
1 Eis que vem sobre as montanhas um mensageiro de boa-nova, alguém que anuncia a felicidade. Celebra as tuas festas, ó Judá, cumpre teus votos! Porque o ímpio não passará mais por tua terra; está completamente aniquilado.
2 Um destruidor avança contra ti: guarda a fortaleza, vigia o caminho, fortifica os teus rins, reúne todo o teu vigor,
3 porque o Senhor restaura o esplendor de Jacó, assim como o esplendor de Israel, depois que os saqueadores despojaram e destruíram seus sarmentos.
4 Os combatentes trazem escudo vermelho, os guerreiros estão vestidos de púrpura, os carros de aço cintilantes avançam no dia em que são postos em linha; e são brandidas as lanças.
5 Os carros se precipitam pelas ruas, saltando através das praças. Ao vê-los, se diria serem tochas ardentes; correm como relâmpagos.
6 Ele se lembra de seus guerreiros valentes, mas estes tropeçam em sua marcha. Precipitam-se para a muralha e preparam o teto protetor.
7 As portas dos rios são abertas, o palácio cai arruinado.
8 Ela é desnudada e deportada; suas servas gemem como pombas e batem no peito.
9 Nínive é semelhante a um tanque desde a sua origem. Eles fogem. "Parai! Parai!" Mas ninguém volta para trás.
10 Saqueai a prata, saqueai o ouro, porque há inumeráveis tesouros e montes de objetos preciosos.
11 Roubo, pilhagem, devastação! O coração desfalece; os joelhos tremem, a dor oprime todos os rins, todos os rostos estão lívidos.
12 Onde está agora o retiro dos leões, o pasto dos leõezinhos, onde se recolhiam o leão, a leoa e os leõezinhos, sem haver quem os inquietasse?
13 O leão despedaçava para os seus pequenos, e estrangulava para as suas leoas; enchia de presas os seus antros, e de despojos as suas cavernas.
14 Eis que venho agora contra ti – oráculo do Senhor dos exércitos –; vou incendiar teus carros e reduzi-los à fumaça, a espada vai devorar os teus leõezinhos; porei fim às tuas rapinas na terra, não se ouvirá mais a voz dos teus mensageiros.