पौलुस एने सिलास जेली माय
16 एक दिह जेवी आमु विन्ता केरनेन जागे जाणे बाजरियेल एता, तेवी आमुह एक जुवान पावेरनी मीलानी जीन सेरीर माय जाणाव केणार बुतड़ान जीव ईतो। एने जाणाव केणे से तीन मालक्यान केरता जुलूम पोयशा कामाव लेताली। 17 ती पौलुसान एने आमरी पासाण आवीन आयेड़ने बाज गियी, "ज्या माणहे आखा रेन मोटला बोगवानान सेवक हेते! जा आपुह सुटकारान वाटीन खुबेर केतेह!" 18 ती जुलूम दिह वोर इहीचकेरीन किरते रेनी; पुण पौलुस जुलूम परेशान एय गीयो, एने पासाण फिरीन तो ता जीवाह केयो, "मी तुवाह यीशु मसीन नावा माय उकुम आपथु काय तु ज्यीन सेरीर माय रेन निकील जा!" एने तो तुलेचबूखी निकील गीयो।
19 जेवी सोरीन मालक्या देख्या काय आमरी कामाईन आसा खेतेम एय जायेल हे, तेवी ता पौलुस एने सिलासाह देरीन गीहलीन माणहान चोवकी माय आदिकारीन सामने ली गीया। 20 एने ताह रोमन आदिकारीन सामने उबा केरीन केया, "ज्या माणहे यहुदि एन आमरा गावा माय मोटली असान्ती पोसरावणे बाजरेनाह। 21 एने ओहल्यु रिती रिवाज हिकाड़तेह जी आमरा नेमान विरोद हे, आमु रोमन नागरीक्त वाला माणहान केरता मान्ने बाराबोर नाय मीले आमु मानी नाह सेकते।" 22 तेवी गेरदीन माणहे टुलो एन पौलुस एने सिलासान विरोद माय चेड़ गीया।
एने आदिकारी तान फाड़का फाड़ीन काड़ देना, एने ताह चापका केरीन देणेन उकुम आप्यो। 23 एने चापका केरीन जुलूम दिन ताह जेली माय कोंड दिनो, एने सिपायाह उकुम आप्यो काय ताह केड़ेक चोकसी माय मेली। 24 तेवी सिपायाह ओहलो उकुम जुड़नेन बाद तो ताह मायवाली खोली माय मिल्यो, एने तान पाय काठा माय ठोक दिनो।
25 आदि रातीन टेम पौलुस एने सिलास विन्ता केरती लेन, एने गीते गावीन बोगवानान बोड़ाय केरताला, एने केयदी तान होमेलने बाजरियेल एता। 26 तेवी उचकाहुच देरती फाटनी न्या वोर काय जेलीन पायो आल गीयो, एने चालोच आखा बायणा उगड़ी गीया, एने आखान आथा माय बांदिल बेड्यु उगड़ी गीयो। 27 सिपाय जाग उठनो, एने जेलीन बायणा उगाड़लास देखीन सोमज्यो काय केयदी नाह जायेल हेते; ते तो तान तालवार खेचीन काड़ लिदो, एने सोताह मारने होद्यो। 28 पुण पौलुस जोरेस आयड़ीन केयो, "तु सोताह काय दुको मा पोचाड़ी! काहाकाय आमु आखा न्यास हेते!"
29 तेवी सिपाय केंदिल मांगाड़ीन माय दोवड़तीन गीयो, एने कापते लेन पौलुस एने सिलासान ओंगाण जाय पोड़नो। 30 एने ताह बाहेर निकालीन केयो, "एय मालीक, मारो सुटकारो एणे जुवे केरीन माहु काय केरने पोड़ी?"
31 ता केया, "मालीक यीशु पोर बुरहो केर, ते तु एने तारा गेराणान सुटकारो एय।" 32 एने ता सिपायाह एने तान गेरान आखा माणहाह मालीकान वचन होमलाया। 33 एने तुलेचबूखी राती ताह ली जाईन सिपाय तान जेखेम दोयो, एने चालोच सिपाय एने तान गेराणो बपतीस्मा लेदा। 34 एने ताह तान गेर लावीन तान केरता खाणो वाट्यो। एने आखो गेराणो मिलीन बोगवाना पोर बुरहो केरीन खुसी केऱ्या।
35 जेवी दिह उगनो तेवी रोमन आदिकारी ज्यो केयीन सिपायान आदिकारीह मोकल्या, "ता माणहाह सोड़ दे।"
36 तेवी जेलीन सिपाय आवीन ज्यु वातु पौलुसाह केयो, "रोमन आदिकारी तुमूह सोड़ देणेन केरता केय मोकलेल हे। तानकेरता एवी निकलीन सान्ती से जात रिवो।"
37 पुण पौलुस सिपायान आदिकारीह केयो, "ता आमुह जा आमु रोमी नागरीक माणहे एन बी बिगेर गुनेगार ठेरायेल आखान सामने देना, एने जेली माय कोंड्या। काय ता एवी आमुह मोनेस बाहेर निकालतेह? इहकेरीन नाय चाले; पुण ता खुद आवीन आमुह बाहेर निकाले।"
38 सिपायान आदिकारी जाईन ज्यु वातुन जाणकारी रोमन आदिकारीह आप्यो; एने जेवी ता होमल्या काय पौलुस एने सिलास रोमी हेते, तेवी ता बिय गीया। 39 तेवी रोमन आदिकारी जेलीम आवीन ताह मानाड्या; एने ताह जेलीम रेन बाहेर ली जाईन विन्ता केऱ्या काय गावा माय रेन जात रिवो। 40 पौलुस एने सिलास जेली माय रेन निकलीन लुदियान गेर गीया, एने ताहरी विश्वासी बायाख मिलीन ताह उत्साह ने वातु केया, एने जात रेना।