1 Auē te mate mō te pā toto!
Kua kī katoa i te teka, i te pāhua –
kāhore e mutu te muru taonga!
2 Ko te haruru o te whiu,
ko te ngaehe o ngā wīra e kekē ana;
ko ngā hōiho e takatakahi ana,
ko ngā hāriata e tarapekepeke ana.
3 Ko ngā kaieke hōiho e ekeeke ana,
ko te wheriko o te hoari,
ko te kanapa o te tao;
ko te tini o te tūpāpaku,
me te pūranga nui o ngā tinana mate –
ā, kāhore he mutunga o ngā tinana;
tūtuki ana te waewae ki ō rātou tinana.
4 He maha hoki nō ngā kairautanga o te wahine ātaahua i kairau nei;
ko te rangatira nei ia o ngā mākutu,
e hoko nei i ngā iwi ki āna kairautanga,
i ngā hapū anō ki āna mahi mākutu.
5 "Nanā, hei hoariri tēnei ahau mōu,"
e ai tā Ihowā o ngā mano,
"ka hurahia anō e ahau ngā remu o tōu ki tōu aroaro;
ka whakakite anō ahau i a koe e noho tahanga ana ki ngā iwi,
me tōu whakamā ki ngā kīngitanga.
6 Ā, ka makā e ahau he mea whakarihariha ki runga ki a koe,
ka whakaititia koe e ahau,
ka meinga hei tirohanga atu.
7 Nā, ko te hunga katoa e kite ana i a koe
ka rere atu i a koe, ā, ka mea,
‘Kua ururuatia a Ninewe; ko wai hei tangi ki a ia?’
Me rapu e ahau ki hea he kaiwhakamārie mōu?"
8 He pai ake rānei koe i Noamono,
i tū nei i roto i ngā awa,
he mea karapoti e ngā wai,
ko tōna pekerangi ko te moana,
nō te moana anō tōna taiepa?
9 Ko tōna kaha ko Etiopia,
ko Īhipa, kāhore hoki he mutunga;
he āwhina nōu a Putu, a Rūpimi.
10 Heoi, kua whakaraua atu ia,
kua riro hei pārau.
Ko āna kōhungahunga tāia iho
i te ahunga mai o ngā ara katoa,
mongamonga noa,
i maka rota rātou mō ōna tāngata nunui,
ko ōna tāngata rarahi katoa
here rawa ki te mekameka.
11 Tērā anō koe ka haurangi,
ka huna koe;
ā, ka rapu koe
he wāhi kaha i te wehi o te hoariri.
12 Ko ōu pā taiepa katoa ka rite ki te piki
he hua mātāmua nei ōna –
ki te rurerurea, ka taka
ki roto ki te māngai o te tangata e kai ana.
13 Nanā, he wāhine ōu tāngata
i waenganui i a koe.
Ko ngā kūwaha o tōu whenua
tuwhera pū ki ōu hoariri;
ka pau ōu tūtaki i te ahi.
14 Utuhia he wai mōu mō te whakapaenga,
whakakahangia ōu pā taiepa;
haere ki te mahi paru,
takatakahia te mea pokepoke,
kia ū te tahunga pereki.
15 Ka pau koe i te ahi i reira,
ka hātepea atu koe e te hoari,
ko tāna kai i a koe ka rite ki tā te tātarakihi.
Whakaraneatia koe, kia rite ki te tātarakihi,
whakaraneatia koe, kia rite ki te māwhitiwhiti.
16 Ko āu kaihokohoko
whakatokomahatia ake e koe i ngā whetū o te rangi.
Ko tā te tātarakihi he pāhua, ā, rere ana.
17 Ko ōu tāngata i te pōtae kīngi,
ko tō rātou rite kei te māwhitiwhiti,
ko ōu rangatira rite tonu ki ngā pōkai māwhitiwhiti
e noho nei i ngā taiepa
i te rā māeke i te whitinga o te rā ka rere rātou,
kāhore hoki e mōhiotia tō rātou wāhi, kei hea rā?
18 Kei te moe āu hēpara,
e te kīngi o Ahiria;
ko āu metararahi kei te takoto.
Kua marara atu tōu iwi ki runga ki ngā maunga,
kāhore hoki he kaihuihui.
19 Kāhore he whakamāhunga i tōu pakaru;
he mamae rawa tōu marūtanga.
Ko te hunga katoa e rongo ana i te rongo ki a koe,
ka papaki ō rātou ringa ki a koe.
I kore hoki ki a wai
te pānga tonutanga o tōu kino.
1 Ai da cidade sanguinária, cheia de fraude e de violência, e que não põe termo à sua rapinagem!
2 Ruído de chicote! Estrondo de rodas! Cavalos a relinchar, carros a dançar,
3 cavaleiros à brida, espadas que reluzem, lanças que cintilam, multidão de feridos, mortos em massa, cadáveres sem-número, nos quais se tropeça...
4 Eis aí o fruto das numerosas fornicações da meretriz tão cheia de encanto, hábil feiticeira, que enganava as nações com seus atrativos, e os povos com seus sortilégios.
5 Eis que venho contra ti – oráculo do Senhor dos exércitos. Vou arregaçar teu vestido até teu rosto, e mostrar tua nudez às nações, aos reinos a tua vergonha.
6 Vou cobrir-te de imundícies para te aviltar, e irei te expor como espetáculo.
7 Todos os que te virem fugirão para longe de ti, dizendo: "Nínive está arruinada!". Quem se apiedará de ti? Aonde te irei buscar consoladores?
8 Vales porventura mais do que Tebas, que está situada entre os braços do Nilo, cercada de água, tendo o mar por defesa, as águas por muralha?
9 A Etiópia era a sua força, como também o Egito, de enorme população; Fut e os líbios eram seus aliados.
10 Não obstante isso, ela foi levada cativa para o exílio; seus filhos foram esmagados nos cantos das ruas, lançaram-se sortes sobre seus nobres, e todos os seus chefes foram carregados de cadeias.
11 Também tu, em tua embriaguez, desfalecerás. Também tu procurarás um refúgio contra o inimigo.
12 Todas as tuas fortalezas são como figueiras, carregadas de figos maduros: se são sacudidas, os figos caem na boca de quem os quiser comer.
13 Teus guerreiros estão no meio de ti como mulheres. As portas de tua terra abrem-se por si sós ao inimigo. O fogo devorou teus ferrolhos.
14 Abastece-te de água para o cerco; repara tuas fortificações, amassa a argila, pisa o barro, pega na fôrma de tijolos.
15 Aí o fogo te devorará, a espada te exterminará; ela te devorará como o gafanhoto, ainda que fosses numeroso como o gafanhoto, e que te multiplicasses como o grilo.
16 Teus corretores são mais numerosos que as estrelas do céu; o gafanhoto abre suas asas e voa.
17 Teus guardas são numerosos como os gafanhotos, e teus chefes como uma nuvem de insetos que pousam sobre as sebes em um dia de frio; logo que o sol nasce, fogem, sem que se saiba para onde foram.
18 Teus pastores dormem, ó rei da Assíria, teus heróis estão inertes. Teu povo está disperso pelas montanhas sem que ninguém o ajunte.
19 Não há remédio para a tua ferida, tua chaga é incurável. Todos os que forem informados de tua sorte aplaudirão pelo que te acontece. Sobre quem, com efeito, não tem passado continuamente a tua malícia?